I SA/Łd 789/24

I SA/Łd 789/24 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-03-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Grzegorz Potiopa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 października 2024 r. nr KO.400.518.2024 w przedmiocie podatku rolnego za 2024 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 3 października 2024 r. w przedmiocie podatku rolnego za 2024 r.
Zarządzeniami z 17 grudnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz wskazanie numeru PESEL. Oba wezwania zostały doręczone 31 grudnia 2024 r. dorosłemu domownikowi J. M..
Skarżąca złożyła 8 stycznia 2025 r. pismo, w którym wskazała numer PESEL, a także wniosła o zwolnienie od wpisu od skargi. W piśmie tym wniosła również o przywrócenie terminu do uzupełnienia wymienionych braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 6 lutego 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Referendarz sądowy postanowieniem z 13 lutego 2025 r. pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wśród tych wymogów art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. podaje, że pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Niedochowanie tego wymogu (podanie numeru PESEL) oznacza, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym. Brak ten może być uzupełniony do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Ponadto, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, również podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie, na etapie wstępnego badania skargi, stwierdzono braki formalne i fiskalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, to jest: skarżąca nie wskazała swojego numeru PESEL oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W związku z tym Sąd wezwał stronę do uzupełnienia wskazanych braków. Wezwania doręczono 31 grudnia 2024 r., a zatem ustawowy, siedmiodniowy termin uzupełnienia braków upłynął 7 stycznia 2025 r. Skarżąca nadała wprawdzie 8 stycznia 2025 r. pismo, w którym wskazała numer PESEL oraz wniosła o zwolnienie od kosztów postępowania, jednak działania te uznać należy za bezskuteczne, ponieważ zostały podjęte już po upływie ustawowego terminu. Skarżąca zwróciła się o przywrócenie tego terminu, jednak Sąd nie przychylił się do jej wniosku. Wydane w tym przedmiocie postanowienie z 6 lutego 2025 r. jest prawomocne.
Wobec tego, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym czasie braków skargi, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
mko