VIII SA/Wa 929/24

VIII SA/Wa 929/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-02-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak /przewodniczący sprawozdawca/
Justyna Mazur
Renata Nawrot
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 3 par. 1, art. 106 par. 3, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 i art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2017 poz 2101
art. 2 pkt 10, art. 40c ust. 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
Dz.U. 2023 poz 775
art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 49d ust. 1 pkt 1, art. 49f ust. 1, art. 59f
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 13 lutego 2025 r. sprawy ze skargi I. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga I.M. (dalej: skarżący, strona) na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy, MWINB) z 10 października 2024 r. Nr [...]w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działkach o nr ew. [...], położonych w miejscowości [...]gm. [...]oraz informujące o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia ww. postanowienia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji
o legalizacji obiektu budowlanego, a także o zasadach jej obliczania.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
W dniu 6 lipca 2023 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego
w [...] (dalej: PINB, organ I instancji) wpłynął wniosek skarżącego o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego w sprawie budynku gospodarczego
o powierzchni zabudowy 129 m2, konstrukcji stalowej, ze ścianami z płyt warstwowych
i dachem jednospadowym, zlokalizowanego na działkach o nr ew. [...], [...] i [...], położonych w miejscowości [...]gm. [...].
W związku z powyższym PINB pismem z 28 lipca 2023 r. poinformował strony
o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ww. budynku gospodarczego, natomiast postanowieniem z tego samego dnia nr [...]odmówił wszczęcia postępowania z wniosku skarżącego na podstawie art. 53a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: P.b.). Następnie pismem z 18 sierpnia 2023 r. zwrócił się do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii
o udostępnienie zdjęć lotniczych za okres od 1990 r. do 2023 r. dotyczących działek
o numerach ewid.: [...], położonych w miejscowości [...]gm. [...].
W dalszej kolejności organ I instancji pismem z 7 września 2023 r. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w [...]o udzielenie informacji, czy organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji wydawał w latach 2015-2023 pozwolenie na budowę bądź przyjmował zgłoszenie na budowę obiektów budowlanych na działkach
o nr ew. [...], położonych w miejscowości [...]gm. [...].
W dniu 14 września 2023 r. inspektorzy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na ww. działkach, należących do skarżącego i jego żony I. M., w trakcie których stwierdzono, że znajduje się tam budynek gospodarczy o konstrukcji stalowej,
z dachem jednospadowym, parterowy, oparty na rzucie prostokąta o wymiarach około 7,15 m x 18,67 m, z dobudówką od strony południowej, z dachem jednospadowym,
o wymiarach w rzucie około 2,19 m x 3,12 m. Wg. oświadczenia żony skarżącego przedmiotowy budynek powstał około 2001 r. - 2002 r.
W dniu 12 października 2023 r. do PINB wpłynęło pismo Starostwa Powiatowego w [...]z 10 października 2023 r. znak: [...], w którym wskazano, że w dostępnych rejestrach w Wydziale Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w [...]nie znajdują się dokumenty dotyczące udzielonych pozwoleń na budowę bądź zgłoszeń.
W dniu 6 listopada 2023 r. organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną celem ustalenia daty powstania przedmiotowego budynku gospodarczego. Współwłaściciele działki sąsiedniej nr [...]zajęli następujące stanowisko: A. F. oświadczyła, że słupy pod budowę obiektu powstały
w 2004 r., zaś zakończenie całej budowy miało miejsce w 2008 r., E. S. wskazała, że budowa budynku została zakończona w latach 2007-2008, natomiast S. K. oświadczył, że budowa budynku rozpoczęła się w 2004 r. i nie składał on podpisu na oświadczeniu z 30 maja 2003 r., wyrażającym zgodę na wybudowanie budynku gospodarczego, które przedłożono do akt sprawy. Według S. K. dobudowa do budynku gospodarczego miała miejsce w 2012 r. M. S. wskazał, że był świadkiem stawiania słupów obiektu około 2004 r.
Skarżący zaś oświadczył, że stopy pod słupy były wykonywane w 2002 r.,
a budowa obiektu zakończyła się w 2003 r. W związku z budową obiektu zwrócił się on do S. K. z prośbą o potwierdzenie wyrażenia zgody na budowę, które zostało podpisane. W trakcie I Komunii Świętej syna, która odbyła się w 2004 r., obiekt już istniał. K. M. oraz M. J. wskazali, że 2 maja 2004 r. sporny budynek gospodarczy już istniał.
Organ I instancji pismem z 2 kwietnia 2024 r. zawiadomił Prokuraturę Rejonową [...]o możliwości popełnienia przestępstwa poprzez podrobienie oświadczenia z 30 maja 2003 r. oraz złożenie fałszywych zeznań, które służyły za dowód w postępowaniu administracyjnym.
W związku z powyższym wystąpieniem organ I instancji postanowieniem Nr [...]z 10 maja 2024 r. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie przedmiotowego budynku gospodarczego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jakim jest ustalenie daty zakończenia budowy ww. obiektu.
W wyniku postępowania zażaleniowego organ II instancji postanowieniem z 4 lipca 2024 r. Nr [...]uchylił ww. postanowienie organu I instancji.
Postanowieniem z 25 lipca 2024 r. Nr [...]PINB, działając na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1, art 48 ust. 3 oraz art. 83 ust. 1 P.b. oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.), wstrzymał skarżącemu oraz jego żonie budowę budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działkach o nr ew. [...] w miejscowości [...]gm. [...] oraz poinformował o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia ww. postanowienia wniosku o legalizację obiektu budowlanego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego, a także o zasadach jej obliczania.
W uzasadnieniu postanowienia PINB przedstawił stan faktyczny sprawy oraz stwierdził, że w trakcie rozprawy administracyjnej strony podały sprzeczne daty zakończenia budowy budynku gospodarczego. W związku z tym, że skarżący podał we wniosku z 6 lipca 2023 r., że budowa przedmiotowego budynku została zakończona
w 2001 r., zaś na rozprawie administracyjnej podał, że budowę rozpoczął w 2002 r.,
a zakończył w 2003 r., to organ I instancji nie przyjął tych zeznań za wiarygodne. Jak wynika bowiem z oświadczenia z 30 maja 2003 r. okazanego przez stronę, w 2003 r. skarżący dopiero planował budowę przedmiotowego budynku, prosząc o zgodę sąsiadów. Natomiast z zeznań sąsiadów wynika, że budowa została zakończona
w 2008 r.
W związku z powyższym PINB uznał, że od zakończenia budowy nie upłynęło 20 lat, aby można było przeprowadzić uproszczone postępowanie legalizacyjne.
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył skarżący i jego żona wskazując, że organ I instancji błędnie przyjął, że nie upłynęło 20 lat od zakończenia budowy budynku gospodarczego. Na dowód tego złożyli do akt sprawy mapę Starostwa Powiatowego w [...]z inwentaryzacją budynku mieszkalnego na działce nr [...]
z 12 maja 2003 r., z której wynika, że przedmiotowy budynek powstawał w latach 2001-2003.
Zażalenie na postanowienie PINB z 25 lipca 2024 r. wniosły również E. S. oraz A. F., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, które stały na stanowisku, że organ I instancji powinien nakazać rozbiórkę przedmiotowego budynku, ponieważ jest on posadowiony częściowo na działce nr [...], zatem narusza ich własność. Poza tym zarzuciły nieprawidłowe zaliczenie ww. budynku do kategorii II – budynku służącego gospodarce rolnej, podczas gdy od początku swojego istnienia był wykorzystywany jako hala produkcyjna.
Postanowieniem z 10 października 2024 r. Nr [...] MWINB, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 P.b., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu MWINB w pierwszej kolejności odniósł się do zarzutów podniesionych w zażaleniu skarżącego i jego żony oraz podnoszonych w toku postępowania administracyjnego przez innych uczestników postępowania, tj. w zakresie ustalenia daty budowy spornego budynku. Wskazał, iż wiarygodnym dowodem
w sprawie, na podstawie którego należy ustalić datę jego budowy, są zdjęcia lotnicze
z 2001 r. i 2007 r., pozyskane przez organ I instancji. Co prawda PINB zwracał się do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii o przekazanie zdjęć lotniczych działek o nr ew. [...], położonych w miejscowości [...]gm. [...].z lat 1990-2023 r., jednakże Urząd ten był w posiadaniu zdjęć wyłącznie z roku 2007 oraz z roku 2001. Na zdjęciu lotniczym z 2001 r. widoczny jest niewielki budynek, który prawdopodobnie został rozebrany bądź przebudowany i stanowi obecnie część przedmiotowego budynku gospodarczego o łącznej powierzchni około 140,3 m2. Na zdjęciu lotniczym z 2007 r. znajduje się obiekt gospodarczy w obecnym kształcie.
Wobec braku zdjęć lotniczych z lat 2002-2006, ustalając datę rozpoczęcia
i zakończenia budowy przedmiotowego budynku gospodarczego, organ odwoławczy ocenił dokumenty przedłożone przez strony postępowania. Analiza dowodów pozwoliła na uznanie, że budowa spornego obiektu rozpoczęła się około 2004 r., zaś zakończyła się w 2007 r. W trakcie oględzin z 14 września 2023 r. A. F. - współwłaścicielka działki nr ew. [...] - oświadczyła, że przedmiotowy budynek gospodarczy powstał w latach 2003-2008. Fakt ten potwierdzają prywatne fotografie, których czas powstania został odpowiednio udokumentowany. Na fotografii wykonanej 6 października 2001 r. ze ślubu A. F. widoczny jest jedynie niewielki budynek (co potwierdza zdjęcie lotnicze z 2001 r.). Zdjęcia wykonane 28 lipca 2002 r. w trakcie sakramentu Chrztu Św. P. F. (syna A. F.) obrazują niewielki budynek istniejący uprzednio na działkach nr [...]i nr [...]. Dopiero na zdjęciu z 2004 r. uwidocznione jest rozpoczęcie budowy obecnie istniejącego budynku gospodarczego (widoczne słupy oraz składowane materiały budowlane). Według organu odwoławczego analiza zdjęć przedłożonych przez strony postępowania koresponduje z oświadczeniami stron złożonymi w trakcie rozprawy administracyjnej z 6 listopada 2023 r.
Dalej organ II instancji wyjaśnił, iż nie uznał za wiarygodne oświadczeń składanych przez skarżącego oraz jego żonę dotyczących daty zakończenia budowy przedmiotowego budynku gospodarczego. Podniósł, że we wniosku o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego z 6 lipca 2023 r. wskazano datę zakończenia budowy obiektu - 2001 r. W 2001 r. na działkach należących do skarżącego oraz jego żony znajdował się niewielki budynek, który nie odpowiada powierzchni zabudowy obecnie istniejącego obiektu objętego przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego. Wobec tego, jak wskazał MWINB, nie można uznać za wiarygodne także oświadczenia żony skarżącego złożonego do protokołu oględzin
z 14 września 2023 r. W ocenie organu II instancji oświadczenie skarżącego złożone do protokołu z rozprawy administracyjnej także nie zasługuje na uwzględnienie. Zdjęcia przedstawione w trakcie rozprawy przedstawiające przyjęcie z okazji I Komunii Świętej nie zostały udokumentowane w zakresie dat ich wykonania. Ponadto na zdjęciach widoczny jest budynek, ale ten który, istniał w 2001 r. (czterokrotnie mniejszy niż obecnie).
Zdaniem MWINB przedłożone przez skarżącego i jego żonę zdjęcia nie świadczą o istnieniu obecnego obiektu w 2004 r. Potwierdza to także przedłożona do zażalenia
z 14 sierpnia 2024 r. kserokopia inwentaryzacji budynku mieszkalnego. Na mapie zaznaczono "zgłaszany budynek gospodarczy na działkach nr geod. [...]i [...]"
o wymiarach 5,0 m x 7,0 m. Obecnie istniejący budynek znajduje się także częściowo na działce nr [...]i posiada powierzchnię zabudowy około 140,3 m2. MWINB podkreślił, że organy administracji publicznej nie posiadają kompetencji do weryfikowania prawdziwości złożonych podpisów przez strony postępowania pod oświadczeniami. Ponadto oświadczenie z 30 maja 2003 r. pozostaje bez wpływu na przeprowadzoną powyżej ocenę materiału dowodowego (wobec ustalenia daty zakończenia budowy spornego obiektu).
Dalej organ odwoławczy podkreślił, że przeprowadzona ocena materiału dowodowego jest logiczna, zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Ocena wiarygodności i mocy dowodów następuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Ocena dowodów polega na ich zbadaniu i podjęciu decyzji, czy została wykazana prawdziwość faktów, z których strony wywodzą skutki prawne. Celem organu prowadzącego postępowanie jest dokonanie określonych ustaleń faktycznych, pozytywnych bądź negatywnych i ostateczne ustalenie stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia, co też w omawianej sprawie uczyniono.
MWINB stanął na stanowisku, że jeżeli organy nadzoru budowlanego wyprowadziły określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanych
i nienasuwających się zastrzeżeń dowodów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia skutecznego kontrdowodu z inicjatywy strony kwestionującej te ustalenia. Zadaniem organu nie jest dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza i kwestionuje te ustalenia.
MWINB podkreślił, że zarówno przepisy P.b. obowiązujące w dacie rozpoczęcia robót (2004 r.), jak też obecnie obowiązujące przewidywały, że budowa budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy powyżej 35 m2 wymagała uzyskania decyzji
o pozwoleniu na budowę. Powyższy stan prawny oznacza, iż mamy do czynienia
z samowolą budowlaną, która wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, stąd organ
I instancji prawidłowo wdrożył postępowanie legalizacyjne w trybie art. 48 ust. 1 pkt 1 P.b. Jednocześnie wobec przedmiotu postępowania nie ma możliwości przeprowadzenia procedury legalizacyjnej w trybie uproszczonym, ponieważ od daty zakończenia budowy (2007 r.) nie upłynęło 20 lat.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu przez E. S.
i A. F., reprezentowanych przez radcę prawnego M. R., MWINB wskazał, że przepisy P.b. obligują organ do przestrzegania poszczególnych etapów procedury legalizacyjnej. Nie ma możliwości wydania nakazu rozbiórki danego obiektu z uwagi na naruszenie warunków techniczno-budowlanych bez uprzedniego uruchomienia procedury legalizacyjnej. Ustawodawca przewidział kolejne etapy legalizacji samowoli budowlanej, m.in.: wstrzymanie robót, złożenie wniosku o legalizację, nałożenie obowiązku przedłożenia odpowiedniej dokumentacji. Jednakże sam fakt przedłożenia dokumentacji nie oznacza, że sporny obiekt zostanie zalegalizowany.
Od postanowienia organu odwoławczego skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając:
1) błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że od zakończenia budowy budynku gospodarczego zlokalizowanego na działkach o nr ewid.: [...]w miejscowości [...]gm. [...].nie upłynęło 20 lat, w sytuacji gdy zarówno z zeznań skarżącego, jak i z oświadczenia złożonego przez jego żonę oraz z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że przedmiotowy budynek powstał w 2003 r.;
2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 7, art. 7a, art. 8 i art. 80 k.p.a. poprzez sformułowanie na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego błędnego wniosku prowadzącego do uznania za niewiarygodne zeznań skarżącego dotyczących daty powstania przedmiotowego budynku oraz przyjęcie, że od zakończenia budowy nie upłynęło 20 lat, w sytuacji gdy, zarówno z zeznań skarżącego, jak i z oświadczenia złożonego przez jego żonę oraz z dokumentów, znajdujących się w aktach sprawy, wynika, że przedmiotowy budynek powstał w 2003 r.;
b) art. 7, art. 7a, art. 8 i art. 80 k.p.a. poprzez sformułowanie na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego błędnego wniosku prowadzącego do uznania za wiarygodne zeznań pozostałych uczestników postępowania oraz świadka M. S., z których wynika, że budowa przedmiotowego budynku gospodarczego została rozpoczęta w 2004 r. i zakończona w 2008 r., w sytuacji gdy przedmiotowy budynek gospodarczy wraz z dobudówką jest widoczny na zdjęciach lotniczych z 16 lipca 2007 r. dostarczonych przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii, a w maju 2004 r. zostało w nim zorganizowane przyjęcie komunijne syna skarżącego – K. M.;
c) art. 7, art. 7a, art. 8 i art. 80 k.p.a. poprzez sformułowanie na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego błędnego wniosku prowadzącego do uznania, że zdjęcie przedstawiające rozpoczęcie budowy obecnie istniejącego budynku gospodarczego pochodzi z 2004 r., w sytuacji gdy data jego wykonania nie została przez uczestników w wiarygodny sposób udokumentowana; przedłożone przez nich do akt sprawy zdjęcie zostało opatrzone odręcznie napisaną datą jego wykonania, co
z całą pewnością nie może stanowić daty pewnej, a ponadto z zebranego materiału dowodowego wynika, że w maju 2004 r. budynek już istniał w obecnym kształcie
i zostało w nim zorganizowane przyjęcie komunijne syna skarżącego – K. M.;
3) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 49f § 1 i art. 49i § 1 pkt 1 P.b. poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji gdy na gruncie niniejszej sprawy spełnione zostały przesłanki do przeprowadzenia uproszczonego postępowania legalizacyjnego i wydania decyzji o legalizacji;
b) art. 48 §1 pkt 1 i § 3 p.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji Nr [...]
z 25 lipca 2024 r., mającego za przedmiot wstrzymanie skarżącemu i jego żonie budowy budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działkach o nr ewid.: [...], położonych w miejscowości [...], gmina [...], w sytuacji gdy na gruncie niniejszej sprawy spełnione zostały przesłanki do przeprowadzenia uproszczonego postępowania legalizacyjnego i wydania decyzji o legalizacji;
W konsekwencji wskazanych naruszeń skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu
I instancji. Wniósł również o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
W piśmie z 10 lutego 2025 r. pełnomocnik uczestniczki postępowania – A.F. wniosła o oddalenie skargi wskazując, że organy nadzoru budowlanego zasadnie uznały, że od zakończenia budowy spornego budynku nie minęło 20 lat,
a więc nie było podstaw do wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 t.j. ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu ustalenia dokonane w sprawie przez organy są wystarczające
i mogą stanowić podstawę do poddania kontroli legalności stanowiska wyrażonego
w zaskarżonym postanowieniu, w tym zastosowanych przepisów prawa. Stan faktyczny sprawy został zatem ustalony zgodnie z wymogami stawianymi w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Organy dokonały ustaleń adekwatnych do zakresu i przedmiotu postępowania wyjaśniającego determinowanego przepisami prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. Uwzględniły również specyfikę danej sprawy, która stanowi o stanie faktycznym. Ocena zgromadzonego materiału dokonana została natomiast zgodnie
z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy, którymi kierowały się organy, zostały szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu postanowienia.
Zasadniczą kwestią sporną w tej sprawie była data budowy przedmiotowego budynku gospodarczego. Skarżący twierdził, że budowa rozpoczęła się w 2002 r., natomiast zakończyła się w 2003 r. (por. protokół rozprawy administracyjnej), a jego żona I. M. podczas oględzin stwierdziła, że powstał w latach 2001-2022. Organy nadzoru budowlanego stanęły natomiast na stanowisku, że budynek został wybudowany około 2007 r.
W tej kwestii Sąd podziela ocenę materiału dowodowego dokonaną przez organy orzekające w niniejszej sprawie. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że wobec braku zdjęć lotniczych z lat 2002-2006, ustalając datę rozpoczęcia i zakończenia budowy spornego budynku gospodarczego, należy ocenić dokumenty przedłożone przez strony postępowania. Zasadnie przyjął organ odwoławczy, że analiza dowodów pozwoliła na uznanie, że budowa przedmiotowego obiektu rozpoczęła się około 2004 r., zaś zakończyła w 2007 r. Na ten okres budowy zgodnie wskazały przesłuchane na rozprawie administracyjnej strony postępowania: A. F., E. S. i S. K. oraz świadek M. S. (k. 86-88 akt administracyjnych). Zeznania te korespondują z prywatnymi fotografiami, których czas powstania został odpowiednio udokumentowany (por. dokumenty dołączone do pisma pełnomocnika A. F. i E. S. z 18 września 2023 r., k. 46-57 akt administracyjnych), jak również z obiektywnym dowodem - zdjęciem lotniczym z 16 lipca 2007 r., na którym znajduje się przedmiotowy budynek gospodarczy w obecnym kształcie (k. 31 akt administracyjnych). Na zdjęciu z 1 maja 2001 r. budynek ten ewidentnie ma mniejsze rozmiary (przed rozbudową).
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2101) tzw. zobrazowania lotnicze stanowią część państwowego zasobu geodezyjnego
i kartograficznego, prowadzonego na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, a PINB, zgodnie z art. 40c ust. 1 ww. ustawy, otrzymał stosowną licencję w zakresie wykorzystywania udostępnionych mu materiałów zasobu (k. 29 akt administracyjnych).
W ocenie Sądu zasadnie organy odmówiły wiarygodności zeznaniom skarżącego i jego żony, w których utrzymywali, że budynek w obecnym kształcie powstał w okresie 2001 – 2003. Zakończeniu budowy w 2001 r., jak wskazuje skarżący we wniosku
o legalizację (k. 2 akt administracyjnych), przeczy ww. zdjęcie lotnicze z 1 maja 2001 r. (k. 31 akt administracyjnych), natomiast zakończeniu budowy w 2003 r., jak wskazał skarżący na rozprawie administracyjnej 6 listopada 2023 r. (k. 87 akt administracyjnych) przeczy załączona do zażalenia mapa inwentaryzacji budynku mieszkalnego z 12 maja 2003 r. na działce [...] (k. 123 akt administracyjnych), na której widnieje "zgłaszany budynek gospodarczy na działkach nr geod. [...]i [...]", ale z pewnością nie
o wymiarach ustalonych na oględzinach 14 września 2023 r., tj. 7,15 m x 18,67 m
z dobudówką (por. protokół z tej czynności k. 38 akt administracyjnych). Skarżący we wniosku o legalizację uproszczoną wskazał, że przedmiotowy budynek gospodarczy ma powierzchnię 129 m2, z pomiarów na oględzinach wynika, że ta powierzchnia wynosi 133,50 m2 (oraz dobudówka), natomiast organ odwoławczy ustalił na podstawie mapy
z 12 maja 2003 r. wymiary widniejącego na niej budynku gospodarczego 5 m x 7 m (35 m2), co – zdaniem Sądu – koresponduje również ze zdjęciem lotniczym z 1 maja 2001 r. i dowodzi, że budowa spornego budynku nie mogła zakończyć się w 2003 r., a tym bardziej w 2001 r.
Poza tym oświadczenie z 30 maja 2003 r. z podpisem "K. S."
(chociaż podpis ten aktualnie jest przedmiotem kontroli przez Prokuraturę Rejonową [...]) nie potwierdza zakończenia budowy budynku gospodarczego w 2003 r., lecz raczej może wskazywać na jego przyszłe wybudowanie (por. k. 68 akt administracyjnych).
Z powyższej analizy wynika, że skarżący nie może skorzystać
z zawnioskowanego przez niego uproszczonego trybu legalizacji przedmiotowego budynku gospodarczego, ponieważ od daty zakończenia jego budowy nie minęło co najmniej 20 lat, o którym to okresie mówi przepis art. 49f ust. 1 P.b.
Nie ma sporu co do tego, że wykonanie przedmiotowego budynku gospodarczego wymagało uzyskania pozwolenia na budowę i że inwestorzy tego obowiązku nie dopełnili. Organ I instancji zasadnie więc wszczął procedurę legalizacyjną dla samowoli budowlanej, o której mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 P.b. (budowa obiektu budowlanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę), zgodnie z art. 48 ust. 3 P.b. poinformował o możliwości i terminie złożenia wniosku
o legalizację (art. 48 ust. 3 P.b.) oraz konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej
i sposobie jej obliczenia (art. 59f w związku z art. 49d ust. 1 pkt 1 P.b.).
Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skargi, organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły istotne dla sprawy okoliczności, w tym w szczególności datę zakończenia budowy przedmiotowego budynku gospodarczego, i zastosowały właściwe przepisy Prawa budowlanego dla legalizacji stwierdzonej samowoli budowlanej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w tym zakresie jest logiczne, spójne i przekonujące, odpowiadające zasadom z art. 107 § 3 k.p.a., będące podstawą do zweryfikowania przez Sąd dokonanej przez organy oceny dowodów. Tym samym nie jest jednoznaczna i przekonująca wersja zdarzeń przedstawiona przez skarżącego, że sporny budynek powstał w 2003 r. Sąd nie przeprowadził dowodów uzupełniających zawnioskowanych w skardze, gdyż nie uznał ich za niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości
w sprawie (art. 106 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi jako bezzasadnej.