VIII SA/Wa 687/22

VIII SA/Wa 687/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak
Leszek Kobylski /sprawozdawca/
Renata Nawrot /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 627
art. 35 ust. 1,
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - tekst jedn.
Dz.U. 2015 poz 1414
par. 11 ust. 9
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz  wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji  związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w  oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2022 r. sprawy ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa M. w Warszawie z dnia [...] lipca 2022 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dn. 6 lipca 2022r. nr [...] Samorząd Województwa M. odmówił Gminie P. pomocy finansowej na realizację operacji "Przebudowa drogi gminnej nr[...] K.-K. w miejscowości K.". Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:
W dniu 31 maja 2022 roku Gmina P. złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w kwocie 716 466,59 zł na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 na realizację operacji pn. "Przebudowa drogi gminnej nr [...]K. K. w miejscowości K.", zgodnie z wymaganiami naboru ogłoszonego 31 marca 2022 roku na stronie internetowej Województwa M..
Realizacja przedmiotowego poddziałania przewidziana została w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627, dalej: "ustawa o wspieraniu rozwoju").
Pismem z dn. 6 lipca 2022r., działając na podstawie art. 35 ust.1 pkt.7 lit. "a" ustawy o wspieraniu, Samorząd Województwa M.( dalej jako: "organ") odmówił przyznania pomocy na realizację powyższej operacji.
Uzasadniając przyczyny odmowy przyznania pomocy organ przytoczył § 11 ust. 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów malej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii' objętego PROW na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1414 ze zm., dalej: "rozporządzenie wykonawcze"), który stanowi, że pomoc może być przyznana realizację operacji, która uzyskała co najmniej 8 pkt.
W ocenie organu operacja określona w złożonym wniosku uzyskała w sumie 7 pkt. Organ wyszczególnił kryteria brane pod uwagę przy ocenie wniosku strony, zawarte w § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 rozporządzenia wykonawczego wskazując przyznaną liczbę punktów oraz liczbę punktów możliwych do uzyskania. W tym m.in. wskazał, że w ramach kryterium 7 "W celu ustalenia kolejności przysługiwania pomocy dokonuje się oceny wniosków o przyznanie pomocy, przyznając planowanej operacji również punkty według następujących kryteriów dotyczących specyfiki regionu - w przypadku województwa mazowieckiego: ppkt. "b" - liczba mieszkańców w miejscowości, w której będzie realizowana operacja, zameldowanych na pobyt stały, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok ogłoszenia naboru wniosków o przyznanie pomocy, będzie wynosić nie więcej niż 100 osób - 2 punkty.
Liczba uzyskanych punktów-0 punktów.
W zaistniałym stanie, w związku z nie uzyskaniem przez wniosek minimalnej liczby punktów określonych w rozporządzeniu wykonawczym ( 7 pkt.), wniosek nie został zakwalifikowany do przyznania pomocy.
Na powyższe rozstrzygnięcie Gmina P. ( dalej jako: "skarżąca") złożyła pismem z dn. 21 lipca 2022r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie § 11 ust. 2 pkt 7 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 ("Rozporządzenie") zmienionego rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 marca 2022 r. Naruszenie ww. przepisu skutkowało nie przyznaniem wnioskowi Gminy P. 2 punktów, co skutkowało nie przyznaniem pomocy Gminie P..
W uzasadnieniu, autor skargi, podniósł, że w odniesieniu do kryterium z pkt.7 lit. b, Gmina P. dołączyła oświadczenie o liczbie mieszkańców, zgodnie z wytycznymi podanymi w materiałach szkoleniowych dot. ww. naboru.
Wadliwość złożonego oświadczenia wg. uzyskanych informacji miała polegać na braku słowa "zameldowanych" w treści złożonego przez gminę oświadczenia dot. liczby mieszkańców wsi K.. Oświadczenie złożone przez Gminę P. wskazywało, że liczba mieszkańców wsi jest niższa niż 100 osób. W rzeczywistości, przedmiotowa wieś jest bardzo mała - mieszka w niej zaledwie 53 osoby.
Co do zasady, liczba osób zameldowanych we wsi powinna odpowiadać liczbie osób w niej zamieszkujących, gdyż na każdym mieszkańcu spoczywa obowiązek zameldowania się w miejscu zamieszkania.
Ponadto autor skargi podniósł, że w sytuacji, gdy liczba mieszkańców jest tak istotnie niższa niż 100 osób organ powinien przyjąć, że liczba osób zameldowanych jest niższa niż 100 osób i Gminie P. należało przyznać 2 punkty zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 7 lit. b Rozporządzenia.
Organ nie przeprowadził w sposób należyty postępowania dowodowego - w razie wątpliwości co do liczby mieszkańców danej wsi, można było w łatwy sposób uzupełnić brakujący materiał dowodowy. Organ nie podjął w tym celu żadnych kroków. Nie przyznanie wnioskowi Gminy P. 2 punktów pomimo ewidentnego spełnienia wymogu wskazanego w Rozporządzeniu należy uznać za naruszenie prawa, wobec którego konieczne jest uchylanie zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: ppsa), określony został przez ustawodawcę katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej, przy czym na zasadzie art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Na tej właśnie podstawie ocenie sądu poddane zostało zaskarżone rozstrzygnięcie z dn. 6 lipca 2022 r., na odmowę przyznania skarżącej Gminie pomocy finansowej na zrealizowanie operacji "Przebudowa drogi gminnej nr [...] K. – K. w miejscowości K.", w ramach programu dotyczącego wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
Zaskarżona czynność jest kontrolowana przez sąd pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są powołane już regulacje ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020.
W sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy o wspieraniu rozwoju, tj. wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii. Do odmowy przyznania tej pomocy oraz ustalenia właściwości sądu do kontroli jej legalności znajdowały, zatem zastosowanie regulacje wskazanego przez organ art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, w takim przypadku podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.
Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach poddziałania objętego programem określonym w ustawie wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno, co do prowadzenia w sprawie postępowania, ustaleń stanu faktycznego, jak i w zakresie zastosowania do ustalonego stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona odmowa przyznania pomocy finansowej Gminie, jest prawidłowa.
Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały zawarte w art. 34 ustawy o wspieraniu rozwoju, a zawłaszcza w ust. 2 i ust. 3 tego przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, a właściwość miejscową organu ustala się według miejsca realizacji operacji. Zgodnie z zastrzeżeniem dotyczącym odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, uwzględnienia też wymaga, że według tego przepisu, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także, że przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Na gruncie powyższych unormowań nie budzi wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 kpa, ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Tym samym na organie nie ciąży obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Co więcej ustawodawca przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz jednoczesny brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność, a także działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Stosownie, bowiem do zasady praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, organ powinien wprawdzie podejmować działania zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, niemniej jednak, zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, to na wnioskodawcy ciążył obowiązek udowodnienia spełnienia kryteriów przyznania pomocy. Ograniczone zostały również zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i zasada udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest do ich przestrzegania tylko na żądanie strony.
Badając legalność zaskarżonej odmowy przyznania pomocy wskazać należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, pomoc jest przyznawana w razie spełnienia warunków określonych nie tylko w wymienionych przepisach unijnych i w przepisach ustawy, ale również w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju. Na podstawie zawartej w ostatnio wskazanym przepisie delegacji ustawowej dla ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, wydane zostało rozporządzenie, które określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020.
Z zapisu § 11 ust. 9 rozporządzenia wykonawczego wynika, że pomoc może być przyznana na operacje, które uzyskały co najmniej 8 punktów.
W sprawie operacja objęta złożonym wnioskiem uzyskała 7 punktów. W związku z tym prawidłowo odmówiono przyznania pomocy.
Tryb przyznawania pomocy, określony w § 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego wskazuje, że wniosek o przyznanie pomocy jest składany w formie pisemnej, na formularzu udostępnionym wcześniej przez organ. Wniosek o przyznanie pomocy zawiera dane niezbędne do jej przyznania, a do wniosku dołącza się dokumenty niezbędne do przyznania pomocy, w tym do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy i kryteriów wyboru operacji, albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy (§ 7 ust. 1 i 2). Z kolei, treść § 11a ust. 3 rozporządzenia wykonawczego stanowi, że jeżeli wniosek o przyznanie pomocy lub dołączone do niego dokumenty nie zawierają danych niezbędnych do ustalenia liczby punktów za dane kryterium wyboru operacji, nie przyznaje się punktów za to kryterium.
Skarżąca kwestionuje rozstrzygnięcie organu w zakresie kryterium nr 7 lit. b tzw. kryterium regionalne dot. liczby mieszkańców na stałe zameldowanych w miejscowości w której będzie realizowana operacja, wg. stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok ogłoszenia naboru wniosków o przyznanie pomocy. Samorząd Województwa przyznaje dwa punkty jeżeli liczba mieszkańców w miejscowości, w której będzie realizowana operacja, zameldowanych na pobyt stały, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok ogłoszenia naboru wniosków o przyznanie pomocy, będzie wynosić nie więcej niż 100 osób zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 7 lit b Rozporządzenia.
Sąd po skonfrontowaniu rozstrzygnięcia organu z zapisami wniosku o przyznanie pomocy zgadza się z organem w zakresie braku przyznania punktów w tym kryterium.
Gmina P. w odniesieniu do ww. kryterium złożyła oświadczenie o liczbie mieszkańców zamieszkałych we wsi K., co nie odpowiada pojęciu zmeldowania.
W tym miejscu trzeba zauważyć, że na stronie 6 i 7 instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych", w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: instrukcja wypełniania wniosku - patrz http://[...].pdf) wskazano, że celem udowodnienia spełnienia przedmiotowego kryterium wnioskodawca poza odpowiednimi zapisami w treści wniosku powinien ewentualnie załączyć do niego wyciągi stosownych dokumentów z ewidencji ludności dotyczącej ww. miejscowości. Skarżąca nie podając danych dotyczący mieszkańców wsi K. na stałe zameldowanych w niej, a wskazując w oświadczeniu dane dotyczące liczby mieszkańców w niej zamieszkałych, nie wykonała prawidłowo czynności starannego i zgodnego z przepisami podania oświadczenia odnoszącego się do ww. kryterium z pkt. 7 wniosku o przyznanie pomocy. Tym samym uniemożliwiła przyznanie punktów za to kryterium.
Trzeba podkreślić, że to na skarżącej, jako wnioskodawcy, ciąży obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie i dołączenia do niego wymaganych dokumentów w sposób staranny, kompletny, odpowiadający obowiązującym przepisom prawa i założeniom danego programu operacyjnego oraz uwzględniający kryteria oceny. Fakt spełniania kryteriów wyboru musi być właściwie opisany i uzasadniony przez wnioskodawców we wniosku o przyznanie pomocy. Instytucja weryfikacji oceny wniosku nie może wykraczać poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy, kształtujących przedmiotowo istotne - w kontekście wymogów danego konkursu - elementy projektu, czyniąc przedmiotem oceny elementy nie wynikające z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji należy wskazać, że organ nie jest zobowiązany do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez stronę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby otrzymać większą ilość punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Skoro więc warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem instytucji jest bowiem ocena spełnienia przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę.
Reasumując stwierdzić należy, że dokonując oceny wniosku skarżącej Gminy według obowiązujących kryteriów wyboru, organ nie naruszył przepisów prawa. W wyniku przeprowadzonej oceny planowana operacja uzyskała łączną liczbę punktów wynoszącą 7, która nie dawała podstaw do udzielenia pomocy. Skarżąca nie kwestionowała punktacji przyznanej za pozostałe kryteria, niemniej jednak liczba uzyskanych punktów została zweryfikowana przez Sąd, który nie dostrzegł wadliwości w tym zakresie, jak również nie dopatrzył się innych naruszeń przepisów prawa uzasadniających uchylenie zaskarżonej odmowy.
Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, stąd na podstawie art. 151 ppsa, orzeczono jak w sentencji wyroku.