VIII SA/Wa 82/24

VIII SA/Wa 82/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak
Leszek Kobylski /sprawozdawca/
Renata Nawrot /przewodniczący/
Symbol z opisem
6197 Służba Celna
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 22 lutego 2024 r. sprawy ze skargi W. Ż. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 28 listopada 2023 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem znak: [...] z dnia 28 listopada 2023 r., Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: "Szef KAS" lub "organ"), działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023r. poz. 775; dalej "k.p.a.") orzekł o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od pisma W.. Ż.. (dalej: strona, skarżący, wnioskodawca) z 10 listopada 2023 r. zatytułowanego "odwołanie od decyzji" Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. z 27 października 2023 r.
Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco:
Pismem z 10 października 2023 r. strona zwróciła się do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. o przyznanie, na podstawie art. 226b ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, od 1 marca 2023 r., świadczenia motywacyjnego w kwocie 2500 zł, przewidzianego dla funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, w związku z ponad 31- letnim stażem - łącznie służby wraz z okresem równorzędnym ze służbą od 7 lutego 1992 r., czyli od mianowania na inspektora kontroli skarbowej.
Pismem z 27 października 2023 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.. wyjaśnił stronie, że według stanu na dzień 1 marca 2023 r., upłynęło mu 5 lat 9 miesięcy i 1 dzień służby w Służbie Celno- Skarbowej. Jednocześnie wskazał, że w zakresie zaliczenia stażu pracy do stażu służby wypowiedział się już Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.., wydając postanowienie nr [...] z 15 listopada 2022 r. Ww. rozstrzygnięcie utrzymał w mocy Szef KAS postanowieniem z 9 stycznia 2023 r. nr [...], zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę strony złożoną w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Zatem skarżący posiadał wiedzę w zakresie stażu służby uprawniającego do uzyskania świadczenia motywacyjnego.
Pismem z 10 listopada 2023 r. strona wniosła do Szefa KAS za pośrednictwem DIAS w W., pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji" z 27 października 2023 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania od 1 marca 2023 r. świadczenia motywacyjnego, należnego funkcjonariuszom Służby Celno- Skarbowej na podstawie art. 226b ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o KAS.
W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia z 28 listopada 2023r. Szef KAS wyjaśnił, iż w sprawie odmowy przyznania stronie świadczenia motywacyjnego nie zostało wydane rozstrzygnięcie, które podlegałoby badaniu w administracyjnym toku instancji. Skarżone pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. z 27 października 2023 r. nr [...] nie jest aktem indywidualnym rozstrzygającym władczo o konkretnym prawie lub obowiązku wnioskodawcy, lecz zwykłym pismem informacyjnym, do którego przepisy k.p.a., w tym dotyczące możliwości wniesienia środka zaskarżenia do organu wyższej instancji, nie znajdują zastosowania.
W ocenie Szefa KAS zagadnienie stanowiące przedmiot zaskarżonego "rozstrzygnięcia" Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. nie stanowi indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, do której miałyby zastosowanie przepisy k.p.a. (art. 1 i 2 k.p.a.). W sytuacji wniesienia wniosku o przyznanie świadczenia motywacyjnego przez funkcjonariusza, który nie legitymuje się wymaganym stażem służby uprawniającym do przyznania ww. świadczenia, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, kierownik jednostki w formie pisemnej, niestanowiącej władczego rozstrzygnięcia organu administracji, informuje funkcjonariusza, iż nie wypełnia on wymaganego stażu służby, a zatem przedmiotowe świadczenie obecnie mu nie przysługuje.
Dalej organ wskazał na regulację art. 226b ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023r., poz. 615 ze zm.; dalej: ustawa o KAS"), przytaczając jej treść. Wskazał, iż z ust. 3 ww. art. 226b ustawy o KAS wynika, że decyzja o przyznaniu lub odmowie prawa do świadczenia motywacyjnego wydawana jest przez kierownika jednostki organizacyjnej, o którym mowa w art. 145 ustawy o KAS, nie później niż w terminie 30 dni od osiągnięcia przez funkcjonariusza wymaganego stażu służby. Powyższa decyzja jest wydawana z urzędu, niezależnie od inicjatywy funkcjonariusza, w oparciu wyłącznie o okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, oraz ust. 6 art. 226b ustawy o KAS. W ust. 6 powołanego przepisu enumeratywnie zaś wskazano przesłanki uniemożliwiające przyznanie świadczenia motywacyjnego, których zaistnienie, w odniesieniu do funkcjonariusza posiadającego wymagany staż służby, o którym mowa w art. 226b ust. 1 i 2, warunkuje wydanie decyzji odmownej.
W ocenie Szefa KAS, obowiązek kierownika jednostki do wydania w trybie administracyjnym decyzji o odmowie przyznania funkcjonariuszowi ww. świadczenia motywacyjnego, zachodzi jedynie wówczas, gdy funkcjonariusz osiągnął określony w art. 226b ust. 1 i 2 staż służby oraz wystąpiła którakolwiek z przesłanek enumeratywnie wymienionych w ust. 6 powołanego przepisu. Zdaniem organu, w sytuacji, gdy funkcjonariusz nie osiągnął wymaganego stażu służby, żadna z decyzji wymienionych w ust. 3 art. 226 b ustawy o KAS nie może zostać wydana. A zatem w sytuacji, kiedy funkcjonariusz nie posiada stażu służby wymaganego dla nabycia uprawnień do świadczenia motywacyjnego, brak jest "sprawy" podlegającej rozpoznaniu na drodze administracyjnej, a zatem i brak jest możliwości wniesienia odwołania w trybie k.p.a.
Dalej organ przytoczył brzmienie art. 134 k.p.a., podnosząc, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych. Obejmuje ona przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawa możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. W niniejszej sprawie zaistniał ten pierwszy przypadek.
Konkludując Szef KAS uznał, iż skoro w rozpoznawanej sprawie nie zostało wydane rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji, nie można również wnieść w takiej sprawie odwołania w trybie przewidzianym w art. 127 k.p.a. Dlatego też odwołanie strony od udzielonej jej informacji z 27 października 2023 r. nr [...], jest niedopuszczalne.
Skargę na powyższe postanowienie z 28 listopada 2023r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skarżący. Autor skargi zarzucił:
1. błędną wykładnię i niewłaściwe stosowanie :
- art. 226 b ust. 1 pkt. 2, w zw. z ust. 2 pkt. 1 i 3, w zw. z ust. 8 ww. ustawy o KAS poprzez przyjęcie, iż nie mają one zastosowania wobec skarżącego,
- art. 12 ust 3, art. 13 ust 1 pkt 1d, pkt 6 lit. b i art. 15 d ust. 1 i 4 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej, i Służby Więziennej i ich rodzin z 23.06.2022r (Dz.U. z 2022, poz. 1626) poprzez przyjęcie, iż nie mają one zastosowania wobec skarżącego,
- art. 171 ust. 1 i ust. 2 przepisów wprowadzających ustawę KAS (Dz. U. z 2016r, poz. 1948 ze zm.), poprzez jego nie zastosowanie.
a w konsekwencji naruszenie
2. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 1 pkt 1 i art. 105 k.p.a. poprzez uznanie, że postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu świadczenia motywacyjnego po osiągnięciu 25 lat służby jest bezprzedmiotowe;
3. art. 6, 10 i 11 k.p.a. poprzez nie wskazanie w oparciu o jakie, merytoryczne przepisy prawa organ odwoławczy poczynił ustalenia o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie przyznania skarżącemu świadczenia motywacyjnego po osiągnięciu 25 lat służby, poprzez niewyjaśnienie Stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, czym naruszył prawo Strony do realnego udziału w toczącym się postępowaniu - uniemożliwiając merytoryczną polemikę ze stanowiskiem organu odwoławczego;
4. art. 15 k.p.a., poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, wyrażającej się nie tylko w obowiązku podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez właściwe organy, ale przede wszystkim obowiązku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego tak, aby dwukrotnie oceniono dowody i przeanalizowano wszystkie istotne okoliczności sprawy;
5. art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zaniechania w zakresie obowiązku:
- stania na straży praworządności, podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli,
- wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy,
- wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej;
6. art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie przez Szefa KAS - na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie - oceny w zakresie okresu służby osiągniętej przez skarżącego, warunkującej przyznanie świadczenia motywacyjnego; ponieważ prawidłowe przeprowadzone postępowanie przez Szefa KAS skutkować winno uchyleniem stanowiska Dyrektora IAS w W.. i orzeknięcie co do istoty sprawy.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o związanie Szefa KAS dokonaną przez Sąd oceną prawną w zakresie:
– stanu faktycznego przedmiotowej sprawy;
– wykładni przepisu art. 226b ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 226b ust. 2 pkt 3 ustawy o KAS w zw. z art. 226b ust. 8;
– wykładni przepisu art. 226b ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 226b ust. 2 pkt 3 ustawy o KAS, w tym poprzez wskazanie powołanego wyżej przepisu, jako podstawy prawnej do wydania decyzji o przyznaniu skarżącemu świadczenia motywacyjnego, w związku z osiągniętym okresem służby;
– wykładni przepisów dotyczących okresu zatrudnienia skarżącego, traktowanego jako równorzędnego ze służbą i określenie jego czasu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w wydanym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: ppsa) sąd administracyjny uwzględnia skargę na postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 w zw. z art. 126 k.p.a. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 ppsa. Zgodnie z tą regulacją, sąd rozpoznając skargę, nie jest związany zarzutami, podstawą prawną, ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji, sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji, kieruje się wyłącznie kryterium legalności.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest ww. postanowienie Szefa KAS, który działając na podstawie art. 134 kpa, po rozpoznaniu pisma skarżącego z dn. 10 listopada 2023 r. zatytułowanego "odwołanie od decyzji DIAS w W.. z dn.27 października 2023 r. – orzekł o niedopuszczalności odwołania.
Wspomnianym pismem z dn. 27 października 2023 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.. wyjaśnił stronie, że według stanu na dzień 1 marca 2023 r., upłynęło mu 5 lat 9 miesięcy i 1 dzień służby w Służbie Celno- Skarbowej. Jednocześnie wskazał, że w zakresie zaliczenia stażu pracy do stażu służby wypowiedział się już Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.., wydając postanowienie nr [...] z 15 listopada 2022 r. Ww. rozstrzygnięcie utrzymał w mocy Szef KAS postanowieniem z 9 stycznia 2023 r. nr [...], zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dn. 17 maja 2023 r. sygn. akt VIII SA/Wa 172/23 oddalił skargę strony złożoną w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia ( orzeczenie prawomocne). Zatem skarżący posiadał wiedzę w zakresie stażu służby uprawniającego do uzyskania świadczenia motywacyjnego.
W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę ww. przepisy ustawy o KAS, w szczególności regulację art. 226b ww. ustawy, w kontrolowanym postanowieniu Szefa KAS, organ prawidłowo wskazał, że w sprawie odmowy przyznania W.. Ż.. świadczenia motywacyjnego nie zostało wydane rozstrzygniecie, które podlegałoby badaniu w administracyjnym toku instancji. Pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. z 27 października 2073 r. nie jest aktem indywidualnym rozstrzygającym władczo o konkretnym prawie lub obowiązku Wnioskodawcy, lecz zwykłym pismem informacyjnym, do którego przepisy k.p.a., w tym dotyczące możliwości wniesienia środka zaskarżenia do organu wyższej instancji, nie znajdują zastosowania. W ocenie Sądu zagadnienie stanowiące przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w W.. nie stanowi indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, do której miałyby zastosowanie przepisy k.p.a. (art. 1 i 2 k.p.a.). W sytuacji wniesienia wniosku o przyznanie świadczenia motywacyjnego przez funkcjonariusza, który nie legitymuje się wymaganym stażem służby uprawniającym do przyznania ww. świadczenia, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, kierownik jednostki organizacyjnej Służby Administracyjno-Celnej w formie pisemnej, niestanowiącej władczego rozstrzygnięcia organu administracji, informuje funkcjonariusza, iż nie wypełnia on wymaganego stażu slużby, a zatem przedmiotowe świadczenie obecnie mu nie przysługuje.
Wyjaśnić należy, iż kwestie dotyczące świadczenia motywacyjnego zostały uregulowane w art. 226b ustawy o KAS, który w sposób enumeratywny reguluje przesłanki nabycia, wysokość oraz przypadki wykluczenia prawa do ww. świadczenia dla funkcjonariuszy KAS.
Zważywszy, że skarżący nie dysponuje wymaganym stażem służby, co zostało rozstrzygnięte postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. z dn. z 15 listopada 2022 r. utrzymanym w mocy przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej postanowieniem z dn. 9 stycznia 2O23 r. i poddanym kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 17 maja 2023 r. - sygn. akt Vlll SA/Wa 172/23 oddalił skargę W.. Ż.. wniesioną w powyższym przedmiocie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.. prawidłowo rozpoznał sprawę Wnioskodawcy poza trybem administracyjnym, który podlegałby kontroli instancyjnej.
W ocenie Sądu, w sytuacji, kiedy funkcjonariusz KAS nie posiada stażu służby wymaganego dla nabycia uprawnienia do świadczenia motywacyjnego, brak jest sprawy podlegającej rozpoznaniu na drodze administracyjnej, a zatem i brak jest możliwości wniesienia odwołania w trybie k.p.a. Stosunek służbowy funkcjonariusza KAS jest stosunkiem administracyjnoprawnym, który podlega regulacjom kpa, tak jak to ma miejsce w odniesieniu do stosunków służbowych funkcjonariuszy innych formacji mundurowych. Natomiast w zakresie nie objętym przepisami tak zwanej pragmatyki służbowej, które w przypadku funkcjonariuszy KAS zawarte są w przepisach cyt. Ustawy o KAS, przepisów kpa i trybu administracyjnoprawnego nie stosuje się. Powyższe znajduje potwierdzenie w przepisie art. 277 ustawy o KAS, stosownie do którego spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w art. 276 ust. 1 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy.
W rozpoznawanej sprawie organ Szef KAS zgodnie z prawem stwierdził, że zastosowanie w sprawie znajduje przepis art. 134 kpa, stosownie do którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W rozpoznawanej sprawie zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych. Obejmuje ona przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawa możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. W niniejszej sprawie zaistniał ten pierwszy przypadek ( brak przedmiotu zaskarżenia). Skoro, jak to wykazano stosowną argumentacją zawartą w wyżej zamieszczonym wywodzie, w rozpoznawanej sprawie nie zostało wydane rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu
w administracyjnym toku instancji, nie można również wnieść w takiej sprawie odwołania w trybie przewidzianym w art. 127 k.p.a. Dlatego też tzw. odwołanie skarżącego od udzielonej mu informacji z dn. 27 października 2023 r. przez DIAS jest niedopuszczalne, co prawidłowo i zgodnie z przepisami prawa stwierdził Szef KAS w kontrolowanym postanowieniu.
W tej sytuacji zarzuty zawarte w skardze tak dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania, jako niezasadne, nie mogły doprowadzić do uwzględnienia skargi.
Biorąc to wszystko pod uwagę, należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ppsa.