VIII U 1095/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił odwołanie ubezpieczonego od decyzji ZUS odmawiającej przeliczenia emerytury, ponieważ wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia nie przekroczył 250%.
Ubezpieczony A. C. (1) odwołał się od decyzji ZUS, która odmówiła mu przeliczenia emerytury na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej. Powodem odmowy był fakt, że nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (wwpw) nie przekroczył 250%. Ubezpieczony argumentował, że brak dokumentacji zarobkowej z lat 1970-1972 nie powinien obciążać jego. Sąd, po analizie przedstawionych zarobków z 20 najkorzystniejszych lat, ustalił, że wwpw nie osiągnął wymaganego poziomu, a brak dokumentacji z początkowych lat zatrudnienia uniemożliwił osiągnięcie wymaganego wskaźnika. W związku z tym odwołanie zostało oddalone.
Sprawa dotyczyła odwołania ubezpieczonego A. C. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., która odmówiła przeliczenia wysokości jego emerytury. Ubezpieczony domagał się przeliczenia na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, argumentując, że nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji braku dokumentacji zarobkowej z lat 1970-1972. ZUS odmówił przeliczenia, ponieważ obliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (wwpw) nie przekroczył 250%. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po analizie akt ZUS i dokumentacji osobowej, dokonał własnych wyliczeń wwpw z 20 najkorzystniejszych lat zatrudnienia, uwzględniając wymóg, aby część okresu przypadała po nabyciu uprawnień emerytalnych. Sąd ustalił, że nawet przy najkorzystniejszych latach, wskaźnik ten nie osiągnął wymaganego poziomu 250%. Ponadto, stwierdzono, że dokumentacja płacowa sprzed 1972 roku nie zachowała się, a zarobki z lat 1970-1971 nie mogłyby osiągnąć wymaganego poziomu 350% za każdy rok, aby umożliwić przekroczenie 250% sumarycznego wwpw. W związku z tym, wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego został oddalony jako zbędny, a odwołanie ubezpieczonego oddalone jako niezasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, ubezpieczony nie może domagać się przeliczenia emerytury na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej, jeśli wwpw nie przekracza 250%. Brak dokumentacji z początkowych lat zatrudnienia, który uniemożliwia osiągnięcie wymaganego wskaźnika, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku.
Uzasadnienie
Sąd ustalił, że nawet przy uwzględnieniu najkorzystniejszych 20 lat zatrudnienia, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (wwpw) nie przekroczył 250%. Brak dokumentacji płacowej z lat 1970-1971 uniemożliwił osiągnięcie wymaganego poziomu wskaźnika, co było warunkiem przeliczenia emerytury zgodnie z art. 110a ustawy emerytalnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. C. (1) | osoba_fizyczna | ubezpieczony/odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. | instytucja | organ rentowy/pozwany |
Przepisy (4)
Główne
ustawa emerytalna art. 110a § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Warunkiem przeliczenia emerytury jest, aby wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (wwpw) był wyższy niż 250%, obliczony na podstawie 20 lat zatrudnienia (z czego część musi przypadać po nabyciu uprawnień emerytalnych).
Pomocnicze
ustawa emerytalna art. 15
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa sposób wyboru 20 lat zatrudnienia do obliczenia podstawy wymiaru.
ustawa emerytalna art. 110 § 3
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
k.p.c. art. 477 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do oddalenia odwołania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (wwpw) nie przekracza 250%. Brak dokumentacji zarobkowej z lat 1970-1971 uniemożliwia osiągnięcie wymaganego wskaźnika. Niemożliwość osiągnięcia wymaganego wskaźnika 350% za lata 1970-1971.
Odrzucone argumenty
Ubezpieczony nie może ponosić negatywnych konsekwencji braku dokumentacji zarobkowej. Wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego.
Godne uwagi sformułowania
nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury nie przekracza 250% ubezpieczony nie może ponosić negatywnych konsekwencji braku dokumentacji zarobkowej za lata 1970-1972 wwpw musiałby wynosić po około 350% za każdy rok – 1970, 1971, aby ubezpieczony mógł przekroczyć wymagany art. 110a ustawy emerytalnej wwpw 250%
Skład orzekający
Grzegorz Tyrka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 110a ustawy emerytalnej w kontekście wymaganego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru (wwpw) i braku dokumentacji zarobkowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku dokumentacji z początkowych lat zatrudnienia i nieosiągnięcia wymaganego progu wwpw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie ubezpieczeń społecznych, ponieważ dotyczy praktycznej interpretacji przepisów dotyczących przeliczenia emerytury i problemu braku dokumentacji.
“Czy brak dokumentów z lat 70. zrujnuje Twoją emeryturę? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VIII U 1095/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grzegorz Tyrka Protokolant: Igor Ekert po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy A. C. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość świadczenia na skutek odwołania A. C. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 4 maja 2016 r. nr (...) oddala odwołanie. (-) SSO Grzegorz Tyrka VIII U 1095/16 UZASADNIENIE Dnia 1 marca 2016 roku ubezpieczony A. C. (1) wniósł o przeliczenie wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 roku, Nr 1440 ze zm.) – zwanej dalej ustawą emerytalną. Decyzją z dnia 4 maja 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury, albowiem nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury nie przekracza 250%. Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wniosku złożonego dnia 1 marca 2016 roku oraz zasądzenia na swoją rzecz od organu rentowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na uzasadnienie podano, że ubezpieczony nie może ponosić negatywnych konsekwencji braku dokumentacji zarobkowej za lata 1970-1972. Ubezpieczony wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentacji osobowej z okresu zatrudnienia w kopalni na okoliczność uzyskiwanego zarobku, a następnie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu emerytur i rent, celem obliczenia wynagrodzenia uzyskiwanego za lata 1970-1972. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł o oddalenie odwołania. Na uzasadnienie podano, że organ rentowy obliczył wwpw na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Do obliczenia wwpw należało przyjąć zarobek z 20 dowolnie wybranych lat. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony był zatrudniony na podstawie stosunku pracy w KWK (...) w K. od dnia 28 stycznia 1970 roku do dnia 30 kwietnia 1995 roku. Decyzją z dnia 1 kwietnia 1995 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przyznał ubezpieczonemu A. C. (1) prawo do emerytury górniczej, poczynając od dnia (...) roku. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. zawiesił ubezpieczonemu prawo do emerytury do daty rozwiązania stosunku pracy, tj. do dnia 30 kwietnia 1995 roku. Po nabyciu uprawnień emerytalnych ubezpieczony podlegał pracowniczemu ubezpieczeniu społecznemu. Dnia 1 marca 2016 roku ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie emerytury na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej. Decyzją z dnia 4 maja 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury na podstawie art. 110a ustawy emerytalnej, bowiem wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z okresu dowolnie wybranych najkorzystniejszych 20 lat zatrudnienia (przy czym część musi przypadać po dacie przejścia na emeryturę) nie przekroczył 250%. Na podstawie wykazu zarobków ubezpieczonego znajdujących się w aktach ZUS, Sąd dokonał wyliczeń wwpw z okresu 20 najkorzystniejszych lat zatrudnienia, przy czym część okresu (choćby jeden dzień) musi przypadać po nabyciu prawa do emerytury. Wyliczenia Sądu przedstawia poniższa tabela: Zarobek średnia l.p. Rok ubezpieczonego krajowa (...) 1 1974 76 686,00 zł 38 220 zł 200,64% 2 1975 92 267,00 zł 46 956 zł 196,50% 3 1978 115 853,00 zł 58 644 zł 197,55% 4 1979 131 623,00 zł 63 924 zł 205,91% 5 1980 144 826,00 zł 72 480 zł 199,82% 6 1981 186 285,00 zł 92 268 zł 201,90% 7 1982 361 331,00 zł 139 572 zł 258,89% 8 1983 418 511,00 zł 173 700 zł 240,94% 9 1984 584 517,00 zł 202 056 zł 289,28% 10 1985 688 978,00 zł 240 060 zł 287,00% 11 1986 953 619,00 zł 289 140 zł 329,81% 12 1987 1 134 073,00 zł 350 208 zł 323,83% 13 1988 1 815 492,00 zł 637 080 zł 284,97% 14 1989 6 985 682,00 zł 2 481 096 zł 281,56% 15 1990 28 449 318,00 zł 12 355 644 zł 230,25% 16 1991 46 909 551,00 zł 21 240 000 zł 220,85% 17 1992 74 735 103,00 zł 35 220 000 zł 212,20% 18 1993 99 484 092,00 zł 47 940 000 zł 207,52% 19 1994 152 506 200,00 zł 63 936 000 zł 238,53% 20 1995 8 223,31 zł 8 431 zł 97,53% 4705,48% : 20 235,27% Sąd nie uwzględnił zarobków ubezpieczonego za lata: 1972, 1973, 1976, 1977, 2004, 2005 bowiem są one niższe od zarobków wskazanych w/w tabeli. Poniższa tabela przedstawia wwpw za lata: 1972, 1973, 1976, 1977, 2004, 2005: zarobek Średnia l.p. Rok ubezpieczonego Krajowa (...) 1 1972 44 159 zł 30 108 zł 146,67% 2 1973 64 290 zł 33 576 zł 191,48% 3 1976 95 423 zł 51 372 zł 185,75% 4 1977 103 131 zł 55 152 zł 186,99% 5 2004 2 715 zł 27 474,84 zł 9,88% 6 2005 576 (...) ,48 2,02% Następca prawny pracodawcy ubezpieczonego podał, że nie zachowała się dokumentacja płacowa sprzed 1972 roku. Natomiast w aktach sprawy brak jest dokumentacji, na podstawie której można ustalić zarobek ubezpieczonego za lata 1970-1971. Należy zauważyć, że z pierwszej w/w tabeli wynika, że wwpw musiałby wynosić po około 350% za każdy rok – 1970, 1971, aby ubezpieczony mógł przekroczyć wymagany art. 110a ustawy emerytalnej wwpw 250% (tj. 5 000% - sumę wwpw z okresu 20 lat). Niemożliwe jest, aby w pierwszych dwóch latach pracy ubezpieczony uzyskał wwpw na poziomie 350%, skoro w późniejszym okresie zatrudnienia takiego wskaźnika nie osiągnął. W związku z tym Sąd oddalił wniosek ubezpieczonego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego ds. obliczania rent i emerytur, uznając go za zbędny. /dowód z: akt ZUS i akt osobowych ubezpieczonego/. Sąd zważył, co następuje: odwołanie A. C. (2) nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 [podstawa wymiaru składek], z uwzględnieniem art. 110 ust. 3 [wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru], jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. Do obliczenia podstawy wymiaru bierze się pod uwagę okres 10 kolejnych lat kalendarzowych z ostatnich 20 lat kalendarzowych przypadających bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, albo z okresu 20 lat przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie wysokości emerytury, wybranych dowolnie z całego okresu podlegania ubezpieczeniu (art. 15 ustawy emerytalnej), z tym że część okresu musi przypadać po nabyciu uprawnień emerytalnych. Do obliczenia wwpw należało przyjąć zarobek ubezpieczonego z 20 dowolnie wybranych lat, przy czym część okresu po nabyciu uprawnień emerytalnych, tj. od lutego do kwietnia 1995 roku. W przypadku ubezpieczonego niemożliwym było przyjęcie zarobku z 10 lat, bowiem należałoby przyjąć okres 2006-2015, tj. okres, w którym nie pozostawał stale w zatrudnieniu i nie uzyskał zarobku mogący być podstawą obliczenia wwpw. Ubezpieczony nie spełnia przesłanki zawarte w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, bowiem wwpw nie jest wyższy niż 250%. Zatem zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Skoro nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, to na podstawie tego przepisu oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. należało oddalić (-) SSO Grzegorz Tyrka
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI