VIII SA/Wa 48/25

VIII SA/Wa 48/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-03-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Owsińska-Gwiazda /przewodniczący/
Justyna Mazur /sprawozdawca/
Leszek Kobylski
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 33 par. 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 236
art. 24 ust. 3
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Leszek Kobylski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 12 marca 2025 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 8 listopada 2024 r., znak [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z 8 maja 2024 r. nr [...].
Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 listopada 2024 r., w wyniku rozpatrzenia wniosku W.P.(dalej: "skarżący", "zobowiązany") o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej także: "Prezes ZUS", "organ odwoławczy"), na podstawie art. 34 § 3 w związku z art. 33 § 1 oraz art. 17 i art 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U z 2023 r., poz. 2505 ze zm.; "u.p.e.a.") utrzymał w mocy postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. (dalej także: "Zakład", "organ egzekucyjny") z 8 maja 2024 r. oddalające zarzuty egzekucyjne.
Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym
i prawnym:
Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R., działając jako organ egzekucyjny w trybie art. 19 § 4 u.p.e.a. wszczął wobec strony postępowanie egzekucyjne wobec nieuregulowanych należności z tytułu składek na podstawie tytułów wykonawczych [...].
Na podstawie ww. tytułów Dyrektor ZUS 3.01.2024 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...]S.A.
9 stycznia 2024 r. (data wpływu 15.01.2024 r.) skarżący zgłosił zarzut w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie ww. tytułów wykonawczych obejmujących odpowiednio należności:
z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego za okres 10.2023 (nr [...]);
z tytułu ubezpieczenia społecznego za okres 09.2023-10.2023 (nr [...]);
z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego za okres 02.2023 -05.2023 (nr [...])
z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego za okres 06.2023 – 09.2023 (nr [...]).
W treści pisma skarżący zarzucił bezpodstawność prowadzonego postępowania egzekucyjnego z powodu nieistnienia zobowiązania odnośnie ww. tytułów wykonawczych. Podnosząc powyższe wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wymienionych wyżej tytułów wykonawczych w całości, przeprowadzenie wnioskowanych dowodów na okoliczności podane w treści zarzutów, wezwanie Sądu Rejonowego dla m. [...]
w W., XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego do udzielenia informacji z akt spółki [...]Sp. z o.o, Spółka Komandytowa w W.
[...], [...] W.KRS [...], NIP [...], REGON [...] o sposobie załatwienia wniosku tej spółki o identyfikatorze [...]w sprawie sygn. [...]j. KRS [...] oraz w razie informacji o zakończeniu tego postępowania - do przedłożenia odpisu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wraz z dowodem doręczenia tego orzeczenia.
8 maja 2024 r. ZUS wydał postanowienie i oddalił w całości zarzut z art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., tj. nieistnienie obowiązku.
20 maja 2024 r. nie zgadzając się z ww. postanowieniem skarżący złożył wniosek o:
ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczące postanowienia ZUS z 8.05.2024 r.
w przedmiocie oddalenia w całości zarzutu w stosunku do ww. tytułów wykonawczych
i jego uchylenie w całości oraz uwzględnienie zgłoszonych zarzutów;
zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych do czasu prawomocnego zakończenia postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
wezwanie Sądu Rejonowego dla [...] W.w W., XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego do przedłożenia:
- całej koperty, w której doręczono do ww. Sądu Rejonowego przesyłkę pocztową dotyczącą wniosku - zwrócony zarządzeniem referendarza tego Sądu z 17.02.2023 r. sygn. akt. [...];
- zwrotnego potwierdzenia doręczenia zarządzenia referendarza Sądu Rejonowego dla [...] W.w W., XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z 17.02.2023 r. sygn. akt [...];
- postanowienia o połączeniu sprawy pod sygnaturą [...]. KRS [...] z bliżej nieznaną sprawą względnie jakiegoś innego dokumentu pisemnego mówiącego o przekazaniu dokumentów z tego wniosku do bliżej nieznanej innej sprawy oraz potwierdzenia doręczenia odpowiednio Spółce lub pełnomocnikowi Spółki [...]Sp. z.o.o. Sp. komandytowa w W. odpisu rzeczonych postanowienia lub dokumentu oraz przeprowadzenie dowodu z doręczonych dokumentów na okoliczność treści, a w szczególności braku wniosku spółki [...]Sp. z.o.o. Sp. komandytowa w sprawie o sygn. [...] oraz nierozpoznania wniosku o wpis zawieszenia działalności, który otrzymał identyfikator [...] oraz sygn. [...] KRS [...], daty jego złożenia, treści i kompletności oraz braku połączenia z inną sprawą.
W piśmie z 20.05.24r. skarżący dodatkowo wniósł o:
- wezwanie Sądu Rejonowego dla [...] W. w W., XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądu do przedłożenia dokumentu kończącego postępowanie w sprawie o sygnaturze [...]. KRS [...];
- dopuszczenie dowodu z wydruku z Repozytorium Akt Rejestrowych spółki [...]Sp. z.o.o Sp. komandytowa KRS [...] dla okresu od 30.08.2022 r. do 14.09.2023 r. na okoliczność braku sprawy o sygnaturze [...].
Prezes ZUS, powołanym na wstępie postanowieniem z 8 listopada 2024r. utrzymał w mocy postanowienie ZUS z 8 maja 2024r.
Na wstępie uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie.
Wskazał następnie, że strona zgłosiła do postępowania egzekucyjnego zarzut
z art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. (nieistnienie obowiązku).
Podał, że 5.12.2023 r. Zakład skierował do strony upomnienia za okres 02.2023r. - 10.2023 r., obejmujące należności na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Upomnienia zostały doręczone stronie 11.12.2023 r.
Następnie, 3.01.2024 r. Zakład wystawił przedmiotowe w sprawie tytuły wykonawcze na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne za okres od 02.2023 do 10.2023, które zostały doręczone stronie 8.01.2024 r.
Z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w 2022 r. skarżący podlegał do ubezpieczeń społecznych oraz do ubezpieczenia zdrowotnego. Za okres 09.2022r. - 03.2023 r. złożył pierwszorazowe dokumenty DRA i dokonał wpłat.
Następnie, 25.04.2023 r. za ww. okres złożył korekty dokumentów ZUS DRA,
w których zwiększył składkę zdrowotną należną do przekazania o łączną kwotę
4 120,35 zł. W związku z brakiem dopłaty na koncie strony powstała zaległość za ten okres, a wpłaty dokonywane przez stronę na bieżąco zostały rozliczone zgodnie
z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych tj. z dnia 5 sierpnia 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1771).
W złożonym 15.01.2024 r. zarzucie skarżący podniósł argument, że od 30.09.2022 r. zawiesił działalność gospodarczą spółki [...]Sp. z o.o. Sp. k. (dalej: "Spółka"), w związku z tym egzekucja prowadzona na podstawie wystawionych
w sprawie tytułów wykonawczych jest bezpodstawna.
Organ odwoławczy powołał w tym względzie treść przepisów art. 24 ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.; zwanej dalej "u.p.p."). Nadmienił, że 25.04.2023 r. skarżący przesłał korekty dokumentów rozliczeniowych za miesiące od 9/2022 r. do 3/2023 r., w których wykazał dwie składki na ubezpieczenie zdrowotne. Według formy opodatkowania- zasady ogólne- podatek liniowy oraz bez formy opodatkowania. 9.05.2023 r. i 3.10.2023 r. przesłał korekty dokumentów za miesiące od 10/2022 r. do 3/2023r., bez wykazanej podstawy i składki na ubezpieczenie zdrowotne - bez formy opodatkowania.
Przesłane dokumenty zostały unieważnione przez Oddział z uwagi na brak informacji w KRS dotyczącej zawieszenia wykonywania działalności.
Zdaniem organu odwoławczego, korekty dokumentów rozliczeniowych za miesiące od 9/2022 r. do 3/2023 r. świadczą o tym, że skarżący był świadomy, że nie doszło do skutecznego zawieszenia działalności w sądzie rejestrowym i tym samym był zobowiązany do wykazania w dokumentach rozliczeniowych podstawy i składki na ubezpieczenie zdrowotne z tego tytułu. Wobec powyższego Zakład prawidłowo rozliczył dokonywane przez stronę wpłaty na poczet składek bieżących na zaległość, która powstała na koncie po złożeniu korekt dokumentów rozliczeniowych.
Nadto, skarżący był zobligowany do opłacania składki zdrowotnej również ze spółki, bowiem fakt zawieszenia działalności spółki nie został skutecznie zgłoszony
w Sądzie rejestrowym, z tego względu brak było też podstaw na skorygowanie dokumentów rozliczeniowych na koncie strony. Z powyższych względów zarzut złożony na podstawie art. 33 § 2 pkt. 1 u.p.e.a nie zasługiwał zdaniem Prezesa ZUS na uwzględnienie.
Odnosząc się natomiast do kwestii przeprowadzenia przez ZUS dodatkowego postępowania w sądzie rejestrowym organ odwoławczy zauważył, że takie postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone przez Zakład.
Sąd Rejonowy XIII Wydział Gospodarczy KRS 22.03.2024 r., w odpowiedzi na skierowane przez Zakład zapytanie poinformował, że Spółka złożyła 10.01.2022 r. wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej z dniem 30.09.2022 r. Przedmiotowy wniosek nie został uwzględniony, ponieważ w przypadku przedsiębiorcy wpisanego do KRS okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku. Wniosek o zmianę danych został złożony w dniu 4.10.2022 r., natomiast data zawieszenia wykonywania działalności została wskazana na dzień 30.09.2022 r., a zatem niezgodnie przepisami prawa.
Postanowieniem z 13.10.2022 r. sygn. sprawy: [...]odmówiono wpisu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. W/w spółka złożyła wniosek
w dniu 10.02.2023 r., który postanowieniem sygn. sprawy [...] KRS [...] z 17.02.2023 r. został zwrócony z uwagi na to, że nie został złożony za pośrednictwem systemu teleinformatycznego (pismo z 15.03.2024 r. w załączeniu).
11.04.2024 r. skierowano wniosek do Sądu Rejonowego dla [...] W.
w W., XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego
o poinformowanie o sposobie załatwienia wniosku elektronicznego ww. Spółki
w sprawie o sygnaturze [...] KRS [...] (data wniesienia wniosku do Sądu 30.09.2022 r., data wpływu wniosku do Sądu 5.10.2022 r.) oraz w przypadku zakończenia tego postępowania o przedłożenie odpisu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wraz z dowodem doręczenia tego orzeczenia.
10.06.2024 r. wpłynęło pismo z Sądu Rejonowego w W.z informacją, że wniosek sygn. sprawy [...] KRS [...] połączono ze sprawą o sygn. sprawy [...] KRS [...] do wspólnego rozpoznania i rozstrzygania. Pomimo wniosku do Sądu o przedłożenie dowodu doręczenia orzeczenia, Sąd nie odniósł się do powyższego zagadnienia.
Z informacji otrzymanej z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że Spółka nie zgłosiła skutecznie zawieszenia działalności gospodarczej. Zdaniem Prezesa ZUS, ZUS nie jest właściwy do wzywania sądu rejestrowego do przeprowadzenia dalszych, dodatkowych dowodów i wyjaśnień w sprawie skarżącego. Dalsze wyjaśnienie sprawy powinno mieć miejsce na linii płatnik (pełnomocnik płatnika) i sąd rejestrowy.
Wobec powyższego żądanie strony przeprowadzenia przez ZUS dodatkowego postępowania w sądzie rejestrowym nie zasługuje na uwzględnienie.
Końcowo, odnosząc się do podniesionej we wniosku kwestii zawieszenia przedmiotowego postępowania organ odwoławczy zauważył, że w sprawie skarżącego organ egzekucyjny wydał 2 lutego 2024 r. postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, w związku ze złożonymi zarzutami. Organ egzekucyjny nie miał obowiązku wydawać postanowienia o zawieszeniu postępowania, skoro już je wydał to oznacza, że można mu przypisać tylko charakter deklaratoryjny.
W związku z wydanym 8 maja 2024 r. postanowieniem ZUS w przedmiocie oddalenia zarzutów w całości, organ egzekucyjny podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne. Na gruncie art. 35 § 1 u.p.e.a postępowanie egzekucyjne jest zawieszone do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia
w sprawie.
Tym samym na gruncie niniejszej sprawy podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego w ocenie Prezesa ZUS było przedwczesne, gdyż przed upływem terminu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec tego przedmiotowe postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego powinno być wyeliminowane z obrotu prawnego.
29 października 2024 r. Dyrektor ZUS wydał postanowienie o uchyleniu postanowienia z 8 maja 2024 r.
Odnosząc się do żądania strony złożonego we wniosku o ponowne rozpatrzenie zarzutów, tj. zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych do czasu prawomocnego zakończenia postępowania
z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes ZUS wyjaśnił, że wobec tego, że do czasu wydania ostatecznego postanowienia w sprawie zarzutów zawieszenie postępowania egzekucyjnego następuje z mocy prawa, wniosek w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona działaniem pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonych postanowień organów obydwu instancji i przekazanie sprawy Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział
w R. do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego, postawił zarzuty naruszenia:
przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 77 § 1
i 78 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. poprzez pominięcie zgłoszonych przez skarżącego wniosków dowodowych zgłoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 20.05.2024, a to wezwania Sądu Rejonowego dla [...] W.
w W. do przedłożenia:
postanowienia o połączeniu sprawy pod sygnaturą [...] KRS [...] z bliżej nieznaną inną sprawą, względnie jakiegoś innego dokumentu pisemnego mówiącego o przekazaniu dokumentów z tego wniosku do bliżej nieznanej innej sprawy oraz
potwierdzenia doręczenia odpowiednio Spółce lub pełnomocnikowi Spółki [...] Sp. z o.o. Sp. k. w W. odpisu rzeczonych postanowienia lub dokumentu oraz poczynienia ustaleń sprzecznych z faktami, które potwierdzone zostałyby w efekcie przeprowadzenia wnioskowanych dowodów.
naruszenie przepisu art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez przedwczesną w kontekście zarzutu naruszenia przepisów art. 77 § 1
i 78 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. i nieuzasadnioną ocenę bezpodstawności zarzutów zgłoszonych przez skarżącego pismem z dnia 9.01.2024.
Rozwijając postawione zarzuty pełnomocnik podtrzymał stanowisko, że
w realiach tej sprawy przedwcześnie oddalono zgłoszony w postępowaniu egzekucyjnym zarzut nieistnienia obowiązku, z uwagi na niewyjaśnienie przez organ spornej kwestii skutecznego zawieszenia działalności gospodarczej przez Spółkę, która ma kluczowy wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzone w sprawie w tym względzie postępowanie wyjaśniające jest bowiem niewystarczające do prawidłowego rozstrzygnięcia, co stanowi o zasadności postawionych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę, Prezes wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że zarzuty skargi stanowią powtórzenie argumentacji zawartej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, do których organ odwoławczy odniósł się wystarczająco w zaskarżonym postanowieniu. Uznał, że w realiach rozpoznawanej sprawy bezsporne jest, że skarżącemu nie udało się skutecznie dokonać wpisu do KRS w przedmiocie zawieszenia działalności w oczekiwanej przez niego dacie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu z normami prawnymi - proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonego aktu i na podstawie ustalonego przez organy stanu faktycznego. W związku z tym, aby wyeliminować
z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego
w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.
W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu egzekucyjnego zostały wydane z naruszeniem art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775, także jako: "k.p.a.") w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a., które mogło doprowadzić do wadliwego uznania zgłoszonego przez skarżącego zarzutu nieistnienia obowiązku (art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a.) za niezasadny.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są podstawowym środkiem służącym ochronie interesów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Przesłanki, które stanowią podstawę wniesienia zarzutów, ustawodawca enumeratywnie wymienił w art. 33 u.p.e.a., zaś procedurę postępowania przy rozpatrywaniu zgłoszonych zarzutów uregulował w art. 34 u.p.e.a.
Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Stosownie do art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być nieistnienie obowiązku.
Specyfiką tej instytucji jest to, że w ramach postępowania w sprawie rozpatrzenia zarzutów, organ nie rozpatruje sprawy pod względem merytorycznym. Postępowanie
w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym może toczyć się jedynie
w ramach zarzutów wskazanych przez zgłaszającego te zarzuty. Organ
w postępowaniu wszczętym wniesionymi zarzutami jest nimi związany i zarzuty te ograniczają zakres orzekania. Celem zarzutów jest ochrona strony postępowania egzekucyjnego przed niezasadnym lub niezgodnym z prawem wszczęciem
i prowadzeniem egzekucji. Postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów i zajęcia stanowiska w ich przedmiocie służy merytorycznemu ich załatwieniu w tym postępowaniu.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący, działaniem pełnomocnika,
z zachowaniem terminu 7 dni od daty doręczenia tytułów wykonawczych (8 stycznia 2024 r.), obejmujących składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres od lutego 2023 r. do maja 2023 r. (tyt. wykonawczy nr [...]), za okres od czerwca 2023 r. do września 2023 r. (tyt. wykonawczy nr [...]), za październik 2023 r. (tyt. wykonawczy nr [...] oraz na ubezpieczenia społeczne za wrzesień i październik 2023 r. (tyt. wykonawczy nr [...]), wniósł w dniu 10 stycznia 2024 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) zarzuty do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tych tytułów wykonawczych, wskazując, iż egzekwowane należności nie istnieją. Podniesiono, iż działalność gospodarcza prowadzona przez [...] Sp. [...] od dnia 30 września 2022 r. była zwieszona, pomimo braku wpisu w KRS i z tego powodu skarżący nie był zobligowany do opłacania składek na ubezpieczenia zdrowotne. Dodał przy tym, iż ww. Spółka złożyła wniosek o wpis zawieszenia działalności gospodarczej w dniu
30 września 2022 r. i zawieszenie nastąpiło od tej daty. Skarżący we wskazanym okresie posiadał jeden tytuł ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego i składki zostały opłacone.
Orzekające w sprawie organy powołując się na art. 24 ust. 3 u.p.p. oraz informacje uzyskane od Sądu Rejonowego dla [...] W. w W.XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, ustaliły iż wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej z dniem 30 września 2022 r. nie został uwzględniony. Postanowieniem z 13 października 2022 r. odmówiono wpisu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Wniosek złożony w dniu 10 lutego 2023 r., postanowieniem
z dnia 17 lutego 2023 r. został zaś zwrócony. W oparciu o informację otrzymaną
z Krajowego Rejestru Sądowego organy ustaliły, iż Spółka nie zgłosiła skutecznie zawieszenia działalności gospodarczej.
Autor skargi zarówno w jej zarzutach, jak i w uzasadnieniu odnosi się
w szczególności do okoliczności towarzyszących złożeniu wniosków o wpis zawieszenia działalności gospodarczej z identycznymi załącznikami: sygn. akt [...] KRS [...] , wniesiony w dacie 30.09.2022, wpłynął w dacie 5.10.2022 oraz sygn. akt [...] KRS [...], wniesiony w dacie 4.10.2022, wpłynął 4.10.2022 oraz sposobu procedowania w tym zakresie przez Sąd Rejonowy, ponosząc m.in., że Spółka do daty sporządzenia skargi nie otrzymała żadnej oficjalnej informacji o sposobie załatwienia wniosku zarejestrowanego pod sygnaturą [...]. KRS [...] lub o połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania
i rozstrzygnięcia.
Spór w sprawie dotyczy zatem ustalenia istnienia u skarżącego tytułu do objęcia ubezpieczeniami zdrowotnym i społecznymi i wynikającego z tego tytułu obowiązku uiszczenia składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne, wskazanych w ww. tytułach wykonawczych. Powołuje się zatem na nieistnienie obowiązku, o którym mowa w art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a.
Wskazać zatem wypada, że nieistnienie obowiązku oznacza przede wszystkim sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał, np. z mocy prawa albo nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też decyzja taka została wydana, lecz nie nastąpiło jej skuteczne doręczenie albo decyzję taką następnie uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie. W orzecznictwie wskazuje się, że przez nieistnienie obowiązku należy rozumieć nie tylko brak należności głównej lub odsetek za zwłokę, lecz również brak innych należności objętych tytułem wykonawczym, w tym kosztów egzekucyjnych (wyrok WSA w Białymstoku z 18 września 2024 r. sygn. akt II SA/Bk 125/24).
Zgodnie z art. 24 ust. 3 u.p.p. w przypadku przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż
w dniu złożenia wniosku, i trwa do dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji
o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, który nie może być wcześniejszy niż dzień złożenia wniosku.
Wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz
o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego następuje na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze Sądowym (art. 24 ust. 5 u.p.p.).
W tych okolicznościach trafnie organ egzekucyjny badając zasadność wniesionego zarzutu dokonał ustaleń co do podnoszonej przez skarżącego kwestii zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej prowadzonej przez [...] Sp. z o.o. Sp. komandytową. Z informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców dotyczącej tego podmiotu nie wynika, aby widniał w Rejestrze wpis
o zawieszeniu przez ww. Spółkę działalności gospodarczej w okresie objętym tytułami wykonawczymi, o których mowa w niniejszej sprawie. Z ww. informacji wynika, iż działalność została zawieszona w dniu 31.08.2020 r., w dniu 1.09.2022 r. została wznowiona, zaś wpisem z dnia 26.10.2023 r. wykreślono podmiot z KRS, a wpis ten jest nieprawomocny. Z dołączonych do akt sądowych akt zawierających korespondencję
z Sądem Rejonowym dla [...] W.w W. XIII Wydział Gospodarczy KRS wynika, że przed tym Sądem zapadały rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosków składanych przez ww. Spółkę o wpisanie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Postanowieniem z 13 października 2022 r. sygnatura sprawy [...] odmówiono wpisu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, zaś zarządzeniem z dnia 17 lutego 2023 r. sygn. sprawy [...] wniosek został zwrócony. Z pisma Sądu Rejonowego z dnia 4 czerwca 2024 r. oraz dołączonego do tego pisma zarządzenia wynika, iż wniosek o sygn. sprawy [...] KRS [...] połączono ze sprawą sygn. [...] .KRS [...] do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Z powyższego wynika, że postanowieniem
o odmowie wpisu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej z dnia
13 października 2022 r. objęto obydwa wskazane w skardze wnioski. Z postanowienia, jak i pozostałej korespondencji nie wynika jednak, czy postanowienie z dnia
13 października 2022 r. kończy prawomocnie postępowanie w sprawie. W ocenie Sądu brak jest podstaw do dokonywania przez organ egzekucyjny szczegółowych ustaleń co do sposobu procedowania przez sąd rejestrowy w przedmiocie składanych przez Spółkę wniosków, czego, jak wskazuje argumentacja skargi oczekuje skarżący. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia w odniesieniu do zgłoszonego zarzutu konieczne jest jednak ustalenie, czy postępowanie w przedmiocie wniosku o wpis zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przez Spółkę zostało prawomocnie zakończone. Dopiero wówczas będzie możliwe prawidłowe i nie budzące wątpliwości odniesienie się do zgłoszonego zarzutu nieistnienia obowiązku.
Wobec tego, iż takich ustaleń w sprawie zabrakło Sąd uznał za zasadne uwzględnienie skargi. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ egzekucyjny winien uwzględnić ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania w sprawie wynikające z powyższych wywodów.
Z tych względów Sąd orzekając na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)
i c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.