VIII SA/WA 512/24

VIII SA/Wa 512/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-08-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/
Leszek Kobylski
Sławomir Fularski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1752
art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, art. 24 ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust.5,
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1478
art. 452 i art. 454
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Krawczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi Rejonowego Związku Spółek [...] w Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15 kwietnia 2024 r., nr [...], Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania Rejonowego Związku Spółek Wodnych w Z. (dalej: skarżący) utrzymał w mocy decyzję Starosty Z. (dalej: organ I instancji) znak: [...] z dnia 26 lutego 2024 r. w przedmiocie odmowy wydania uproszczonych wypisów z rejestru gruntów zawierających dane osobowe właścicieli działek ewidencyjnych wskazanych we wniosku z 25 stycznia 2024 r.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
25 stycznia 2024 r. skarżący wystąpił do Starosty Z. z wnioskiem o wydanie uproszczonych wypisów z rejestru gruntów dla działek wskazanych w załączniku nr 1 do wniosku z adnotacją " Aktualizacja dokumentacji technicznej GSW P.". Do wniosku przedłożono załącznik nr 2: podstawę prawną w dostępie do danych objętych wnioskiem, w którym skarżący przytoczył treść art. 205, 452 i 454 ustawy Prawo wodne wskazując, że pozyskanie danych osobowych w/w osób jest niezbędne do prowadzenia działalności statutowej w zakresie informowania członków
o wysokości składek oraz możliwości skutecznego ich dochodzenia a także złożenia wniosku do Starosty o ustalenie świadczenia dla osób niebędących członkami spółki wodnej a odnoszącymi korzyści z urządzeń tej spółki. W kolejnym załączniku nr 3 przedłożono mapy ewidencyjne przedmiotowych działek.
Pismem z 29 stycznia 2024 r. Organ I instancji wezwał skarżącego do podania interesu prawnego uprawniającego do dostępu do żądanych danych, informując jednocześnie, iż podane przepisy prawa materialnego wskazane w załączniku nr 2 nie dowodzą interesu prawnego z art. 24 ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Podniósł też, że Starosta prowadząc postepowanie na wniosek skarżącego w przedmiocie naliczania opłat za korzystanie z urządzeń melioracji ustali właścicieli działek którzy nie wnoszą stosownych opłat, a ich grunty przylegają do urządzeń melioracji, a którzy to właściciele będą stronami prowadzonego postępowania.
Wskazał, że wobec dobrowolności przynależenia do spółki wodnej udostepnienie danych osobowych właścicieli działek wymienionych we wniosku byłoby niezgodne z przepisami obowiązującymi w tym zakresie.
Zawiadomieniem z 14 lutego 2024 r. organ I instancji poinformował stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie i sprecyzował,
że w przypadku braku złożenia dodatkowych dokumentów zostanie wydana decyzja odmowna. Na w/w pisma skarżący nie udzielił odpowiedzi.
Decyzją z 26 lutego 2024 r nr [...] Starosta Z. odmówił wydania uproszczonych wypisów z rejestru gruntów zawierających dane osobowe właścicieli na działki ewidencyjne nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] położone
w obrębie M. gmina P., nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położone w obrębie Ignaców gmina P., nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] położone w obrębie Ł. [...] gmina P., nr [...], [...] położone w obrębie Ł. [...] gmina P., nr [...] położonej w obrębie B. gmina P., nr [...], [...], [...] położone w obrębie L. gmina P.nr [...], [...], [...], [...], [...] położone w obrębie O. gmina P., nr [...] położonej w obrębie Ł., gmina P.. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art.7d pkt 1lit. a, art.20 ust.2 pkt 1, art. 22 ust.2, art.24 ust.2a pkt 2, art. 24 ust. 2b, art. 24 ust. 2c ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1752), § 11, 12, 16 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz.1390 ze zm.) oraz art. 104 i 107 kpa. Organ wskazał po stronie skarżącego brak interesu prawnego który musi wynikać z konkretnego przepisu prawa materialnego do uzyskania z ewidencji gruntów i budynków danych podmiotowych.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił błędną interpretację przepisów art. 205,452 i 454 ustawy Prawo wodne w wyniku czego decyzja jest niezgodna ze stanem faktycznym. Zdaniem skarżącego interes prawny wymagany przepisami art. 24 ust. 5 Pgik do uzyskania żądanych danych wynika z cyt. wyżej przepisów.
Strona wskazała m. in., że zgodnie z art. 205 ustawy Prawo wodne - utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej działającej na terenie gminy lub związku spółek wodnych, w którym jest zrzeszona spółka wodna działająca na terenie gminy - do tej spółki lub tego związku spółek wodnych. Zgodnie
z tym zapisem Związek ma ustawowy obowiązek wykonywania konserwacji urządzeń melioracyjnych. Zgodnie z art. 452 Prawa wodnego członek spółki wodnej jest obowiązany do wnoszenia składek członkowskich i ponoszenia na jej rzecz innych określonych w statucie świadczeń, adekwatnych do celów tej spółki. Nie mając pełnych danych o członkach spółki, Związek nie jest w stanie realizować ustaleń wynikających
z ustawy Prawo wodne z powodu braku środków finansowych. Wobec powyższego, spółka wodna ma w związku z art 452 Prawa wodnego interes prawny w tym, aby kontrolować czy danych członek wnosi składki lub spełnił inne świadczenia, do których jest zobowiązany. Również interes prawny Związku jest wskazany w art. 454. Związek nie mając informacji o właścicielu nie wie czy dana osoba jest członkiem spółki i obowiązują go ustalenia organów spółki czy o ustalenie opłaty należy wnioskować do Starosty. Zdaniem skarżącego nowi członkowie przystępujący do spółki wodnej na warunkach następstwa prawnego celowo nie informują o tym Związku chcąc uniknąć dodatkowych obciążeń finansowych. Możliwość pozyskiwania danych osobowych jest Związkowi potrzebna, do prowadzenia dzialalności statutowej w zakresie
informowania członków o wysokości składek członkowskich oraz możliwości skutecznego ich dochodzenia. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W/w decyzją z 15 kwietnia 2024 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 24 ust. 3 Pgik, starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie: wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu, wyrysów z mapy ewidencyjnej, kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego, plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych oraz usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca
2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej. Nadto wskazał, że informacje
zawarte w operacie są jawne, co zostało uregulowane w art. 24 ust. 2 Pgik. Ustawodawca określił jednak ograniczenie w dostępie do danych zawierających dane podmiotów o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 Pgik. Wydanie takich informacji może nastapic tylko na żądanie właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych
władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis, a także organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej realizujących, na skutek powierzenia
lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; operatorów sieci (...) oraz operatorów systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego oraz systemu połączonego (...), a także innych niż wymienione podmioty , pod warunkiem wykazania interesu prawnego w tym zakresie – art. 24 ust.
5 pkt 3 Pgik. Organ wskazał, że pojęcie interesu prawnego nie zostało zdefiniowane zarówno w ustawie Pgik jak i kpa. Podniósł, że w orzecznictwie dominuje pogląd, iż istnienie interesu prawnego uzależnione jest od istnienia przepisu prawa powszechnie obowiązującego, w oparciu o który można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby. Interes prawny musi być interesem własnym, osobistym, indywidualnym danego podmiotu i mieć charakter realny, tj istnieć
aktualnie, a nie hipotetycznie i pozostawać w bezpośrednim związku z przedmiotem sprawy. Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy w drodze decyzji administracyjnej uregulowane jest w art. 40f Pgik.
Organ II instancji wskazał, że skarżący nie należy do podmiotów wymienionych
w art. 24 ust. 5 pkt 1, 2, 2a Pgik, zatem winien wykazać interes prawny obligujący
organ do ich wydania. W niniejszej sprawie interes prawny na podstawie art. 454 ustawy Prawo wodne był wywodzony błędnie. Powyższe zapisy nie mogą stanowić podstawy do wykazania interesu prawnego Rejonowego Związku Spółek Wodnych w Z. z uwagi na fakt, że ustawodawca przewidział procedurę administracyjną, w której to organ w drodze decyzji administracyjnej ustala wysokość, termin oraz rodzaj świadczenia na rzecz spółki wodnej. Organ prowadzący postępowanie sam ustala strony postępowania na podstawie posiadanych kompetencji, w związku z czym wnioskodawca nie ma interesu prawnego do uzyskania z ewidencji gruntów i
budynków (EGiB) danych tych podmiotów. Również argument o braku wiedzy o właścicielach poszczególnych działek mogący doprowadzić do wydania decyzji o
której mowa wyżej na członka spółki nie jest zasadny, bowiem zbadanie powyższych ustaleń stanowić będzie część postępowania administracyjnego, a organ właściwy będzie wówczas miał podstawy do umorzenia postępowania.
MWINGiK uznał również, że w sprawie nie przedstawiono dowodów uzasadniających zastosowanie w sprawie art. 452 ustawy Prawo wodne, który to przepis precyzuje, że członek spółki wodnej jest obowiązany do wnoszenia składek członkowskich i ponoszenia na jej rzecz innych określonych w statucie świadczeń, adekwatnych do celów tej spółki. Skarżący RWSW wskazał, że chce informować uczestników o wysokości składek członkowskich oraz mieć możliwość ich
dochodzenia, jednak nie wykazał, że podmioty, o których dane wnioskuje należą do
w/w związku. Organ odwoławczy podniósł, że interes prawny musi być interesem własnym, osobistym, indywidualnym danego podmiotu i mieć charakter realny, to jest istnieć aktualnie, a nie hipotetycznie oraz pozostawać w bezpośrednim związku z przedmiotem sprawy, co w analizowanym postępowaniu nie występuje.
Wnioskodawca zakłada bądź przypuszcza kto może być członkiem spółki, jednakże
nie przedstawia na to żadnych dowodów. Takie działanie wskazuje na hipotetyczny charakter interesu prawnego, co jest sprzeczne z jego wykładnią. Interes ten musi rzeczywiście istnieć w dacie stosowania danych norm prawa administracyjnego.
Odnośnie przywołanego art. 205 ww. ustawy organ II instancji wskazał, że realizacja obowiązku utrzymywania urządzeń melioracji wodnych jest możliwa bez konieczności pozyskania wnioskowanych danych podmiotowych. W tym przypadku również skarżący nie wykazał interesu prawnego do wydania żądanych wypisów z rejestru gruntów oraz nie wskazał żadnego przepisu prawna materialnego, przewidującego dla organu obowiązku wydania dokumentów.
W skardze na w/w decyzję MWINGiK z 15 kwietnia 2024 r. skarżący zarzucił użycie w uzasadnieniach argumentów niezgodnych ze stanem faktycznym oraz złą interpretacje dokumentów dołączonych do wniosku o wydanie uproszczonych wypisów z rejestru gruntów. Wniósł o uchylenie obu decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi strona zwróciła m.in. uwagę na fakt, iż dobrowolna przynależność do spółki jest zgodna z prawem wodnym ale wstąpienie do spółki już
nie jest dobrowolne, ponieważ art. 447 ustawy Prawo wodne określa, że następca prawny członka spółki wchodzi w jego prawa obowiązki, czyli z mocy prawa staje się członkiem spółki. Podniosła, że nie mając dostępu do danych osobowych, nie posiada wiedzy o nowych członkach, którzy nabyli grunty od członka spółki, nie ma kontroli nad prawidłowym respektowaniem uchwał organów spółki co wpływa na nieprawidłowe wypełnianie obowiązków wynikających z art. 205 ustawy Prawo wodne. Pozyskanie danych osobowych w/w osób jest niezbędne do prowadzenia działalności statutowej
w zakresie informowania członków o wysokości składek członkowskich oraz
możliwości skutecznego ich dochodzenia. Brak możliwości poinformowania nowych członków spółki o wysokości należnej składki rzutuje na wysokość budżetu i powoduje zmniejszenie środków finansowych przeznaczanych na wykonanie robót konserwacyjnych.
W ocenie skarżącego nietrafiony jest argument, że realizacja utrzymania urządzeń melioracji wodnych jest możliwa bez konieczności pozyskania wnioskowanych danych, bowiem wszystkie czynności utrzymaniowe wymagają nakładów finansowych. Podniósł, iż nietrafny jest też zarzut organu II instancji nie udokumentowania czy podmioty wskazane we wniosku należą do w/w związku. Wskazał, ze podmioty objęte wnioskiem należą do Gminnych Spółek Wodnych zrzeszonych w Związku, a członkami Związku są w/w spółki. Zarzucił, że Starosta nie żądał udokumentowania przynależności poprzednich właścicieli do spółki wodnej, a skarżący byłby w stanie je dostarczyć gdyby takie żądanie wyartykułowano. Związek występując o dane właścicieli działek był przekonany o przynależności tych właścicieli do spółki wodnej ponieważ poprzedni właściciele figurują w ewidencji członków spółki
a następcy prawni wchodzą w jego prawa obowiązki zgodnie z art. 447 ustawy Prawo wodne. Dopóki następca prawny członka spółki wodnej nie złoży rezygnacji z członkostwa pozostaje członkiem spółki. Podniósł też, ze to organ administracji publicznej zgodnie z art. 77 § 1 kpa jest obowiązany wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jednocześnie skarżący podzielił zdanie organów obu
instancji, że art. 454 ustawy Prawo wodne nie wskazuje interesu prawnego upoważniającego skarżącego do pozyskania danych osobowych osób nie będących członkami spółki wodnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 24 ust. 2 i 3 p.g.i k. informacje zawarte w operacie są jawne i udostępniane przez starostę m.in. w formie wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu. W związku z powyższym w art. 24 ust. 4 p.g.i.k. przyjęto, że każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym. W ust. 5, do którego przepis ten się odwołuje, ustalono m.in., że
starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 oraz wydaje odpisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane, na żądanie: (3) innych podmiotów niż wymienione w pkt 1-2a, które mają interes prawny w tym zakresie.
Jak stanowi art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.i.k. ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą
grunty. Z kolei z art. 20 ust. 2 p.g.i.k. wynika, że w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także:
1) właścicieli nieruchomości, a w przypadku:
a) nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości,
b) gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania;
2) miejsce pobytu stałego lub adres siedziby podmiotów, o których mowa w pkt 1;
Powyższe przepisy oznaczają zatem, że nie wszystkie wyżej wymienione dane podlegają wolnemu i nieograniczonemu dostępowi. Przywołany wyżej art. 24 ust. 5 wprowadza ograniczenie w zakresie danych podmiotów będących właścicielami nieruchomości. W oparciu o powyższe przepisy ukształtowała się jednolita linia orzecznictwa sądów administracyjnych. Wyróżnia się w niej trzy kategorie informacji zawartych w operacie ewidencyjnym. Są to dane przedmiotowe, podmiotowo-przedmiotowe i podmiotowe. Jako, że te dwie ostatnie zawierają informacje o właścicielach nieruchomości, podlegają one reżymowi udostępniania, o którym mowa
w art. 24 ust. 5 p.g.k. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że wypis z ewidencji gruntów zawierający dane osobowe właścicieli, użytkowników wieczystych lub władających w odniesieniu do wskazanych działek należy uznać za dane podmiotowo-przedmiotowe. Zatem takie dane z ewidencji gruntów i budynków zawierają dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20
ust. 2 pkt 1 p.g.i k. Z uwagi na powyższe, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, organy administracji trafnie uznały, iż wydanie wypisów dotyczących przedmiotowych działek, jakich domagał się Związek Spółek Wodnych, wymagało wykazania się przez skarżącego interesem prawnym.
Pojęcie interes prawny, użyte w art. 24 ust. 3 p.g.k. nie zostało zdefiniowane w tej ustawie.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem organów, że ustalenie interesu prawnego sprowadza się do wykazania związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Stąd też zawsze powinna
to być norma dająca się indywidualnie określić i wyodrębnić, której treść można do końca ustalić; zawsze też powinna aktualnie i bezpośrednio dotyczyć sytuacji danego podmiotu (zob. J. Zimmermann: Konstrukcja interesu prawnego w sferze działań Naczelnego Sądu Administracyjnego (w:) Administracja, gospodarka, samorząd, H. Olszewski, B. Popowska (red.), Poznań 1997, s. 609 i n.). Jeżeli natomiast akt stosowania danej normy prawnej nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę
sytuacji prawnej danego podmiotu, to nie można mówić o interesie prawnym przysługującym danemu podmiotowi.
Skarżący, w stanie faktycznym sprawy niniejszej, nie wskazał zatem przepisu prawa materialnego, który zobowiązywałby organ do wydania żądanych informacji. Interesu prawnego (jako kategorii materialnoprawnej) w rozumieniu art. 24 ust. 3
ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie tworzy przyszłe ewentualne (hipotetyczne) postępowanie prowadzone przed sądem powszechnym. Nie jest
bowiem legitymowany do występowania w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony ten, kto uzasadnia swój interes prawny zdarzeniami i okolicznościami przewidywanymi, które w jego ocenie mogły wystąpić w przeszłości
lub mogą wystąpić dopiero w przyszłości (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 458/10 i wyrok NSA z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 1916/12).
Odnośnie istnienia interesu prawnego w oparciu o przepis art. 452 w/w ustawy
w związku z którym skarżący podnosi, iż właściciele przedmiotowych działek są członkami spółek wodnych, a taki członek obowiązany jest do wnoszenia składek członkowskich i ponoszenia na jej rzecz innych określonych w statucie świadczeń adekwatnych do celów spółki trafnie wskazuje organ odwoławczy, że Skarżący nie wykazał, że podmioty o których dane wnioskuje należą do w/w związku. Taki brak wskazuje na hipotetyczny charakter interesu prawnego, bowiem skarżący jedynie zakłada bądź przypuszcza, kto może być członkiem spółki, ale nie wykazuje tego, nie przedstawia na to żadnych dowodów, zatem ocenia, że nie wykazano aktualności, realności, indywidualności interesu jest w okolicznościach sprawy zasadna.
Podkreślenia wymaga też fakt, iż zadaniem starosty prowadzącego ewidencję gruntów i budynków jest udzielanie informacji i wydawanie wypisów przy spełnieniu warunków określonych prawem, nie zaś prowadzenie czynności poszukiwawczych związanych z mieniem konkretnych osób. Obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego nie oznacza nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez ten organ materiałów dowodowych, mających wykazać okoliczności korzystne
dla stron postępowania. Zatem nie można uznać, że organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego nakazujących organowi administracji publicznej w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy.
Należy podzielić stanowisko organów obu instancji, ze skarżący nie może skutecznie wywodzić interesu prawnego z art. 454 ustawy Prawo wodne wobec faktu, że ustawodawca przewidział w tym przepisie procedurę administracyjną w której
organ (starosta) w drodze decyzji ustala wysokość, termin, rodzaj świadczenia na
rzecz spółki wodnej. Odnośnie wywodzenia interesu prawnego z treści art. 205 cyt. ustawy zauważyć trzeba za organem II instancji, że realizacja obowiązku
utrzymywania urządzeń melioracji wodnych objętych działalnością spółki wodnej działającej na terenie gminy lub związku spółek wodnych jest możliwa bez
konieczności pozyskania wnioskowanych danych podmiotowych, a w sytuacji wykazania braku takiej możliwości powiązać też należy istnienie na działkach objętych wnioskiem urządzeń melioracji wodnych, co nie miało miejsca w realiach tej sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd oddalił skargę - art. 151 p.p.s.a.