VIII U 1067/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, uznając, że mimo schorzeń dermatologicznych i stawowych, wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy w stopniu uzasadniającym przyznanie świadczenia.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił Z. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, wskazując na brak stwierdzonej niezdolności do pracy przez komisję lekarską ZUS. Wnioskodawca odwołał się, podnosząc zarzuty dotyczące braku kompetencji dermatologicznych komisji. Sąd Okręgowy, opierając się na opiniach biegłych lekarzy, w tym medycyny pracy, ustalił, że choć wnioskodawca cierpi na choroby skóry i stawów, jego stan zdrowia nie powoduje niezdolności do pracy w stopniu uzasadniającym przyznanie renty. Sąd podkreślił, że wnioskodawca był aktywny zawodowo w okresie pobierania renty i posiada kwalifikacje umożliwiające mu podjęcie pracy.
Decyzją z dnia 31 marca 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił Z. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 marca 2017 r., ponieważ Komisja Lekarska ZUS ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Wnioskodawca wniósł odwołanie, zarzucając komisji brak wiedzy dermatologicznej. Sąd Okręgowy w Łodzi przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym z opinii biegłych lekarzy dermatologów i medycyny pracy. Biegli dermatolodzy rozpoznali u wnioskodawcy atopowe zapalenie skóry, łuszczycę skórno-stawową oraz inne schorzenia, jednak opinie biegłych medycyny pracy wskazały, że mimo tych schorzeń, wnioskodawca jest w dobrej kondycji fizycznej, wydolny oddechowo i krążeniowo, a ograniczenia wynikające z chorób skóry stanowią jedynie przeciwwskazania stanowiskowe, nie naruszając sprawności organizmu w stopniu powodującym niezdolność do pracy. Sąd Okręgowy uznał opinie biegłych medycyny pracy za wiarygodne i kompleksowe, podzielając ich wnioski. Sąd podkreślił, że o niezdolności do pracy decyduje stopień naruszenia sprawności organizmu, a nie samo istnienie schorzeń. Z ustaleń faktycznych wynikało, że wnioskodawca, mimo pobierania renty, był aktywny zawodowo, pracując w różnych zawodach, co świadczy o jego zdolności do pracy zarobkowej i możliwości przekwalifikowania. Wobec niespełnienia przesłanki niezdolności do pracy, sąd oddalił odwołanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy w stopniu uzasadniającym przyznanie renty.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opiniach biegłych medycyny pracy, którzy stwierdzili, że mimo schorzeń, wnioskodawca jest w dobrej kondycji fizycznej i zdolny do pracy, a ograniczenia wynikające z chorób skóry nie naruszają sprawności organizmu w stopniu powodującym niezdolność do pracy. Dodatkowo, aktywność zawodowa wnioskodawcy w okresie pobierania renty świadczy o jego zdolności do pracy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. M. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (3)
Główne
u.e.r.f.u.s. art. 57 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność powstała w określonych okresach lub nie później niż 18 miesięcy od ich ustania.
u.e.r.f.u.s. art. 12 § 1-3
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Osobą niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do wykonywania pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania tej zdolności po przekwalifikowaniu. Częściowa niezdolność do pracy podlega ocenie w ramach pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji.
Pomocnicze
u.e.r.f.u.s. art. 13 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Sąd analizował sytuację wnioskodawcy w aspekcie przesłanek dotyczących możliwości przekwalifikowania lub podjęcia innej aktywności zawodowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opinie biegłych medycyny pracy wskazujące na brak niezdolności do pracy. Aktywność zawodowa wnioskodawcy w okresie pobierania renty. Możliwość przekwalifikowania się wnioskodawcy.
Odrzucone argumenty
Zarzuty wnioskodawcy dotyczące braku kompetencji dermatologicznych komisji ZUS. Opinie biegłych dermatologów wskazujące na istnienie schorzeń.
Godne uwagi sformułowania
Osobą niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do wykonywania pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania tej zdolności po przekwalifikowaniu. Częściowa niezdolność do pracy podlega ocenie w ramach pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji. O niezdolności do pracy, nie decyduje sam fakt występowania schorzeń, lecz ocena, czy, i w jakim zakresie, wpływają one na utratę zdolności do pracy, także - zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie stopnia niezdolności do pracy w przypadku schorzeń przewlekłych, zwłaszcza dermatologicznych, oraz ocena zdolności do pracy zarobkowej w kontekście posiadanych kwalifikacji i aktywności zawodowej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i medycznego wnioskodawcy. Ocena zdolności do pracy jest zawsze indywidualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawa ubezpieczeń społecznych – prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, co jest istotne dla wielu osób. Pokazuje, jak sąd ocenia wpływ schorzeń na zdolność do pracy, opierając się na opiniach biegłych.
“Czy choroby skóry i stawów zawsze oznaczają niezdolność do pracy? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VIII U 1067/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 31 marca 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił Z. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1.03.2017r. . W uzasadnieniu, organ rentowy wskazał, że, orzeczeniem z dnia 28.03.2017 r., Komisja Lekarska ZUS ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy . Z uwagi, zatem, na brak spełnienia, przez wnioskodawcę, warunków przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności, wskazanych w art. 57 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2017 roku, poz. 1383 ze zm.) , ZUS odmówił prawa do świadczenia od dnia 1.03.2017r. . /decyzja k. 316 akt ZUS/ W dniu 28 kwietnia 2017 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. wpłynęło odwołanie Z. M. , od tej decyzji, Z. M. podniósł , że nie zgadza się z decyzją , gdyż Komisja Lekarska ZUS , składająca się z 3 osób , nie miała żadnego rzetelnego przygotowania i wiedzy pod kątem dermatologicznym, danie lekarskie odbyło się pod kątem ruchowym. Podniósł ze posiada II g. inwalidzką (stopień umiarkowany) /odwołanie k. 2 / W dniu 30 maja 2018 r., do Sądu Okręgowego w Łodzi wpłynęła odpowiedź organu rentowego na odwołanie , w której ZUS wniósł o oddalenie odwołania, podnosząc ,ze do dnia 28.02.2017r. Z. M. pobita rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Lekarz Orzecznik, orzeczeniem z dnia 2.03.2017r. nie stwierdził u wnioskodawcy niezdolności do pracy. Wskutek wniesienia , przez wnioskodawcę sprzeciwu, orzeczeniem z dnia 28.03.2017 r., Komisja Lekarska ZUS ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy /odpowiedź na odwołanie k.37/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Z. M. urodził się (...) Ma zawodowe wykształcenie. Z zawodu jest ślusarzem-mechanikiem maszyn pończoszniczych. Nie pracował w swoim , wyuczonym zawodzie. W okresie aktywności zawodowej wykonywał różne prace: budowalne, układał podłogi, pracował jako operator wózka widłowego, suwnicy. W okresie od 1.02.2010-21/05.2011r. pracował w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) spółce o ograniczoną odpowiedzialnością ; w tej firmie wykonywał czynności także na podstawie umowy zlecenia w okresie od 29.12.2009r. /świadectwo pracy k. 231 akt ZUS, informacja ZUS k. 289 akt ZUS/ W okresie od 4.10.2011-16.06.2012r. pracował w pełnym wymiarze czasu pracy w P. W (...) spółce jawnej Zakładzie Pracy (...) , na stanowisku pracownik transporty wewnętrznego, operator wózka widłowego /świadectwo pracy k. 232 akt ZUS/ W okresie 7.07.2014r. do 2.01.2016r. pracował w zakładzie Pracy (...) s.c jako kierownik obiektów /świadectwo pracy k. 233 akt ZUS/ Od 2.03.2016r pracował w I. Polska jako operator wózka widłowego /zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 k. 240 akt ZUS/ W 2017r. pracował w firmie (...) , w drukarni jako operator wózka oraz przy obsłudze wysięgnika do wyrzucania śmieci. Od roku pracuje w firmie (...) , jako pomocnik lakiernika , przy czynnościach związanych z oklejaniem.. /zeznanie wnioskodawcy złożone na rozprawie 10.12.2018r. k. 242, w związku z informacyjnymi wyjaśnieniami , złożonymi na rozprawie w dniu 29.11.2017r. , e-protokół rozprawy z dnia 29.11.2017r. /płyta CD k. 74 / Wnioskodawca posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do dnia 31.09.2019r. z przyczyn 11-I /zeznanie wnioskodawcy złożone na rozprawie 10.12.2018r. k. 242, orzeczenie k. 76 akt ZUS / W okresie, od 31.10.2001r. , wnioskodawca pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, przyznaną decyzją ZUS z dnia 17.12.2001r. Świadczenie pobierał do 31.12.2017r. /decyzja ZUS z dnia 17.12.2001r. k. 30 akt ZUS, okoliczność bezsporna/ W dniu 6 lutego 2017 r. wnioskodawca złożył wniosek o dalsze prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy . /wniosek k. 309 akt ZUS/ Lekarz Orzecznik ZUS, w dniu 2.03. 2017 r., po przeprowadzeniu bezpośredniego badania i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej, załączonej do akt ZUS, rozpoznał u ubezpieczonego : atopowe zapalenie skóry i łuszczycę skóry i stawów. Lekarz Orzecznik, orzeczeniem z 2.03.2017 roku, stwierdził, że stopień naruszenia sprawności organizmu, nie powoduje niezdolności wnioskodawcy do pracy, a zaostrzenia dolegliwości mogą być leczone w ramach (...) .. /orzeczenie lekarza orzecznika k. 312 akt ZU, / Wnioskodawca, w dniu 2.03. 2017r., złożył sprzeciw od orzeczenia Lekarza Orzecznika . /sprzeciw k. 146 akt ZUS/ Komisja Lekarska ZUS, w dniu 28.03.2017 r., po przeprowadzeniu bezpośredniego badania i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej, rozpoznała u ubezpieczonego atopowe zapalenie skóry w okresie skąpoobjawowoym z remisją zmian w trakcie leczenia cyklosporyną , łuszczycę w postaci skórno-stawowej bez istotnej dysfunkcji ruchowej . Orzeczeniem z 28.03.2017 roku Komisja Lekarska ZUS ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy /orzeczenie komisji lekarskiej ZUS k. 82-84/ W oparciu o powyższe orzeczenie, oraz zgromadzony materiał dowodowy, organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję. /decyzja k. 316 akt ZUS/ Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w postaci dowodu z opinii biegłych sądowych: dermatologów: A. K. , posiadającego także specjalizację w zakresie alergologii, z okręgu Sądu Okręgowego w Radomiu i A. Z. , biegłego dermatologa z okręgu Sadu Okręgowego w Bydgoszczy, oraz biegłych z zakresu medycyny pracy , powołanych, z uwagi na udokumentowane schorzenia wnioskodawcy. W świetle opinii biegłego dermatologa – A. K. , wnioskodawca cierpi na atopowe zapalenie skóry – dzieciństwa, z tendencją do uogólniania się ,łuszczycę skóry z tendencja do uogólniania się , łuszczycowe zapalenie stawów. Przewlekle choroby skóry, ich objawy, leczone bezskutecznie od ponad dwudziestu lat, dolegliwości bólowe stawów, spowodowane łuszczycowym ich zapaleniem , znaczenie zaburzają sprawność ustroju wnioskodawcy, czyniąc go częściowo niezdolnym do pracy – nadal, od 2 marca (...) do końca lutego 2019r. / opinia biegłego dermatologa A. K. k. 24-28 / W dniu 17.10.2017r. w piśmie procesowym ,organ rentowy przedstawił zarzuty pod adresem opinii biegłego, podnosząc, że badanie biegłego zostało przeprowadzone w dniu 5.09.2017r.; z protokołu badania może wynikać, że tej dacie sprawność wnioskodawcy była znacznie naruszona, ale nie można się zgodzić z przypuszczeniem, że skóra wnioskodawcy wyglądała podobnie w dniu 2.03.2017r. Ocena , dokonana przez lekarzy ZUS, została ona oparta na badaniu przedmiotowym, w którym stwierdzono „skóra tułowia i kończyn sucha, z niewielkim łuszczeniem nie stwierdzam odczynu zapalnego, na rękach i stopach nie stwierdzam znaczącego łuszczenia się, bez pęknięć i ubytków naskórka , be z nadżerek, sprawność rąk zachowana. Lekarz orzecznik, analizując wywiad chorobowy i dostępną (aktualną dla tego badania) – nadto ustalił, że: „badany teraz bóle stawowe neguje. W ostatnich latach hospitalizacji nie było. W wywiadzie naświetlania raz w roku skóry”. ZUS konkludował, że w opinii biegłego, nie przestawiono dowodu na nasilone zmiany w marcu 2017r. Wniósł o wydanie przez biegłego opinii uzupełniającej /pismo ZUS k. 43/ W opinii uzupełniającej z dnia 17.11.2017r., biegły dermatolog , podniósł, że dzięki terapii C. , której poddany był wnioskodawca , uzyskano znaczącą poprawę stanu zdrowia, polegającą na remisji zmian chorobowych , ale – co nie świadczy o długotrwałej poprawie bądź wyleczeniu choroby . Biegły podtrzymał wniosek orzeczniczy o częściowej niezdolności do pracy nadal od 2.03.2017r do końca lutego 2019r. /opinia uzupełniająca k. 61/ W piśmie procesowym z dnia 29.11.2017r., złożonym na rozprawie, pełnomocnik wnioskodawcy podtrzymał żądanie zmiany zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do świadczenia od 2.03.2017 do końca lutego 2019r. /pismo pełnomocnika wnioskodawcy k. 71/ W dniu 11.12.2017r. w piśmie procesowym ,organ rentowy przedstawił zarzuty pod adresem uzupełniającej opinii biegłego, podnosząc, że mimo wyjaśnień pod adresem terapii C. , opinia biegłego nadal nie przedstawia dowodu na gorsze funkcjonowanie wnioskodawcy , w okresie spornym. ZUS wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii innego niż biegły A. K. , biegłego dermatologa, /pismo ZUS k. 79/ W świetle opinii biegłego dermatologa – dra n. med. A. Z. , , wnioskodawca cierpi na łuszczycę zwykłą , łuszczycowe zapalenie stawów, atopowe zapalenie skóry , alergiczne kontaktowe zapalenie skory (rozsiane) , nadciśnienie tętnicze, przykurcz D. `a prawej ręki , drobne blizny pourazowe goleni i prawej łopatki. Zmianami chorobowymi objęte jest powyżej 35% powierzchni ciała , w większości są to zmiany utrwalone , bez ostrgo stanu zapalnego, Wykwitem podstawowym ( nielicznie reprezentowanym) jest brunatna grudka, pokryta srebrzystą łuską, przy której zdrapywaniu widać dodatni objaw A. . Grudki zgrupowane większe ogniska , , szczególnie na łokciach, przedramionach , goleniach i kolanach. Biegły przedstawił, uargumentowany wniosek orzeczniczy, że te dolegliwości naruszają sprawność organizmu wnioskodawcy, w stopniu powodującym częściową niezdolność do pracy. /opinia biegłego dermatologa A. Z. k. 107- 113/ W dniu 9.05.2018r. w piśmie procesowym , organ rentowy przedstawił merytoryczne zarzuty pod adresem opinii biegłego, odnosząc się do argumentacji biegłego w zakresie medycznych i socjalnych aspektów życia wnioskodawcy oraz dokonując, sygnalizacyjnie, analizy orzecznictwa art. 12 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2016 roku, poz.887 ze zm.) , podnosząc, że mimo jednoznacznej konkluzji orzeczniczej, że naruszenie sprawności organizmu wnioskodawcy postało przed 18 rokiem życia , a wnioskodawca pracował zarobkowo , także w okresie pobierania renty z tytułu orzeczonej niezdolności do pracy, co implikuje uzasadnioną tezę , ze wnioskodawca przekwalifikował się i , uzyskał wiedze i doświadczenie umożlwiające wykonywanie pracy w innym zawodzie, bez narażania się na substancje przeciwwskazane. ZUS wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy. /pismo ZUS k. 133/ W uzupełniającej opinii z dnia 22.05.2018r. biegły dermatolog A. Z. wskazał, że częściowa niezdolność do pracy wnioskodawcy ma charakter okresowy do końca lutego 2019r. /uzupełniająca opinia biegłego dermatologa k. 155-156/ Postanowieniem z dnia 16.05. (...) . , wydanym na rozprawie, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy /postanowienie k. 147/ Z opnie biegłego z zakresu medycyny pracy P. R. (1) wynika, że wnioskodawca cierpi na atopowe zapalenie skóry w okresie skąpoobjawowoym z remisją zmian w trakcie leczenia cyklosporyną, łuszczycę w postaci skórno-stawowej bez istotnej dysfunkcji ruchowej uczulenie na powszechne alergeny środowiskowe, nie zawodowe , nie stanowi podstawy długotrwałej niezdolności do pracy. Biegły , przyznając , ze wnioskodawca ma wiele chorób skóry i z tego powodu wymaga leczenia dermatologicznego, jak również reumatologicznego ( łuszczycowe zapalenie skóry), ale, w okresach zaostrzeń objawów i dolegliwości , , może będzie wymagać w przyszłości leczenia w ramach krótkotrwałych zwolnień lekarskich. Biegły ustalił, że poza zmianami skórnymi (znacznie mniej nasilonymi , ale w kontekście opisywanych przez pozostałych biegłych oraz zgromadzonej w aktach dokumentacji dermatologicznej) , niewielkim przykurczem D. `a prawej ręki , w badaniu klinicznym, nie stwierdził , zarówno w badaniu internistycznym , jak i neurologicznym , odchyleń funkcjonalnych. Biegły ustalił, ze , w okresie pobierania renty z tytuły częściowej niezdolności do pracy , wnioskodawca pracował w różnych zakładach pracy i nie korzystał w tym czasie ze zwolnień lekarskich ( w ciągu ostatnich 3 lata) , nie był hospitalizowany z przyczyn dermatologicznych wciągu ostatnich 17 lat. Biegły, będąc jednocześnie biegłym w dziedzinie neurologii i medycyny pracy oraz toksykologii klinicznej , nie stwierdził u wnioskodawcy ostrych objawów korzeniowych, rozciągowych czy ubytkowych , nie stwierdził oczopląsu , ani obiektywnych cech zaburzeń statyki ciała - zaburzeń w układzie równowagi. Konkluzja orzecznicza: wnioskodawca jest w dobrej kondycji fizycznej ze sprawnością fizyczną w zakresie stawów kręgosłupa czy dużych stawów kończyn z dobrą siła chwytną rąk, szczególnie prawej. Jest osobą wydolna oddechowo i krążeniowo. Ograniczenia: czynniki drażniące i alergizujące środowiska pracy , mikroklimat ,stanowią jedynie przeciwwskazania stanowiskowe w ramach badań profilaktycznych w ramach kodeksu pracy i nie naruszają sprawności organizmu wnioskodawcy, w stopniu powodującym niezdolność do pracy . / opinia biegłego z zakresu medycyny pracy P. R. (1) k. 162-168/ W piśmie procesowym z dnia 17.07.2018r. pełnomocnik wnioskodawcy, kwestionując ustalenia biegłego zakresu medycyny pracy P. R. (1) , wniósł o dopuszczenie dowodu z łącznej opinii biegłego zakresu medycyny p[racy i dermatologa, lub dowodu z opinii Instytutu naukowego lub naukowo-badawczego z zakresu medycyny i dermatologii., na wypadek nieuwzględnienia tych wniosków pełnomocnik wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego z zakresu medycyny pracy, spoza okręgu Sądu Okręgowego w Łodzi , tak jak to uczynił sąd, w przypadku biegłego z zakresu dermatologii /pismo pełnomocnika wnioskodawcy k. 183/ Postanowieniem z dnia 20.08.2018r.,Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy, innego niż biegły z okręgu Sądu Okręgowego w Łodzi – P. R. (1) , zobowiązując biegłego do zapoznania się z opiniami i wnioskami orzeczniczymi biegłych dermatologów: A. K. i A. Z. , oraz biegłego z zakresu medycyny pracy P. R. (2) , pozostawiając rozstrzygnięcie, pozostałych wniosków, przedstawionych w piśmie pełnomocnika wnioskodawcy - do czasu wydania opinii prze biegłego z zakresu medycyny pracy /postanowienie k. 202/ Z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy dra n. med. J. G. wynika, że wnioskodawca cierpi na atopowe zapalenie stawów , łuszczycę, łuszczycowe zapalenie stawów w wywiadzie , atopię. Biegły zapoznał się z opiniami dwóch biegłych dermatologów i lekarza medycyny pracy i po zbadaniu wnioskodawcy, stwierdził, że dolegliwości wnioskodawcy nie naruszają sprawności jego organizmu, w stopniu powodującym niezdolność do pracy, zarówno w aktualnym stanie zdrowia, jak i w dacie wydania zaskrzonej decyzji czyli w marcu 2017r. . /opinia biegłego z zakresu medycyny dra n. med. J. G. – k. 212-215/ Postanowieniem z dnia 10.12.2018r. Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z łącznej opinii biegłych: dermatologa i z zakresu medycyny pracy , biegłych spoza okresu Sądu Okręgowego w Łodzi, wyjaśniając, w uzasadnieniu wydanego postanowienia, że fakt powołania biegłych dermatologów spoza okręgu Sądu Okręgowego w Łodzi, wynikał – wprost z faktu, że na liście Sądu Okręgowego w Łodzi nie ma biegłych dermatologów , którzy – aktualnie - chcą wydawać opinie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych [ Sąd bardzo wnikliwie ten aspekt przenalizował, przed dopuszczeniem dowodu z opinii biegłych spoza okręgu Sądu Okręgowego w Łodzi]. Nadto, Sad miał na uwadze, że : ponieważ biegli z zakresu dermatologii, wydając opinie ,znajdowali się poza okręgiem (...) { okręg Sądów Okręgowych : w R. i B. ] , a biegli z zakresu medycyny pracy – znajdują się na liście biegłych w okręgu Sądu Okręgowego w Lodzi , i w przedmiotowej sprawie – P. R. (1) , już wydał opinię , zatem – uprawniona jest teza , że uzyskanie opinii łącznej , byłoby albo – niemożliwe, albo bardzo odległe w czasie. Zatem - aby uniknąć przewlekłości postepowania , Sad uwzględnił wniosek pełnomocnika wnioskodawcy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłeg o innego niż biegły z okręgu Sądu Okręgowego w Łodzi – P. R. (1) , Ponieważ na liście biegłych jest inny niż P. R. (3) , biegły z zakresu medycyny pracy doktor nauk medycznych J. G. ,, który zgodził się na wydanie opinii, Sąd - poprosił o wydanie opinii , tego biegłych . Sąd uwzględnił, także, dolegliwości podróży wnioskodawcy do ośrodków sądowych w R. i B. [ mi.in wniosek o zwrot kosztów dojazdu oraz kosztów parkingu z dnia 5.10.2017r. k. 38 , z dnia 16.03.2018r.k. 92], /postanowienie k. 242 , protokół rozprawy z dn. 10.12.2018r Każdy z biegłych , formułując wnioski orzecznicze, wskazał, że nie ma potrzeby powoływania innych biegłych, poza , już powołanymi, przez Sąd Okręgowy. /opinie biegłych – strony wskazane powyżej/ Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał na podstawie dokumentów, znajdujących się, w załączonych aktach organu rentowego, aktach sprawy oraz opiniach biegłych: dermatologów: A. K. i A. Z. , oraz z zakresu medycyny pracy: P. R. (1) i J. G. , , powołanych z uwagi na udokumentowane schorzenia wnioskodawcy .. Sąd uznał opinie wszystkich biegłych , za wiarygodne i wnikliwe, jednakże – dla ustalania stopniu naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy , Sąd oparł się na opiniach obu biegłych z zakresu medycyny pracy, uznając , że obie opinii wszechstronnie analizują stopień naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy, pod kątem zdolności do pracy. Opinie są za wnikliwe, kompleksowe, logicznie, argumentują wnioski orzecznicze i merytorycznie – są znakomicie uzasadnione. Dlatego Sąd podzielił wnioski orzecznicze, przedstawione w opiniach biegłych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Odwołanie wnioskodawcy jest nieuzasadnione. Zgodnie z treścią art. 57 punkt 1 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2016 roku, poz.887 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełni łącznie następujące warunki: 1) jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność powstała w okresach wymienionych w cytowanym przepisie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. W myśl ust.1 warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej: 1)1 rok - jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat; 2)2 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat; 3)3 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat; 4)4 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat; 5)5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej. Brak, choćby jednego z warunków, wymienionych w art. 57 ww. ustawy, powoduje brak prawa do świadczenia. Osobą niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do wykonywania pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania tej zdolności po przekwalifikowaniu ( art.12 ust.1-3 ww. ustawy). Częściowa niezdolność do pracy podlega ocenie w ramach pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji. W definicji niezdolności do pracy, ustawodawca dał wyraz powiązaniu prawa do renty z rzeczywistą, znaczną utratą zdolności do pracy zarobkowej a częściową niezdolność do pracy powiązał z niezdolnością do pracy w ramach posiadanych kwalifikacji, przy uwzględnieniu możliwości i sprawności niezbędnych do dalszego zaangażowania w procesie pracy, zaakcentował istnienie potencjalnej przydatności do pracy . Chodzi, zatem, o zdolność do pracy zarobkowej, nie tylko jako zdolność do wykonywania dotychczasowej pracy, ale zdolność do podjęcia pracy w ogóle, choć, z uwzględnieniem rodzaju i charakteru dotychczas wykonywanej pracy, poziomu wykształcenia, wieku, predyspozycji psychofizycznych. Zdolność do pracy ma dwa elementy: biologiczny (ogólna sprawność psychofizyczna) i gospodarczy (przydatność na rynku pracy). Wobec braku spełnienia , przez wnioskodawcę, przesłanki, wskazanej w punkcie 1 cyt. przepisu art. 57 cyt./ Ustawy – brak prawa do świadczenia. Należy również wskazać, iż o niezdolności do pracy, nie decyduje sam fakt występowania schorzeń, lecz ocena, czy, i w jakim zakresie, wpływają one na utratę zdolności do pracy, także - zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Dotyczy to również schorzeń o przewlekłym charakterze, które, bezspornie, występują u ubezpieczonego czyli atopowe zapalenie skóry , łuszczyca , łuszczycowe zapalenie stawów (wyrok Sądu Najwyższego z 1 grudnia 2000 roku, II UKN 113/00, OSNP 2002/14/343; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 5 kwietnia 2013 roku III AUa 900/12, Lex nr 1315707). Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie wykazało , że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy . Z dokonanych ustaleń wynika, ze wnioskodawca cierpi na atopowe zapalenie skóry w okresie remisji zmian w trakcie leczenia cyklosporyną, łuszczycę w postaci skórno-stawowej bez istotnej dysfunkcji ruchowej , uczulenie na powszechne alergeny środowiskowe, nie zawodowe . Sąd ma świadomość, że wnioskodawca cierpi na wiele chorób skóry i z tego powodu wymaga leczenia dermatologicznego, jak również reumatologicznego ( łuszczycowe zapalenie skóry), ale, w okresach zaostrzeń objawów i dolegliwości , , może będzie wymagać w przyszłości leczenia w ramach krótkotrwałych zwolnień lekarskich. Jak wynika z precyzyjnej opinii biegłego P. R. (1) , poza zmianami skórnymi (znacznie mniej nasilonymi , ale w kontekście opisywanych przez pozostałych biegłych oraz zgromadzonej w aktach dokumentacji dermatologicznej) , niewielkim przykurczem D. `a prawej ręki , w badaniu klinicznym, nie stwierdził , zarówno w badaniu internistycznym , jak i neurologicznym , odchyleń funkcjonalnych. Bezspornym jest fakt, że w okresie pobierania renty z tytuły częściowej niezdolności do pracy , wnioskodawca pracował w różnych zakładach pracy i nie korzystał w tym czasie ze zwolnień lekarskich ( w ciągu ostatnich 3 lata) , nie był hospitalizowany z przyczyn dermatologicznych wciągu ostatnich 17 lat. Biegły, będąc jednocześnie biegłym w dziedzinie neurologii i medycyny pracy oraz toksykologii klinicznej , nie stwierdził u wnioskodawcy ostrych objawów korzeniowych, rozciągowych czy ubytkowych , nie stwierdził oczopląsu , ani obiektywnych cech zaburzeń statyki ciała - zaburzeń w układzie równowagi. Konkluzja orzecznicza biegłego jest jednoznaczna : wnioskodawca jest w dobrej kondycji fizycznej ze sprawnością fizyczną w zakresie stawów kręgosłupa czy dużych stawów kończyn z dobrą siła chwytną rąk, szczególnie prawej. Jest osobą wydolna oddechowo i krążeniowo. Ograniczenia: czynniki drażniące i alergizujące środowiska pracy , mikroklimat ,stanowią jedynie przeciwwskazania stanowiskowe w ramach badań profilaktycznych w ramach kodeksu pracy i nie naruszają sprawności organizmu wnioskodawcy, w stopniu powodującym niezdolność do pracy . Wobec znakomitego merytorycznego uzasadnienia stanowiska biegłego , Sad podziela wnioski orzecznicze. Także dlatego, ze znalazły potwierdzenie w opinii biegła J. G. . Sąd nie podzielił wniosków, zawartych w opiniach biegłych dermatologów, gdyż; nie podziela opinii biegłego dermatologa dra Z. , ze renta ma S. pomoc w procesie leczenia schorzeń i umożliwić wykorzystanie czasu na skuteczniejszą terapię. Jak wynika z dokonanych ustal wnioskodawca, w okresie pobierania renty – był aktywnym zawodowo , wprawdzie przekwalifikował się i wykonywał czynności, w innym, niż w wyuczonym, zawodzie, ale pracował zarobkowo . Przedmiotem sporu jest stopień naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy w marcu 2017r. czyli w dacie wydania decyzji . Bezsporny jest fakt, że dzięki leczeniu – C. , uzyskano poprawę stanu zdrowia ,zatem - co przyznają biegli dermatolodzy, zatem uprawniona jest konkluzja , ze w dacie wydania decyzji – stopień naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy, nie powodował niezdolności do pracy. Wprost – to wynika z opinii obu biegłych – za zakresu medycyny pracy. Sąd podzielił te wnioski, uzasadniając szczegółowo. To nie intensywność dolegliwości i istniejących schorzeń , daje prawo do renty, ale stopień naruszenia sprawności organizmu [ znaczny] , pod kątem zdolności do pracy. Z dokonanych ustaleń wynika, że wnioskodawca ma 52 lata , Ma zawodowe wykształcenie. Z zawodu jest ślusarzem-mechanikiem maszyn pończoszniczych. Nie pracował w swoim , wyuczonym zawodzie. W okresie aktywności zawodowej wykonywał różne prace: budowalne, układał podłogi, pracował jako operator wózka widłowego, suwnicy. Bezspornym jest fakt, że w okresie, od 31.10.2001r. , wnioskodawca pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, przyznaną decyzją ZUS z dnia 17.12.2001r. Świadczenie pobierał do 31.12.2017r. Ale, jak wynika z dokonanych ustaleń , w okresie pobierania świadczenia rentowego , wnioskodawca był aktywny zawodowo, pracując: w okresie od 1.02.2010-21/05.2011r. pracował w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) spółce o ograniczoną odpowiedzialnością ; w tej firmie wykonywał czynności także na podstawie umowy zlecenia w okresie od 29.12.2009r. W okresie od 4.10.2011-16.06.2012r. pracował w pełnym wymiarze czasu pracy w P. W (...) spółce jawnej Zakładzie Pracy (...) , na stanowisku pracownik transporty wewnętrznego, operator wózka widłowego W okresie 7.07.2014r. do 2.01.2016r. pracował w zakładzie Pracy (...) s.c jako kierownik obiektów Od 2.03.2016r pracował w I. Polska jako operator wózka widłowego W 2017r. pracował w firmie (...) , w drukarni jako operator wózka oraz przy obsłudze wysięgnika do wyrzucania śmieci. Od roku pracuje w firmie (...) , jako pomocnik lakiernika , przy czynnościach związanych z oklejaniem.. Wnioskodawca posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do dnia 31.09.2019r. z przyczyn 11-I Z dokonanych ustaleń wynika, że wnioskodawca, także w okresie pobierania renty z tytułu niezdolności, podobnie , jak w okresach aktywności zawodowej, wykonywał różne zajęcia. Sąd ma świadomość i uwzględnił fakt, że z uwagi na poziom posiadanych kwalifikacji teoretycznych i praktycznych wnioskodawcy, szanse na znalezienie nowej pracy, w warunkach aktualnego rynku pracy i oczekiwań, ewentualnych, pracodawców – przy, występujących u wnioskodawcy, dolegliwościach , powodujących pewne ograniczenie, choć, aktualnie tj. w dacie wydania zaskarżonej decyzji [ 31.03.2017r.] , nie w znacznym stopniu, sprawności organizmu, w znanych Sądowi realiach gospodarczych, zwłaszcza w środowisku (...) - nie są łatwe , ale istnieją. Jednakże, wnioskodawca, dysponuje potencjałem doświadczenia zawodowego , także na rynku działalności gospodarczej, umożliwiającym mu, ewentualne, przekwalifikowanie, lub podjęcie aktywności, która, ze względu na stan zdrowia, będzie mogła być wykonywana, bezpiecznie. Sąd przeanalizował sytuację wnioskodawcy, w aspekcie przesłanek art. 13 ust.1 cyt. ustawy. W konsekwencji , wobec niespełnienia wszystkich przesłanek, brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania i przyznania skarżącemu prawa do renty, o czym Sąd Okręgowy na postawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawcy.Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI