VIII SA/WA 824/24

VIII SA/Wa 824/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-03-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Owsińska-Gwiazda /przewodniczący sprawozdawca/
Justyna Mazur
Leszek Kobylski
Symbol z opisem
6250 Rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1722
art. 4 pkt 4 i pkt 6a, art. 47 ca ust. 1 w związku z art. 53c ust. 1
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji  (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 12 marca 2025 r. sprawy ze skargi [...] spółka z o.o. w P. na postanowienie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Nr [...] z dnia 21 sierpnia 2024 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postepowania administracyjnego oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 sierpnia 2024 r. znak: [...] Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: organ, Przewodniczący KRRiT), na podstawie art. 123 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a.") orzekł o odmowie umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego z urzędu w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 53c ust. 1 w zw. z naruszeniem art. 47ca ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2022 r. poz. 1722 oraz z 2024 r. poz. 96, dalej: "u.r.t.").
Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Pismem z 10 czerwca 2024 r. Przewodniczący KRRiT zawiadomił [...] Sp. z o.o. w P. (dalej: "strona", "Spółka", "skarżąca") o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary na podstawie art. 53c ust. 1 w zw. z naruszeniem art. 47ca ust. 1 u.r.t.
Pismem z 3 lipca 2024r. (sprecyzowanym pismem z 1 sierpnia 2024r.) strona złożyła wniosek o umorzenie ww. postępowania administracyjnego, jako bezprzedmiotowego. Wskazała m.in., iż prawidłowa analiza publikowanych na F. materiałów i ich struktura, prowadzić powinna do wniosku, że materiały te mają jedynie charakter informacyjny, reklamowy i sprawozdawczy z przebiegu wydarzenia sportowego. Samo wydarzenie sportowe jako audycja jest udostępniane przy pomocy strony spółki [...], która to strona została zgłoszona do rejestru (...). W związku z brakiem ustawowego obowiązku zgłoszenia przez spółkę konta na platformie F. do wykazu prowadzone postępowanie w przedmiocie nałożenia kary uznać należy za bezprzedmiotowe.
Dnia 2 lipca 2024r. pełnomocnik strony zapoznał się ze zgormadzonym materiałem dowodowym, otrzymując obszerne wyjaśnienia organu dotyczące kwalifikacji przedmiotowej usługi jako usługi spełniającej kryteria audiowizualnej usługi medialnej na żądanie określone w art. 4 pkt 6a u.r.t. Pełnomocnik Spółki, nie kwestionował ustaleń organu oraz nie zgłaszał uwag do prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Pismem z dnia 18 lipca 2024r. organ poinformował Spółkę, że katalogiem audycji jest konto [...] Sp. z o.o., gdyż to właściciel konta ustala katalog umieszczając poszczególne treści (audycje).
Do 21 sierpnia 2024 r. nie zostało dostarczone do organu zgłoszenie o wpis ww. konta na platformie Instagram do wykazu prowadzonego przez Przewodniczącego KRRiT, na podstawie art. 47ca ust. 1 u.r.t.
W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia z 21 sierpnia 2024r. Przewodniczący KRRiT przytoczył brzmienie art. 4 pkt 4 i pkt 6a u.r.t. Wyjaśnił, że dla uznania danego dostawcy za podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie w rozumieniu u.r.t. konieczne jest, aby usługa świadczona przez ten podmiot: 1) była świadczona w ramach prowadzonej w tym zakresie działalności gospodarczej, 2) polegała na publicznym udostępnianiu audycji audiowizualnych 3) oferowała audycje udostępniane na podstawie katalogu ustalonego przez podmiot dostarczający usługę. Ponadto, podstawowym celem lub zasadniczą funkcją usługi medialnej jest dostarczanie ogółowi odbiorców w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych audycji, wideo lub innych przekazów. Jednocześnie zauważył, że Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1808 z dnia 14 listopada 2018 r. zmieniająca dyrektywę 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych, (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) ze względu na zmianę sytuacji na rynku, wymusiła konieczność nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji. Dyrektywa wyraźnie wskazała na konieczność objęcia regulacjami także podmiotów umieszczających swoje produkcje na platformach udostępniania wideo.
Przewodniczący KRRiT stwierdził, że analiza materiałów wideo zamieszczonych przez dostawcę (weryfikacja koncie [...] prowadzonego w serwisie F.k) oraz prowadzenie działalności gospodarczej (wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego) pozwala stwierdzić, że usługa spełnia kryteria audiowizualnej usługi medialnej na żądanie określone w art. 4 pkt 6a u.r.t.
W skardze z 9 października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania administracyjnego.
Autor skargi zarzucił naruszenie przepisów prawa tj.:
1) brak podstawy prawnej do prowadzenia postępowania, gdyż prowadzone na podstawie art. 53c ust. 1 w zw. z naruszeniem art. 47ca ust. 1 u.r.t. postępowanie jest bezprzedmiotowe, ponieważ wbrew założeniom organu konto [...] na F.nie spełnia definicji audiowizualnej usługi medialnej na żądanie. Materiały zamieszczane na platformie F. mają charakter informacyjny, reklamowy i sprawozdawczy z wydarzeń sportowych, a samo wydarzenie sportowe jest udostępniane za pośrednictwem strony [...], która została zgłoszona do rejestru. Ponadto Spółka nie ma żadnego wpływu na katalogowanie informacji umiesz znanych za pomocą narzędzia F., tylko i wyłącznie właściciele, podmioty zarządzające F. mają wpływ na sposób katalogowania umieszczanych na osi czasu, w tym serwisie społecznościowym treści. Spółka nie posiada ani narzędzi do katalogowania umieszczanych informacji w tym serwisie oraz wpływu na stosowane algorytmy, przy pomocy których treści te kataloguje Instagram;
2) art. 7 i 77 k.p.a., przez wadliwą, skrajnie dowolną ocenę dowodów, w tym:
a) ustaleniu, iż zaprezentowane w aktach sprawy materiały video, umieszczone i prezentowane na koncie Spółki na serwisie F. są materiałami VOD, a więc audiowizualną usługą medialną na żądanie, w sytuacji gdy Spółka nie ma żadnego wpływu na katalogowanie materiałów upublicznianych na tym koncie społecznościowym, a prezentowane materiały mają charakter promocyjno-informacyjny, i jest to forma reklamy. Sposób publikacji i prezentacji tych materiałów w pełni zależny jest do algorytmów właściciela, zarządcy F.a, a Spółka nie ma na to wpływu;
b) ustaleniu, że materiały umieszczane przez Spółkę na F. są audycją audiowizualną, co doprowadziło do błędnego uznania, że Spółka za pomocą tego serwisu świadczy usługę VOD;
c) bezpodstawnym i całkowicie dowolnym ustaleniu, że Spółka ma wpływ na ustalanie katalogu przez Spółkę która dostarcza usługę, w sytuacji gdy Spółka nie ma wpływu na katalogowanie treści umieszczanych na F. oraz nie dostarcza usługi za pomocą tego konta;
3) art. 105 k.p.a. poprzez jego nie zastosowanie, w sytuacji gdy prowadzone postępowanie w przedmiocie nałożenia kary należy uznać za bezprzedmiotowe, w związku z brakiem ustawowego obowiązku zgłoszenia przez Spółkę konta (profilu) na serwisie F.. Nie sposób uznać, w świetle powszechnie obowiązujących przepisów prawa, że istnieje obowiązek zgłaszania przez Spółkę konta na F. jako usługi medialnej na żądanie. Spółka swoim zachowaniem nie naruszyła art. 47ca ust. 1 u.r.t.
4) art. 4 pkt 4 u.r.t. poprzez przyjęcie, że Spółka jest dostawcą usługi medialnej ponosząca odpowiedzialność redakcyjną za wybór treści usługi medialnej i decydująca o sposobie zestawienia tej treści, będąca nadawcą lub podmiotem dostarczającym audiowizualną usługę medialną na żądanie, w sytuacji gdy Spółka nie ma takiego wpływu i jedynie na swoich mediach społecznościowych reklamuje się i udziela informacji, a działalność w tym obszarze prowadzi wyłącznie za pomocą strony internetowej [...], która to strona została zgłoszona do stosownego rejestru;
5) art. 4 pkt 6a u.r.t. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy materiały umieszczane przez Spółkę na F., nie są audycjami audiowizualnymi, nie są katalogowane przez Spółkę. Spółka za pomocą F. nie świadczy usługi VOD, bowiem tą usługę świadczy wyłącznie za pomocą swojej strony internetowej [...], która to strona została zgłoszona do rejestru. Spółka również z daleko idącej ostrożności zgłosiła do rejestru swój kanał na platformie youtube.com bowiem można uznać, że funkcjonalność tego serwisu pozwala na to, aby to Spółka z poziomu użytkownika dokonywała katalogowania prezentowanych na tej platformie treści.
W odpowiedzi na skargę Przewodniczący KRRiT wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
W piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2025r., skarżąca popierając skargę, podniosła m.in., że organ zaniechał prawidłowego, mierzalnego i poddającego się jakiejkolwiek weryfikacji ustalenia zasięgów Spółki w zakresie social mediów objętych niniejszym postępowaniem kontem Spółki na platformie F. oraz zestawieniem takich zasięgów w ujęciu innych uczestników tego rynku (a w szczególności tej platformy). Dalej odniosła się do treści dyrektywy 2018/1808 i analizy motów 4 i 5 jej preambuły, wskazując na zakres obowiązku rejestracyjnego do nowych form przekazu audiowizualnego realizowanego za pośrednictwem internetowych. Spółka zwróciła uwagę, iż KRRiT zobligowana była do wydania rozporządzenia wykonawczego, stosownie do przepisu art. 47ca ust. 6 u.r.t., w którym miała określić kategorie podmiotów świadczących usługi medialne na żądanie zwolnione z obowiązku rejestracji w wykazie, czego nie uczyniła. Zdaniem skarżącej, bezczynność KRRiT w realizacji ww. obowiązku stanowi działanie bezprawne, co powoduje, że prowadzenie postępowania o nałożeniu kary w związku z naruszeniem art. 47 ca ust. 1 w zw. z art. 53c u.r.t. należy uznać za nieuzasadnione, o czyni prowadzone przez organ postępowanie jako całkowicie bezprzedmiotowe.
W dalszej części Spółka, w sposób szczegółowy, stosownie do przepisów u.r.t., odniosła się do rozumienia pojęcia audiowizualnej usługi medialnej na żądanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Przewodniczącego KRRiT z dnia 21 sierpnia 2024r. nie narusza prawa.
Przedmiotem niniejszej sprawy było żądanie umorzenia, wszczętego z urzędu, postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 53c ust. 1 w zw. z naruszeniem art. 47ca ust. 1 u.r.t., jako bezprzedmiotowego.
Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd podzielił stanowisko Przewodniczącego KRRiT w nim zawarte, uznając tym zasadności odmowy umorzenia prowadzonego wobec skarżącej postępowania administracyjnego.
Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Z bezprzedmiotowością mamy do czynienia wówczas, gdy odpadnie któryś z elementów stosunku administracyjnoprawnego skutkujący brakiem podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy (tak np. NSA OZ w Łodzi w wyroku 18 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Łd 2424/94, ONSA 1996/2, poz. 80). Umorzenie postępowania jest przy tym orzeczeniem formalnym, kończącym postępowanie bez rozstrzygnięcia istoty sprawy, wydawanym na skutek stwierdzenia wystąpienia trwałej przeszkody uniemożliwiającej jej merytoryczne rozstrzygnięcie.
W niniejszej sprawie organ, po dokonaniu analizy materiałów wideo zamieszczonych przez dostawcę (weryfikacja konta [...] prowadzonego w serwisie F.) i faktu prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej, stwierdził, że zachodzą podstawy do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podstawie obowiązującego art. 53c ust. 1 w zw. z naruszeniem art. 47ca ust. 1 u.r.t. Stwierdził on bowiem, że prezentowane treści spełniają definicję audiowizualnej usługi medialnej na żądanie w rozumieniu przepisów u.r.t. Postępowanie to jest zatem prowadzone w związku ze stwierdzonym przez organ naruszeniem art. 47ca ust.1 u.r.t. poprzez brak wymaganego zgłoszenia mediów do właściwego rejestru (co jest przedmiotem tego postępowania) przez [...] Sp. z o.o. (tj. podmiot postępowania).
Sąd, w składzie rozstrzygającym przedmiotową sprawę, za zasadne uznał rozstrzygnięcie o odmowie umorzenie prowadzonego postępowania administracyjnego, gdyż w sprawie nie zachodzą żadne przyczyny, które uzasadniałyby odstąpienie od merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Brak jest zatem obiektywnych przesłanek do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania (podmiotowej, przedmiotowej), które skutkowałyby koniecznością formalnego zakończenia wszczętego postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji o jego umorzeniu. Dlatego też dalsze prowadzenie postępowania jest zasadne. Stąd też, rozstrzyganie na obecnym etapie, czy Spółka jest podmiotem dostarczającym audiowizualną usługę medialną na żądanie, w świetle przepisów ustawy o radiofonii i telewizji oraz, czy była ona, w związku z tym, zobowiązana do dokonania zgłoszenia o wpis do wykazu prowadzonego w systemie teleinformatycznym zapewniającym bezpieczeństwo danych osobowych w nim przetwarzanych zgodnie z zasadą integralności i poufności przez Przewodniczącego Krajowej Rady nie później niż 14 dni przed dniem rozpoczęcia jej udostępniania publicznego jest, w ocenie Sądu, przedwczesne.
W świetle powyższego za niezasadne Sąd uznał zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych tj. art. 7, art. 77 oraz art. 105 § 1 k.p.a. Jednocześnie za przedwczesne jest zdaniem Sądu odnoszenie się do zarzutów skargi dotyczących błędnej interpretacji przepisów art. 4 pkt 4 i pkt 6a u.r.t., wobec braku merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), oddalił skargę.