VIII SAB/Wa 32/25

VIII SAB/Wa 32/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak /sprawozdawca/
Justyna Mazur
Renata Nawrot /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
659
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Stwierdzono bezczynność organu - art. 149 §1a ustawy PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par. 2 pkt 8, art. 149, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 200, art. 205 par. 1 i art. 210 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6, art. 13 , art. 14, art. 15, art. 16 i art. 17
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w L. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania [...] S.A. z siedzibą w L. do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 8 sierpnia 2024 r.; 2. stwierdza, że [...] S.A. z siedzibą w . dopuściła się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku opisanego w punkcie 1 (pierwszym) wyroku; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od [...] S.A. z siedzibą w L. na rzecz J. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 8 sierpnia 2024 r. J.S.(dalej: skarżący, wnioskodawca) wystąpił do [...]S.A. z siedzibą w L. (dalej: [...], organ) poprzez platformę ePUAP o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści: "Proszę o wykazanie tytułu prawnego do przechodzenia linii oświetlenia ulicznego nad posesją o nr [...] i [..] w miejscowości W.B., gm. J., pow. g.".
Pismem z 9 sierpnia 2024 r. [...] poinformowało wnioskodawcę, że udostępnienie informacji we wnioskowanym zakresie będzie możliwe po doręczeniu niezbędnych dokumentów oraz wyjaśnień. W związku z brakiem możliwości identyfikacji nieruchomości [...] zwróciło się z prośbą do wnioskodawcy o dostarczenie do siedziby organu geodezyjnej mapy zasadniczej obejmującej teren przedmiotowych działek. Organ poinformował również, że do czasu dostarczenia ww. mapy zasadniczej wniosek pozostanie bez rozpatrzenia.
Skarżący w wiadomości mailowej z 12 sierpnia 2024 r. wskazał organowi dane,
o które organ zwracał się do wnioskodawcy, tj. dane dotyczące działek objętych przedmiotem wniosku.
Pismem z 28 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu.
W uzasadnieniu skargi jej autor wyjaśnił, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej może być załatwiony przez udostępnienie w drodze czynności materialno – technicznej informacji publicznej będącej w dyspozycji organu w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, odmowę jej udostępnienia w drodze decyzji wydawanej na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902 t.j., dalej: u.d.i.p.) w przypadku uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy (brak spełnienia warunku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. lub ograniczenie dostępu do informacji stosownie do art. 5), wydanie decyzji o umorzeniu postępowania – w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy lub poinformowanie wnioskodawcy, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, a więc nie dotyczy informacji publicznej. Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wystąpi wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, będący w jej posiadaniu, nie podejmuje w przewidzianym
w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub
w formie określonych we wniosku nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania. Skarżący podkreślił, że 8 sierpnia 2024 r. (data wpływu do organu) skutecznie złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, natomiast do dnia dzisiejszego informacja publiczna nie została udzielona.
W odpowiedzi na skargę [...] wniosło o jej oddalenie. Po przedstawieniu szczegółowego przebiegu postępowania organ wyjaśnił, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy potwierdzają, iż wniosek skarżącego z 8 sierpnia 2024 r. był procedowany niezwłocznie po jego wpływie do organu. Pismem z 12 września 2024 r. organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Ponadto [...] udzieliło skarżącemu dalszych informacji w odpowiedzi na kolejne postawione w piśmie z 18 września 2024 r. pytania. Wobec tego, że organ nie dysponuje prawomocnym orzeczeniem Sądu stwierdzającym nabycie służebności przez zasiedzenie, poinformował skarżącego o nabyciu tytułu prawnego z mocy prawa. Tym samym organ wypełnił obowiązek wynikający z u.d.i.p. i załatwił sprawę poprzez udzielenie skarżącemu informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Stosownie do art. 149 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność, sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku
o którym mowa w art. 149 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., może również orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). Może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 2).
Przedmiotowa sprawa dotyczy skierowanego do [...] wniosku skarżącego z 8 sierpnia 2024 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie wykazania tytułu prawnego do przechodzenia linii oświetlenia ulicznego nad posesją o nr [...] i [...]
w miejscowości W.B., gm. J., pow. g..
Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne,
w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów
o ochronie konkurencji i konsumentów.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że [...], choć jest spółką prawa handlowego, jest traktowana jako podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej, ponieważ wykonuje zadania publiczne związane z dystrybucją energii – art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie budzi również wątpliwości, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących zadania publiczne, w zakresie tych zadań. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, stanowi ją treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej oraz podmioty niebędące organami administracji, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane.
Pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z tymi przepisami informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności
o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o zasadach ich funkcjonowania (podejmowania działań zgodnie z powierzonymi zadaniami, jak
w niniejszej sprawie).
Wskazać należy, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p., oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia informacji, nie umożliwiają jej udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ, do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. Jeżeli zaś informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli
w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie
o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji
w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.
Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji
o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, niezgodnej
z wnioskiem, niejasnej czy też niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia
w nieprzewidzianej do tej czynności formie, a ponadto gdy nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji.
Wobec powyższych wskazań Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przyjął, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z 8 sierpnia 2024 r., o czym orzeczono w punkcie 2 wyroku, bowiem udzielił mu żądanej informacji publicznej po upływie terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Organ winien udzielić odpowiedzi na przedmiotowy wniosek w terminie 14 dni od daty jego wpływu, tj. do 22 sierpnia 2024 r., natomiast od 23 sierpnia 2024 r. należy uznać stan zwłoki w tym zakresie. Ostatecznie [...] udzieliło odpowiedzi na przedmiotowy wniosek dopiero 12 września 2024 r. tj. po wpływie do organu skargi na bezczynność, co nastąpiło 28 sierpnia 2024 r.
Udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi powoduje, że Sąd nie ma wówczas podstaw do zobowiązania podmiotu do rozpoznania wniosku
o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ale ocenia istnienie bezczynności na dzień wniesienia skargi, jak również czy bezczynność miała charakter rażący czy też nie (por. wyrok WSA w Warszawie z 10 listopada 2022 r., sygn. akt II SAB/Wa 384/22, publ. Lex nr 3515552, wyrok WSA we Wrocławiu z 11 maja 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 37/17, publ. Lex nr 2294740).
W związku z powyższym Sąd w punkcie 3 wyroku stwierdził, że
w okolicznościach przedmiotowej sprawy bezczynność organu nie miała miejsca
z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). O kwalifikowanym naruszeniu prawa można mówić wówczas, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw strony. W orzecznictwie przyjmuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające zaś samo przekroczenie ustawowych obowiązków, w tym terminu do załatwienia sprawy, ale musi być ono znaczne bądź też przejawiać się w całkowitym braku reakcji na wniosek strony (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z 27 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 468/13, publ. cbosa).
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się złej woli w działaniu organu.
Z uwagi na okoliczność, że w dacie orzekania przez Sąd odpadła podstawa do zobowiązania [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z 8 sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzyć postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe (punkt 1 wyroku).
O kosztach postępowania (100 zł wpisu) orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 p.p.s.a. (punkt 4 wyroku).