VIII SAB/Wa 29/17

VIII SAB/Wa 29/17 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-02-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Owsińska-Gwiazda
Renata Nawrot /sprawozdawca/
Sławomir Fularski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 149 par. 1 i par. 2, art. 154 par. 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 31 maja 2017 r. sprawy ze skargi M. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku M.R. z dnia [...] czerwca 2016 r. o ustalenie warunków zabudowy, w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, 3. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy [...] miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. 4. wymierza Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości [...] ([...]c) złotych, 5. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz M. R. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. R. jest przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w zakresie wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
W dniu 13 czerwca 2016 r. M. R. [...] (dalej: skarżący, wnioskodawca) złożył do Wójta Gminy w [...] (dalej: Wójt, organ I instancji) wniosek o ustalenie warunków zabudowy określając inwestycję jako zabudowę zagrodową na działce nr [...] w R..
Pismem z 24 czerwca 2016 r. Wójt wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni, poprzez uzupełnienie pełnej nazwy inwestycji, określenie jaki ma być budowany budynek mieszkalny, ustalenie powierzchni zabudowy budynku mieszkalnego oraz ustalenie powierzchni zabudowy budowanych wiat.
Następnie w dniu 29 czerwca 2016 r. wnioskodawca złożył do organu I instancji poprawiony i uzupełniony wniosek.
Pismem z 13 lipca 2016 r. Wójt przesłał wniosek skarżącego do Pracowni Projektowej w sprawie ustalenia warunków zabudowy w zabudowie zagrodowej, budynku mieszkalnego o powierzchni [...] m², 5 sztuk wiat do trzymania zwierząt futerkowych o powierzchni [...] m² i szamba.
Postanowieniem wydanym w dniu [...] sierpnia 2016 r. Wójt wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 wrzesnia 2016 r.
Wnioskodawca pismem z 6 września 2016 r. złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 k.p.a., skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W dniu 22 września 2016 r. Wójt zwrócił się do Pracowni Projektowej
o przesłanie dokumentacji wnioskodawcy w związku ze złożonym zażaleniem.
Zawiadomieniem z 23 września 2016 r. Wójt poinformował skarżącego, że postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy zostanie zakończone do dnia 29 listopada 2016 r. Wyjaśnił przy tym, że zwłoka
w wydaniu decyzji wynika ze złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Postanowieniem z [...] listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że Wójt Gminy pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku M. R.. Ponadto uznało, że bezczynność Wójta nie ma cech rażącego naruszenia prawa. Kolegium wyznaczyło Wójtowi dodatkowy termin do 16 stycznia 2017 r. do rozpatrzenia wniosku i wyjaśnienie przyczyn, a także ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie.
Kolejnym zawiadomieniem z 16 stycznia 2017 r. organ I instancji wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 16 lutego 2017 r., informując skarżącego, że urbanista zrezygnował ze świadczenia usługi polegającej na opracowaniu projektów decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Gmina podpisała umowę z nowym urbanistą od dnia 1 stycznia 2017. Jednocześnie w piśmie zaznaczono, że podjęto uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W dniu 17 stycznia 2017 r. Wójt skierował do skarżącego zawiadomienie
o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym nie przekraczającym wielkości 25 DJP na działce nr ew. [...] w obrębie R. gmina [...]. Jednocześnie sporządził wykaz stron postępowania.
W dniu 7 lutego 2017 r. M. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy [...]. Zarzucając organowi naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7, 8, 12, 35 § 1 w zw. z art. 37 § 1 k.p.a., skarżący wniósł o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, orzeczenie
o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości [...] zł i zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadniając złożony środek zaskarżenia przedstawił przebieg postępowania
w sprawie i podejmowane przez Wójta czynności. Zaznaczył, iż Wójt kilkakrotnie wyznaczał termin załatwienia sprawy, który nie został dotrzymany. Zwrócił uwagę że Kolegium uzasadniając swoje postanowienie z dnia [...] listopada 2016 r. wskazało, iż organ podjął niewiele czynności zmierzających do wydania decyzji, a podjęte czynności nie dały efektów. W rezultacie od listopada 2016 r. do stycznia 2017 r. Wójt nie poczynił nic co mogłoby zbliżyć go do wydania wnioskowanej decyzji – nie wysłał nawet dokumentacji do Pracowni Projektowej. Działania podejmowane przez organ mogą być odbierane jako zmierzające do wydłużenia postępowania do czasu zakończenia procedury planistycznej, której wejście w życie przed wydaniem decyzji uczyniłoby bezprzedmiotowym rozpatrywanie wniosku.
Zachowanie organu zdaniem skarżącego świadczy o celowym i świadomym wydłużaniu postępowania, co narusza powołane w skardze zasady ogólne postępowania. Postępowanie organu autor skargi uznał za lekceważenie prawa. Domagając się wymierzenia grzywny skarżący podkreślił, że przewlekłość postępowania ma charakter ciągły, organ lekceważy wszelkie wnioski i ponaglenia organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi na skargę Wójt przedstawił czynności, jakie podejmował
w prowadzonym z wniosku skarżącego postępowaniu. Stwierdził, iż zwłoka
w załatwieniu sprawy wyniknęła z przyczyn niezależnych od organu. W połowie grudnia 2016 r. jak wywiódł Wójt wystąpiła okoliczność, która uniemożliwiła zakończenie sprawy. Tą okolicznością była rezygnacja Pracowni Urbanistycznej z opracowywania projektów, zaś strona została powiadomiona o tym fakcie.
Ponadto w dniu 9 lutego 2017 r. organ otrzymał projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji: zabudowa zagrodowa w gospodarstwie rolnym nie przekraczająca 25 DJP na działce [...] w miejscowości R. wraz z załącznikami graficznymi i analizą przedsięwzięcia.
W podsumowaniu organ wniósł o oddalenie skargi.
W aktach administracyjnych znajduje się zawiadomienie o zakończeniu postępowania – bez podpisu.
Do dnia 31 maja 2017 r. nie wpłynęła do Sądu informacja od Wójta o załatwieniu wniosku skarżącego i wydaniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. na podstawie art. 1 pkt 40 oraz art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest sprawność prowadzenia przez Wójta postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji: zabudowa zagrodowa w gospodarstwie rolnym nie przekraczająca 25 DJP na działce [...] w miejscowości R..
W pierwszej kolejności podać trzeba, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności złożenia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania warunkiem formalnym dopuszczalności jej wniesienia do sądu administracyjnego jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia to, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz stanowisko, jakie zajął w sprawie organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z 22 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Op 38/14, publ. cbois).
W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony i okoliczność ta nie jest sporna.
Wskazać dalej należy, iż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, regulująca postępowanie i zasady ustalania warunków zabudowy, nie określa terminów załatwienia sprawy. Zatem, stanowiąca przedmiot zaskarżenia
w niniejszej sprawie przewlekłość postępowania w sprawie o wydanie decyzji
o warunkach zabudowy oceniana jest na podstawie przepisów ogólnych, zawartych
w kodeksie postępowania administracyjnego. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika natomiast, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia, w myśl art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.
Z punktu widzenia sprawności postępowania znacząca jest zasada szybkości postępowania, wyrażona w art. 12 k.p.a. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy.
I tak, art. 35 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Środkami obrony przed bezczynnością lub przewlekłością organów administracji publicznej są zażalenia określone w art. 37 k.p.a., a następnie skargi na bezczynność organu oraz skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, składane do sądów administracyjnych na podstawie art.
3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Zgodnie natomiast z treścią art. 149 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., mającym zastosowanie w niniejszym postępowaniu, Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 k.p.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6
(§ 2).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności
w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, publ.cbois), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (patrz: J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować więc będzie opieszałe, niesprawne
i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. W wyroku z dnia 26 października 2012 r. w sprawie II OSK 1956/12 (publ. cbois) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia.
Odnosząc powyższe rozważania do stanu niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż prowadzone z wniosku skarżącego postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji prowadzone było w sposób przewlekły, opieszale, nieskutecznie i niesprawnie.
Po pierwsze, wniosek złożony w dniu 13 czerwca 2016 r. inicjujący ww. postępowanie skutkował wezwaniem do usunięcia braków w dniu 24 czerwca 2016 r. Po usunięciu braków, które miało miejsce w dniu 29 czerwca 2016 r., przez okres dwóch tygodni nie były podejmowane żadne czynności, dopiero w dniu 13 lipca 2016 r. skierowano pismo do Pracowni Projektowej, a następnie organ I instancji w dniu [...] sierpnia 2016 r. wydał postanowienie wyznaczające nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 września 2016 r. Od momentu uzupełnienia braków Wójt nie dokonał wszczęcia postępowania, nie ustalił wykazu stron, miało to miejsce dopiero w dniu 16 stycznia 2017 r., a więc pół roku po wpłynięciu wniosku.
Z akt administracyjnych nie wynika aby Wójt ponaglał Pracownie Projektową
w przedmiocie przyspieszenia przygotowania projektu decyzji czy też prosił
o wyjaśnienie przyczyn braku sporządzenia projektu. Nadto zauważyć należy, że
w piśmie przesyłającym wniosek skarżącego o ustalenie warunków zabudowy do Pracowni Projektowej Wójt nie określił terminu przygotowania projektu.
Po wydaniu postanowienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Wójt pomimo wyznaczenia terminu do rozpatrzenia sprawy do dnia 16 stycznia 2017 r. nie podjął skutecznie działań zmierzających do rozpatrzenia wniosku i wydania decyzji.
Kolejnym zawiadomieniem skierowanym do skarżącego wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 16 lutego 2017 r. Nie zastosował się do wytycznych organu odwoławczego i załatwienia sprawy do 16 stycznia 2017 r.
Dopiero w dniu 16 stycznia 2017 r., Wójt ustalił wykaz stron postępowania, a w dniu następnym zawiadomił o wszczęciu postępowania wnioskodawcę i strony według wykazu.
Jak wynika z akt administracyjnych w dniu [...] stycznia 2017 r. organ I instancji skierował do urbanisty dokumentację skarżącego celem przygotowania projektu decyzji.
Z odpowiedzi na skargę wynika, że projekt decyzji został przygotowany i Wójt otrzymał go w dniu 9 lutego 2017 r., niemniej do dnia 31 maja 2017 r. nie poinformowano Sądu o wydaniu decyzji.
Jak z powyższego wynika w okresie 7 miesięcy organ I instancji nie rozpoznał wniosku, podjęte przez Wójta działania ograniczały się do informowania o przedłużeniu terminu w załatwieniu sprawy, przekazaniu dokumentacji urbaniście, odebraniu dokumentacji, przekazaniu dokumentacji do Kolegium i dopiero przekazaniu dokumentacji innemu urbaniście w dniu 19 stycznia 2017 r. Działania Wójta skutkowały znacznym wydłużeniem terminu załatwienia sprawy, która do dnia wyrokowania nie została załatwiona (bądź nie poinformowano Sądu o jej załatwieniu).
Zdaniem Sądu, z chronologii zdarzeń przedstawionych w stanie faktycznym sprawy, ustalonym na podstawie akt administracyjnych wynika wprost, że zwłoka
w zakończeniu postępowania wynikała z wadliwego stosowania przez Wójta przepisów k.p.a. oraz u.p.z.p. Należy mieć przy tym na uwadze, że organ I instancji, wbrew wytycznym wynikającym z postanowienia Kolegium, nie podejmował działań, które zmierzały do załatwienia sprawy. O ile wystąpił problem z urbanistą, to mając na uwadze przepisy k.p.a. dotyczące załatwienia złożonego wniosku w przewidzianym terminie, Wójt nie może się tłumaczyć brakiem urbanisty czy rozwiązaniem umowy
z daną Pracownią Projektową. Strona składająca wniosek do organu ma prawo wymagać, aby w stosownym terminie sprawa była załatwiona, a nie aby miesiącami czekała na podjęcie działań przez organ i zawarcie umowy z nowym urbanistą. Z akt administracyjnych nie wynika w żadnym razie aby w miesiącu lipcu, sierpniu, do 6 września 2016 r. organ wykazał swoje problemy z urbanistą co i tak dla wnioskodawcy nie miałoby znaczenia. To Wójt odpowiada za załatwienie sprawy w terminie.
Wójt nie wywiązał się również z zakreślonego przez Kolegium postanowieniem - terminu do wydania decyzji.
Oceniając przedmiotowe postępowanie nasuwa się wniosek, że organ I instancji nie skupiał się w tej sprawie na prawidłowej ocenie wniosku, kompletnym ustaleniu stron postępowania, przedstawieniu projektu decyzji do uzgodnień przez właściwe organy, tylko pozorował swoje działanie. Poza tym ignorował wytyczne organu odwoławczego, nie współpracując z nim. Tego rodzaju działania uchybiały zasadzie szybkości postępowania administracyjnego, co jest jednoznaczne ze stwierdzeniem
w tej sprawie przewlekłości w jego prowadzeniu, naruszając art. 35 k.p.a. i art. 12 k.p.a. (punkt 2 wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Organ zaniechał również rzetelnego informowania stron o terminie załatwienia sprawy oraz przyczynach takiego stanu rzeczy, czym wyraźnie uchybił dyspozycji art. 36 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej prowadzący postępowanie jest obowiązany zawiadomić strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy
w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin zawiadomienia sprawy.
Decyzja merytoryczna nie została wydana do dnia wydania orzeczenia, a więc zachodziła podstawa do zobowiązania organu do wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy w zakreślonym przez Sąd terminie (punkt 1 wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Sąd jednocześnie uznał, że zaistniała w sprawie przewlekłość nosi cechy rażącego naruszenia prawa (punkt 3 wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.). Za rażące naruszenie art. 35 k.p.a. można uznać oczywiste niezastosowanie się do wskazanych w nim terminów, zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Jak wskazuje się
w orzecznictwie "rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty" (zob. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, LEX nr 1218894). Powyższy wniosek jest w stanie faktycznym sprawy jak najbardziej uzasadniony.
Mając powyższe na uwadze Sąd za uzasadniony uznał wniosek skarżącego do wymierzenia Wójtowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., która ma charakter nie tylko prewencyjny. Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W ocenie Sądu wymierzona grzywna jest adekwatna.
O zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania sądowego orzeczono na postawie art. 200, art. 205 i art. 209 p.p.s.a.