VIII SA/Wa 573/21

VIII SA/Wa 573/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak
Justyna Mazur
Leszek Kobylski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6262 Radni
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne
Prawo miejscowe
Skarżony organ
Rada Powiatu
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność uchwały w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 920
art. 22 ust. 2
Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 147  par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Sygn. akt VIII SA/Wa 57321 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Sędzia WSA Justyna Mazur, , Protokolant Sekretarz sądowy Dominika Jeromin, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi Gminy C. na uchwałę Rady Powiatu w L. o nr [...] z dnia 30 kwietnia 2021 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na wypowiedzenie warunków pracy i płacy pracownikowi będącemu radnym 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. zasądza od Rady Powiatu w L. na rzecz strony skarżącej Gminy C. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 kwietnia 2021 r. Dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej w B. zwróciła się do Rady Powiatu w L. z prośbą o wyrażenie zgody na zmianę warunków pracy i płacy oraz wyrażenie zgody na wypowiedzenie warunków pracy i płacy S. W. nauczyciela Publicznej Szkoły Podstawowej w B..
W uzasadnieniu wniosku Dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej w B. wskazała, że nowe warunki pracy i płacy polegają na zmianie wysokości pensum nauczyciela z 9/18 na 13/26 od roku szkolnego 2021/2022, co stanowi ½ etatu.
Rada Powiatu w L. (dalej : "organ", "Rada Powiatu", lub "Rada") uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r., działając na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 920; dalej: "u.s.p."), orzekła o niewyrażeniu zgody na zmianę oraz wypowiedzenie warunków pracy i płacy radnego Rady Powiatu w L. S. W., nauczyciela zatrudnionego w Publicznej Szkole Podstawowej w B..
W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że zgodnie z art. 22 ust. 2 u.s.p. rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Zauważył, iż treść ww. przepisu wskazuje, że wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy lub odmowa jest pozostawione uznaniu rady powiatu, z tym, że w sytuacji, gdy dojdzie ona do przekonania, że podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada powiatu zobowiązana jest odmówić wyrażenia zgody. Jednocześnie Rada podniosła, że przepisu tego nie można interpretować w taki sposób, że rada musi wyrazić zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli pracodawca nie stawia mu zarzutów związanych z wykonywaniem mandatu radnego. Oznacza to, że jeśli nawet Rada podzieli stanowisko pracodawcy, iż podstawą zmiany warunków pracy i płacy nie są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu, nie jest zobligowana do wyrażenia zgody na taką zmianę. Zdaniem organu, przyjęcie stanowiska, że w każdym przypadku, gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy z radnym byłyby zdarzenia nie związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada musiałaby wyrazić zgodę /uwzględnić wniosek pracodawcy radnego/, prowadziłoby do znacznego ograniczenia ochrony radnego.
Odnosząc się do wniosku z 15 kwietnia 2021r., Rada zauważyła, ż we wniosku tym Dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej w B. nie odniosła się do sposobu wykonywania przez radnego obowiązków pracowniczych ani nie wskazała, że podstawą zmiany warunków pracy i płacy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez S. W. mandatu radnego Rady Powiatu w L.. Nadto organ zauważył, iż pominięto również fakt, iż S. W. został zatrudniony w Publicznej Szkole Podstawowej B. na podstawie porozumienia, które zostało zawarte w związku z wyrokiem Sądu Rejonowego w R. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie IV P [...], utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w R. VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie VI Pa [...], którym został przywrócony do pracy w Publicznym Gimnazjum w C. i Zespole Szkolno-Przedszkolnym w C. na dotychczasowych warunkach pracy i płacy. Dodatkowo wskazał, iż S. W. jest nauczycielem dyplomowanym, zatrudnionym na podstawie mianowania. Tymczasem S. W., jak wynika z jego wyjaśnień, nie wyraził zgody na zmianę stanowiska pracy, stosowanie do art. 18 ust. 1 Karty Nauczyciela.
Konkludując organ stwierdził, iż biorąc pod uwagę powyższe oraz wskazując fakt, iż pracodawca w swoim uzasadnieniu wniosku nie wskazał na jakiekolwiek uchybienia ze strony radnego w wykonywaniu obowiązków pracowniczych, Rada Powiatu podjęła stosowną uchwałę.
Skargę na uchwałę Rady Powiatu w L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina C. (dalej jako "skarżąca", "strona"). Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj. art. 22 ust. 2 u.s.p. poprzez:
– jego błędną wykładnie i uznanie, że Rada Powiatu może odmówić zgody na zmianę warunków pracy i płacy z radnym, jeżeli podstawą tej zmiany nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu;
– jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na odmowie wyrażenia zgody na zmianie warunków pracy i płacy radnego S. W., pomimo, iż zmiana ta nie ma żadnego związku z wykonywaniem przez niego mandatu radnego;
– przekroczenie przez Radę Powiatu delegacji ustawowej poprzez dokonanie przez Radę oceny i wykładni przepisy prawa pracy oraz rozstrzyganie kwestii, które znajdują się w kompetencji sądu pracy.
Autor skargi wniósł o stwierdzenie nieważności ww. uchwały Rady Powiatu w L. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżąca przytoczyła uzasadnienie wniosku z 15 kwietnia 2021r. Podniosła m.in., że S. W. został zatrudniony w Publicznej Szkole Podstawowej w B. na mocy porozumienia z dnia 26 listopada 2018 r. (zawartego pomiędzy Zespołem Szkolno-Przedszkolnym w C., Publiczną Szkołą Podstawową w B. oraz S. W. w wymiarze ½ etatu tj. 9/18, na czas nieokreślony, a zatem podstawą prawną nawiązania stosunku pracy jest umowa o pracę (art. 10 ust. 5 Kary Nauczyciela). Strona wskazała, że do końca roku szkolnego 2018/2019, S. W. uczył matematyki w klasie IV (4 h) oraz prowadził zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze z matematyki w klasie VI-VIII (5 h) tj. 9/18. W roku szkolnym 2019/2020 w arkuszu organizacyjnym przewidziano dla S. W. godziny: matematyka klasa V (4 h), zespół wyrównawczy klasa V (1 h), zajęcia rozwijające uzdolnienia klasy VIII (1 h) oraz 4,5 h świetlicy. Od tego czasu posiada on pensum 4,5/26 (pensum właściwe dla pracownika świetlicy) oraz 3/18 (pensum właściwe dla nauczyciela matematyki). W roku szkolnym 2020/2021, S. W. otrzymał godziny świetlicy w wymiarze 13/26 tj. ½ etatu. Nadto skarżąca zauważyła, iż pismem z dnia 2 września 2019 r. S. W. wyraził zgodę na zmianę jego pensum, a wymiar czasu pracy pozostał cały czas w takiej samej wysokości tj. ½ etatu. W uzasadnieniu wniosku wskazano również, że nie ulegają zmianie warunki płacy ani wymiar zatrudnienia określony w porozumieniu tj. ½ etatu. Zmiana dotyczy przydziału godzin, a co za tym idzie wysokości realizowanego pensum wynikającego z przepisów art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2019 r. poz. 2215 ze zm.).
Dalej skarżąca zauważyła, iż Dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej w B. w swoim wniosku wskazała, iż z uwagi na brak dostatecznej liczby godzin dydaktycznych matematyki, który związany jest z niżem demograficznym nie ma możliwości przydzielić S. W. godzin zgodnie z jego dotychczasowym pensum. Jak wynika z powyższego, żadnemu nauczycielowi matematyki szkoła nie jest w stanie zapewnić pełnej liczby godzin dydaktycznych. Z uwagi na fakt, iż Dyrektor chciałaby utrzymać obecne zatrudnienie nauczycieli w szkole, bez konieczności dokonywania zwolnień, S. W. przydzielono godziny świetlicy.
Skarżąca, odnosząc się do zaskarżonej uchwały, wskazała, iż nie odpowiada ona prawu i została wydana z rażącym naruszeniem prawa oraz z przekroczeniem delegacji ustawowej. Jej zdaniem, Rada Powiatu dokonała błędnej wykładni przepisu art. 22 ust. 2 u.s.p. przyjmując, iż może odmówić zgody na zmianę warunków pracy i płacy z radnym, jeżeli podstawą tej zmiany nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Zauważyła, iż zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury oraz doktryny, należy przyjąć, że jeśli organ stanowiący ustali, iż pracodawca zamierza rozwiązać stosunek pracy radnego wskutek okoliczności, które nie są zdarzeniami związanymi z wykonywaniem przez radnego mandatu, to rada powiatu nie ma prawa odmówić zgody na rozwiązanie tego stosunku pracy. Dlatego też, odmawianie pracodawcy zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego w sytuacji, gdy przyczyną tego odwołania są okoliczności pozostające bez związku z wykonywaniem mandatu radnego, wykracza poza kompetencje rady powiatu, a więc jest niezgodne z obowiązującym prawem. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca przytoczyła orzecznictwo sądów administracyjnych, cytując fragmenty wyroków o sygn. akt III SA/Wr 407/17; II SA/Ke 299/21; II SA/Po 158/20; II OSK 449/17.
Autor skargi wskazał także, iż Rada Powiatu przekroczyła delegację ustawową poprzez dokonanie oceny i wykładni przepisy prawa pracy oraz poprzez rozstrzyganie kwestii, które znajdują się w kompetencji sądu pracy. Zauważył, iż organ został poinformowany o podstawie zatrudnienia radnego (umowa o pracę) oraz przyczynach zmiany warunków pracy i płacy radnego tj. że wyłączną przyczyną zmiany warunków pracy radnego jest brak wystarczającej liczby godzin matematyki. Zdaniem skarżącej, Rada Powiatu nie ma kompetencji do oceny umów zawieranych pomiędzy pracodawcą, a pracownikiem, tym samym nie ma kompetencji do wskazywania pracodawcy, że podstawą zatrudnienia radnego jest mianowanie, a nie jak twierdzi pracodawca umowa o pracę. Ponadto, Rada Powiatu nie ma również kompetencji do wskazywania przepisów prawa pracy, czy Karty Nauczyciela, które to pracodawca powinien zastosować w niniejszym stanie faktycznym.
Konkludując skarżąca stwierdziła, iż Rada Powiatu na skutek błędnej wykładni art. 22 ust. 2 u.s.p. oraz nieuzasadnionego przekroczenia delegacji ustawowej, niewłaściwie zastosowała wskazany przepis i odmówiła wyrażenia zgody na zmianę warunków pracy i płacy radnego S. W., pomimo, iż zmiana ta nie ma żadnego związku z wykonywaniem przez niego mandatu radnego.
W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu w L. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i wywody zawarte w zaskarżonej uchwale. Organ wskazał dodatkowo, że nadrzędnym celem art. 22 ust. 2 u.s.p. jest ochrona stosunku pracy radnego, choćby miało się to odbyć kosztem uprawnień pracodawcy. Ochrona ta nie ogranicza się oczywiście do bezwzględnego zakazu wyrażenia zgody, jeżeli zwolnienie miałoby być uzasadnione okolicznościami bezpośrednio związanymi z wykonywaniem mandatu radnego przez pracownika. Ochrona ta rozciąga się również na wszystkie inne wnioski pracodawcy o wyrażenie przez Radę Powiatu zgody na zwolnienie pracownika lub zgody na zmianę warunków płacy i pracy. Błędna jest zatem wykładnia art. 22 ust. 2 u.s.p., jakoby przepis ten nie dawał Radzie Powiatu uprawnień do niewyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym na innej podstawie niż takiej, która jest związana z wykonywaniem przez niego mandatu. Powołany przepis ma na celu umożliwienie radnym skuteczne i bezpieczne sprawowanie ich funkcji, ograniczając swobodę pracodawców w rozwiązywaniu stosunków pracy łączących ich z radnymi czy też w zmianie tych stosunków poprzez zmianę warunków pracy i płacy. Przyznany przez ustawodawcę Radzie Powiatu zakres uprawnień jest zatem szeroki, obejmując też przypadki rozwiązania czy zmiany stosunku pracy z innych przyczyn niż związane z wykonywaniem mandatu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Stosownie do art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") zakres kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.).
Kontroli Sądu podlegała uchwała Rady Powiatu w L. nr [...]z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie niewyrażenia zgody na zmianę oraz wypowiedzenie warunków pracy i płacy radnego Rady Powiatu w L. S. W..
Podstawę materialnoprawną zaskarżonego przepisu uchwały stanowił art. 22 ust. 2 u.s.p. Zgodnie z tym przepisem rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem, przy czym rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu.
Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury uprzednia zgoda Rady Powiatu wymagana jest również w przypadku dokonania radnemu wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy (z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie). Z treści powyższego przepisu wynika, że rada powiatu - co do zasady - może wyrazić zgodę lub nie wyrażać zgody na rozwiązanie stosunku pracy (wypowiedzenie zmieniające warunki pracy i płacy), natomiast ma obowiązek odmówić wyrażenia zgody tylko wówczas, gdy podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu.
Brzmienie powołanego przepisu świadczy zatem o woli ustawodawcy zapewnienia szczególnej ochrony trwałości stosunku pracy radnego, ograniczając swobodę pracodawcy w jednostronnym rozwiązaniu takiego stosunku. Celem tego ograniczenia jest ochrona ważnego interesu publicznego w postaci zapewnienia jak największej niezależności w sprawowaniu funkcji radnego, wybranego przez ogół mieszkańców gminy posiadających czynne prawo wyborcze, co niewątpliwie wzmacnia rozwój społeczeństwa obywatelskiego (por. K. Jaroszyński /w/, R. Hauser i Z. Niewiadomski /red/, Ustawa o samorządzie gminnym z odniesieniami do ustaw o samorządzie powiatowym i samorządzie województwa, Komentarz. pod, C.H. Beck 2011, s. 306 -307 , wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 września 2008 r., III SA/Łd 291/08).
Podkreślić przy tym należy, że jakkolwiek przepis art. 22 ust. 2 u.s.p. nie określa żadnych warunków ani kryteriów, jakimi miałaby kierować się rada gminy przy podejmowaniu decyzji o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego lub jej odmowy, to kompetencja rady do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie daje prawa do odmowy w każdej sytuacji. Wadliwa byłaby taka uchwała, której motywy byłyby nie do pogodzenia z zasadami porządku prawnego, która nie miałaby oparcia w stanie faktycznym, w jakim wypowiedzenie zostało dokonane (zob. wyrok NSA ośrodka zamiejscowego w Krakowie, z dnia 6 maja 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 363/03). Odmowa wyrażenia zgody na zwolnienie musi być podporządkowana ochronie wartości, które są istotne i chronione przez porządek prawny. Stąd motywy dla jakich podjęto uchwałę udzielającą zgody bądź odmawiającą udzielenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy powinny wynikać z treści uzasadnienia tej uchwały (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2008 r. sygn. akt II OSK 952/08). Nie można więc podjąć uchwały w sposób arbitralny, abstrahując od motywów podanych przez pracodawcę, w szczególności, gdy przyczyny wypowiedzenia stosunku pracy, bądź też wypowiedzenia zmieniającego były rzeczywiste, konkretne i zasadne. Konsekwentnie zatem trzeba przyjąć, iż aby możliwym było dokonanie oceny poprawności zajętego przez Radę stanowiska motywy, którymi się kierowała muszą być jawne oraz zostać przedstawione w uzasadnieniu do uchwały.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że uzasadnienie zaskarżonej uchwały dotyczącej odmowy wyrażenia zgody na zmianę oraz wypowiedzenie warunków pracy i płacy radnego nie spełnia wskazanych powyżej wymogów, bowiem nie pozwala na poznanie rzeczywistych powodów, którymi Rada kierowała się podejmując uchwałę z dnia [...] kwietnia 2021r.. Sąd zauważa, że prawidłowe zastosowanie art. 22 ust. 2 u.s.p. przepisu wymaga, by motywy pracodawcy, zamierzającego dokonać zmiany warunków pracy z radnym, zostały zbadane, ponieważ od tych ustaleń zależy, czy rada zobowiązana będzie odmówić wyrażenia zgody (zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu), czy też odmówi z innego powodu, albo wyrazi zgodę, kierując się okolicznościami konkretnego przypadku. W obu tych sytuacjach powody, jakie legły u podstaw uchwały, winny zostać wyartykułowane należycie w uzasadnieniu uchwały, to znaczy winno być ono tak sporządzone by nie budziło wątpliwości co do rzeczywistych przesłanek jakimi rada się kierowała. Tymczasem z treści uzasadnienia ocenianego aktu nie wynika, aby Rada zbadała motywy pracodawcy. Organ nie wypowiedział się w ogóle na temat wskazanych we wniosku przyczyn zwrócenia się pracodawcy do organu w tej sprawie oraz nie badał czy fakty i okoliczności podane w tym wniosku są zgodne z rzeczywistością (podkreślenie Sądu).
Jak wskazano we wcześniejszych rozważaniach, Dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej w B. w uzasadnieniu wniosku z 15 kwietnia 2021r. wskazała, iż w stosunku do radnego S. W. (będącego nauczycielem matematyki) nie ulegają zmianie warunki płacy ani wymiaru zatrudnienia (1/2 etatu). Zmiana natomiast dotyczy przydziału godzin, w związku z brakiem możliwości przydzielenia pełnej liczby godzin dydaktycznych, zgodnie z dotychczasowym pensum S. W.. Jak wskazała bowiem Dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej w B., chcąc utrzymać obecne zatrudnienie nauczycieli w szkole, S. W. przydzielono godziny świetlicy.
Sąd zauważa, iż brak właściwego uzasadnienia uchwały podlegającej kontroli uniemożliwił ocenę, czy w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 22 ust. 2 u.s.p., skutkująca obligatoryjną odmową zgody na zmianę oraz wypowiedzenie warunków pracy i płacy radnemu, albo czy rada powiatu nie przekroczyła granic przysługującego jej uznania podejmując uchwałę w sytuacji zaniechania wykonywania przez radnego obowiązków pracowniczych, czy też takiego świadczenia pracy, który zagrażałby powstaniem szkody majątkowej po stronie pracodawcy.
Mając na uwadze przedstawione wyżej rozważania, w ocenie Sądu, pozostaje w sprzeczności przepisem art. 22 ust. 2 u.s.p. taka uchwała, która odmawia wyrażenia zgody na zmianę oraz wypowiedzenie warunków pracy i płacy, bez ustosunkowania się merytorycznie do przedstawionych przez pracodawcę przyczyn wnioskowanej zmiany, które nie dotyczą sfery wykonywania mandatu radnego powiatu. Powyższe, zdaniem Sądu, stanowi naruszenie art. 22 ust. 2 u.s.p., a w konsekwencji prowadzi do stwierdzenia nieważność zaskarżonej uchwały w oparciu o art. 147 § 1 p.p.s.a. (punkt pierwszy wyroku).
Sąd w tym miejscu nie przesądza, że samo rozstrzygnięcie podjęte w § 1 ust. 1 zaskarżonej uchwały nie było słuszne. Rada Powiatu, wobec treści zapadłego orzeczenia sądowego, uwzględniając przedstawione powyżej uwagi będzie zobowiązana ponownie rozpoznać wniosek pracodawcy i w sposób wyczerpujący uzasadnić zarówno uchwałę o wyrażeniu zgody, jak i odmowie jej wyrażenia, tak aby podjęte rozstrzygnięcie nie nosiło cech arbitralności oraz nie stanowiło nadużycia prawa przyznanego w tej materii przez ustawodawcę w art. 22 ust. 2 u.s.p.
Jako, iż skarga została uwzględniona, o kosztach postępowania sądowego orzeczono w punkcie drugim wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od Rady Powiatu w L. na rzecz skarżącej zwrot kosztów w kwocie 780 zł, na którą to kwotę składa się: opłata sądowa w wysokości 300 zł, wynagrodzenie pełnomocnika strony będącego radcą prawnym w wysokości [...] zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 265).