I SA/Gd 550/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gdańsku uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia, uznając, że zarzuty strony były zasadne i powinny zostać rozpatrzone merytorycznie.
Skarżąca A.C. wniosła o sprostowanie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, które przedłużało termin czynności kontrolnych, kwestionując podaną przyczynę. Po odmowie sprostowania, złożyła zażalenie, które Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił bez rozpoznania z powodu braków formalnych. WSA w Gdańsku uchylił postanowienie organu odwoławczego, uznając, że zażalenie powinno zostać rozpatrzone merytorycznie, a zarzuty strony dotyczące oczywistej omyłki pisarskiej powinny zostać zbadane.
Sprawa dotyczyła skargi A.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które pozostawiło bez rozpoznania jej zażalenie na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej dotyczyło przedłużenia terminu czynności kontrolnych, a skarżąca kwestionowała podaną przyczynę jako niezgodną ze stanem faktycznym i domagała się sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Po odmowie sprostowania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, skarżąca złożyła zażalenie, które Dyrektor Izby Skarbowej uznał za niespełniające wymogów formalnych i pozostawił bez rozpoznania, wzywając do uzupełnienia braków. Skarżąca wniosła skargę do WSA w Gdańsku, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę za zasadną, uchylając zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził, że zażalenie skarżącej oraz pisma procesowe wyczerpywały wymogi formalne, a organ odwoławczy powinien był rozpatrzyć zażalenie merytorycznie, rozstrzygając kwestię oczywistej omyłki pisarskiej, zamiast pozostawiać je bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Organ odwoławczy nieprawidłowo pozostawił zażalenie bez rozpoznania. Zażalenie i pisma procesowe strony wyczerpywały wymogi formalne, a organ powinien był rozpatrzyć je merytorycznie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zażalenie skarżącej oraz pisma procesowe złożone w uzupełnieniu wyczerpywały dyspozycję przepisów prawa dotyczących wymogów formalnych zażalenia. W związku z tym organ odwoławczy winien był rozpatrzyć zażalenie merytorycznie, a nie pozostawiać je bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
PPSA art. 145 § § 1 pkt 1 lit. "c"
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
o.p. art. 228 § § 1 i § 2
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 222
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 239
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 169 § § 1
Ordynacja podatkowa
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
o.p. art. 120
Ordynacja podatkowa
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
o.p. art. 121 § § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie i pisma procesowe strony wyczerpywały wymogi formalne. Organ odwoławczy powinien rozpatrzyć zażalenie merytorycznie. Kwestia sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej powinna zostać rozstrzygnięta.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy winien był rozpatrzyć zażalenie merytoryczne a nie pozostawiać je bez rozpatrzenia podstawową i jedyną kwestią mającą znaczenie w rozważanej sprawie a mianowicie, czy kwestionowane przez stronę okoliczności faktyczne stanowiące zdaniem organu kontroli skarbowej podstawę do przedłużenia czynności kontrolnych mogą być sprostowane jako oczywista omyłka pisarska.
Skład orzekający
Elżbieta Rischka
przewodniczący sprawozdawca
Małgorzata Gorzeń
przewodniczący
Elżbieta Rischka
sprawozdawca
Małgorzata Tomaszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących wymogów formalnych zażalenia oraz dopuszczalności sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i procedury administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu procedury podatkowej - prawidłowego rozpoznawania zażaleń i możliwości korygowania błędów przez organy. Jest to istotne dla prawników procesowych i doradców podatkowych.
“Czy organ podatkowy może zignorować Twoje zażalenie? WSA w Gdańsku wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Gd 550/05 - Wyrok WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2006-09-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-07-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Elżbieta Rischka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6119 Inne o symbolu podstawowym 611 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska Protokolant Starszy Referent Beata Jarecka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 września 2006 r. sprawy ze skargi A.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia w sprawie odmowy prostowania sentencji postanowienia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie I SA/Gd 550/05 U z a s a d n i e n i e Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art. 228 § 1 i § 2 w związku z art. 222, art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) pozostawił bez rozpatrzenia zażalenie Pani A.C. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy sprostowania sentencji postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] Nr [...] o zmianie treści upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny: Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej zmienił treść upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych prowadzonych u Pani A.C. poprzez przedłużenie terminu ważności upoważnienia do dnia 31.10.2004 r. z uwagi na długoterminową zwłokę w dostarczeniu oświadczeń o wysokości i źródłach uzyskanych dochodów oraz poniesionych wydatkach w 2001 roku. Na niniejsze postanowienie nie przysługiwało zażalenie. W dniu 10 września 2004 r. Pani A.C. złożyła wniosek o sprostowanie sentencji przedmiotowego postanowienia, w związku ze stwierdzeniem, iż podana przyczyna przedłużenia terminu upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych jest niezgodna ze stanem faktycznym. W treści wniosku Podatniczka podniosła również zarzuty w przedmiocie prowadzonego postępowania kontrolnego. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej odmówił sprostowania sentencji postanowienia z dnia [...]. z uwagi na fakt, iż nie zawierało ono błędów rachunkowych ani innych oczywistych omyłek. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wnosząc o jego uchylenie, podniosła te same zarzuty co we wniosku o sprostowanie. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdzając, iż złożone przez stronę zażalenie nie spełnia wymogów formalnych (podnoszone zarzuty nie dotyczą bowiem istoty rozpoznawanej sprawy lecz odnoszą się wprost do zakresu postępowania kontrolnego), na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej pismem z dnia 16 marca 2005 r. wezwał stronę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że niewypełnienie powyższych warunków spowoduje pozostawienie zażalenia bez rozpatrzenia. Natomiast, analizując wywody strony zawarte w pismach z dnia 08.IV.2005 r., oraz z 25.IV.2005 r., organ ten stwierdził, iż strona nie sprecyzowała zarzutów przeciw przedmiotowemu postanowieniu; w istocie bowiem wskazane zarzuty nadal odnoszą się bezpośrednio do nieprawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania kontrolnego. Powyższe zdaniem, organu odwoławczego uzasadniało pozostawienie zażalenia bez rozpatrzenia. W skardze na powyższe postanowienie strona wnosząc o jego uchylenie, zarzuciła organom naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, oraz w zw. z art. 6 k. p. a., a także art. 121 § 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi strona ponownie dowodzi, iż w postanowieniu z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej niezgodnie z prawdą jako przyczyną przedłużenia czynności kontrolnych podał "długoterminową zwłokę w dostarczeniu oświadczeń o wysokości i źródłach uzyskanych dochodów oraz poniesionych wydatkach w 2001 r." Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Otóż jak trafnie podkreślono w zaskarżonym postanowieniu stosownie do treści art. 222 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej zażalenie na postanowienie organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. W ocenie sądu zażalenie jak i pisma procesowe strony złożone w uzupełnieniu zażalenia wyczerpywały dyspozycję cyt./w przepisów prawa. Zatem organ odwoławczy winien był rozpatrzyć zażalenie merytoryczne a nie pozostawiać je bez rozpatrzenia i rozstrzygnąć podstawową i jedyną kwestię mającą znaczenie w rozważanej sprawie a mianowicie, czy kwestionowane przez stronę okoliczności faktyczne stanowiące zdaniem organu kontroli skarbowej podstawę do przedłużenia czynności kontrolnych mogą być sprostowane jako oczywista omyłka pisarska. Z tych przyczyn na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c", art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w wyroku. DSz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI