VIII SA/WA 616/23

VIII SA/Wa 616/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak
Leszek Kobylski /przewodniczący/
Renata Nawrot /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 503
art. 4 ust.2, art. 59. ust.1, art. 60 ust.1, art. 61 ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Karolina Sikora, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2023 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 8 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] maja 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej Kolegium, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania P. R. od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta M. Nr [...] z dnia [...] marca 2023 r., ustalającej sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez J. F., pod nazwą: budowa zbiornika na wodę na działce nr ew. [...] (związanego z produkcją rolną) w miejscowości D., gm. M. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Do wydania przedmiotowej decyzji doszło w następującym stanie sprawy:
W dniu 22 lipca 2022 r. J. F. (inwestor) złożył wniosek w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na wodę (związanego z produkcją rolną) na działce numer [...] w miejscowości D., gm. M..
Po przeprowadzeniu postępowania, ustaleniu kręgu osób zainteresowanych, decyzją z [...] marca 2023 r. nr [...], Burmistrz Gminy i Miasta M., ustalił sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez: J. F., pod nazwą: Budowa zbiornika na wodę (związanego z produkcją rolną) na działce numer [...] w miejscowości D., gm. [...], określając jako rodzaj inwestycji zabudowa gospodarcza.
Decyzję wydano na podstawie art. 4 ust.2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust.1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022, poz, 503 z późn. zm., dalej u.p.z.p.) oraz art. 104 i 106 k.p.a., zgodnie
z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu
w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588).
W odwołaniu od powyższej decyzji P. R. (strona, skarżąca) wyrażając negatywne stanowisko do decyzji, podniosła, że w obszarze analizowanym znajduje się nieruchomość będąca własnością jej ojca P. R. - działka nr ew. [...], który nie jest uznany za stronę postępowania. Ponadto zwróciła uwagę, że sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięć organów.
Zaznaczyła także, że poprzednia decyzja organu administracyjnego miała taki sam numer porządkowy.
Kolegium rozpoznając odwołanie, powołaną na wstępie decyzją utrzymało
w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza Gminy i Miasta M. (dalej organ I instancji).
Na wstępie Kolegium zaznaczyło, iż decyzja będąca przedmiotem rozpoznania jest kolejną decyzją w sprawie, przy czym uprzednie zalecenia organu odwoławczego zostały wypełnione przez organ I instancji. Organ odwoławczy omówił ramy prawne sprawy wynikające z ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym, wskazując jednocześnie, iż za strony postępowania uznani zostali: wnioskodawca (inwestor), właściciele działki sąsiedniej nr [...] oraz [...] (graniczących bezpośrednio z działką objętą wnioskiem). W ocenie Kolegium, krąg stron przedmiotowego postępowania został ustalony przez organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy, stronom postępowania zapewniony został czynny udział w prowadzonym postępowaniu.
Po omówieniu regulacji wynikającej z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. oraz rozporządzenia wykonawczego, Kolegium wyjaśniło, iż celem postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest ocena, czy zamierzona przez inwestora zmiana zagospodarowania terenu, dla którego nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jest dopuszczalna.
Jak wskazało Kolegium z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt 1 jest spełniony w zakresie kontynuacji funkcji (sprostowano postanowieniem z 6.09.2023 r.), co zdaniem organu wynika
z przeprowadzonej analizy architektoniczno - urbanistycznej, wskazując na fakt, iż
w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wraz
z towarzyszącymi jej zabudowaniami gospodarczymi, służącymi do produkcji rolnej (zabudowa zagrodowa), która zdaniem organu spełnia zasady dobrego sąsiedztwa.
Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, iż w sporządzonej na potrzeby niniejszej sprawy analizie urbanistycznej organ I instancji wskazał szerokość frontu 22 metry. Granice obszaru analizowanego wyznaczono w odległości 66 m (trzykrotność frontu) od granic terenu inwestycji objętego wnioskiem. Kolegium stwierdziło zatem, że obszar analizowany wyznaczony został w sposób prawidłowy. Ponadto zauważono, że część graficzna analizy (analogicznie jak i załącznik graficzny do zaskarżonej decyzji) sporządzone zostały na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, która zawiera potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Organ I instancji wskazał w analizie, które numery działek wchodzą w obszar analizowany, jakie konkretnie obiekty budowlane mieszczą się na poszczególnych działkach, jakie pełnią funkcje, a więc w jaki sposób są użytkowane oraz jakie mają cechy/parametry.
Kolegium stwierdziło, że planowana do realizacji inwestycja (zbiornik na wodę) jest zgodna (nie godzi w zastany stan rzeczy) z funkcją zabudowy istniejącą na analizowanym obszarze. Z analizy wynika, że na terenie analizowanym dominuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna - budynki mieszkalne jednorodzinne oraz gospodarcze. Na działkach nr ewid. [...] , [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...] zlokalizowane są budynki mieszkalne jednorodzinne oraz towarzyszące im budynki gospodarcze. Planowana inwestycja jest związana z rozbudową istniejącego siedliska rolnego. Inwestycja ma służyć produkcji rolnej, ma funkcje uzupełniającą dla istniejącej zabudowy w obszarze analizowanym.
Kolegium dokonało także analizy charakterystyki, cech oraz parametrów zabudowy w obszarze analizowanym i uznało, że wymagania w tym zakresie dla planowanej inwestycji zostały w zaskarżonej decyzji ustalone w sposób prawidłowy, zgodny z zasadami określonymi w rozporządzeniu: linię zabudowy określono na podstawie istniejącego na przedmiotowej działce budynku gospodarczego, zaś wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy istniejącej i projektowanej (20 %) wyznaczony został zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia.
Analizując dokonane ustalenia Kolegium uznało, że w niniejszej sprawie spełniony został warunek tzw. kontynuacji funkcji z art. 61 ust. 1 pkt ł ustawy. Ponadto spełnione zostały także pozostałe warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., bowiem;
Teren inwestycji ma dostęp do drogi publicznej. W świetle art. 2 pkt 14 ustawy, przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Przepis art. 2 pkt 14 ustawy przewiduje dwa sposoby zapewnienia danej nieruchomości gruntowej pośredniego dostępu do drogi publicznej. Jednym z możliwych rozwiązań jest dostęp poprzez inną działkę. Działka przeznaczona pod przedmiotową inwestycję położona jest przy drodze gminnej.
Istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Zaopatrzenie w wodę ze studni indywidualnej. Odprowadzenie wód opadowych - na własny teren w sposób umożliwiający zalewanie działek.
Teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. W analizie wyjaśniono, że: "inwestycja jest związana z produkcją rolniczą."
Zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi
Również stosownie do art. 60 ust. 4 w zw. z art. 5 ustawy projekt przedmiotowej decyzji został sporządzony przez osobę do tego uprawnioną - mgr inż. arch. B. M.. Kolegium nie znalazło podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutu skarżącej wskazało, iż strony postępowania zostały ustalone prawidłowo. Jak podkreślono stroną postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest właściciel lub wieczysty użytkownik nieruchomości, której dotyczy postępowanie. W orzecznictwie przyjęło się także, iż za stronę postępowania uznaje się właścicieli lub wieczystych użytkowników działek bezpośrednio graniczących
z nieruchomością, której dotyczy postępowanie.
Skargę na decyzję Kolegium wywiodła P. R. (skarżąca) zarzucając jej nieprawidłowe ustalenie stron postępowania. W skardze mającej charakter opisowy wskazała, że organy obu instancji nie przeprowadziły koniecznej analizy przepisów, które ograniczają korzystanie z działek sąsiadujących z terenem zamierzonego przedsięwzięcia. Zdaniem skarżącej organy nie rozpatrzyły kwestii zaistnienia ograniczeń czy też utrudnień w zagospodarowaniu sąsiednich nieruchomości
i korzystaniu z nich zgodnie z przeznaczeniem nie tylko pod kątem obowiązujących przepisów urbanistycznych ale także z zakresu przepisów ochrony środowiska,
a przede wszystkim własności i praw rzeczowych. Ponadto w jej ocenie uzasadnienie decyzji nie zawiera rozważań w tym przedmiocie.
W dalszej części uzasadnienia skargi, skarżąca odniosła się do prawa własności, a także zakłócania swojej nieruchomości. Wywiodła również, że planowane zamierzenie wcale nie ma funkcji tożsamej z otaczającą ją zabudową. Stwierdzenie to nie znajduje oparcia w utrwalonym na gruncie stanie faktycznym. Na analizowanym terenie są budynki mieszkalne i gospodarcze. Planowany zbiornik będzie służył do gromadzenia wody na opryski sadów. Sady są opryskiwane bardzo często w późnych godzinach nocnych i wczesnych godzinach rannych (23 - 4). Pobieranie wody ze zbiornika do opryskiwacza w takich godzinach będzie słyszalne w całej wsi,
a najbardziej w najbliższym otoczeniu działki nr ew. [...].
Końcowo zaznaczyła, że nie można się także zgodzić z poglądem wyrażonym
w zaskarżonej decyzji, że stronami postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy winni zostać uznani jedynie właściciele działek bezpośrednio graniczących z działką nr ew. [...]. W jej ocenie status stron winni mieć właściciele wszystkich nieruchomości znajdujących się w analizowanym obszarze.
W odpowiedzi na skargę Kolegium, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zakwestionowanej decyzji, wniosło o jej oddalenie.
Postanowieniem z [...] września 2023 r. Kolegium sprostowało oczywistą omyłkę pisarską na postawie art. 113 § 1 k.p.a. odnoszącą się do uzasadnienia decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada więc co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi
w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest decyzja wydana
w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na wodę (związanego z produkcją rolną) na działce nr [...] położonej
w miejscowości D. gm. M..
Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy ustawy z 27 marca 2003 r.
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 503 ze zm.; dalej powoływana jako u.p.z.p.).
Zasadą jest, że określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,
a w przypadku jego braku, jak w sprawie niniejszej, w drodze decyzji o warunkach zabudowy (art. 4 ust. 1 i 4 u.p.z.p.).
Prawo zagospodarowania terenu jest publicznym prawem podmiotowym, stanowiącym jedną z form emanacji prawa własności nieruchomości. Jego realizacja nie jest jednak dowolna, gdyż musi przebiegać z poszanowaniem interesu publicznego oraz interesów osób trzecich. Podane założenie systemowe zostało proklamowane
w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., w którego treści stwierdza się, że każdy ma prawo,
w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich.
W razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie - każda zmiana zagospodarowania terenu wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy – art. 59 ust. 1 u.p.z.p. Wydając decyzję o warunkach zabudowy organ zobligowany jest rozważyć relację interesu prywatnego inwestora do interesu publicznego, który wyraża określone zobiektywizowane wartości, w założeniu wspólne dla społeczności sąsiedzkiej wobec nieruchomości, której dotyczy postępowanie (art. 1 ust. 3 i art. 2 pkt 4 u.p.z.p.),
a wymienione w art. 1 ust. 2 u.p.z.p. Przyjęta przez ustawodawcę struktura postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy uzasadnia wniosek, że decyzja taka powinna być wydana, jeżeli zostaną łącznie spełnione warunki ustalone w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Ich pozytywna weryfikacja oznacza bowiem, że planowana zmiana zagospodarowania terenu koresponduje z wartościami, jakie należy chronić w procesie planowania i zagospodarowania przestrzennego. Ocena, czy taka pozytywna konfiguracja zachodzi w stosunku do konkretnej działki i konkretnego zamierzenia, ze swojej istoty, nie może mieć charakteru ogólnego i abstrakcyjnego. Przeprowadza się ją w oparciu o przepisy wydanego na podstawie art. 61 ust. 6 u.p.z.p. rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy
i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p., zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy.
Celem postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest ocena, czy zamierzona przez inwestora zmiana zagospodarowania terenu, dla którego nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jest dopuszczalna. Dlatego też wydanie decyzji musi poprzedzać postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez właściwy organ w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z tą regulacją wydanie decyzji
o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w punktach 1-5 (punkt 6 w tym przepisie nie dotyczy analizowanej inwestycji). W art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. sformułowano warunek polegający na tym, że co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech
i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Wymóg ten określany jest w doktrynie prawa i orzecznictwie sądowym jako przesłanka tzw. dobrego sąsiedztwa. W art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. wskazano zaś, że dla wydania decyzji o warunkach zabudowy konieczne jest, aby teren miał dostęp do drogi publicznej.
Jak wynika z zaskarżonej decyzji przeprowadzone postępowanie wykazało prawidłowość co do ustalenia stron postępowania, ustalenia obszaru analizowanego, jego granic. Ponadto część graficzna analizy została sporządzona na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, która zawiera potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej przez pryzmat prawnych wymogów determinujących prawidłowość takiej analizy, Sąd doszedł do przekonania, iż zostały one dochowane.
Przedmiotowe postępowanie dotyczyło ustalenia warunków zabudowy – zbiornika na wodę i jak zasadnie ustaliły organy planowana inwestycja jest zgodna
z funkcją zabudowy istniejącą na analizowanym obszarze. Z analizy wynika, iż na terenie analizowanym dominuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna – budynki mieszkalne jednorodzinne oraz gospodarcze. Planowana inwestycja jest związana
z rozbudową istniejącego siedliska rolnego (produkcją rolną).
Kolegium szczegółowo przeanalizowało przesłanki wynikające z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., dochodząc do wniosku że spełniony został tzw. warunek kontynuacji funkcji. Powyższa okoliczność nie była zresztą kwestionowana przez stronę skarżącą.
Jak wynika z ustaleń organów spełnione zostały także pozostałe warunki wynikające z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., zatem nie zachodzi potrzeba ich powtarzania, skoro w tym zakresie skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów.
Zarzuty skargi koncentrują się natomiast na naruszeniu przez organy ustalenia stron postępowania w sprawie o ustalenia warunków zabudowy dla zbiornika wodnego. Jak podnosi skarżąca stronami powinny być wszyscy właściciele działek objętych obszarem analizowanym ( w tym jej rodzice).
Tymczasem w kontrolowanej sprawie za strony postepowania przyjęto wnioskodawcę (inwestora) właścicieli działki sąsiednie nr [...] oraz działki [...] – graniczących bezpośrednio z działką wnioskodawcy (inwestora).
Wyjaśnienia zatem wymaga, że w przypadku postępowań o ustalenie warunków zabudowy krąg stron ustalany jest w oparciu o zasadę dobrego sąsiedztwa uregulowaną w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z art. 28 k.p.a. Zatem stroną takiego postępowania oprócz wnioskodawcy, który niekoniecznie musi być właścicielem terenu przeznaczonego pod inwestycję, mogą być właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości sąsiadujących bezpośrednio lub pośrednio z nieruchomością, na której planowana jest realizacja inwestycji. Przymiot strony tych podmiotów za każdym razem musi być jednak oceniany przez pryzmat wymogów wymienionych w art. 28 k.p.a. Sam fakt bycia właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą sąsiedniej nieruchomości objętej obszarem analizowanym nie przesądza o tym, że podmiot taki automatycznie staje się stroną postępowania o ustalenie warunków zabudowy. W orzecznictwie wskazuje się więc w szczególności, że w tego rodzaju sprawach położenie działki w obszarze analizowanym wyznaczonym dla celów ustalenia parametrów nowej zabudowy, nie przesądza o tym, że jej właściciel będzie posiadał przymiot strony w tym postępowaniu. Zatem właściciele działek niesąsiadujących bezpośrednio z teren planowanej inwestycji, ale znajdujących się
w obszarze analizowanym, mogą być stronami tego postępowania, ale tylko wtedy, gdy wykażą swój interes prawny na podstawie art. 28 k.p.a. O interesie prawnym takich podmiotów przesądza jednak zasięg oddziaływania danej inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz stopień jej uciążliwości dla tych nieruchomości (por. wyrok NSA z 8 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 1094/18).
W ocenie Sądu krąg stron postępowania w przedmiotowej sprawie został ustalony prawidłowo. Inwestycja w postaci planowanej budowy zbiornika wodnego nie powoduje oddziaływania na inne działki, w szczególności na działki nie graniczące
z działką inwestora.
Skarżąca podnosiła w skardze, że zbiornik na wodę do oprysków sadów będzie generował hałas gdyż sady są opryskiwane w późnych godzinach nocnych i wczesnych godzinach rannych.
Odnosząc się do powyższej kwestii Sąd wskazuje, że ustalenie warunków zabudowy jest etapem wstępnym realizacji inwestycji. Ma ono charakter rozstrzygnięcia ogólnego, zakreślającego ramy, które dopiero muszą być doprecyzowane w dalszej fazie procesu inwestycyjnego, czyli w decyzji o pozwoleniu na budowę, zatwierdzającej konkretne parametry inwestycji podane w projekcie budowlanym, opracowanym zresztą z uwzględnieniem wymogów ustalonych w decyzji w sprawie warunków zabudowy. Na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy nie są badane okoliczności dotyczące wykonawczego etapu procesu inwestycyjnego, czyli postępowania
w przedmiocie pozwolenia na budowę, takie jak, zwiększenie hałasu i zanieczyszczeń oraz natężenia ruchu, czy też naruszenie warunków gruntowych (vide: wyrok NSA z 17 stycznia 2017 r., II OSK 1048/15, pub. CBOSA). W postępowaniu w sprawie warunków zabudowy nie bada się również gospodarczego czy ekonomicznego wpływu planowanej inwestycji na sąsiedztwo, bo celem tego postępowania jest zgodność planowanej zabudowy z ładem przestrzenno-urbanistycznym, a nie ocena gospodarczego zamiaru inwestora i jego wpływu na działalności i aktywności sąsiadów.
Legalności zaskarżonej decyzji nie podważają pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów procesowych, których Sąd się nie dopatrzył.
Specyfika postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ogranicza się jedynie do badania urbanistycznej dopuszczalności lokowania określonej inwestycji. Stąd też podnoszone przez skarżącą zarzuty wskazujące na brak rzetelnego wyjaśnienia stanu sprawy pozostawały bez wpływu na ocenę prawną zaskarżonej decyzji. Organy
w rozpatrywanej sprawie przeanalizowały istniejący stan faktyczny i w sposób szczegółowy odniosły się do ustalonych warunków dla planowanej inwestycji.
W ocenie Sądu, powyższe prowadzić musi do wniosku, iż podniesione przez skarżącą zarzuty w odniesieniu do decyzji Kolegium, uznać należy za nieuzasadnione.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.