VIII SA/Wa 44/25Zawieszenie zasiłku stałe aresztowanie data
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. o zawieszeniu prawa do zasiłku stałego od 2 kwietnia 2024 r. z powodu tymczasowego aresztowania. Organ I instancji powołał się na art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, wskazując, że osoba tymczasowo aresztowana ma zawieszone prawo do świadczeń, a za okres tymczasowego aresztowania nie udziela się świadczeń. Jako datę rozpoczęcia tymczasowego aresztowania wskazano 2 kwietnia 2024 r., powołując się na pismo Aresztu Śledczego. Skarżący odwołał się, twierdząc, że tymczasowe aresztowanie rozpoczęło się od 4 kwietnia 2024 r. SKO utrzymało decyzję organu I instancji, uznając datę 2 kwietnia 2024 r. za prawidłową, ponieważ zgodnie z art. 265 Kpk okres tymczasowego aresztowania liczy się od dnia zatrzymania. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że organy administracji dowolnie oceniły materiał dowodowy w zakresie momentu rozpoczęcia tymczasowego aresztowania. Brak było w aktach postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, a pismo aresztu wskazywało jedynie na zatrzymanie 2 kwietnia 2024 r. i doprowadzenie do aresztu 5 kwietnia 2024 r. Sąd podzielił stanowisko skarżącego, że w przypadku decyzji ograniczających prawa strony, przesłanki do zawieszenia powinny być wykładane ściśle. Podkreślono, że art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej posługuje się terminami prawa karnego, których nie można rozszerzać. Sąd stwierdził, że zawieszenie prawa do świadczeń powinno nastąpić z dniem tymczasowego aresztowania, a nie z dniem zatrzymania w celu doprowadzenia do aresztu. Sąd nakazał organowi I instancji ponowne przeprowadzenie postępowania w celu wyjaśnienia daty tymczasowego aresztowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej w kontekście daty rozpoczęcia tymczasowego aresztowania i jego wpływu na zawieszenie świadczeń.
Dotyczy specyficznej sytuacji tymczasowego aresztowania i świadczeń z pomocy społecznej. Interpretacja art. 265 Kpk w kontekście postępowań administracyjnych.
Zagadnienia prawne (1)
Od kiedy należy liczyć okres tymczasowego aresztowania dla celów zawieszenia prawa do świadczeń z pomocy społecznej – od dnia zatrzymania czy od dnia wydania postanowienia o tymczasowym aresztowaniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Okres tymczasowego aresztowania, a tym samym zawieszenie prawa do świadczeń z pomocy społecznej, należy liczyć od dnia wydania postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, a nie od dnia zatrzymania w celu doprowadzenia do aresztu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy dotyczące zawieszenia świadczeń z pomocy społecznej w związku z tymczasowym aresztowaniem powinny być wykładane ściśle. Powołując się na art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, który posługuje się terminami prawa karnego, sąd stwierdził, że zawieszenie powinno nastąpić od daty wydania postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, a nie od daty samego zatrzymania, które może mieć jedynie cel procesowy.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (4)
Główne
u.p.s. art. 13 § ust. 1-2
Ustawa o pomocy społecznej
Osobie tymczasowo aresztowanej zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej. Za okres tymczasowego aresztowania nie udziela się świadczeń.
p.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1 lit. a) i c)
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji w przypadku naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy.
Pomocnicze
Kpa art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.k. art. 265
Kodeks postępowania karnego
Okres tymczasowego aresztowania liczy się od dnia zatrzymania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zawieszenie prawa do zasiłku stałego powinno nastąpić od daty wydania postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, a nie od daty zatrzymania. • Przepisy prawa karnego dotyczące liczenia okresu tymczasowego aresztowania (art. 265 Kpk) nie powinny być stosowane wprost w postępowaniu administracyjnym w celu zawieszenia świadczeń, jeśli ogranicza to prawa strony.
Godne uwagi sformułowania
Sąd co do zasady podziela pogląd skarżącego, że jeżeli decyzja administracyjna ogranicza prawa strony, to przesłanki do zawieszenia postępowania powinny być wykładane w sposób ścisły. • Art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej posługuje się bowiem ściśle określonymi terminami prawa karnego, których nie można rozszerzać o inne stany faktyczne, zwłaszcza na gruncie tej ustawy.
Skład orzekający
Iwona Owsińska-Gwiazda
przewodniczący
Sławomir Fularski
sprawozdawca
Cezary Kosterna
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 13 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej w kontekście daty rozpoczęcia tymczasowego aresztowania i jego wpływu na zawieszenie świadczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji tymczasowego aresztowania i świadczeń z pomocy społecznej. Interpretacja art. 265 Kpk w kontekście postępowań administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest precyzja w ustalaniu dat i stosowaniu przepisów, zwłaszcza gdy dotyczy to podstawowych świadczeń socjalnych i wolności osobistej. Pokazuje też, jak sądy administracyjne mogą korygować błędy organów w interpretacji prawa.
“Czy zatrzymanie to to samo co aresztowanie? Sąd wyjaśnia, kiedy zawiesić zasiłek.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.