VIII SA/Wa 446/24

VIII SA/Wa 446/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-07-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-06-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Kosterna /sprawozdawca/
Marek Wroczyński /przewodniczący/
Renata Nawrot
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I FZ 126/25 - Postanowienie NSA z 2025-10-23
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 33d par. 2 pkt 6 w zw. z art. 33f
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 18 lipca 2024 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 25 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zabezpieczenia wykonania decyzji w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 września 2023r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: Kolegium lub Organ odwoławczy), po rozpoznaniu zażalenia R. D. (dalej Skarżąca lub Strona), działając między innymi na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w związku z art. 33d § 2 pkt 6, art. 33f § 1 i art. 33g ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2022 r. Nr 2651 ze zm.; dalej: Op lub Ordynacja podatkowa) utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. (dalej Burmistrz lub organ I instancji) znak [...] z 6.07.2023 r. o odmowie przyjęcia przez organ podatkowy zabezpieczenia wykonania decyzji nr [...] Burmistrza Gminy K. z 28.06.2022 r. i decyzji [...] Burmistrza Gminy K. z 28.06.2022 r.
Przedmiotowe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Oznaczonym na wstępie postanowieniem (znak [...]) z 6.07.2023 r. Burmistrz orzeczono Stronie o odmowie przyjęcia przez organ podatkowy zabezpieczenia wykonania decyzji nr [...] Burmistrza z 28.06.2022 i decyzji [...] Burmistrza z 28.06.2022 poprzez przelanie należności z decyzji nr [...] z 26 sierpnia 2022r. dotyczącej zwrotu podatku akcyzowego dla skarżącej na poczet zabezpieczenia zobowiązań podatkowych ze wskazanych decyzji. Organ powołał w postanowieniu, że Skarżąca w piśmie z 31.10.2023 r. (...) wnioskowała o przelanie należności z decyzji z 26 sierpnia 2022r. nr [...] dotyczącej zwrotu podatku akcyzowego na zabezpieczenie zobowiązań podatkowych wynikających z decyzji o nr [...] i [...].
W ocenie organu I instancji wskazana przez podatniczkę forma zabezpieczenia zobowiązań podatkowych i nie mieści w żadnej z tych form zabezpieczenia, o których mowa w art. 33f § 1 Op. Przekazanie kwoty zwrotu podatku akcyzowego na zabezpieczenie zobowiązań podatkowych ze wskazanych w decyzji, nie stanowi również wniosku o uznanie kwoty na rachunku depozytowym organu podatkowego na poczet wskazanych zobowiązań podatkowych. Z literalnego brzmienie użytego w art. 33d § 2 zdanie 1 Ordynacji podatkowej sformułowania "następuje przez przyjęcie" wynika, że przyjęcie zabezpieczenia nie ma charakteru przyrzeczenia przez organ podatkowy, że po dopełnieniu przez zainteresowanego odpowiednich formalności zabezpieczenie zostanie przyjęte. Przyjęcie to inaczej wyrażenie zgody na coś, zaakceptowanie czegoś. Ponieważ zaś przyjąć można wyłącznie coś, co już istnieje, zatem przyjęcie zabezpieczenia oznacza zaakceptowanie istniejącego i ustanowionego zabezpieczenia w jednej z form określonych w art. 33d § 2 Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego warunkiem pozytywnego rozpoznania wniosku jest istnienie w momencie wydawania postanowienia zabezpieczenia w jednej z form wymienionych w art. 33d Ordynacji podatkowej, zaś niedokonanie przez Podatnika wpłaty na konto depozytowe organu podatkowego kwoty umożliwiającej przyjęcie zabezpieczenia, obliguje organ do wydania postanowienia odmownego. (...)
Dodatkowo Burmistrz nie może dokonać dyspozycji według żądania wnioskującej z uwagi na to, iż niewykorzystana kwota dotacji w sprawie zwrotu podatku została zwrócona na rachunek właściwego urzędu wojewódzkiego, do czego obligowały przepisy Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i rozwoju wsi z dnia 23 sierpnia 2006 r. w sprawie przekazania gminom dotacji celowej na postępowanie w sprawie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystanego do produkcji rolnej i jego wypłatę (Dz. U. z 2013 r. poz.1339, z 2019r.poz.474, 2379).
Reasumując Burmistrz przyjął, że skoro Podatniczka nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego dokonanie zabezpieczenia w jednej z form wymienionych w art. 33d § 2 Ordynacji podatkowej, to wobec niedokonania przez nią, w tym również wpłaty na konto depozytowe organu podatkowego należności umożliwiającej przyjęcie zabezpieczenia wystąpiły podstawy do wydania postanowienia odmownego.
W zażaleniu na to postanowienie strona wskazała m. in., że środki finansowe (zwrot akcyzy) znajdowały się na koncie urzędu, ale organ rozpatrzył jej wniosek z 31.10.2022 r. dopiero zaskarżonym postanowieniem z 6.07.2023 r., tj. po ponagleniu Skarżącej, które uznane zostało przez Kolegium za uzasadnione. Skarżąca wskazała, że za błędy urzędników ona musi płacić - została obciążona kosztami egzekucyjnymi.
Kolegium rozpoznając sprawę na wstępie przypomniało, że dotyczy ona wniosku Skarżącej z 31.10.2022 r. o przelanie należności z decyzji nr [...] (przyznającej Skarżącej zwrot podatku akcyzowego) na zabezpieczenie należności z decyzji nr [...]
i [...].
Wyjaśniło, że formy zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego przewiduje art. 33d Op., który m. in. stanowi:
Zabezpieczenie wykonania decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub wykonanie decyzji o zabezpieczeniu, o którym mowa w art. 33, następuje w tiybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w formie określonej w § 2.
Zabezpieczenie wykonania decyzji następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy, na wniosek strony, zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z tej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, w formie:
gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;
poręczenia banku;
weksla z poręczeniem wekslowym banku;
czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;
zastawu rejestrowego na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski - według ich wartości nominalnej;
uznania kwoty na rachunku depozytowym organu podatkowego;
sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, do wyłącznego dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku lokaty terminowej.
Podkreśliło przy tym, że stan faktyczny należy odnieść wyłącznie do w/w przepisów. Specyfika sprawy polega zaś na tym, że organ I instancji rozpatrzył w/w wniosek Skarżącej po dacie przekazania przez ten organ środków przeznaczonych na realizację decyzji nr [...] (przyznającej Skarżącej zwrot podatku akcyzowego) do urzędu wojewódzkiego jako środków nie odebranych przez Skarżącą. Organ I instancji nie posiadał zatem w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia na swoich rachunkach środków, których dotyczy wniosek Skarżącej.
W takiej sytuacji nie było zatem możliwe przyjęcie zabezpieczenia przewidzianego w w/w art. 33d § 2 pkt 6 Op. Skoro organ I instancji nie posiadał środków Skarżącej, czyli w momencie wydawania postanowienia dot. zabezpieczenia nie dopełnione zostały odpowiednie formalności - organ nie był w stanie zaakceptować zabezpieczenia w formie określonej w art. 33d § 2 pkt 6 Op., które to zabezpieczenie de facto nie istniało. Przyczyny zaistniałego stanu rzeczy (ewentualne błędne działania organu wskazywane przez Skarżącą), zdaniem Kolegium nie mają wpływu na zaskarżone postanowienie. Skarżąca może dochodzić swoich roszczeń w innych trybach proceduralnych.
Dlatego też, zarzuty zażalenia SKO uznało za chybione dodając, że na gruncie niniejszej sprawy nie mają znaczenia zarzucane przez Skarżącą w zażaleniu ewentualne błędy urzędników - nie determinuje to rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie w/w art. 33d § 2 pkt 6 Op. Podobnie należało ocenić argumentację dotyczącą upomnienia skierowanego do Skarżącej - jest to kwestia wtórna i niejako oderwana od postępowania w przedmiocie przyjęcia zabezpieczenia.
Strona zaskarżyła omówione postanowienie Kolegium w całości. W skardze, która ma charakter opisowy, strona przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie nie znajdując podstaw do odmowy przyjęcia zabezpieczenia przez organ, o które wnioskowała celem zabezpieczenia zadłużenia w podatku rolnym. Uznała, że w sposób sprzeczny z przepisami art. 33f § 1 i art. 33d § 1 i 2 pkt 6 Op organy w sprawie tego nie uczyniły. W jej ocenie błędnie uznały przy tym, że na rachunku depozytowym organu (który jest jednocześnie rachunkiem podatkowym) w dacie wnioskowania o przyjęcie zabezpieczenia środki pochodzące ze zwrotu skarżącej akcyzy już tam się nie znajdowały. Takie działania organów naraziły skarżącą na obciążenie jej dodatkowymi kosztami egzekucyjnymi z powodu wystawienia trzech tytułów wykonawczych.
Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie. Dostrzegło, że zarzuty skargi dotyczą kilku wątków (m. in. postępowania egzekucyjnego, błędów urzędników, etc.) mających źródło we wniosku Skarżącej z 31.10.2022 r. o przelanie należności z decyzji nr [...] (przyznającej Skarżącej zwrot podatku akcyzowego) na zabezpieczenie należności z decyzji nr [...] i [...]. Wg Kolegium zarzuty te nie mają wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie. Kolegium w swoim postanowieniu wyjaśniło, że stan faktyczny odnieść trzeba wyłącznie do przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego, tj. art. 33d i następne. Przepisy te wytyczają ramy postępowania.
W takiej sytuacji nie było zatem możliwe przyjęcie zabezpieczenia przewidzianego w w/w art. 33d § 2 pkt 6 Op. Skoro organ I instancji nie posiadał środków Skarżącej, czyli w momencie wydawania postanowienia dot. zabezpieczenia nie dopełnione zostały odpowiednie formalności - organ nie był w stanie zaakceptować zabezpieczenia w formie określonej w art. 33d § 2 pkt 6 Op., które to zabezpieczenie de facto nie istniało. Przyczyny zaistniałego stanu rzeczy (ewentualne błędne działania organu wskazywane przez Skarżącą) nie mają wpływu na zaskarżone postanowienie. Wskazywane zarzuty nie są zasadne na gruncie rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie w/w art. 33d § 2 pkt 6 Op. Kolegium wskazało w zaskarżonym postanowieniu, że Skarżąca może dochodzić swoich roszczeń w innych trybach proceduralnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej
pod względem zgodności z prawem. Zakres kontroli sądu wyznacza przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Inne wątki, pretensje Skarżącej, zawarte w piśmie Skarżącej dotyczące konfliktu z organami, poza kwestią odmowy przyjęcia zabezpieczenia, nie mogły być w tej sprawie rozpoznane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Z uwagi na lekturę skargi, która jest wielowątkowa, podkreślenia na wstępie wymaga, że ramy faktyczne i prawne rozpoznawanej sprawy wyznacza wniosek skarżącej z 31.10.2022 r. w zakresie dotyczącym przyjęcia zabezpieczenia. Jak ustalono bowiem w sprawie, skarżąca wystąpiła do organu o przelanie należności z decyzji nr [...] (przyznającej Skarżącej zwrot podatku akcyzowego) na zabezpieczenie należności z decyzji nr [...] i [...]. Organy orzekające w sprawie odmówiły przyjęcia zabezpieczenia wykonania decyzji nr [...] Burmistrza z 28.06.2022 i decyzji [...] Burmistrza z 28.06.2022 poprzez przelanie należności z decyzji nr [...] z 26 sierpnia 2022r. dotyczącej zwrotu podatku akcyzowego dla skarżącej na poczet zabezpieczenia zobowiązań podatkowych ze wskazanych decyzji wywodząc, że wskazana przez skarżącą forma zabezpieczenia zobowiązań podatkowych nie stanowi żadnej z form przewidzianych w treści art. 33d § 2 Op w związku z art. 33f § 1 Op. Na koncie depozytowym organu nie widniała wpłata od skarżącej umożliwiająca przyjęcie zabezpieczenia przewidzianego ww. przepisach. Zdaniem strony natomiast organy wadliwie zastosowały przepisy Op, gdyż dysponowały kwotą zwrotu skarżącej podatku akcyzowego, która w jej ocenie stanowiła formę zabezpieczenia jej zobowiązania podatkowego (w podatku rolnym) i organ dysponując tą kwotą na swoim rachunku depozytowym (który jest jednocześnie rachunkiem podatkowym) winien "przelać" tą należność w celu zabezpieczenia.
Przechodząc zatem do kontroli zaskarżonych postanowień Sąd wskazuje, że zostały wydane zgodnie z prawem.
Wskazać w tym miejscu należy, że formy zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego przewiduje art. 33d Op, który m. in. stanowi:
Zabezpieczenie wykonania decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub wykonanie decyzji o zabezpieczeniu, o którym mowa w art. 33, następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w formie określonej w § 2.
Zabezpieczenie wykonania decyzji następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy, na wniosek strony, zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z tej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, w formie:
gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;
poręczenia banku;
weksla z poręczeniem wekslowym banku;
czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;
zastawu rejestrowego na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski - według ich wartości nominalnej;
uznania kwoty na rachunku depozytowym organu podatkowego;
sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, do wyłącznego dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku lokaty terminowej.
Podkreślenia wymaga, że art. 33d § 2 Op w sposób wyczerpujący wymienia przesłanki obligatoryjnego wstrzymania wykonania decyzji przez organ pierwszej instancji (jeżeli ziści się choćby jedna z nich). Oznacza to, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji bez zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z tej decyzji w formie wskazanej w art. 33d § 2 o.p. nie może wywołać zamierzonego przez wnioskodawcę skutku.
W niniejszej sprawie organy obu instancji trafnie postanowiły odmowę skarżącej przyjęcia zabezpieczenia przez uznanie kwoty na rachunku depozytowym organu podatkowego na podstawie art. 33d § 2 pkt 6 o.p. ponieważ skarżąca nie dokonała wpłaty środków pieniężnych na rachunek depozytowy organu w wysokości odpowiadającej zaległościom wraz z odsetkami za zwłokę.
Tym samym zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skoro powyższy przepis nie przewiduje formy zabezpieczenia w formie "przelania" zwrotu podatku akcyzowego na należności (zaległości) strony w innym podatku (wynikającym ze wskazanych przez stronę w jej wniosku decyzji). Pozostałe wątki skargi, jak słusznie dostrzegł organ odwoławczy, nie stanowią przedmiotu niniejszego postępowania, zaś stan faktyczny odnieść trzeba wyłącznie do przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego, tj. art. 33d i następne, które wytyczają ramy niniejszego postępowania.
Końcowo wyjaśnienia stronie wymaga i powtórzenia, że przyznany jej stosowną decyzją zwrot podatku akcyzowego, którego nie odebrała w zakreślonym w decyzji terminie z powodu złożenia wniosku o przekazanie należności zwrotu podatku akcyzowego na zabezpieczenie do czasu zakończenia toczących się postępowań, nie stanowi formy zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego przewidzianej w treści art. 33d Op.
Powyższą kwestię prawidłowo wyjaśnił organ I instancji argumentując przy tym, że organ podatkowy jest dysponentem przekazanych kwot dotacji jedynie w ściśle określonym celu (zwrot podatku akcyzowego ) i nie mógł otrzymanymi w ramach dotacji środkami dysponować w sposób dowolny. Wskazane kwoty z ww. dotacji nie są nadto przekazywane na konto depozytowe. Brak było zatem możliwości zaliczenia kwot przyznanych w drodze dotacji na poczet przysługujących należności z tytułu bieżących czy przyszłych zobowiązań podatkowych podatników uprawnionych do zwrotu podatku akcyzowego ani też nie może dokonać przelewu tych kwot na konto depozytowe organu podatkowego.
Z tych wszystkich względów Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku, czyli skargę oddalił.