VIII SA/Wa 87/23

Przedmiotem skargi wniesionej przez E. K. było postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 21 listopada 2022 r. dotyczące wysokości kosztów egzekucyjnych. Postępowanie egzekucyjne prowadzone było przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. wobec majątku skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 10 czerwca 2022 r. obejmującego zaległości z tytułu podatku od towarów i usług. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia środków pieniężnych u Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w R., co skutkowało naliczeniem kosztów egzekucyjnych w łącznej wysokości 20.025,34 zł. Skarżąca wniosła o wydanie postanowienia w sprawie wysokości kosztów egzekucyjnych, a następnie zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów poprzez obciążenie jej kosztami, podczas gdy powinny być pokryte przez wierzyciela, jeśli egzekucja była niezgodna z prawem. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, argumentując prawidłowość naliczenia kosztów zgodnie z art. 64c § 1 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (upea). Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie art. 64 § 4 upea poprzez nieuwzględnienie skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. (sygn. akt SK 31/14) oraz brak uwzględnienia adekwatności kosztów do skomplikowania czynności. Sąd uznał skargę za zasadną. Podkreślił, że choć ustawa określa maksymalną wysokość opłaty egzekucyjnej, to wykładnia art. 64 § 4 upea, uwzględniająca argumentację Trybunału Konstytucyjnego, wymaga zachowania racjonalnej zależności między wysokością opłat a czynnościami organów. Sąd stwierdził, że organy nie wykazały tej zależności ani nie przedstawiły uzasadnienia dla przyjętej kwoty opłaty egzekucyjnej. W związku z tym, WSA uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający