VIII SA/Wa 871/23

VIII SA/Wa 871/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-02-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Sławomir Fularski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 562/24 - Wyrok NSA z 2024-05-24
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Stwierdzono, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione oraz przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1079
art. 77 ust. 2 pkt 1 , art. 73 ust. 8 pkt 1 lit b
Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Cezary Kosterna, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Jeromin, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na informację Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia 28 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania protestu od wyników wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Bank Gospodarstwa Krajowego; 2. zasądza od Banku Gospodarstwa Krajowego na rzecz skarżącej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Fabryki [...] [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. (dalej: "wnioskodawca" "strona" lub "skarżąca") jest informacja Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej także: "BGK" lub "Instytucja Pośrednicząca") z 28 listopada 2023 r. nr [...]
o pozostawieniu bez rozpatrzenia protestu w sprawie wniosku o dofinansowanie zgłoszonego przez skarżącego w ramach Programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki 2021-2027.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:
Skarżąca złożyła w dniu 31 maja 2023 r. wniosek o dofinansowanie nr [...] projektu "[...]" w ramach działania 2.32 FENG - Kredyt technologiczny (dalej: "wniosek").
Zawiadomieniem z 25 września 2023 r. BGK poinformował stronę
o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej, wskazując, że wniosek nie spełnił kryteriów formalnych, tj. Kryterium nr 3. Czy wniosek jest kompletny oraz czy załączono wymagane załączniki oraz Kryterium nr 4. Czy promesa kredytu technologicznego / warunkowa umowa kredytu technologicznego zawiera wymagane informacje.
Wnioskodawca nie zgadzając się z negatywną oceną wniosku w dniu 5 października 2023 r. złożył protest od wydanego rozstrzygnięcia.
Pismem z 28 listopada 2023 r. nr [...] Bank Gospodarstwa Krajowego, na podstawie art. 77 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich
w perspektywie finansowej 2021-2027 (dalej: "ustawa wdrożeniowa"), poinformował
o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania. Uzasadniając BGK wskazał, że zgodnie z Szczegółowym Opisem Priorytetów Programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki z dnia 2 października 2023 r., wysokość alokacji UE dla działania FENG.02.32 Kredyt Technologiczny wyniosła 164 778 742,00 EUR. Natomiast w § 1 ust. 8 Regulaminu wyboru projektów dla działania 2.32 Kredyt Technologiczny określono, że środki przeznaczone na dofinansowanie projektów w naborze to 763 634 061,08 zł.
Instytucja Pośrednicząca wyjaśniła, że zgodnie z listą ocenionych projektów dla działania 2.32 Kredyt technologiczny dla naboru nr 1, opublikowaną w dniu 3 października 2023 r., wybranych do dofinansowania zostało 88 projektów na rekomendowaną kwotę dofinansowania 763 634 061,08 zł. Tym samym wyczerpaniu uległa alokacja na działanie, co - zgodnie z art. 77 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej - zobowiązuje Instytucję Pośredniczącą do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Jednocześnie wskazano, że Instytucja Zarządzająca FENG potwierdziła wyczerpanie alokacji na działanie, co miało odzwierciedlenie w komunikacie opublikowanym na stronie www.bgk.pl. Brak dostępności alokacji został stwierdzony na dzień podjęcia powyższego rozstrzygnięcia.
Pismem z 18 grudnia 2023 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną powyżej informację BGK z 28 listopada 2023 r. Autor skargi zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa tj.:
1) art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej przez przeprowadzenie postępowania w sposób niezapewniający przejrzystości i rzetelności, a także brak przedstawienia niezbędnych informacji statuujących możliwość pozostawienia protestu bez rozpoznania;
2) art. 77 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 77 ust. 3 w związku z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przez niewłaściwe zdefiniowanie pojęcia "wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania albo kategorii regionu", w sytuacji gdy prawidłowo oceniony stan faktyczny i prawny pozwalał na przyjęcie, że środki nie zostały wyczerpane.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, a w rezultacie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia BGK.
W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła stan faktyczny sprawy oraz szczegółowe uzasadnienie wskazanych powyżej zarzutów skargi przeciwko pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wydane w powyższej kwestii. Skarżąca podniosła m.in., że uzasadnienie stanowiska BGK o pozostawieniu protestu bez rozpoznania nie spełnia minimalnych wymogów prawidłowo sporządzenia uzasadnienia dla pisma, które stanowi o negatywnym załatwieniu sprawy adresata, a dodatkowo nie spełnia wymogów odnoszących się do wyjaśnienia przesłanek, które mogłyby być
w jakikolwiek sposób weryfikowalne w toku procedury kontrolnej. W przypadku bowiem podjęcia negatywnego rozstrzygnięcia dla adresata orzeczenia (decyzja, postanowienie czy pozostawienie protestu bez rozpoznania - jak w analizowanym przypadku), powinno być ono szczególnie przekonująco, wyczerpująco i jasno uzasadnione, co do faktów, jak i co do prawa i to w taki sposób, aby ten adresat nie miał wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały wzięte pod uwagę, rozpatrzone i ocenione, a końcowe rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją.
Dalej strona wskazała na interpretację przepisu art. 77 ust. 3 w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zauważyła m.in., że wyczerpanie środków następuje dopiero w sytuacji, gdy dla projektów, które zostały ocenione jako spełniające kryteria wyboru (vide art. 43 ustawy wdrożeniowej) i tym samym zostały przeznaczone do dofinansowania (vide art. 56 ust. 3 ustawy wdrożeniowej), a jednocześnie nie zaistnieją przesłanki wykluczające (vide art. 61 ust. 3 i ust. 4 ustawy wdrożeniowej), dojdzie do podpisania więżących umów lub wydania decyzji w zakresie dofinansowania. A contrario, brak umów / decyzji o dofinansowaniu oznacza, że nie można stwierdzić wyczerpania środków. W szczególności, za wyczerpanie środków nie można uznać wybrania do dofinansowania czy np. opublikowania listy rankingowej. A zatem stanowisko, że "wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie" musi znajdować swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości
i skutkować obiektywnym brakiem możliwości udzielenia wsparcia finansowego,
z powodu rozdysponowania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów,
a w konsekwencji z brakiem możliwości zaspokojenia oczekiwań innych jeszcze wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie zgłoszonych przez nich projektów w ramach konkursu w danym działaniu. To zaś następuje najwcześniej wraz z definitywnym i ostatecznym rozdysponowaniem kwoty alokacji poprzez zawarcie umów (lub wydanie decyzji) będących podstawą dofinansowania konkretnych projektów, których finansowanie zabezpieczone jest tak właśnie kontraktowanymi dla nich i absorbowanymi przez nich środkami finansowymi, które znajdują się w puli środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów.
Skarżąca zwróciła również uwagę, że poziom alokacji środków ma charakter zmienny, i może to wynikać z szeregu różnych okoliczności faktycznych związanych z podpisywaniem umów i późniejszym ich wykonywaniem (może nie dojść do podpisania umowy, może dojść do rozwiązania umowy, może nastąpić konieczność zwrotu środków itp.). Nie sposób zatem przyjąć, że lista ocenionych projektów opublikowana w dniu 3 października 2023 r. jest informacją wystarczającą do ustalenia faktu "wyczerpania środków" w rozumieniu ustawy wdrożeniowej, jaki przyjmuje orzecznictwo sądów administracyjnych.
Zdaniem skarżącej, pozostawienie protestu bez rozpoznania w aktualnym jego kształcie nie spełnia wymagań przewidzianych przez przepisy ustawy wdrożeniowej w zakresie poprawności sformułowania jego treści, która nie pozwala na weryfikację poczynionych ustaleń, co stoi w sprzeczności z art. 45 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Ponadto, w opinii wnioskodawcy, BGK dokonał wadliwej interpretacji pojęcia "wyczerpanie środków". Takie działanie faktycznie pozbawia stronę prawa do rozpoznania protestu, prowadząc do iluzoryczności procedury odwoławczej,
w rezultacie której nie byłoby możliwe uzyskanie pozytywnego, czy korzystnego rozpoznania protestu, zakończonego uzyskaniem dofinansowania.
W odpowiedzi na skargę Instytucja Pośrednicząca wniosła o jej
oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazała, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa wspomnianych w skardze, a uzasadnienie zawierało wszystkie informacje jakie stały za podjęciem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Nadto rozstrzygnięcie zostało poprzedzone stosownym komunikatem o wyczerpaniu alokacji umieszczonym na stronie BGK.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. z 2022r. poz. 1079) w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Stosownie do art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może:
1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:
a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2,
b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia;
2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.
Jednocześnie zgodnie z treścią art. 77 ust. 2 ustawy wdrożeniowej
w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania albo kategorii regiony, jeżeli w ramach działania kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów jest podzielona na kategorie regionów:
1) właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia, informując o tym wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 73;
2) sąd, uwzględniając skargę, wyłącznie stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, nie przekazując sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza reguł dotyczących trybów wyłaniania projektów do dofinansowania zawartych we wskazanej ustawie z dnia 28 kwietnia 2022 r. Powinna ona zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiada generalnym standardom prawa, doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości prezentuje przesłanki dokonanej oceny.
Na wstępie należy zauważyć, iż w art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto reguły dotyczące przeprowadzenia postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania. Wymienione w nim zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równego traktowania wnioskodawców dotyczą każdego etapu konkursu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest
z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2017 r. sygn. akt: II GSK 3252/17). Naruszenie którejkolwiek z ww. zasad może skutkować uznaniem oceny projektu za niezgodną z prawem.
Przeprowadzona procedura naboru oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają zasad określonych w art. 45 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, jeżeli dokonana ocena nie jest dowolna, mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, zawiera wyczerpujące uzasadnienie, odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje
w zgodzie z dokumentacją i ustalonymi kryteriami wyboru, a także w sposób jasny, niebudzący wątpliwości, prezentuje przesłanki wyboru projektów.
Jednocześnie należy wskazać, że treść przepisu art. 45 stanowi kontynuację zakresu normatywnego przyjętego na gruncie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818). Dzięki takiemu podejściu ustawodawcy zachowuje aktualność orzecznictwo i wykładnia sądów administracyjnych przyjęta w ramach kontroli legalności działań właściwych instytucji w poprzedniej perspektywie finansowej.
W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się bowiem, że powyższe zasady mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie
w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzonej z traktatowej zasady równości (por. np. wyrok NSA z 14 czerwca 2017 r. II GSK 1549/17). Owo minimum gwarancji procesowych odnosi się zarówno do kwestii walidacyjnych, tj. określonych przez instytucję zarządzającą wymogów kwalifikowania projektów, jak i do oceny projektu, na każdym etapie procedury konkursowej. Innymi słowy, m.in. wybór projektu do dofinansowania powinien być dokonany w sposób przejrzysty, bezstronny oraz rzetelny (por. np. wyrok NSA z 9 czerwca 2021 r. I GSK 421/21), co obejmuje również uzasadnienie ustalenia o wyczerpaniu środków (por. wyrok NSA z 18 października 2017 r. II GSK 3172/17).
W kontrolowanej sprawie wydane przez Instytucję Pośredniczącą rozstrzygnięcie o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, na podstawie art. 77 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, było wynikiem wyczerpania alokacji UE dla działania FENG.02.32 Kredyt Technologiczny, w ramach złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie nr [...] projektu "[...]". Stosownie do przepisu art. 77 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, przez wyczerpanie kwoty, o której mowa w ust. 2, należy rozumieć sytuację, w której środki przeznaczone na cel, o którym mowa w ust. 2, zostały rozdysponowane na projekty objęte dofinansowaniem w rozumieniu art. 61 ust. 1 oraz wybrane do dofinansowania w rozumieniu art. 43 w związku z art. 56 ust. 3, z zastrzeżeniem art. 61 ust. 3 i 4.
Należy zauważyć, mając na uwadze zasadę przejrzystości oraz rzetelności wyboru projektów, że właściwa instytucja podejmując rozstrzygnięcie na podstawie art. 77 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej jest zobowiązana wykazać
i udokumentować, że środki na dofinansowanie projektu w ramach działania zostały w sposób wiążący rozdysponowane (kryterium stanowią zawarte umowy
o dofinansowanie). Wyczerpanie alokacji środków musi zostać stwierdzone w sposób bezsporny w postępowaniu konkursowym, gdyż determinuje ono sposób załatwienia sprawy na etapie postępowania administracyjnego, a co więcej - uniemożliwia ewentualne przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w ramach kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, w przypadku dostrzeżenia istotnych wad procedury konkursowej, które skutkują uwzględnieniem skargi (art. 77 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej).
W sprawie istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wyczerpaniu uległa kwota przyznanej alokacji przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania 2.32. Kredyt technologiczny.
Dokonana przez Sąd analiza zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że Instytucja Pośrednicząca ograniczyła się jedynie do wskazania kwoty środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w naborze (763 634 061,08 zł), jak
i informacji, że wybranych do dofinansowania, na podstawie listy ocenionych projektów opublikowanej w dniu 3 października 2023 r., zostało 88 projektów na rekomendowaną kwotę dofinansowania. Powyższe prowadziło do stwierdzenia, że "tym samym wyczerpaniu uległa alokacją na działanie, co - zgodnie z art. 77 ust. 2 ustawy wdrożeniowej - zmusza Bank Gospodarstwa Krajowego do pozostawienia go bez rozpatrzenia". Tymczasem, w ocenie Sądu, w informacji z 28 listopada 2023 r. BGK nie wskazuje konkretnej daty, w której nastąpiło wyczerpanie środków przeznaczonych na dofinansowanie, jak i nie wyjaśnia z iloma podmiotami
z wybranych 88 projektów doszło do zawarcia wiążącej umowy o dofinansowanie projektu. Powyższe nie pozwala na stwierdzenie, że w ramach konkursu, w którym aplikowała strona, środki na dofinansowanie zostały wyczerpane w części umożliwiającej dofinansowanie także jej projektu. Uchybia to, podstawowym dla analizowanej procedury konkursowej, zasadom przejrzystości i rzetelności w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd zauważa również, że także na etapie prowadzonego postępowania sądowego BGK nie przedstawił Sądowi jakiejkolwiek informacji, z której wynikałoby jaka jest wartość podpisanych umów o dofinansowanie dla wszystkich projektów, i czy rzeczywiście wyczerpuje ona kwotę przyznanej alokacji dla działania 2.32 Kredyt Technologiczny. Powyższe uchybienia obligują Sąd do wydania orzeczenia przewidzianego w art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy wdrożeniowej, wobec nieprzedstawienia wiarygodnych danych, szczegółowo udokumentowanych na podstawie których możliwe byłoby ustalenie rozdysponowania środków na dofinansowanie projektu. Dlatego też Sąd za zasadne uznał zarzuty naruszenia przepisów art. 45 ust. 1 i 2 oraz art. 77 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej.
Reasumując, rozpoznając ponownie sprawę Instytucja Pośrednicząca uwzględni wyżej wyrażoną ocenę prawną i w zależności od poczynionych ustaleń wyda stosowne rozstrzygnięcie szczegółowo je uzasadniając i dokumentując.
Mając na względzie powyższe, w punkcie 1 wyroku, Sąd orzekł stosownie do art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. b) ustawy wdrożeniowej.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a., art. 205 § 2 p.p.s.a. i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935), gdyż skarżący był reprezentowany przed Sądem przez radcę prawnego. Na kwotę 697 zł składa się kwota wpisu sądowego w wysokości 200 zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł.