VIII SA/Wa 513/21

VIII SA/Wa 513/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak /przewodniczący/
Leszek Kobylski /sprawozdawca/
Renata Nawrot
Symbol z opisem
6559
Sygn. powiązane
I GZ 32/22 - Postanowienie NSA z 2022-02-16
I GSK 815/22 - Wyrok NSA z 2023-03-08
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości z siedzibą w O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uznania organizacji producentów owoców i warzyw oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Syndyka Masy Upadłości [...] sp. z o.o. z siedzibą w O. ( dalej jako: "skarżący") na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji ( dalej jako: "Prezes ARiMR", "organ odwoławczy") z dn. [...] grudnia 2020r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dn. [...] października 2020r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia uznania organizacji producentów owoców i warzyw [...] sp. z o.o. w upadłości na okres od [...] sierpnia 2020r. do dn. [...] listopada 2020r.
Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
[...] sp. z o.o. z siedzibą w O. w dn. [...] kwietnia 2015r. uzyskała status uznanej organizacji producentów owoców i warzyw w grupie produktów "owoce" i grupie produktów "warzywa".
Dnia [...] czerwca 2020 r. do Spółki, prowadzący postępowanie Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, skierował pismo, przypominające o konieczności złożenia "Informacji o zakresie działalności w 2019 r." w terminie do [...] sierpnia 202.0 r.
W piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. Syndyk wskazał, że w związku z prowadzonym postępowaniem upadłościowym, Spółka przekazała jedynie część dokumentów.
Dnia [...] sierpnia 2020 r. do Spółki skierowano wezwanie do usunięcia naruszeń i złożenia wymaganych informacji w zakresie działalności'" za 2019 rok, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W rezultacie prowadzonej korespondencji, spółka ostatecznie nie złożyła wymaganej informacji.
Na skutek zaistniałej sytuacji, dnia [...] października 2020 r. Dyrektor OR ARiMR wydał decyzję nr [...]w przedmiocie zawieszenia uznania organizacji producentów owoców i warzyw [...] Sp. z o.o. w upadłości za okres od [...] sierpnia 2020 r. do [...] listopada 2020 r.
Dnia [...] października 2020 r., w ustawowo przewidzianym terminie, Syndyk masy upadłości [...] Sp. z o.o. w upadłości, wniósł odwołanie od decyzji Dyrektora OR ARiMR z dnia [...] października 2020 r., zaskarżając ją w całości i zarzucając jej naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Prezes ARiMR decyzją z dn. [...] grudnia 2020r. ( będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie), orzekając po rozpatrzeniu odwołania o utrzymaniu w całości zaskarżonej decyzji, podniósł następującą argumentację:
Przede wszystkim organ odwoławczy wskazał mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa unijnego i krajowego, tj.:
1) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz uchylającego rozporządzenia. Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (EWG) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE L 347 z 20.12.2013, s. 671 z późn. zm.), zwane dalej "rozporządzenie (UE) nr 1308/2013",
2) rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniające Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. U. UE L 138 z 25.05.2017, s. 4), zwane dalej "rozporządzenie delegowane Komisji nr 2017/891",
3)rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/892 z dnia 13 marca 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.Urz.UE.L 138 z 25 maja 2017 r., str. 57), dalej: ("rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 2017/892").
4)ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2019 r., poz.935, z późn. zm.), zwana dalej "ustawą o organizacji rynków" oraz akt wykonawczy do tej ustawy tj.
5) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2017 r. w sprawie terminów przekazywania informacji przez grupy producentów owoców i warzyw oraz organizacje producentów owoców i warzyw albo zrzeszenia organizacji producentów owoców i warzyw (Dz.U. 2020 r. poz. 1499, z późn.zm), dalej: ("rozporządzeniem").
W myśl art. 13 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy o organizacji rynków organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów przekazuje dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji:
1) informacje o zakresie swojej działalności, na formularzu opracowanym przez Agencję, udostępnionym na stronie internetowej Agencji
2) corocznie informacje o wartości produktów sprzedanych, jeżeli organizacja producentów nie złożyła wniosku o zatwierdzenie programu operacyjnego.
Zgodnie z § 1 rozporządzenia organizacja producentów owoców i warzyw albo zrzeszenie organizacji producentów owoców i warzyw przekazuje dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa informacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu, corocznie w terminie do dnia 1 sierpnia.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4) lit. b) ustawy o organizacji rynków, w zakresie zawieszenia uznania organizacji producentów owoców i warzyw właściwym do rozstrzygania jest dyrektor oddziału regionalnego ARiMR.
W przypadku, gdy organizacja producentów albo ich zrzeszenie nie przekazuje informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2-5 ustawy o organizacji rynków, dyrektor oddziału regionalnego wydaje decyzję o zawieszeniu uznania albo wstępnego uznania, (art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o organizacji rynków).
Stosownie do art. 59 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 2017/891 niepodjęcie przez organizację środków naprawczych, w terminie wyznaczonym przez państwo członkowskie skutkuje zawieszeniem uznania organizacji producentów.
Państwo członkowskie powiadamia organizację producentów o okresie zawieszenia, który rozpoczyna się natychmiast po upływie terminu ustalonego na podjęcie środków naprawczych i nie przekracza 12 miesięcy od daty otrzymania przez organizację producentów pisma z ostrzeżeniem.
W trakcie zawieszenia uznania organizacja producentów może kontynuować działalność, ale płatność pomocy zostaje wstrzymana do chwili zniesienia zawieszenia uznania.
Odnosząc powyższe przepisy do stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy wskazał, że nie budzi wątpliwość fakt, iż do dnia wydania przez organ I instancji decyzji w sprawie zawieszenia uznania nie przedłożono "Informacji o zakresie działalności" za 2019 rok.
Wskazać należy, że termin, o którym mowa w rozporządzeniu ma charakter materialny, niepodlegający przywróceniu, a jego naruszenie powoduje wygaśnięcie praw i obowiązków określonych przepisami prawa materialnego. Jednakże Syndyk, także po wydaniu decyzji o zawieszeniu uznania ma prawo złożyć stosowaną "Informację o zakresie działalności" za 2019 roku w celu usunięcia naruszenia, czego nie uczynił. Mając powyższe na uwadze zasadne było zawieszenie uznania Strony za organizację producentów owoców i warzyw.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 156 § 1 pkt 4 Kpa w zw. z art. 144 ust. 1 prawa ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku Prawo upadłościowe, organ odwoławczy podniósł, że w pierwszej kolejności wskazać należy, że możliwość stwierdzenia nieważności decyzji w trybie art. 156 § 1 Kpa dotyczy jedynie decyzji ostatecznych, czyli takich, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast kwestionowana w niniejszej sprawie decyzja organu i instancji nie była decyzją ostateczną.
Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 4 Kpa, organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie.
Jednocześnie, organ odwoławczy podniósł, że podnoszony przez Skarżącego zarzut skierowania zaskarżonej decyzji do podmiotu nie mogącego być stroną w sprawie, na etapie rozpatrywania niniejszego odwołania badać można w kontekście ewentualnego naruszenia dyspozycji art. 28 Kpa.
Z akt sprawy wynika,, że [...] listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w R. V Wydział Gospodarczy, w sprawie o sygn. akt [...], wydal postanowienie o ogłoszeniu upadłości [...] Sp. z o.o., w którym na syndyka wyznaczył W. K., wpisanego na listę doradców restrukturyzacyjnych pod numerem [...].
Dnia [...] stycznia 2020 r., Sąd Rejonowy w R. V Wydział Gospodarczy w sprawie o sygn. akt [...] wydał postanowienie w przedmiocie zmiany syndyka i wyznaczeniu w miejsce W. K., K. G. wpisanego na listę doradców restrukturyzacyjnych pod numerem [...].
Postanowieniem Sądu Okręgowego w L. IX Wydział Gospodarczy z dnia [...] kwietnia 2020 r. (sygn. akt [...]), Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w R. V Wydział Gospodarczy z dnia [...] listopada 2019 r. i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania.
W dniu [...] września 2020 r. Sąd Rejonowy w R. V Wydział Gospodarczy wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości [...] Sp. z o.o., sygn. akt [...].
W kontekście powyższych okoliczności, organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 144 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2020 r., poz. 1228 z późn. zm.), dalej: ("prawo upadłościowe") od dnia ogłoszenia upadłości, postępowania przeciwko upadłemu powinny toczyć się z udziałem syndyka, to jemu należy dokonać doręczenia decyzji organu I instancji. Postępowania administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być prowadzone wyłączenie przez syndyka albo przeciwko niemu. Postępowania te syndyk prowadzi na rzecz upadłego lecz w imieniu własnym. W postępowaniach sądowych, administracyjnych i sądowoadministracyjnych stroną w znaczeniu formalnym (procesowym) pozostaje syndyk. W ocenie organu odwoławczego, oznaczenie strony przez organ I instancji w sposób wskazany w kwestionowanej decyzji Oddziału Regionalnego ARiMR z dn. [...] października 2020r., nie stanowi odebrania syndykowi przymiotu strony w postępowaniu i skierowania decyzji do podmiotu, który nie może być stroną w niniejszej sprawie. Organ I instancji nie wskazał, że Syndyk reprezentuje upadłego, lecz "działa na jego rzecz", co skutkuje oceną że organ I instancji prawidłowo określił status Syndyka i w przedmiotowej sprawie nie został naruszony art. 28 kpa.
Odnosząc się do podnoszonych przez Syndyka w odwołaniu zarzutów naruszenia przepisów postępowania art. 7, 77&1, 78&1 oraz art. 80 kpa, organ odwoławczy stwierdził, że są one niezasadne, albowiem organ I instancji w sposób wyczerpujący zbadał sprawę i uzasadnił wydaną decyzję, a także obszernie wyjaśnił Stronie, stosownie do przepisów Kpa jak i przepisów unijnych, zasadność przesłanek, które stanowiły o podjętym rozstrzygnięciu, wskazując, które okoliczności faktyczne wziął pod uwagę przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy oraz zawarł analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Jednocześnie organ odwoławczy za niezasadny zakwalifikował zarzut Syndyka naruszenia przez organ I instancji przepisu art. 78 kpa poprzez nieuwzględnienie wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań P. P. Prezesa Zarządu Spółki [...]. Organ odwoławczy podniósł, że po ogłoszeniu upadłości, zgodnie z dyspozycją art. 169 ust. 1 prawa upadłościowego, syndyk wykonuje obowiązki sprawozdawcze ciążące na upadłym. Upadły, albo osoba uprawniona do reprezentowania upadłego, nie wydając syndykowi całego majątku wchodzącego w skład masy upadłości, ksiąg rachunkowych lub innych dokumentów dotyczących masy upadłości, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 (art. 523 ust. f prawa upadłościowego).
W ocenie Prezesa ARiMR, przeprowadzenie złożonego przez Syndyka w trybie art. 78 § 1 Kpa wniosek o przeprowadzenie przez organ dowodu z zeznań świadka Pana P. P. (prezesa zarządu) na okoliczność pozyskania informacji o zakresie działalności Spółki [...]Sp. z o.o. za rok 2019, w tym w zakresie wszelkich kwestii objętych formularzem "Informacja o zakresie działalności" za rok 2019, zmierzałby jedynie do przedłużenia postępowania. W formularzu (S-l/482) wskazać należy szczegółowe dane liczbowe, wynikające w dużej mierze z dokumentów. W przedmiotowej sprawie, próba niejakiego zastąpienia "Informacji o działalności" za 2019 r. zeznaniami świadka nie może spotkać się z akceptacją organu. To na Syndyku ciąży obowiązek sprawozdawczy, mimo, iż jak wskazuje Syndyk, z uwagi na brak przedłożenia kompletu dokumentów przez upadłego, jego realizacja jest utrudniona. W zaistniałej sytuacji nie ma możliwości zastąpienia pisemnej informacji wymaganej przepisami ustawy art. 13 ust. 1 pkt. 2 i 5 ustawy o organizacji rynków, zeznaniami osoby będącej jej organem statutowym, po ogłoszeniu upadłości ww. organizacji, jako spółki prawa handlowego.
Nie zgadzając się z tą decyzją, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dn. [...] stycznia 2021r. złożył syndyk masy upadłości [...]sp. z o.o. z siedzibą w O. ( dalej jako: "skarżący", "Syndyk").
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1/ naruszenie przepisów postępowania, tj. naruszenie art. 156 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku Prawo upadłościowe (dalej: "P.u.") w zw. z art. 1b ustawy z dnia 19 grudnia 2003 roku o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (dalej: "ustawa o organizacji rynków owoców i warzyw"), poprzez utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie nr [...] z dnia [...] października 2020 roku (dalej: "Decyzja"), która została wydana i skierowana do podmiotu nie mogącego być stroną w niniejszej sprawie,
1. 2/ naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1 i 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia niniejszej sprawy, brak wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym szczególności poprzez brak przeprowadzenia wnioskowanego przez Skarżącego dowodu z zeznań świadka P. P. działającego jako Prezes Zarządu [...] sp. z o.o. w upadłości, tj. Prezes Zarządu Upadłego, na okoliczność pozyskania informacji o zakresie działalności spółki pod firmą [...] sp. z o.o. za rok 2019, w tym w zakresie wszelkich kwestii objętych formularzem "Informacje o zakresie działalności" za rok 2019 (S-l/482), i to w sytuacji, gdy Skarżący wskazywał Organowi I Instancji w składanym do akt niniejszego postępowania piśmie z dnia [...] lipca 2020 roku okoliczności przemawiające za tym, jak ważny (istotny) jest dowód z zeznań tego świadka dla przedmiotu tego postępowania, tj. Skarżący wskazywał, że w toku prowadzonego postępowania upadłościowego Upadły dotychczas wydał jedynie część dokumentacji Upadłego - dokumentacja ta jest niekompletna i niepełna oraz przekazał jedynie część informacji, o które występował Syndyk, a nadto Syndyk poinformował również, iż na tę chwilę nie ma wiedzy o zakresie działalności Spółki jako organizacji producentów za rok 2019, co innymi słowami oznacza, że Syndyk nie ma wiedzy o zakresie działalności Spółki jako organizacji producentów za rok 2019 z uwagi na brak informacji oraz dokumentacji w tym zakresie, zaś pomimo wystąpienia Syndyka na piśmie do Upadłego o udzielenie informacji niezbędnych do przygotowania i złożenia formularza Upadły nie udzielił odpowiedzi. Nadto istotność tego dowodu nie powinna budzić wątpliwości Organu I i II instancji już chociażby tylko wobec tego, że K. G. objął funkcję Syndyka Masy Upadłości [...] Sp. z o.o. dopiero w dniu [...] stycznia 2020 roku, a zatem wobec faktu, że okoliczności których dotyczy przedmiotowe postępowanie miały miejsce jeszcze przed dniem ogłoszenia upadłości, kiedy to Spółkę reprezentował Prezes Zarządu Upadłego Pan P. P., a Syndykowi nie są znane okoliczności dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w 2019 roku przez [...] Sp. z o.o., to koniecznym było przesłuchanie reprezentanta Upadłego w osobie Pana P. P. jako osoby posiadającej wiedzę w żądanym przez Organ zakresie,
3/ naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie polegające na utrzymaniu Decyzji w mocy, podczas gdy nie było ku temu podstaw.
W związku z powyższym skarżący wniósł:
1. na podstawie art 145 § 1 pkt 2 PPSA stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] października 2020 roku,
ewentualnie
2. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c PPSA, o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] października 2020 roku,
3. na podstawie art. 200 PPSA, o zasądzenie od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz Syndyka Masy Upadłości [...] sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w O. kosztów postępowania.
Uzasadniając zgłoszone zarzuty w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, Syndyk podniósł, że stosownie do art. 144 ust. 2 P.u. postępowania te Syndyk prowadzi na rzecz Upadłego, lecz w imieniu własnym, przy czym przywołując poglądy doktryny należy przyjąć, że: "przepis ten zakłada bezwzględne podstawienie syndyka w miejsce upadłego w postępowaniach sądowych i administracyjnych dotyczących masy upadłości. Ogłoszenie upadłości wywołuje ipso iure skutek procesowy w postaci utraty legitymacji procesowej upadłego w odniesieniu do postępowań dotyczących masy upadłości. Nie powinno zatem, w ocenie Syndyka, budzić żadnych wątpliwości, że spółka [...] sp. z o.o. w upadłości nie miała od dnia [...] listopada 2019 roku, w zgodzie z treścią art. 51 ust. 2 P.u., stanowiącym, że postanowienie o ogłoszeniu upadłości jest skuteczne i wykonalne z dniem jego wydania, legitymacji formalnej do występowania w postępowaniu administracyjnym dotyczącym jej statusu jako organizacji producentów owoców i warzyw.
Skoro zatem przedmiotowa Decyzja Organu I instancji została wydana wobec [...] sp. z o.o. w czasie, gdy przymiot strony postępowania przysługiwał wyłącznie Syndykowi Masy Upadłości tej Spółki, to należy uznać, że decyzja ta dotknięta jest wadą nieważności na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 156 § 1 pkt. 4 k.p.a., albowiem skierowana została do podmiotu niebędącego stroną postępowania. Syndyk dodatkowo wskazał, że wszelkie czynności jak i decyzja powinny być odnoszone do Syndyka, a nie do [...] sp. z o.o. w upadłości. Tymczasem z Decyzji wynika, że została ona skierowana do Upadłego, na rzecz którego działa Syndyk. Wątpliwości w tym zakresie potęguje fakt, że Organ I instancji skierował wezwanie do usunięcia naruszeń z dnia [...] sierpnia 2020 roku bezpośrednio do [...]sp. z o.o. zamiast do Syndyka.
Identyczne zarzuty należy poczynić w kierunku zaskarżonej decyzji Organu II instancji, skoro zaskarżona decyzja utrzymała w mocy rozstrzygnięcie Organu I instancji. W rezultacie także zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności.
Natomiast uzasadniając wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji, skarżący Syndyk podniósł, że dokonane przez Dyrektora naruszenia przepisów o charakterze materialnym jak i proceduralnym oraz utrzymanie tej Decyzji przez Organ II instancji, uzasadnia uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej Decyzji z następujących względów.
Syndyk w tym zakresie eksponuje, że Organ I instancji ani Organ II instancji nie przeprowadziły wnioskowanego przez Skarżącego dowodu z zeznań świadka p. P. P. działającego jako Prezes Zarządu [...] sp. z o.o. w upadłości, tj. Prezesa Zarządu Upadłego, na okoliczność pozyskania informacji o zakresie działalności spółki pod firmą [...] sp. z o.o. za rok 2019, w tym w zakresie wszelkich kwestii objętych formularzem "Informacje o zakresie działalności" za rok 2019 (S-l/482), i to w sytuacji, gdy Skarżący wskazywał okoliczności przemawiające za tym, jak ważny (istotny) jest dowód z zeznań tego świadka dla przedmiotu niniejszego postępowania, tj. Skarżący wskazywał, że w toku prowadzonego postępowania upadłościowego Upadły dotychczas wydał jedynie część dokumentacji Upadłego - dokumentacja ta jest niekompletna i niepełna oraz przekazał jedynie część informacji, o które występował Syndyk, a nadto Syndyk poinformował również, iż na tę chwilę nie ma wiedzy o zakresie działalności Spółki jako organizacji producentów za rok 2019. Skoro zatem Organy I jak i II instancji nie kwestionowały, aby Syndykowi została wydana cała dokumentacja, to w takiej sytuacji nie było podstaw do pomijania zawnioskowanego dowodu z przesłuchania świadka. Jednocześnie, skoro dokumenty niezbędne do sporządzenia "Informacji o zakresie działalności" za 2019 rok są w posiadaniu P. P., to nie sposób twierdzić, aby jego przesłuchanie nie wniosło nic do sprawy. Świadek, na podstawie posiadanych przez siebie dokumentów, mógłby udzielić stosownych wyjaśnień, ewentualnie złożyć te dokumenty do akt sprawy, co następnie pozwoliłoby Syndykowi na przygotowanie "Informacji o zakresie działalności" za 2019 rok.
Rekapitulując powyższe, w ocenie Syndyka, zasadne jest stawianie decyzjom organów I i II instancji zarzutów naruszenia art. 7, 751, 771, 781 i 80 kpa, statuujących zasady przeprowadzenia przez organ administracji publicznej postepowania dowodowego poprzez ich niezastosowanie.
W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
Należy zaznaczyć, że aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.), a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Rozpoznając skargę według powyższych kryteriów należało uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W świetle okoliczności niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, zawieszenie uznania organizacji na okres od [...] sierpnia 2020r. do dn. [...] listopada 2020r. było zasadne, a decyzje organów ARiMR w tym przedmiocie zostały skierowane do właściwych podmiotów.
Przechodząc do wyjaśnienia podjętej w sprawie oceny, należy wskazać, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy decyzje w przedmiocie zawieszenia wydane przez organy ARiMR wobec pozostającej w upadłości [...]sp. z o.o. zostały skierowane do prawidłowo oznaczonej strony i czy w związku z tym strona postepowania administracyjnego w tym przedmiocie została ww. sprawie właściwie określona.
Przechodząc do wskazania na ramy prawne rozstrzygnięcia kontrolowanego w niniejszej sprawie, należy wskazać, że zgodnie z art. 21ww. rozporządzenia 2017/891 na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego grupy producentów utworzone zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów, międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów i grupy producentów przedstawiają wszelkie odpowiednie informacje konieczne do sporządzenia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891. Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do uzyskania informacji dotyczących liczby członków, wielkości i wartości produkcji sprzedanej w przypadku tych organizacji producentów, które nie przedłożyły programów operacyjnych.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2019 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako ustawa ws. rynku - organizacja producentów przekazuje dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji informacje o zakresie swojej działalności, na formularzu opracowanym przez Agencję, udostępnionym na stronie internetowej Agencji.
Zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 14 ustawy ws rynku terminy przekazywania informacji, jako niezbędne dla prawidłowego i terminowego przekazania informacji Komisji Europejskiej, zostały ustanowione w rozporządzeniu Ministra i Rozwoju Wsi - aktualnie jest to rozporządzenie z dnia 5 września 2017 r. w sprawie terminów przekazywania informacji przez grupy producentów owoców i warzyw oraz organizacje producentów owoców i warzyw albo zrzeszenia organizacji producentów owoców i warzyw (Dz. U. z 2020 r., poz. 1499 ze zm.). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia informacja, o jakiej mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy ws rynku powinna być przekazana do dnia 1 sierpnia.
Zgodnie natomiast a art. 59 ust. 8 rozporządzenia 2017/891 sankcje przewidziane w ust. 1-5 tego przepisu mają zastosowanie odpowiednio w przypadkach, gdy organizacja producentów nie przedstawia państwu członkowskiemu informacji wymaganych zgodnie z art. 21 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892.
Na podstawie tych przepisów w razie stwierdzenia niespełnienia przez organizację obowiązku informacyjnego państwo członkowskie przesyła organizacji, nie później niż w terminie 2 miesięcy od momentu, gdy stwierdzono naruszenie, pismo z ostrzeżeniem, w którym wymienia się stwierdzone naruszenie, wymagane środki naprawcze i okres, w ciągu którego należy wprowadzić te środki.
Niepodjęcie środków naprawczych, w terminie wyznaczonym przez państwo członkowskie skutkuje zawieszeniem uznania organizacji producentów. Państwo członkowskie powiadamia organizację producentów o okresie zawieszenia, który rozpoczyna się natychmiast po upływie terminu ustalonego na podjęcie środków naprawczych i nie przekracza 12 miesięcy od daty otrzymania przez organizację producentów pisma z ostrzeżeniem.
W rozpoznawanej sprawie Organ przeprowadził postępowanie naprawcze, o jakim mowa w art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 8 rozporządzenia 2017/891, wzywając do złożenia informacji o działalności Spółki w 2019 r. na formularzu dostępnym na stronie internetowej Agencji.
Skoro Skarżący nie zrealizował działań naprawczych organ zastosował sankcję, o jakiej mowa w art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 8 rozporządzenia 2017 /891 i na podstawie ww. decyzji będących przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, zawiesił uznanie organizacji producentów. W kontrolowanych decyzjach organy ARiMR prawidłowo ustaliły przesłanki zawieszenia uznania, to jest nie złożenie sprawozdania mimo wezwania. Poza sporem pozostaje także obowiązek organizacji producentów przedstawienia informacji w określonym terminie na stosownym formularzu, czego w niniejszej sprawie nie dopełniono. Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa w odniesieniu do wskazanej w niej podstawy prawnej jej podjęcia.
W skardze złożonej w Sądzie na tę decyzję Syndyk powtórzył zarzuty odwołania i podniósł zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 4 Kpa poprzez wydanie i skierowanie decyzji do osoby, która nie mogła być stroną w niniejszej sprawie, nadto art. 7, 75§1, 77 § 1, 78 § 1 i 80 Kpa poprzez nieuwzględnienie wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Prezesa Zarządu Upadłego P. P. na okoliczność informacji co do prowadzonej działalności w 2019 r.
W ocenie Sądu zarzuty zawarte w skardze oraz stanowisko Syndyka zawarte w skardze nie mogą być uznane za zasadne.
Odnosząc się merytorycznie do zarzutów skargi nie sposób uznać, że decyzja organu I instancji, jak i zaskarżona decyzja Prezesa ARiMR dotknięte są wadą nieważności, o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 4 Kpa.
Zgodnie z tym przepisem stwierdza się nieważność decyzji, która została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie. Zgodnie z art. 28 Kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie administracyjne, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Stroną postępowania w znaczeniu materialnym jest podmiot, który na podstawie określonej normy prawa materialnego skutecznie żąda ochrony swojego prawa lub którego prawa i obowiązków dotyczy prowadzone postepowanie. Interes prawny strony musi być objęty przedmiotem postępowania.
Z kolei kierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 4 Kpa oznacza ukształtowanie decyzją prawa i obowiązków innego podmiotu, niż ten, który ma interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia.
W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że decyzje w niniejszej sprawie zostały wydane wobec [...] sp. z o.o. w upadłości na rzecz której działa Syndyk Masy Upadłości K. G. ( tak w sentencji kontrolowanych w sprawie decyzji – akta administracyjne sprawy).
Zgodnie z art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1228 ze zm.), jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Przywołany przepis określa więc to, komu przysługuje przymiot strony w postępowaniu sądowym i administracyjnym w sytuacji, gdy dany podmiot został postawiony w stan upadłości z opcją likwidacji.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem organów ARiMR wyrażonym w będących przedmiotem kontroli sądowej decyzjach, że zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie przyjmuje się, że o ile podstawienie syndyka w miejsce upadłego w postępowaniach sądowych i administracyjnych dotyczących masy upadłości ma charakter bezwzględny i następuje ipso iure, o tyle upadły pozostaje stroną tych postępowań w znaczeniu materialnoprawnym. (Witosz A., Prawo upadłościowe, komentarz do art. 144, LexOmega i przywołane tam orzecznictwo). Syndyk działa zatem w imieniu własnym na rzecz upadłego.
Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa udział w procesie syndyka zamiast upadłego jest rodzajem zastępstwa procesowego pośredniego, bowiem zastępca działa na rzecz zastąpionego, ale w imieniu własnym. To, że zastępca pośredni dokonuje czynności prawnej we własnym imieniu, oznacza, że skutki tej czynności, polegające na nabyciu praw lub zaciągnięciu zobowiązań, dotykają jego sfery majątkowej. Syndyk nie jest jednak typowym zastępcą pośrednim upadłego, który w przeciwieństwie do typowego zastępcy pośredniego staje się zastępcą z mocy samego prawa, niezależnie od woli upadłego, który nie ma również wpływu na zakończenie bytu prawnego zastępcy oraz podejmuje czynności, które wykraczają poza zakres kompetencji typowego zastępcy ( vide wyrok NSA z dn. 20 października 2021r. sygn. akt III OSK 3961/21).
Użyte w art. 144 ust. 1 ustawy z 2003 r. - Prawo upadłościowe wyrażenie, że postępowania (w tym administracyjne) dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu, oznacza, iż upadły, będąc stroną w znaczeniu materialnym, pozbawiony jest legitymacji formalnej do występowania w tych postępowaniach. Podstawienie syndyka w miejsce upadłego ma więc bezwzględny charakter. Syndyk jest stroną w postępowaniach dotyczących masy, który zgodnie z art. 144 ust. 2 w/w ustawy prowadzi je w imieniu własnym, ale na rzecz upadłego. Jednocześnie traci tę legitymację procesową z dniem uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania upadłościowego ( vide wyrok WSA w Warszawie z dn. 10 października 2016r. sygn. akt VIII SA/Wa 58/16).
Mając powyższe na względzie nie sposób uznać, że w niniejszej sprawie doszło do skierowania decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie, skoro Syndyk w tym postępowaniu występował jako strona, brał w nim czynny udział i składał pisma procesowe. Decyzja prawidłowo zawiesza uznanie organizacji producentów będącej spółką w upadłości, na rzecz której działa Syndyk.
W ocenie Sądu sposób, w jaki zaskarżonych decyzjach wskazano Syndyka i Spółkę w upadłości, na rzecz której działa jest prawidłowy i zgodny z ww. art. 144 ust.1 i 2 u.p.u. Zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 4 Kpa jest zatem nieuzasadniony.
Odnosząc się do zarzutów skargi naruszenia przepisów o postępowaniu dowodowym poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego Syndyka o przesłuchanie świadka w osobie Prezesa Zarządu Upadłego na okoliczność zakresu informacji, jakie miały być przekazane Agencji zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o rynkach należy podnieść, że z tego przepisu wyraźnie wynika obowiązek przekazania przedmiotowej informacji na określonym formularzu dostępnym na stronie Agencji.
Wprawdzie art. 75 § 1 Kpa pozwala na dopuszczenie w charakterze dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w tym także zeznań świadka, jednakże nie można przyjąć, że zeznania świadka, nawet będącego prezesem zarządu Upadłej Spółki mogłyby zastąpić wymaganą informację
Mimo bowiem nazwy "informacja" z treści formularza wynika, że jest to oświadczenie o przedmiocie działalności, które powinno być podpisane przez osobę uprawnioną do reprezentacji. Jak zasadnie w skardze wywodzi Syndyk, Spółka utraciła prawo do zarządu majątkiem z chwilą ogłoszenia upadłości. Prawidłowo zatem organ uznał, że zeznania prezesa zarządu upadłej Spółki jako świadka nie mogą zastąpić obowiązku złożenia pisemnej informacji na stosownym urzędowym druku. W ocenie Sądu prawidłowo zatem Prezes ARiMR w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, że obowiązek sprawozdawczy spoczywa na Syndyku.
Reasumując powyższe wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skargi organ prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie oraz wskazał na przepisy prawa mające zastosowanie jak również, że przedstawił w sposób jednoznaczny i zrozumiały zasadnicze powody podjętego rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.