VIII U 1046/15

Sygn. akt VIII U 1046/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Kamila Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. w Gliwicach sprawy P. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość emerytury na skutek odwołania P. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 8 kwietnia 2015 r. i 19 maja 2015 r. nr (...) zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, że zalicza ubezpieczonemu do pracy górniczej następujące okresy zatrudnienia: - od 2 lipca 1986 r. do 28 lipca 1986 r. - od 3 sierpnia 1987 r. do 29 sierpnia 1987 r. - od 4 lipca 1988 r. do 29 lipca 1988 r. - od 28 listopada 1990 r. do 31 stycznia 1992 r. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt. VIII U 1046/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 8 kwietnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przyznał ubezpieczonemu P. P. prawo do emerytury górniczej od dnia 2 marca 2015r. Ubezpieczony w odwołaniu domagał się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie do pracy górniczej okresów jego zatrudnienia od 28 listopada 1990r. do 31 stycznia 1992r. na stanowisku inspektora technicznego pz., a także okresów zatrudnienia od 1 do 28 lipca 1986r., od 3 do 28 sierpnia 1987r. i od 4 do 30 lipca 1988r., kiedy to w trakcie odbywania studiów, w trakcie wakacji letnich, zatrudniał się na jednomiesięczne okresy jako pracownik niewykwalifikowany pz. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując swoje stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podkreślił, że nie zaliczył do pracy górniczej pierwszego ze spornych okresów ze względu na brak miesięcznego wykazu zjazdów. Z kolei pozostałych okresów nie uwzględnił do pracy górniczej, z uwagi, iż uznał, że w tym czasie odwołujący odbywał jedynie praktyki, przewidziane programem studiów. Sąd ustalił, co następuje : P. P. od dnia 2 marca 2015r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Do ustalenia wysokości jego emerytury ZUS przyjął ostatecznie w zaskarżonej decyzji, za udowodnione 23 lata i 4 miesiące okresów składkowych oraz 5 lat i 11 miesięcy okresów nieskładkowych. Równocześnie do jego pracy górniczej zastosowano przeliczniki górnicze. W szczególności do 69 miesięcy zastosowano przelicznik 1,8, do 152 miesięcy przelicznik 1,5, zaś do 44 miesięcy przelicznik 1,4. W okresie od 1 października 1985r. do 1 października 1990r., odwołujący odbywał studia dzienne na Politechnice (...) . W tym czasie w okresie wakacji letnich odwołujący w oparciu o zawierane umowy o pracę pracował w KWK (...) jako pracownik fizyczny. Zgodnie z wydanym przez pracodawcę świadectwem pracy ubezpieczony w okresach od 1 do 28 lipca 1986r., od 3 do 28 sierpnia 1987r. wykonywał pracę jako robotnik niekwalifikowany pz, zaś w okresie od 4 do 30 lipca 1988r., jako ślusarz pz. We wszystkich tych okresach przez wszystkie dniówki robocze zjeżdżał pod ziemię, gdzie w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał prace związane z ręcznym transportem niezbędnych elementów do przodka i do oddziału zbrojeniowo – likwidacyjnego. Za wykonaną pracę otrzymywał wynagrodzenie, tak jak pozostali pracownicy brygad w których pracował. Następnie po ukończeniu studiów ubezpieczony podjął zatrudnienie w KWK Centrum, gdzie początkowo w okresie od 28 listopada 1990r. do 31 stycznia 1992r. powierzono mu obowiązki inspektora technicznego pz. Praktyka przyjęta w tym czasie, w tej kopalni była taka, że osobom po ukończonych studiach, które przygotowywano do pełnienia funkcji dozoru, przypisywano właśnie takie stanowisko. Nie można im było przypisać wprost stanowiska nadzorczego, gdyż obowiązujące przepisy nie pozwalały na takie zaszeregowanie, bez uprzedniego odbycia praktyki przy wykonywaniu takich czynności oraz uzyskania zatwierdzenia Urzędu Górniczego. Faktycznie jednak w tym okresie ubezpieczony razem ze sztygarem i podległą mu brygadą codziennie zjeżdżał pod ziemię, gdzie przez pełne dniówki robocze razem ze sztygarem, lub w jego zastępstwie, zajmował się nadzorem nad pracą brygad dołowych. Z dniem 1 lutego 1992r. odwołujący uzyskał zatwierdzenie UG w charakterze niższego dozoru ruchu i od tej daty formalnie przypisano mu stanowisko dozorcy urządzeń maszynowych pz. W aktach osobowych ubezpieczonego znajduje się umowa o pracę na czas nieokreślony z dnia 28 listopada 1990r., na mocy której od tej daty powierzono ubezpieczonemu wykonywanie w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązków dozorcy urządzeń maszynowych pz. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: zeznania świadków: W. B. , M. W. i W. W. (nagranie z rozprawy z dnia 6 listopada 2016r. minuty 10.05 i n., k.20-22), wyjaśnienia odwołującego słuchanego w charakterze strony (nagranie z rozprawy z dnia 12 lutego 2016r. minuty 7.18 i n., k.29-30), zatwierdzenia (...) nr 0550/K-6/68/91 (k.19), świadectwa pracy i zaświadczenia Rp-7 z dnia 1 marca 2016r. (k.36-37), a także akta osobowe dołączone do akt niniejszej sprawy. Odnośnie rodzaju i wymiaru, a także miejsca świadczenia prac wykonywanych przez ubezpieczonego Sąd dał wiarę jego wyjaśnieniom i zeznaniom świadków. Odwołujący i świadkowie wprost potwierdzili, iż w okresie pełnienia funkcji inspektora, odwołujący codziennie zjeżdżał do podziemia kopalni. Z kolei odnośnie charakteru pracy ubezpieczonego w trakcie wakacji letnich w czasie studiów, Sąd w pełni oparł się na wyjaśnieniach odwołującego, które znajdują pełne potwierdzenie w przedłożonych przez niego dokumentach. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 50 c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. 2015.748.), za pracę górniczą uważa się zatrudnienie pod ziemią w kopalniach węgla, rud, kruszców, surowców ogniotrwałych, glin szlachetnych, kaolinów, magnezytów, gipsu, anhydrytu, soli kamiennej i potasowej, fosforytów oraz barytu. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie był charakter pracy odwołującego, w spornych okresach, bowiem organ rentowy odmówił mu ich zaliczenia jako pracy górniczej. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało jednoznacznie, iż w czasie zatrudnienia od 28 listopada 1990r. do 31 stycznia 1992r. odwołujący przygotowując się do pełnienia funkcji dozorcy, codziennie świadczył pracę pod ziemią, nadzorując bezpośrednio pracę pracowników brygad dołowych. Powołani w sprawie świadkowie którzy byli jego bezpośrednimi przełożonymi i współpracownikami, potwierdzili taki charakter jego pracy w tym okresie. Sąd miał również na uwadze, treść umowy zawartej z ubezpieczonym w dniu 28 listopada 1990r., zgodnie z którą został zatrudniony jako pracownik pod ziemią. Nadto jak wynika z dokumentacji osobowej oraz zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (Rp-7) odwołujący w okresach od 1 do 28 lipca 1986r., od 3 do 28 sierpnia 1987r. i od 4 do 30 lipca 1988r., nie odbywał praktyk studenckich lecz faktycznie wykonywał pracę robotnika niekwalifikowanego i ślusarza pod ziemią. Reasumując powyższe rozważania należało uznać, że w spornych okresach ubezpieczony wykonywał pracę górniczą, o której mowa w art. 50c, ust. 1, pkt 1 i 5 ustawy emerytalnej, a zatem Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił skarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji. (-) SSO Grażyna Łazowska