VIII SAB/Wa 10/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2011-02-28
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek akcyzowybezczynność organuskargaumorzenie postępowaniazwrot nadpłatykoszty postępowaniasąd administracyjny

WSA w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, ponieważ organ wydał żądaną decyzję po wniesieniu skargi.

Skarżąca spółka złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w sprawie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę, stwierdził, że organ wydał żądaną decyzję po wniesieniu skargi. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w takiej sytuacji postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Sąd umorzył postępowanie i zasądził od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania.

Sprawa dotyczyła skargi E. "[...]" S.A. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie niewydania w terminie decyzji w sprawie odmowy stwierdzenia i dokonania zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym za grudzień 2008 r. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się wydania decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. Sąd, analizując sprawę, powołał się na art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sąd podkreślił, że instytucja skargi na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania rozstrzygnięcia przez organ, a wydanie decyzji przez organ po wniesieniu skargi wyłącza możliwość jej uwzględnienia. W takiej sytuacji, gdy organ wydał żądaną decyzję, postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Sąd powołał się również na orzecznictwo NSA, potwierdzające tę zasadę. W związku z tym, że Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję w dniu [...] grudnia 2010 r., Sąd uznał postępowanie za bezprzedmiotowe i postanowił je umorzyć. Jednocześnie, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. i przepisów dotyczących opłat za czynności radców prawnych, Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej spółki kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd powinien umorzyć postępowanie, ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe.

Uzasadnienie

Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu po wniesieniu skargi na bezczynność powoduje, że postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obliguje sąd do jego umorzenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 161 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 3 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.

p.p.s.a. art. 149

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności.

k.p.a. art. 35

Kodeks postępowania administracyjnego

Określa terminy załatwiania spraw przez organy administracji.

k.p.a. art. 36

Kodeks postępowania administracyjnego

Określa obowiązki organu w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy.

p.p.s.a. art. 201 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Reguluje zasądzenie kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ wydał decyzję po wniesieniu skargi na bezczynność, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.

Godne uwagi sformułowania

postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność

Skład orzekający

Marek Wroczyński

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w przypadku wydania decyzji przez organ po wniesieniu skargi na bezczynność."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ wydał decyzję po wniesieniu skargi, a nie gdy organ nadal pozostaje w bezczynności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowej sytuacji procesowej w sądach administracyjnych, gdzie wydanie decyzji przez organ po wniesieniu skargi na bezczynność prowadzi do umorzenia postępowania. Jest to istotne z punktu widzenia praktyki, ale nie zawiera nietypowych faktów.

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VIII SAB/Wa 10/11 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-02-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2011-01-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Marek Wroczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
I GSK 1011/11 - Postanowienie NSA z 2011-07-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 161 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. "[...]" S.A. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w sprawie niewydania decyzji postanawia : 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z [...] grudnia 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) E."[...]" S.A. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie niewydania w terminie decyzji w sprawie odmowy stwierdzenia i dokonania zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2008 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
W myśl zaś art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 lit. a) p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma zatem na celu spowodowanie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.
Wskazać należy, że w trybie powołanego art. 149 p.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. W takiej sytuacji Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, gdyż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86 – ONSA 1987, nr 1, poz. 7). Ponadto podkreślić należy, że w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (LEX nr 463487) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. ma zastosowanie, w przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lit. a) p.p.s.a. - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Skoro w przedmiotowej sprawie organ w dniu [...] grudnia 2010 r. wydał żądaną decyzję, to sprawę należało umorzyć z uwagi na jej bezprzedmiotowość.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.).