VIII SA/Wa 605/20

VIII SA/Wa 605/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-03-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-09-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Kosterna
Leszek Kobylski /sprawozdawca/
Sławomir Fularski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1534/21 - Wyrok NSA z 2024-03-12
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 29 ust. 2 pkt 6, art. 48 ust. 1-3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Cezary Kosterna, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 marca 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi K. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej jako: "[...]WINB", "organ odwoławczy") Nr [...] z dn. [...] lipca 2020r., na podstawie której ww. organ, po rozpatrzeniu odwołania K. F. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Agencja Reklamowa [...] K. F. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dn. [...] marca 2020r. nakazującej K. F. rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego, całkowitej wysokości 5m, w postaci tablicy reklamowej o wymiarach 3,0x5,0 m, mocowanej do konstrukcji stalowej utwierdzonej w fundamencie ustawionym na gruncie na działce nr ew. [...] obręb [...] u zbiegu ulic [...] i [...] w W. – orzekł o utrzymaniu w całości zaskarżonej decyzji.
Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
W dniu [...].07.2019 r. organ powiatowy przeprowadził czynności kontrolne podczas których ustalono, że na w/w działce usytuowany jest wolnostojący nośnik reklamowy całkowitej wysokości ok. 5,0 m, w postaci tablicy reklamowej o wymiarach 3,0 x 5,0 m, mocowanej do konstrukcji stalowej, utwierdzonej w fundamencie ustawionym na gruncie.
Przedstawiciel Szkoły [...] wskazał, że [...] wydzierżawiło teren pod postawienie reklamy Agencji Reklamowej [...] K. F.
Zawiadomieniem z dnia [...].09.2019 r. PINB [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie legalności w/w nośnika reklamowego.
W ramach prowadzonego postępowania organ powiatowy ustalił, że obecnym właścicielem w/w nośnika reklamowego jest K. F. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Agencja Reklamowa [...] K.F.
W dniu [...].09.2019 r. organ powiatowy przeprowadził czynności kontrolne podczas których stwierdził, ze na w/w działce znajduje się nośnik reklamowy, który został opisany w protokole z dnia [...].07.2019 r.
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].12.2019 r. PINB [...] nałożył na K. F. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą
Agencja Reklamowa [...] K.F. obowiązek dostarczenia w
wyznaczonym terminie następujących dokumentów:
1/ zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla w/w inwestycji w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego
2/ 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz opinią techniczną w zakresie zgodności wykonania robót budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi z
uzgodnieniami,
3/ oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W wykonaniu powyższego zobowiązany przedłożył przy piśmie z dn. [...].01.2020r. 4 egz. Projektu konstrukcji nośnej tablicy reklamowej oraz kopię umowy dzierżawy z dn. [...].03.2008r. Jednocześnie, weryfikując dane dot. posiadania przez inwestora zaświadczenia o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy, PINB uzyskał w dn. [...].02.2020r. pisemną informację z Urzędu [...], że zobowiązany nie złożył wniosku o wydanie przedmiotowego zaświadczenia ani wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
W związku z powyższym decyzją Nr [...] z dnia [...].03.2020 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał K. F. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Agencja reklamowa [...] K. F. rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego, całkowitej wysokości ok. 5,0 m, w postaci tablicy reklamowej o wymiarach 3,0 x 5,0 m, mocowanej do konstrukcji stalowej, utwierdzonej w fundamencie ustawionym na gruncie, na działce nr ew. [...] obr. [...] u zbiegu ulic [...] i [...] w W.
Odwołanie od w/w rozstrzygnięcia, w ustawowym terminie, złożył K. F. zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania oraz przepisów prawa budowlanego, co doprowadziło do wydania wadliwie prawnej decyzji nakazującej mu rozbiórkę ww. nośnika reklamowego.
Organ odwoławczy, orzekając po rozpatrzeniu powyższego odwołania, o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, zaprezentował następujące stanowisko:
Przede wszystkim organ odwoławczy podniósł, że przedmiotowy nośnik reklamowy jest bez wątpienia budowlą, w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i został wykonany w warunkach samowoli budowlanej. W/w przepis stanowi bowiem wprost, iż urządzenie reklamowe wolno stojące, trwale związane z podłożem jest obiektem budowlanym. W tym miejscu należy wskazać, że z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż zrealizowany nośnik reklamowy na w/w działce jest w rzeczywistości konstrukcją przestrzenną, stanowiącą budowlaną i techniczno-użytkową całość, czyli budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Parametry techniczne tego obiektu, a zwłaszcza wielkość tego urządzenia (wskazująca na znaczną jego masę) oraz sposób związania z gruntem (słup stalowy zatwierdzony w gruncie) nie pozwala na jego odmienną kwalifikację i uznanie, że postawienie tego nośnika reklamowego w określonym miejscu stanowić będzie roboty budowlane polegające na instalacji w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. Cecha trwałego związania z gruntem sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie, czy przemieszczenie na inne miejsce. Podkreślenia przy tym wymaga, że budowa, czyli wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, może polegać także na składaniu, zespalaniu części zespołów w gotowy wyrób, zakładaniu instalacji, czy łączeniu oddzielnych części w jedną całość. O tym zatem, czy wykonywanie określonego rodzaju robót jest budową, czy też innego rodzaju robotami budowlanymi nie decyduje technologia tych robót lecz ich rezultat - obiekt budowlany.
W ocenie organu odwoławczego, w związku z powyższymi ustaleniami, organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego prawidłowo ustalił, iż właściwym trybem prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie jest art. 48 ustawy Prawo budowlane. Reguluje on kwestię samowoli budowlanej, polegającej na budowie albo wybudowaniu obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę, która skutkuje, co do zasady, nakazem rozbiórki. Nakaz rozbiórki nie jest orzekany bezwzględnie, ustawodawca zobowiązuje bowiem do badania, czy budowa zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zgodna z obowiązującymi przepisami, w szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.
Jako zasadne organ odwoławczy ocenił wszczęcie procedury legalizacyjnej na podstawie art. 48 ust.3 ustawy prawo budowlane i zobowiązanie inwestora do przedłożenia dokumentów określonych w postanowieniu z dn. [...].12.2019r. Na podstawie dokonanych ustaleń postępowania organ odwoławczy wskazał, że zobowiązany w ogóle nie złożył w Urzędzie [...] wniosku o wydanie zaświadczenia o zgodności konstrukcji reklamowej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi zatem wątpliwości, że inwestor nie wywiązał się w terminie z nałożonych na niego obowiązków i nie przedłożył żądanej dokumentacji. Mając powyższe na uwadze, słusznie w ocenie [...]WINB, PINB [...] nakazał rozbiórkę w/w nośnika reklamowego, wobec odstąpienia przez inwestora od procedury legalizacyjnej poprzez niedostarczenie wymaganej postanowieniem Nr [...] kompletnej dokumentacji.
W ocenie [...]WINB organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa
materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie powiatowy organ nadzoru budowlanego wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w Kpa.
Organy dokonały oceny materiału dowodowego w sposób logiczny, zgodny z przepisami, zasadami wiedzy technicznej i doświadczenia życiowego i nie wykroczyły poza granice swobodnej oceny dowodów. Ocena wiarygodności dowodów i ich mocy nastąpiła na podstawie wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, [...]WINB podniósł, że są one niezasadne i nie mogą skutkować uwzględnieniem odwołania. W nawiązaniu do zarzutów odwołania w zakresie błędnego uznania przez organ trwałego związana z gruntem, w sytuacji kiedy tablica reklamowa posiada dwa koła, które z łatwością można przenieść [...]WINB nie uznał ich za zasadne. Przede wszystkim trzeba zauważyć, iż organ powiatowy przeprowadził kilka czynności kontrolnych i w żadnym z protokołów nie ma wzmianki o przytwierdzonych do nośnika kołach. Co więcej w protokołach nośnik opisywany jest jako posiadający konstrukcję stalową, zakotwioną w fundamencie na gruncie. Natomiast z dokumentacji zdjęciowej do tych protokołów wynika, że nośnik posadowiony jest na gruncie za pomocą dwóch stalowych słupków. Dokumentacja
zdjęciowa do protokołu z dnia [...].02.2019 r. ukazuje zaś wprost sposób połączenia z gruntem i na tych zdjęciach brak jest jakichkolwiek kół przy przedmiotowym obiekcie. Niemniej nawet w przypadku zamontowania do nośnika kół, o których mowa w odwołaniu, nie miałoby to wpływu na kwalifikację spornego nośnika, z uwagi na jego gabaryty, czas posadowienia w jednym miejscu, a także sposób połączenia z gruntem uniemożliwiający jego swobodne przemieszczenie bez użycia stosownego sprzętu.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dn. [...] lipca 2020r. złożył K. F. ( dalej również jako: "skarżący").
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1/ naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez dokonanie przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7 kpa, 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa, niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności zaniechanie przez organ wyjaśnienia istotnej dla niniejszej sprawy okoliczności czy parametry techniczne spornego nośnika reklamowego, bez przeprowadzenia jakichkolwiek obliczeń statycznych stabilności nośnika dają podstawę do uznania go za urządzenie trwale związane z gruntem i w konsekwencji dowolną ocenę, że sporny nośnik reklamowy objęty był obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę,
2/ naruszenie przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane ( dalej jako: u.p.b.") poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wolnostojący nośnik reklamowy w postaci tablicy reklamowej mocowanej do dwóch słupków stalowych, utwierdzonych w konstrukcji stalowej na dwóch kołach, ustawiony na powierzchni gruntu stanowi budowlę i jest trwale związany z gruntem.
- art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nakazanie rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego w sytuacji, gdy obiekt zwolniony jest z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy.
Wobec powyższego skarżący wniósł o:
1. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,
2. na podstawie art. 135 ppsa o uchylenie decyzji organu I instancji,
3. na podstawie art. 200 ppsa o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norma przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący przede wszystkim zakwestionował ustalenia organów co do okoliczności, że zainstalowany przez niego nośnik reklamowy, będący przedmiotem postępowania, został na trwale związany z gruntem. Zdaniem skarżącego takie stanowisko wskazuje ,że organ rozpoznając odwołanie nie sprawdził w jaki sposób reklama jest zamontowana i mimo to utrzymał nakaz jej rozbiórki. . W dacie wydania nakazu przez organ pierwszej instancji słupki metalowe reklamy zostały przymocowane do konstrukcji metalowej umocowanej w konstrukcji stalowej na dwóch kołach, bez trwałego połączenia z gruntem . Konstrukcja , na której zamontowana jest reklama umożliwia swobodne poruszanie się po terenie działki jak i transport poza nią bez konieczności demontażu.
Jednocześnie skarżący podniósł, że w toku postępowania administracyjnego organy nie podjęły czynności sprawdzających w celu ustalenia czy to stabilności reklamy czy też jej masy.
Parametry techniczne urządzenia reklamowego w szczególności sposób związania z
gruntem pozwala na odmienną kwalifikację spornego urządzenia i uznanie, że postawienie nośnika reklamowego stanowi roboty budowlane w postaci instalacji o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane.
Także według skarżącego nie do zaakceptowania jest stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że instalowanie urządzeń reklamowych w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane dotyczy jedynie tych robót budowlanych, które nie są wykonywaniem obiektu budowlanego w określonym miejscu a zatem budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem skarżącego, wbrew ocenie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego analiza definicji robót budowlanych, budowy oraz obiektu budowlanego nie wyłącza spornego urządzenia reklamowego od zwolnienia od uzyskania pozwolenia. W przypadku nośnika reklamowego będącego przedmiotem postępowania, zachodziły przesłanki do nieuznawania go za budowlę, gdyż przedmiotowy nośnik reklamowy w żaden sposób nie jest związany z gruntem, tj. nie posiada fundamentów, nie jest również zagłębiony w gruncie i z uwagi na zainstalowanie dwóch kół z łatwością można go przemieścić w inne miejsce.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydając zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji nie naruszyli przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego.
Przedmiotem skargi wywiedzionej do tut. Sądu jest ww. decyzja [...]WINB z dn. [...] lipca 2020r. utrzymująca w mocy decyzję PINB [...] z dn. [...] marca 2020r. w przedmiocie nakazania K. F. prowadzącemu działalność gospodarczą pn. Agencja Reklamowa [...] rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego całkowitej wysokości ok. 5,0 m w postaci tablicy reklamowej o wymiarach 3,0 x 5,0m, mocowanej do konstrukcji stalowej, utwierdzonej w fundamencie ustawionym na gruncie na działce nr ew. [...] obręb [...] u zbiegu ulic [...] i [...] w W.
Nakazując rozbiórkę tego nośnika po pierwsze uznano, że został on zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej, po drugie przyjęto, że inwestor nie zrealizował wezwania zawartego w postanowieniu PINB z dn. [...].12.2019r. do przystąpienia do procedury legalizacyjnej ( tj. uzyskania zaświadczenia o zgodności obiektu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji).Te zaś okoliczności uzasadniają zastosowanie art. 48 ust. 1 p.b.
Ocena ta, zdaniem Sądu, jest prawidłowa; oparta na wyczerpująco ustalonych okolicznościach faktycznych, a także na właściwych przepisach prawa, w tym budowlanego i miejscowego, i właściwej ich interpretacji. Dlatego też Sąd nie podzielił żadnego z zarzutów podniesionych w skardze, zgadzając się z organami nadzoru budowlanego tak co do kwalifikacji objętego postępowaniem nośnika reklamowego.
Podkreślić trzeba, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją dotyczyło nośnika reklamowego nośnik o konstrukcji stalowej, z tablicą jednostronną o wymiarach 3,0 x 5,0m mocowanej do konstrukcji stalowej, utwierdzonej w fundamencie ustawionym na gruncie. W ocenie Sądu organy prawidłowo ustaliły, że właścicielem tego nośnika jest skarżący jako prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Agencja Reklamowa [...], natomiast teren na którym był usytuowany ww. nośnik reklamowy został wydzierżawiony od [...] w W. Bezsporne jest także, że na jego realizację nie uzyskano wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 29 p.b. wskazać należy, że zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 p.b. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia), pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Z powyższego wynika, że ww. roboty -instalacja tablic i urządzeń reklamowych- nie zostały objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, a jedynie obowiązkiem dokonania zgłoszenia. Odstępstwo to, od zasady wyrażonej w art. 28 ust. 1 p.b., ma charakter wyjątku, a wobec tego nie może być też interpretowane rozszerzająco. Przy czym, co do zasady – wzniesienie budowli, przez którą ustawa uznawała i uznaje nadal urządzenie reklamowe wolno stojące i trwale związane z gruntem - art. 3 pkt 3 p.b., wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Dla zaliczenia konkretnego obiektu do kategorii obiektów budowlanych podstawowe znaczenie ma trwałe związanie tego obiektu z gruntem. Przedmiotowe urządzenie reklamowe niewątpliwie je posiada, albowiem jego posadowienie na gruncie jest stabilne i odporne na działanie czynników atmosferycznych, np. wiatru. Nazwanie określonych czynności robotami budowlanymi nie oznacza, iż muszą być wykonywane tylko i wyłącznie przy wykorzystaniu materiałów budowlanych, albowiem mogą polegać także na składaniu, zespalaniu części zespołów w dalsze zespoły lub gotowy wyrób, zakładaniu instalacji, czy łączeniu oddzielnych części w jedną całość. Posadowienie wolno stojącej reklamy na gruncie, zważywszy na jej ciężar i wymiary, dokonywane jest z wykorzystaniem urządzeń budowlanych i stanowi roboty budowlane.
Wskazane cechy konstrukcyjne oraz wielkość pozwalają uznać ten obiekt za konstrukcję przestrzenną stanowiącą budowlaną i techniczno-użytkową całość, co odpowiada zatem ogólnym cechom budowli, o jakich mowa w art. 3 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego. Prawidłowo zatem przyjęły organy administracji, iż jest to budowla w postaci wolno stojącego urządzenia reklamowego trwale związanego z gruntem. Z opisu technicznego konstrukcji wynika bowiem, iż posadowienie przedmiotowego obiektu wymagało przygotowania określonego nośnika i wiązało się z koniecznością zadziałania w określony sposób na istniejący w miejscu jego ustawienia grunt, aby zapewnić wystarczająco stabilną podstawę dla konstrukcji stalowej z tablicą. Trwałe związanie z gruntem nie oznacza nierozerwalnego połączenia z gruntem. Dla przyjęcia trwałego związania z gruntem istotne jest, czy posadowienie jest na tyle trwałe, że opiera się czynnikom mogącym zniszczyć ustawioną na nim konstrukcję, co w rozpoznawanym przypadku sprowadzało się do konieczności zapewnienia stabilnej podstawy uniemożliwiającej łatwe jej przesunięcie, przeniesienie w inne miejsce czy zniszczenie przy silnych podmuchach wiatru (por. wyrok NSA z dnia 10 września 2019 r. sygn.. akt II OSK 2782/18, wyrok NSA z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1702/08, wyrok NSA z 1dnia 2 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 98/09, wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OSK 427/13). Sposób połączenia z gruntem, technika, czy technologia z tym związana, nie mogą świadczyć o tym, czy jest to w rozumieniu ustawy trwałe, czy też nietrwałe połączenie z gruntem, bowiem Sąd podziela pogląd, że wobec aktualnych możliwości, jakie daje współczesna technologia, istnieje szereg ewentualności połączenia planowanego urządzenia z gruntem, w tym w sposób taki, jak w przedmiotowym przedsięwzięciu. Trzeba także zwrócić uwagę na wielkość urządzenia, jego konstrukcję, przeznaczenie, a przede wszystkim względy bezpieczeństwa, w szczególności dokonać oceny, czy te względy bezpieczeństwa wymagają trwałego powiązania z podłożem (vide: wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2020 r. sygn.. akt II OSK 1630/18, LEX nr 3075984).
Wskazane wyżej cechy konstrukcyjne oraz wielkość uzasadniają zaliczenie przedmiotowego obiektu budowlanego do budowli, o jakich mowa w przepisie art. 3 pkt 3 p.b.. Organy słusznie przyjęły, iż jest to budowla w postaci wolnostojącego urządzenia reklamowego trwale związanego z gruntem. Stanowisko, iż urządzenie reklamowe w postaci wolnostojącego nośnika reklam jest budowlą jest jednolicie podzielane w utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Tym samy w ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 29 p.b. jest niezasadny.
Dlatego też, kontrolując zaskarżoną decyzję, Sąd nie stwierdził, aby w sprawie doszło do wadliwego uruchomienia trybu uregulowanego w art. 48 p.b. (skoro skarżący nie uzyskał na przedmiotową inwestycję wymaganego pozwolenia na budowę), a także – aby wadliwie na jego podstawie orzeczono nakaz rozbiórki. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 1p.b., organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W myśl ust. 2, jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych.
Rację ma więc organ odwoławczy podnosząc w niniejszej sprawie, że dopuszczalność legalizacji obiektów budowlanych wykonanych w warunkach samowoli budowlanej została uzależniona od spełnienia (określonych w cyt. ust. 2) warunków, w tym: zgodności tej inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tak jak to zostało już wskazane, skarżący przedłożył dokumentację w postaci projektu konstrukcji nośnej tablicy reklamowej oraz kopie umowy dzierżawy terenu. Natomiast nie przedłożył ( organy ustaliły, że skarżący nawet nie wystąpił o dokumenty wskazane w postanowieniu PINB z dn. [...].12.2019r.) w postaci zaświadczenia o zgodności inwestycji z planem miejscowym, bądź decyzję o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że skarżący z własnej woli odstąpił od procedury legalizacyjnej dla ww. inwestycji.
Zatem, Sąd nie stwierdził, aby organy orzekające naruszyły przepisy art. 48 ust. 2 i 3 p.b. poprzez ich niezastosowanie. W ww. warunkach, legalizacja przedmiotowego nośnika nie była bowiem możliwa, a organ I instancji miał obowiązek wydać decyzję na podstawie art. 48 ust. 1 p.b.. Niezgodność inwestycji zrealizowanej samowolnie, z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów u.p.b. jest oczywista i uniemożliwiała legalizację.
Ponadto, odnosząc się do zarzutów skargi naruszenia przepisów postepowania, dokonując analizy zarówno zaskarżonej decyzji organu odwoławczego jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że organy wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i oficjalności (art. 7, art. 77 k.p.a.). Ponadto, zdaniem Sądu, organy, wydając obie sporne decyzje, oparły się na materiale zgromadzonym w sprawie, a także na wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania przez stronę. Organy dokonały również wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszym postępowaniu, oceniając przy tym w sposób pełny znaczenie i wartość poszczególnych dowodów i argumentów stron dla toczącej się sprawy, spełniając tym samym wymogi określone w art. 80 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy - zdaniem Sądu - uznać, iż w zaskarżonej decyzji brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, które organ odwoławczy poczyniłby w toku postępowania administracyjnego, a które uniemożliwiłyby Sądowi przeprowadzenie prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenie się co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uznał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji. spełnia wymogi ustawowe określone w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., albowiem organ wyraźnie wskazał wszelkie istotne przesłanki zarówno faktyczne, jak i prawne, wyjaśniając przy tym dokładnie ich znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.