VIII SAB/WA 47/23

VIII SAB/Wa 47/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-11-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Owsińska-Gwiazda /przewodniczący/
Justyna Mazur
Leszek Kobylski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art.35  par. 3, art. 37  par. 1 pkt 1, art. 64  par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 149  par. 1 pkt 1, art. 149  par. 1a,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 15 listopada 2023 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w L. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania pozwolenia na rozbiórkę I. zobowiązuje Wojewodę [...] do rozpoznania wniosku [...] S.A. z siedzibą w L. z dnia 10 lutego 2023r. o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę dla inwestycji pn.: "Rozbiórka sieci elektroenergetycznej: napowietrznej linii SN 15 KV" identyfikator działek: [...], m. R. [...], gm. K., pow. [...], woj. [...]", w terminie 14 dni od daty zwrotu akt sprawy z prawomocnym wyrokiem; II. stwierdza, że Wojewoda [....] dopuścił się bezczynności w postępowaniu z wniosku [...] S.A. z siedzibą w L. z dnia 10 lutego 2023r.; III. stwierdza, że bezczynność Wojewody [...] w prowadzonym postępowaniu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] S.A. z siedzibą w L. kwotę 587 (słownie: pięćset osiemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
P. D. [...]. z siedzibą w L. (dalej: skarżąca, Spółka) wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] (dalej: organ, Wojewoda) w sprawie z wniosku P.D. [...] z siedzibą w L. Oddział S. – K. o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, dla inwestycji pod nazwą: "Rozbiórka sieci elektroenergetycznej napowietrznej linii [...]" identyfikator działek [...] m. R., [...] gm. K., pow. R., woj. M., w terminie określonym w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: "k.p.a."), poprzez pozostawienie podanie bez rozpoznania pismem z dnia 13 kwietnia 2023r.
Autor skargi zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa tj.:
1) art. art. 64 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek skarżącej posiada braki formalne, przez stronę nieuzupełnione, podczas gdy zarówno treść wniosków skarżącej, jak i załączone oraz przesłane w uzupełnieniu dokumenty nie dowodzą istnienia braków formalnych;
2) art. 32 k.p.a., w zw. z art. 98 Kodeksu cywilnego /dalej: "kc"/, poprzez przyjęcie, że pełnomocnictwo udzielone przez Zarząd Spółki P. D. [...] Dyrektorowi Oddziału S W. N., nie upoważnia go do złożenia w imieniu Spółki P. D. [...]. oświadczenia, o wyrażeniu zgody na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej napowietrznej linii [...]" identyfikator działek [...], m. R., [...], gm. K.;
3) art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i § 2 art. 36 § 3 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji niezałatwienie sprawy w terminie.
Spółka wniosła o:
1) zobowiązanie Wojewody [...] do wydanie decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu wyroku;
2) stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszenia prawa;
3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, iż przed organem na wniosek Spółki z dnia 15 lutego 2023r. toczy się postępowanie znak [...]o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, dla inwestycji pod nazwą: "Rozbiórka sieci elektroenergetycznej napowietrznej linii [...]" identyfikator działek [...], m. R., [...] gm. K., pow. R., woj. [...]. Pismem z dnia 15 marca 2023r. Wojewoda [...] wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych podania.
W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie wnioskodawca, pismem z dnia 27 marca 2023r. przedłożył oświadczenie - wyrażenie zgody na rozbiórkę obiektu budowlanego, sporządzone przez właściciela P. D. [...] z siedzibą w L., reprezentowanego przez Dyrektora Oddziału S. – K. W. N., wraz z udzielonym mu przez Zarząd P. D. [...] z siedzibą w L. pełnomocnictwem oraz odpis pełny KRS wnioskodawcy, a także wskazał, iż podniesione przez Wojewodę okoliczności nie stanowią braków formalnych o których mowa w art. 64 § 2 k.p.a.
Wojewoda [...] pozostawił podanie bez rozpoznania, o czym poinformował wnioskodawcę pismem z dnia 13 kwietnia 2023r. W uzasadnieniu pisma o pozostawieniu podania Wojewoda wskazał, iż w jego ocenie pełnomocnictwo udzielone przez Zarząd Spółki P. D. [...] Dyrektorowi Oddziału S., W. N., nie upoważnia go do złożenia w imieniu Spółki P. D. [...]. oświadczenia, o wyrażeniu zgody na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej napowietrznej linii [...], gdyż w pełnomocnictwie tym W. N. nie został upoważniony expressis verbis do wyrażenia zgody na rozbiórkę obiektów budowlanych.
W ocenie skarżącej, z czynnością materialno-techniczną pozostawienia bez rozpoznania nie sposób się zgodzić, a działania Wojewody [...] określić należy jako bezczynność. Działania Wojewody naruszają bowiem art. 64 § 2 k.p.a. oraz art. 36 § 1 i 2 k.p.a. Wojewoda bowiem przyjął, że wniosek P. D. [...]. posiada braki formalne przez stronę nieuzupełnione, podczas gdy zarówno treść wniosków, jak i załączone oraz przesłane w uzupełnieniu dokumenty nie dowodzą istnienia braków formalnych.
Dalej skarżąca wskazała na art. 30b ust. 1 Prawa budowlanego , w którym ustawodawca przewidział, że rozbiórkę można rozpocząć po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, a do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć zgodę właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię (ust. 3 pkt 1 art. 30b pr. bud.).
Spółka podniosła, iż oświadczenie o wyrażeniu zgody na rozbiórkę obiektu budowlanego, zostało podpisane przez Dyrektora Oddziału S. – K. W. N.. Z udzielonego mu przez Zarząd P. D. [...]. dokumentu pełnomocnictwa nr [...] z dnia 04.02.2019r., wynika że pełnomocnik jest umocowany do wykonywania wszelkich czynności faktycznych i prawnych w imieniu i na rzecz P. D. [...] w tym do reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej (...) w sprawach z zakresu regulacji ustawy Prawo budowlane (§ 1 ust. 2 dokumentu pełnomocnictwa).
Zdaniem skarżącej, skoro pełnomocnik jest umocowany do wykonywania w imieniu i na rzecz P. D. [...] wszelkich czynności faktycznych i prawnych przed organami administracji publicznej w sprawach z zakresu regulacji ustawy Prawo budowlane, to stwierdzić należy, iż jest również umocowany do złożenia oświadczenia o wyrażeniu zgody na rozbiórkę obiektu budowlanego. W. N. legitymuje się zatem umocowaniem, którego zakres obejmuje podejmowanie władczych decyzji dot. likwidacji elementów majątku spółki poprzez doprowadzenie do rozbiórki obiektów budowlanych je tworzących. W realiach sprawy niniejszej nie zachodzą bowiem wyłączenia, o których mowa w § 2 dokumentu pełnomocnictwa. Pełnomocnik – W. N. działając imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy - właściciela obiektu (P. D. [...].), był i jest zatem uprawniony do wyrażenia zgody na rozbiórkę o której mowa w art. 30b ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego.
Skarżąca zauważyła, iż załączona pierwotnie zgoda na rozbiórkę obiektu budowlanego, podpisana przez pełnomocnika Rafała Janowskiego stanowiła oświadczenie, o którym mowa w art. 30b ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego.
Konkludując Spółka stwierdziła, że zgoda właściciela obiektu podlegającego rozbiórce może być w takim układzie wyrażona również przez oświadczenie pełnomocnika, umocowanego do reprezentowania P. D. [...] z/s w L. we wszelkich sprawach związanych z rozbiórką obiektu budowlanego. W jej ocenie, wniosek skarżącej nie był dotknięty brakami formalnymi, a zatem Wojewoda [...], pozostawiając podanie bez rozpoznania dopuścił się bezczynności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Po przedstawieniu stanu sprawy, Wojewoda podniósł, iż jego zdaniem nie można uznać przedłożonych pełnomocnictw, jako zawierających wystarczające umocowanie do występowania w imieniu inwestora o pozwolenie na rozbiórkę, bowiem w przedłożonym pełnomocnictwie W. N. nie został upoważniony do wyrażania zgody na rozbiórkę obiektów budowlanych.
Dalej wskazał na treść art. 96 i art. 104 kc, jak i art. 30 § 2-3 i art. 32 k.p.a. Wyjaśnił, iż pełnomocnictwo ogólne upoważnia pełnomocnika do prowadzenia wszelkich spraw mocodawcy, natomiast pełnomocnictwo szczególne upoważnia do prowadzenia konkretnej sprawy albo do dokonywania określonych czynności w danym postępowaniu (por. art. 88 k.p.c. oraz art. 36 p.p.s.a.). Organ administracji publicznej powinien brać pod uwagę z urzędu rodzaj udzielonego przez stronę pełnomocnictwa w każdym stadium postępowania i nie powinien dopuścić do udziału w postępowaniu osoby, która albo w ogóle nie legitymuje się należytym pełnomocnictwem, albo pełnomocnictwo dotyczy innej sprawy niż rozstrzygana w postępowaniu, lub pełnomocnik zamierza podjąć czynności, do których nie jest umocowany (A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 317). Udzielenie pełnomocnictwa poza postępowaniem administracyjnym ma wymiar materialnoprawny, zatem potwierdzenie pełnomocnictwa w prowadzonym postępowaniu jest obowiązkiem strony. Jeżeli inaczej nie zastrzeżono, pełnomocnictwo udzielone w ogólnym postępowaniu administracyjnym będzie obowiązywać zarówno w postępowaniu odwoławczym, jak i w postępowaniach nadzwyczajnych. Innymi słowy, z treści pełnomocnictwa powinien jasno wynikać jego zakres, tzn. jakich czynności, w jakim postępowaniu, przed jakim organem może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy. W pełnomocnictwie należy wskazać, czy obejmuje ono wszelkie czynności procesowe, czy też tylko niektóre z nich, a ponadto określić, czy dotyczy całego postępowania, czy też tylko określonego etapu. Nie można dowolnie interpretować zapisu pełnomocnictwa. Trzeba pamiętać, że to od mocodawcy zależy treść oraz zakres udzielonego pełnomocnictwa (VIII SA/Wa 451/10). Z uwagi zaś na to, iż uregulowania prawne w zakresie pełnomocnictwa zawarte w k.p.a. nie są kompletne, przy wyjaśnianiu sytuacji odnoszącej się do instytucji pełnomocnictwa należy posiłkowo stosować zasady wyrażone w k.c. Zwięzłość przepisów k.p.a. dotyczących pełnomocnictw wskazuje bowiem na to, że zamiarem ustawodawcy nie było sformalizowanie wymagań co do ustanowienia pełnomocnika (II OSK 1753/09). Z kolei pominięcie prawidłowo ustanowionego pełnomocnika strony ma poważne konsekwencje procesowe. Stanowi z jednej strony naruszenie sformułowanej wart. 10 § 1 k.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu; ponadto może stanowić przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego określoną wart. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (1 SA/O1 391/11).
W ocenie organu w analizowanej sprawie inwestor nie wykazał prawa do obiektu podlegającego rozbiórce: sieci elektroenergetycznej: napowietrznej linii [...] zlokalizowanej na działce: identyfikator działek: [...], m. R. [...], gm. K., pow. R., woj. [...].
Z uwagi na brak złożenia przez inwestora wymaganego dokumentu w określonym terminie, stanowiącego brak formalny, zasadnym było pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania.
Jednocześnie organ zauważył, iż pismem z dnia 15 kwietnia 2023 r., inwestor złożył ponaglenie, zaś Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r., znak: [...], nie stwierdził przewlekłości Wojewody [...] w prowadzeniu ww. postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako p.p.s.a.) kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 4a, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 4 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2. zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie, zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a, sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).
Skarga skarżącej spółki została poprzedzona ponagleniem złożonym w trybie art. 37 k.p.a. Został zatem spełniony wymóg wynikający z art. 53 § 2b p.p.s.a. i dlatego skarga podlegała merytorycznemu rozpatrzeniu. W aktualnym stanie prawnym bezczynność zdefiniowana została jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.), a przewlekłość jako prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki.
Bezczynność zachodzi zatem wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok NSA z 9 października 2018 r., I OSK 1987/2018, CBOSA). Przewlekłość występuje zaś w postępowaniu prowadzonym w sposób, który przez czas dłuższy niż wymagany do jego zakończenia oraz bez uzasadnionej i ważnej przyczyny nie zmierza do bezpośredniego załatwienia sprawy (art. 12 k.p.a.).
Odnosząc powyższe do stanu rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Powodem dla którego Wojewoda [...] pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania, jest fakt nieprawidłowego umocowania przez udzielenie wadliwego pełnomocnictwa do działania w imieniu P. D. [...]., bowiem, jak to wskazał Wojewoda [...] iż w jego ocenie pełnomocnictwo udzielone przez Zarząd Spółki P. D. [...]. Dyrektorowi Oddziału S., W.N., nie upoważnia go do złożenia w imieniu Spółki P. D. [...] oświadczenia, o wyrażeniu zgody na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej napowietrznej linii [...], gdyż w pełnomocnictwie tym W. N. nie został upoważniony expressis verbis do wyrażenia zgody na rozbiórkę obiektów budowlanych.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela stanowiska organu w tym zakresie.
Zgodnie z art. 30 § 3 k.p.a. strony niebędące osobami fizycznymi działają przez swoich ustawowych lub statutowych przedstawicieli. Według art. 38 k.c. osoba prawna działa poprzez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i opartym na niej statucie. W związku z powyższym, organ administracji na każdym etapie postępowania obowiązany jest ocenić, czy w rozstrzyganej sprawie występuje należycie umocowany przedstawiciel osoby prawnej. W przypadku spółki kapitałowej (spółki akcyjnej P.) – z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie – ocena ta powinna być dokonana przy uwzględnieniu odpowiednich przepisów prawa regulujących zagadnienia związane z jej organizacją i działaniem, tj. Kodeksu Spółek handlowych. Należy zatem uwzględnić, że zgodnie z art. 201 § 1 przywołanego aktu, to zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje ją na zewnątrz, przy czym prawo członka zarządu do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki (art. 204 § 1 ww. ustawy).
Powyższe twierdzenie znajduje oparcie w argumencie z treści przywołanego powyżej przepisu art. 38 k.c., który – jak podkreśla się w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. wyrok z dnia 7 listopada 2006 r., I CSK 224/06 oraz przywołane tam orzecznictwo) – tworzy mechanizm działania osoby prawnej objaśniany w doktrynie i orzecznictwie przy pomocy teorii organów. Zakłada ona, że do podjęcia decyzji i wyrażenia woli osoby prawnej powołane są jednostki (osoby fizyczne) wchodzące w skład jej organu. Działanie tych jednostek traktowane jest jako działanie osoby prawnej. Konieczne jest jednak, aby: 1) przepisy regulujące ustrój danej osoby prawnej przewidywały określony rodzaj organu; 2) konkretna osoba fizyczna powołana została zgodnie z prawem do pełnienia funkcji organu; 3) osoba ta wypełniała funkcję organu w granicach jego kompetencji.
W rozpoznawanej sprawie powyższe wymogi zostały zachowane. W realiach niniejszej sprawy oświadczenie o wyrażeniu zgody na rozbiórkę obiektu budowlanego, zostało podpisane przez Dyrektora Oddziału S. – K. Pana W. N.. Z udzielonego mu przez Zarząd P. D. [...] dokumentu pełnomocnictwa nr [...] z dnia 04.02.2019r., wynika że pełnomocnik jest umocowany do wykonywania wszelkich czynności faktycznych i prawnych w imieniu i na rzecz P. D. [...] w tym do reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej (...) w sprawach z zakresu regulacji ustawy Prawo budowlane (§ 1 ust. 2 dokumentu pełnomocnictwa).
Udzielający powyższego pełnomocnictwa członkowie Zarządu P. D. [...]. są umocowania do działania wg. aktualnego załączonego do akt sprawy odpisu z KRS Rejestru Przedsiębiorców. Powyższe pozwala stwierdzić, że wskazany w treści pełnomocnictwa W. N. legitymuje się zatem umocowaniem, którego zakres obejmuje podejmowanie władczych decyzji dot. likwidacji elementów majątku spółki poprzez doprowadzenie do rozbiórki obiektów budowlanych je tworzących. W realiach sprawy niniejszej nie zachodzą bowiem wyłączenia, o których mowa w § 2 dokumentu pełnomocnictwa. Podkreślić należy, iż będący przedmiotem niniejszego postępowania wniosek dotyczy rozbiórki ponad czterdziestoletniej sieci elektroenergetycznej napowietrznej [...] w tym wyłącznie jednej nogi tzw. słupa rozkracznego.
Pełnomocnik - W. N. działając imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy - właściciela obiektu (P. D. [...].), był i jest zatem uprawniony do wyrażenia zgody na rozbiórkę o której mowa w art. 30b ust. 3 pkt 1 pr. bud.
Mając powyższe wywody na uwadze Sąd uznał, że braki wniosku z art. 64 § 2 k.p.a. muszą być tego rodzaju, że powodują w konsekwencji bezskuteczność złożonego wniosku (por. wyrok NSA z 11 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 1971/19, publ. Lex nr 2787832). Skoro więc w niniejszej sprawie organ niezasadnie zastosował przepis art. 64 § 2 k.p.a. i na jego podstawie pozostawił wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę bez rozpoznania, to tym samym pozostaje on w bezczynności, o której mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Do dnia wniesienia skargi Wojewoda nie załatwił bowiem merytorycznie wniosku z dn. 10 lutego 2023 r. r. w przedmiocie wydania ww. pozwolenia na rozbiórkę dla inwestycji wskazanej przez skarżąca spółkę w terminach określonych w przepisach art. 35 § 3 k.p.a., z którego wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (...).
W tym stanie rzeczy Sąd, zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Wojewodę do rozpoznania wniosku strony z dn.10 lutego 2023 r. o wydanie pozwolenia na rozbiórkę dla określonej w nim inwestycji w terminie 14 dni od zwrotu akt (punkt 1 wyroku). Jednocześnie, działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdził w punkcie 2 wyroku bezczynność organu, w pkt. 3 wyroku, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem wynikała z błędnego zastosowania przepisu art. 64 § 2 k.p.a., będącego skutkiem wadliwej oceny stanu prawnego wskazanego w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dla określonej w nim przez P. D. [...]. inwestycji.
O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 4 wyroku na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 210 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 poz. 265 t.j.).