II SA/BD 814/25

II SA/Bd 814/25 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-12-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Brzezińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 2 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2025 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty zwrotu wydatków za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
J. K. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2025 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty zwrotu wydatków za pobyt w domu pomocy społecznej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2025 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka z wezwaniem, po dwukrotnym awizowaniu, jako nieodebrana przez adresata została zwrócona do tut. Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia (k. 17 akt s.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a.") jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak zaś wynika z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Korespondencja sądowa zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej w trybie "zastępczym" na podstawie art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72 (tj. m.in. do rąk adresata – przyp. Sądu), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie to (o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia), stosownie do art. 73 § 2 p.p.s.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Uregulowana w art. 73 p.p.s.a. instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., ustanawia się fikcję prawną doręczenia. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 303).
Analiza danych naniesionych przez operatora pocztowego na kopertę zawierającą wezwanie oraz zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 17 akt s.) nie pozostawia wątpliwości co do prawidłowości doręczenia przesyłki w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Pierwsze zawiadomienie (awizo) zostało pozostawione w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącej w dniu [...] listopada 2025 r. Powtórnego zawiadomienia dokonano [...] listopada 2025 r. Skutek doręczenia wezwania zaistniał z upływem 14 dnia od pierwszego zawiadomienia, tj. [...] listopada 2025 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania rozpoczął bieg [...] listopada 2025 r., zaś ostatnim dniem na jego wykonanie był dzień [...] listopada 2025 r.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca w przypisanym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w myśl art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie zaś do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji zalegającego w aktach administracyjnych sprawy, skarżącej doręczono tę decyzję w dniu [...] sierpnia 2025 r. Termin na wniesienie skargi upływał 30 dni od dnia doręczenia decyzji, a zatem ostatnim dniem na wniesienie skargi był [...] września 2025 r. Skargę w niniejszej sprawie nadano w placówce operatora pocztowego [...] września 2025 r. (data nadania jest datą wniesienia skargi do Sądu zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a.). Skargę wniesiono zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.