VIII SAB/Wa 21/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, nie wnosząc zażalenia do organu wyższego stopnia.
Skarżący R.R. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy wnosił zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący przyznał, że nie wnosił zażalenia, argumentując, że było to zbyteczne ze względu na wcześniejsze uchylanie decyzji przez SKO. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia, w tym wniesienia zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę R.R. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarżący wniósł skargę, twierdząc, że organ pozostaje w bezczynności. Sąd, działając na podstawie art. 37 k.p.a., wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność organu. Skarżący odpowiedział, że nie wnosił takiego zażalenia, ponieważ uważał to za zbędne, biorąc pod uwagę wcześniejsze uchylanie decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Sąd, powołując się na art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Zgodnie z przepisami, droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W tej sytuacji, Sąd odrzucił skargę i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu nie jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia. Droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po tym etapie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
u.p.p.s.a. art. 52 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.p.s.a. art. 52 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 6 - niedopuszczalność skargi
Pomocnicze
u.p.p.s.a. art. 232 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 1 lit. a - zwrot kosztów
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa o administracji rządowej w województwie art. 7
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia (brak wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia).
Odrzucone argumenty
Argument skarżącego, że wniesienie zażalenia było zbyteczne ze względu na wcześniejsze uchylanie decyzji przez SKO.
Godne uwagi sformułowania
Droga sądowa staje się zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Skład orzekający
Artur Kot
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność organu administracji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kluczowej kwestii proceduralnej w postępowaniu administracyjnym, która jest często pomijana przez strony, ale ma istotne znaczenie dla dopuszczalności skargi.
“Czy wiesz, że skarga na bezczynność organu może zostać odrzucona z powodu jednego błędu formalnego?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVIII SAB/Wa 21/08 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2008-11-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-10-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Artur Kot /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1lit. a Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.R. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia : 1. odrzucić skargę R.R., 2. zwrócić z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R.R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Uzasadnienie Pismem z dnia 22 września 2008 r. R.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wezwaniem z 18 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżącego do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni, czy w związku z bezczynnością Prezydenta Miasta R. w sprawie objętej skargą, wnosił on w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 25 listopada 2008 r., skarżący poinformował, iż przed złożeniem skargi nie wnosił zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia. Zdaniem skarżącego, art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.; dalej: u.p.p.s.a.) nie zobowiązuje strony do złożenia takiego zażalenia. Ponadto decyzje wydawane przez Prezydenta Miasta R. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji były aż pięciokrotnie uchylane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. Zatem pisanie do organu wyższego stopnia wydawało się zbyteczne i niecelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 u.p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Podkreślić należy, iż w razie pozostawienia przez organ podania, czy wniosku bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością składając zażalenie do organu wyższego stopnia, a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2006, s. 368). Droga sądowa staje się zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie skarżący, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta Miasta R., nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm. - dalej k.p.a.) - tj. nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wynika to zarówno z akt administracyjnych sprawy, jak również wyjaśnień skarżącego zawartych w piśmie z dnia 25 listopada 2008r. Zgodnie z art. 127 § 2 k.p.a. właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie, organem wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 k.p.a. w stosunku do Prezydenta Miasta R. jest Wojewoda [...]. Wniesienie zaś skargi przed złożeniem w/w środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności. W tym stanie sprawy, wobec niedopuszczalności skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 - 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt.1 a) u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie 2 postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI