IV SAB/Wr 533/25

IV SAB/Wr 533/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-07-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-05-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Radom /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezes Sądu
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 2 sierpnia 2021 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
R. S. pismem z dnia 6 maja 2025 r. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 2 sierpnia 2021 r.
Zarządzeniem z dnia 23 maja 2025 r. Skarżącego wezwano do podania numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braku formalnego, wobec jej niepodjęcia w terminie, w wyniku dwukrotnego awizowania w dniach 3 czerwca 2025r. i 11 czerwca 2025 r., pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 17 czerwca 2025 r.
Brak formalny nie został uzupełniony w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W realiach niniejszej sprawy przesyłka zawierająca wezwanie i pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku formalnego została uznana za doręczoną w dniu 17 czerwca 2025 r., co ma umocowanie w art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem tych zapisów w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 3). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Wskazane wezwanie, co potwierdzają akta sprawy, wysłane na adres podany w skardze, wobec nieobecności adresata złożono we właściwym urzędzie pocztowym informując o tym adresata poprzez stosowne dwukrotne awizowanie. Termin obliczony zgodnie z powołanym przepisem upływał – jak wskazano - z dniem 17 czerwca 2024 r. do tej daty Skarżący nie podjął pisma, co wywołało skutek domniemania jego doręczenia. Siedmiodniowy termin liczony od tej daty upłynął z dniem 24 czerwca 2025 r.
Wobec niewykonania przez Skarżącego wezwania Sądu skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czum orzeczono w sentencji postanowienia.