VIII SA/Wa 746/18

VIII SA/Wa 746/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-10-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak
Renata Nawrot /przewodniczący/
Sławomir Fularski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
I OSK 1668/19 - Wyrok NSA z 2022-08-30
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1260
art. 130 ust. 4
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednoloty
Dz.U. 2012 poz 488
par. 2 ust. 4, par. 2 ust. 7, par. 2 ust. 9, par. 3 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu  drogowego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi A. K. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...]sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany punktów karnych w ewidencji kierowców oddala skargę.
Uzasadnienie
A. K. (dalej jako "skarżący") pismem z [...] czerwca 2018 r. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. (dalej jako "organ" lub "KWP") o usunięcie w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego punktów przypisanych skarżącemu z naruszeniem przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 488, dalej: jako "rozporządzenie MSWiA z 25 kwietnia 2012 r.").
W uzasadnieniu skarżący powołując się na treść § 2 ust. 4, § 2 ust. 7 oraz § 2 ust. 9 rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r. wskazał, że brak było podstaw do przypisania mu 21 punktów karnych, a w konsekwencji powyższego skierowanie przez organ wniosku do Starostwa Powiatowego w O. M. o cofnięcie uprawnień.
W odpowiedzi na powyższe, organ pismem z [...] sierpnia 2018 r. nr [...],[...] odmówił skarżącemu zmiany we wpisie do ewidencji kierowców punktów karnych.
W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności przedstawił okoliczności sprawy, które miały wpływ na przypisanie skarżącemu 21 punktów karnych. Wskazał, że w dniu [...] marca 2017 r., ok. godz. [...] w O. M. na skrzyżowaniu ul. P.
i ul. C. kierując pojazdem marki [...] o nr rej. [...] skarżący wyprzedził na przejściu dla pieszych inny pojazd osobowy poruszający się ul. P.
w kierunku PI. W., tj., wykroczenie z art. 97 kw. w związku z art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Za to wykroczenie przypisuje się liczbę punktów 10 kod B02. Taka liczba punktów została wprowadzona do systemu ewidencyjnego KSIP. W tym samym dniu, tj. [...] marca 2017 r. ok. godz. [...] w O. M. na skrzyżowaniu ul. P. i ul. W. skarżący kierując pojazdem marki [...] o nr rej. [...] ominął inny pojazd osobowy, który jechał ul. P. w tym samym kierunku lecz zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu czym spowodował inne niż kolizja drogowa zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla pieszego znajdującego się przy przejściu dla pieszych tj., wykroczenie z art. 86 § 1 kw. w związku z art. 26 ust.3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Za to wykroczenie kierującemu przypisano 6 punktów kod A06. W dniu [...] marca 2017 r. w O. M. na skrzyżowaniu ul. P. i ul. W. kierując pojazdem [...]
o nr rej. [...] skarżący wyprzedzał dwa kolejne pojazdy osobowe poruszające się w kierunku ul. B. czym naruszył zakaz wyprzedzania na skrzyżowaniach tj., wykroczenie z art. 97 kw. w związku z art. 24 ust.7 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Za to wykroczenie skarżący otrzymał 5 punktów kod F06.
KWP wyjaśnił, że sposób punktowania, warunki prowadzenia ewidencji oraz tryb występowania z wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji określa rozporządzenie MSWiA
z 25 kwietnia 2012 r. W związku z powyższymi wykroczeniami w ruchu drogowym został sporządzony wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w O. M., gdzie wyrokiem nakazowym z [...] marca 2017 r. sygn. akt [...] skarżący został uznany za winnego popełnienia zarzucanych mu wykroczeń i za to został ukarany karą grzywny w wysokości [...] zł.
Odnosząc się do twierdzeń skarżącego związanych z nieprawidłowym przypisaniem mu łącznie 21 punktów za powyższe naruszenia w ruchu drogowym organ wskazał, że zgodnie z brzmieniem zapisów rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r., skarżącemu postawiony został zarzut wyprzedzania dwóch kolejnych pojazdów osobowych. Cytowane zaś zapisy na które to powołuje się skarżący, tj. § 2 ust. 7 ww. rozporządzenia dotyczą wyprzedzania tego samego pojazdu.
Z pisma organu wynika nadto, że wszystkie popełnione wykroczenia skarżącego zostały zarejestrowane nie na jednym, ale dwóch oddzielnych przejściach dla pieszych, jak również oddzielnych skrzyżowaniach.
Konkludując organ stwierdził, że bezzasadnym jest żądanie skarżącego
o konieczności usunięcia przypisanych mu punktów.
Pismem z [...] września 2018 r. skarżący reprezentowany przez adwokata wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. czynność organu z [...] sierpnia 2018 r. nr [...],[...] polegającą na odmowie zmiany we wpisie do ewidencji kierowców punktów karnych. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej czynności w całości i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, zaskarżonej czynności zarzucił naruszenie:
1. § 2 ust. 4 w zw. z § 2 ust. 7 oraz § 2 ust. 9 rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie;
2. § 6 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia poprzez jego nie zastosowanie, pomimo, że przepis ten w niniejszej sprawie winien znaleźć zastosowanie.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że odmowa przez organ usunięcia z ewidencji punktów karnych nastąpiła niezgodnie z treścią rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r. Zaważył, że skarżącemu zarzucono "wyprzedzanie na przejściu dla pieszych", bez wyszczególnienia, czy było to wyprzedzanie jednego czy większej liczby pojazdów na co słusznie (bo rozporządzenie nie wyodrębnia dwóch typów naruszenia zakazu wyprzedzania na przejściu dla pieszych, tj. wyprzedzania jednego bądź dwóch pojazdów) wskazuje sam organ. Dlatego też trudno zgodzić się z twierdzeniem organu, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania reguła określona § 2 ust. 7 ww. rozporządzenia.
Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, że organ odmawiając pismem
z [...] sierpnia 2018 r. skorygowania wadliwego wpisu punktów karnych do ewidencji unika ustosunkowania się do kwestii naruszenia poprzez dokonany wpis reguły zawartej w § 2 ust. 9 rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r. enigmatycznie wskazując, że "spowodowanie innego niż kolizja zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym" nastąpiło w związku z "ominięciem pojazdu osobowego, którego kierujący zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu". Powyższy wywód, zdaniem skarżącego jest wysoce niejasny i niespójny. Skoro bowiem skarżący został ukarany za wyprzedzanie na przejściu dla pieszych to nie sposób uznać, że ten sam manewr był jednocześnie "ominięciem pojazdu osobowego, którego kierujący zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu", tak jak to (wbrew zasadom logiki) uczyniono na potrzeby dokonania wpisu do ewidencji punktów karnych. Skoro zaś przyczyną zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, było wyprzedzanie na przejściu dla pieszych za które to skarżącemu przypisano 10 pkt karnych, to nie sposób jest uznać, że wbrew treści § 2 ust. 9 powoływanego rozporządzenia nadając inną nazwę temu samemu czynowi (ominięciem pojazdu osobowego, którego kierujący zatrzymał się
w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu) niejako dołożyć mu jeszcze 5 pkt karnych za owo zagrożenie, które zostało przy tym spowodowane. Sens regulacji zawartej
w ww. przepisie jest bowiem taki, aby nie punktować po raz drugi naruszenia, za które już raz punkty naliczono tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Dodatkowo skarżący nadmienił, że teza o tym jakoby to na przejściu dla pieszych zlokalizowanym
w powiatowym mieście jakim jest O. M. można było "ominąć pojazd osobowy, którego kierujący zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu"
i jeszcze wyprzedzić dwa pojazdy jest dość irracjonalne. Trudno sobie bowiem wyobrazić dostatecznie duże przejście dla pieszych zlokalizowane w tak małym mieście, aby mogło ono stanowić dostateczną przestrzeń do wykonania tylu manewrów.
Mając zaś na względzie zasady logicznego rozumowania przyjąć raczej należy, że zagrożenie w ruchu drogowym jakie spowodował skarżący wiązało się
z wyprzedzaniem na przejściu dla pieszych, co skutkować powinno naliczeniem punktów karnych wyłącznie za wyprzedzanie, a nie jedocześnie za spowodowane tym wyprzedzaniem zagrożenie.
W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego stwierdził, że brak było podstaw do przypisania 21 punktów karnych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Uznając zarzuty skargi za niezasadne podtrzymał swoją argumentację w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego stanowi czynność materialno-techniczną, która mieszcząc się w katalogu, o którym stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r, poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), podlega kontroli sądu administracyjnego. Kierowca zainteresowany wykreśleniem punktów karnych z ewidencji może zwrócić się do organu prowadzącego tę ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie
w zależności od tego, czy i jakie organ ten zajmie stanowisko, skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego, kwestionując czynność na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Obliczenie punktów przez organy Policji odbywa się w oparciu o delegację ustawową przewidzianą w art. 130 ust. 4 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260), a skonkretyzowaną w przepisach rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r. Zgodnie z § 3 ust. 1 tego rozporządzenia ewidencję prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych.
Pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców, naruszających przepisy ruchu drogowego, stanowiące odpowiedź na wniosek o skorygowanie punktów karnych w ewidencji jest aktem/czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającym zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W kontrolowanej sprawie, aktem podlegającym zaskarżeniu jest pismo KWP z [...] sierpnia 2018 r., w którym to organ odmówił skarżącemu skorygowania punktów karnych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.
W ocenie Sądu, wbrew temu co podnosi skarżący, organ dokonując ww. czynności materialno - technicznej nie naruszył przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Skarżący powołując się na treść § 2 ust. 4, § 2 ust. 7 oraz § 2 ust. 9 rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r. wskazuje, że brak było podstaw do przypisania mu 21 punktów karnych.
Zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r. jeżeli kierowca jednym czynem naruszył więcej niż jeden przepis ruchu drogowego, w ewidencji uwidacznia się wszystkie naruszenia, przypisując każdemu odpowiednią liczbę punktów, z zastrzeżeniem ust. 5-9.
Z § 2 ust. 7 ww. rozporządzenia wynika, że jeżeli w związku z wyprzedzaniem tego samego pojazdu albo kolumny rowerów, wózków rowerowych lub kolumny pieszych kierowca dopuścił się naruszeń określonych w załączniku nr 1 kodami B 02, C 11 lub F 01 do F 09, do ewidencji wpisuje się to naruszenie, któremu przypisano największa liczbę punktów. Jeżeli dwu lub więcej naruszeniom przypisano taką samą liczbę punktów, wpisuje się to naruszenie, które ma mniejszy znacznik literowy
i liczbowy.
Zgodnie zaś z § 2 ust. 9 wspomnianego rozporządzenia, punkty za spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, określone w załączniku nr 1 kodami A 02 lub A 06, przypisuje się wówczas, gdy przyczyną zagrożenia było naruszenie niewyszczególnione w tym załączniku albo gdy przewidziana dla niego liczba punktów jest nie większa niż 6. Jeżeli przyczyną zagrożenia było naruszenie, za które przewidziana liczba punktów wynosi więcej niż 6, przypisuje się punkty wyłącznie za to naruszenie.
Zgodnie z brzmieniem zapisów ww. rozporządzenia skarżącemu jako kierującemu postawiony został zarzut wyprzedzania dwóch kolejnych pojazdów osobowych. § 2 ust. 7 ww. rozporządzenia na który to powołuje się skarżący przedstawiając swoją argumentację w sprawie dotyczy zaś wyprzedzania tego samego pojazdu.
Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika również, że popełnione przez skarżącego wykroczenia w ruchu drogowym, wbrew zarzutowi skargi nie dotyczyły jednego przejścia dla pieszych. Wszystkie popełnione przez skarżącego wykroczenia zostały bowiem zarejestrowane na dwóch oddzielnych przejściach dla pieszych, jak również na dwóch oddzielnych skrzyżowaniach. Czyli w miejscach, gdzie kierujący zbliżając się do przejścia dla pieszych jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu. Sposób wykonywania poszczególnych manewrów przez skarżącego w miejscach gdzie dochodziło do przecinania się ruchu kołowego z pieszym był niebezpieczny, niezgodny z przepisami i naruszał podstawowe zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Tym samym, w okresie krótszym niż rok, skarżący dopuścił się naruszeń za które suma przyznanych punktów wynosiła 21. W związku z czym, punkty za wykroczenia popełnione przez skarżącego w dniu [...] marca 2017 r. nie mogły zostać usunięte
z ewidencji. Błędnym pozostaje zaś twierdzenie skarżącego, że popełniane kolejno naruszenia to jeden ciąg przyczynowo skutkowy. Skarżący popełnił bowiem trzy wykroczenia, co potwierdza wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w O. M. z [...] marca 2017 r. sygn. akt [...].
Konkludując, stwierdzić należy, że sposób naliczenia skarżącemu przez organ punktów za naruszenia w ruchu drogowym jest właściwy i zgodny z przepisami rozporządzenia MSWiA z 25 kwietnia 2012 r. Zarzuty zaś skarżącego podniesione
w skardze nie zasługują na uwzględnienie.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak
w sentencji wyroku.