VIII SA/Wa 360/23

VIII SA/Wa 360/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-08-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak
Justyna Mazur /przewodniczący/
Leszek Kobylski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 271/24 - Wyrok NSA z 2024-07-11
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 622
art. 99 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami  - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 24 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 12 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. ( dalej jako: "SKO", "organ odwoławczy") z dn. 12 kwietnia 2023 r. znak: [...] na podstawie której ww. organ, po rozpatrzeniu odwołania D. W. od decyzji Starosty R. nr [...] z dnia 21 lutego 2023r., w sprawie skierowania D. W., posiadającego prawo jazdy kat. AM,B1,B,C1,C,B+E,C1+E,C+E,T nr [...], wydane na druku [...] w dniu 17 maja 2019r. przez Starostę R., na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji - w związku z uzasadnionymi zastrzeżeniami co do posiadanych kwalifikacji, na egzamin teoretyczny i praktyczny w zakresie prawa jazdy kat.B,C, C+E – orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.
Do wydania powyższej decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia:
Z akt sprawy wynika, że do Starostwa Powiatowego w R. wpłynął wniosek Komendanta Miejskiego Policji w R. L.dz. [...] z dnia 14 sierpnia 2022r. o skierowanie D. W. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, w związku z uzasadnionymi zastrzeżeniami, co do kwalifikacji.
W następstwie przeprowadzonego postępowania Decyzją Starosty R. nr [...] z dnia 21 lutego 2023r., skierowano D. W., posiadającego prawo jazdy kat. AM,B1,B,C1,C,B+E,C1+E,C+E,T nr [...], wydane na druku [...] w dniu 17 maja 2019r. przez Starostę R., na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu teoretycznego i praktycznego w zakresie prawa jazdy kat. B,C,C+E - w związku z uzasadnionymi zastrzeżeniami co do posiadanych kwalifikacji.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ze względu na systematycznie powtarzające się wykroczenia których dopuszcza się ww., mające wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego tj. wielokrotne niestosowanie się do ograniczeń prędkości, spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym - kolizje drogowe oraz wielokrotne naruszenie obowiązku używania pasów bezpieczeństwa istnieje wobec takiego kierowcy konieczność zweryfikowania wiedzy i umiejętności wymaganych do kierowania pojazdami.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący, zarzucając kwestionowanej decyzji naruszenia przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w jego wypadku zaistniały uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji kierowcy.
SKO orzekając, po rozpatrzeniu odwołania o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, podniosło następującą argumentację:
Przede wszystkim organ odwoławczy wskazał na podstawę prawną rozstrzygnięcia wynikająca z art. . 99 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 622) zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji.
Z przepisu powyższego wynika, że podstawą wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest zaistnienie takich okoliczności, z których będzie wynikało, że dana osoba nie ma umiejętności lub wiadomości potwierdzonych dokumentem uprawniającym do kierowania pojazdami, a więc dających podstawę do "uzasadnionych zastrzeżeń". Przyjmuje się, że organ na podstawie zebranego materiału dowodowego winien wskazać i wyjaśnić w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji niezbędnych do prowadzenia pojazdów, wymagające sprawdzenia kwalifikacji w drodze egzaminu (por. wyrok WSA w Warszawie z 19.03.2015r., sygn. akt VII SA/Wa 1858/14).
SKO wskazało, że decyzja o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego z uwagi na uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji, jest decyzją uznaniową, a organ uprawniony do wydania takiej decyzji nie jest związany wnioskiem, w tym przypadku Komendy Miejskiej Policji. Ograniczeniami swobody uznania są określone przez ustawodawcę dyrektywy wyboru, co oznacza, że organ przy wydawaniu decyzji o charakterze uznaniowym, obowiązany jest do rzetelnej i wnikliwej analizy wszelkich okoliczności sprawy w celu stwierdzenia, czy zostały spełnione określone w przepisach przesłanki. Przeprowadzona w ten sposób gruntowna analiza stanu faktycznego sprawy, stanowi materiał, będący podstawą do wydania decyzji o charakterze uznaniowym. W wyroku z dnia 25 lipca 2018r., sygn. akt I OSK 922/18 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ustawa o kierujących pojazdami nie zawiera definicji legalnej pojęcia "uzasadnione zastrzeżenia" co do kwalifikacji kierowcy, przyznając w ten sposób organom administracji pewien zakres uznania.
W niniejszej sprawie w ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji sprostał powyższym obowiązkom. Przede wszystkim podjął czynności, które należy uznać za niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Kluczowym ustaleniem faktycznym, na którym zostało oparte rozstrzygnięcie sprawy jest to, że Skarżący jako kierujący pojazdem, w okresie od dnia 29 listopada 2009 r. do dnia 12 września 2022r., dopuścił się osiemnastu naruszeń przepisów ruchu drogowego między innymi dziesięciokrotnie przekroczył dozwoloną prędkość, trzykrotnie spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego (kolizja drogowa); raz nie zastosował się do zakazu wyprzedzania oraz czterokrotnie nie stosował się do obowiązku używania pasów bezpieczeństwa.
Opisane okoliczności mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia co do posiadania przez kierującego wymaganych kwalifikacji. Ponadto należy wyraźnie zaznaczyć, iż wzgląd na konieczność zapewnienia przez organy państwa bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jako istotnego elementu bezpieczeństwa publicznego, nie pozwala uznać zdarzeń drogowych popełnionych przez Skarżącego 10 lat temu, za okoliczność wyłączającą możliwość badania kwalifikacji kierowcy na gruncie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami, w razie wystąpienia uzasadnionych zastrzeżeń co do ich posiadania przez kierującego. Tym samym niezasadny jest zarzut oparcia zaskarżonej decyzji o ustalenia faktyczne wskazujące na naruszenia przez Skarżącego przepisów ruchu drogowego w okresie od dnia 29 listopada marca 2009 r. do 12 września 2022 r.
Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że wniosek o skierowanie Skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje był oparty na konkretnych i obiektywnie ustalonych okolicznościach. Skoro Skarżący dopuścił się wielokrotnych wykroczeń, w tym trzech wykroczeń z art.86 § 1 Kodeksu wykroczeń oraz szczególnie niebezpiecznych zachowań polegających na niezastosowaniu się do zakazu wyprzedzania oraz przekroczenia prędkości o 31 km/h w obszarze zabudowanym w rejonie przejścia dla pieszych, co miało miejsce w dn. 14 sierpnia 2022 r. , to różnorodność naruszonych przepisów prawa i ich znaczenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego uprawniały organ I instancji do powzięcia uzasadnionych zastrzeżeń co do tego, czy Skarżący posiada dostateczne kwalifikacje do prowadzenia pojazdów. Należy również podkreślić, że większość popełnionych przez Skarżącego naruszeń przepisów ruchu drogowego powodowały istotne zagrożenie dla zdrowia lub nawet życia uczestników ruchu drogowego. Pozwala to wyprowadzić wniosek o istnieniu uzasadnionych zastrzeżeń co do tego, czy Skarżący zna i potrafi stosować podstawowe regulacje prawne obowiązujące w ruchu drogowym i czy ma umiejętności aby w sposób bezpieczny dla siebie i innych uczestników ruchu drogowego kierować pojazdem.
Powyższe okoliczności dostatecznie usprawiedliwiają skierowanie Skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 99 ust. 1 pkt I ustawy o kierujących pojazdami. Wniosek wyprowadzony w tym zakresie przez organ pierwszej instancji należy zatem uznać za odpowiadający prawu. Wprawdzie Kolegium nie podziela stanowiska organu pierwszej instancji, zgodnie z którym w przypadku złożenia stosownego wniosku przez organ kontroli ruchu drogowego, właściwy starosta zobligowany jest do skierowania kierowcy na egzamin kontrolny, nie mając wyboru co do możliwości skorzystania lub nie z powyższego obowiązku, to jednak w kwestii samego rozstrzygnięcia podziela zajęte stanowisko. Jak bowiem wyżej wskazano brak jest definicji pojęcia "uzasadnionych zastrzeżeń", co powoduje przyznanie organowi pewnego zakresu uznania, co oznacza, że organ ma w tym zakresie możliwość wyboru rozstrzygnięcia w zależności od oceny wystąpienia uzasadnionych zastrzeżeń. W tym sensie organ nie jest związany wnioskiem organu kontroli ruchu drogowego, w tym przypadku Komendy Miejskiej Policji w R.. Na podstawie okoliczności wskazanych we wniosku organ dokonuje analizy stanu faktycznego sprawy i oceny spełnienia przesłanek ustawowych w tym przypadku wystąpienia uzasadnionych zastrzeżeń.
W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji dokonał takiej analizy i uznał, że w przypadku Skarżącego wystąpiły uzasadnione zastrzeżenia co do jego kwalifikacji jako kierowcy. Nie ma przy tym znaczenia, że z przyczyn obiektywnych, brak było możliwości dokonania szczegółowej analizy i oceny poszczególnych wykroczeń popełnionych przez Skarżącego. Brak szczegółowego opisu zdarzenia drogowego nie wyklucza jednak możliwości skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy z powodu powzięcia uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikacji kierowcy.
Tak jak wskazał organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podstawą wystąpienia z wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji może być zarówno jedno, jak i wielokrotne naruszanie przez kierującego przepisów ruchu drogowego nawet, jeżeli w określonym czasie nie przekroczył on dopuszczalnego limitu punktów karnych. Systematycznie zaś powtarzające się wykroczenia, zwłaszcza mające wpływ na bezpieczeństwo w ruchu drogowym, niewątpliwie mogą rodzić uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji kierującego.
Jednocześnie SKO wskazało, że nie ma znaczenia dla wydania decyzji w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji fakt, że Skarżący jest kierowcą zawodowym i w określonym czasie pokonuje znacznie więcej kilometrów niż przeciętny kierowca. Fakt bycia zawodowym kierowcą tym bardziej zobowiązuje do przestrzegania zasad ruchu drogowego i nie stwarzania sytuacji mogących zagrozić bezpieczeństwu ruchu drogowego.
W skardze na powyższą decyzję D. W. ( dalej jako: "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym zaskarżonej decyzji zarzucił:
a) Naruszenie art. 99 ust. 1 pkt. 1 Ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w tym wypadku zaistniały uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji kierowcy
b) Naruszenie art 80 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że została udowodniona przesłanka uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikacji kierowcy, podczas gdy organ nie dokonał szczegółowej analizy dokonanych wykroczeń drogowych, ich znaczenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym jak również nie uwzględnił sytuacji skarżącego w tym wykonywania przez niego zawodu kierowcy
c) Naruszenie art. 11 kpa poprzez jego niezastosowanie i niedostateczne wyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi organ kieruje się przy załatwianiu sprawy
d) Naruszenie art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania oraz naruszający zasadę proporcjonalności
1. Na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 lit. a i c PPSA wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji organu odwoławczego w całości jak również decyzji wydanej przez organ I instancji i umorzenie postępowanie na podstawie art 138 § 1 pkt. 2 oraz art. 135 PPSA. oraz zasądzenie od organu na jego rzecz stosownych kosztów postępowania sądowego w sprawie.
W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił organom, że dokonały jednostronnej oceny sprawy, a sam fakt że skarżący w okresie 12 lat i 10 miesięcy skarżący popełnił 18 wykroczeń drogowych na które składały się 10 krotne przekroczenia prędkości, 4- krotna jazda bez pasów, 3 stworzenia zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz 1 niezastosowanie się do zakazu wyprzedzania, nie uzasadnia stanowiska o istnieniu uzasadnionych zastrzeżeń co do posiadanych kwalifikacji w zakresie kierowania pojazdami.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, potwierdziło zasadność i słuszność wydanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021, poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. Dlatego, aby wyeliminować decyzję z obrotu prawnego konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a., a także gdy decyzja dotknięta jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto na mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Kierując się powyższymi kryteriami, zdaniem Sądu, skarga strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie była decyzja SKO utrzymująca w mocy decyzję Starosty R. o skierowaniu strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, C,C+E w formie egzaminu teoretycznego i praktycznego, z uwagi na uzasadnione zastrzeżenia co do posiadanych kwalifikacji. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p.
Jako podstawę materialnoprawną wydania tych decyzji wskazano na przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2016 r. poz. 627, dalej : "u.k.p.")).
Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji. Decyzje w tym przedmiocie starosta wydaje z urzędu lub na wniosek organu kontroli ruchu drogowego lub dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego (art. 99 ust. 2 ww. ustawy). Natomiast w myśl art. 129 ust. 2 pkt 13a ustawy Prawo o ruchu drogowym policjant, w związku z wykonywaniem czynności tj. czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu na drogach, kierowanie ruchem i jego kontrolowanie, jest uprawniony do występowania do starosty z wnioskiem o skierowanie kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na egzamin sprawdzający kwalifikacje, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do kwalifikacji tej osoby.
W świetle powyższych przepisów nie budzi żadnych wątpliwości, że komendant jednostki policji jest uprawniony do złożenia wniosku o skierowanie kierującego pojazdem na egzamin sprawdzający kwalifikacje, a jedyną przesłanką wydania w tej mierze decyzji przez właściwy organ administracji publicznej jest istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikacji danego kierowcy.
W tym miejscu wskazać należy, że skierowanie na powtórny egzamin jest instytucją nadzwyczajną i stosowaną wyjątkowo, zaś pojęcie "uzasadnione zastrzeżenia" - to wątpliwości powzięte z wiarygodnego źródła i nasuwające duże wątpliwości do kierowania pojazdami (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 716/16, LEX nr 2158553). W doktrynie wskazuje się, że istotę powyższego rozwiązania stanowi zaistnienie takich okoliczności czynu, z których będzie wynikało, że dana osoba nie ma umiejętności lub wiadomości potwierdzonych dokumentem uprawniającym do kierowania pojazdami - a więc dających podstawę do tych "uzasadnionych zastrzeżeń". Wniosek o sprawdzenie kwalifikacji w tym przypadku musi być oparty na konkretnych okolicznościach, a więc ujawnionych bądź zaobserwowanych przez policjanta brakach w kwalifikacjach co do znajomości przepisów czy też umiejętności kierowania pojazdem. Z kolei starosta po wpłynięciu wniosku powinien przeprowadzić postępowanie administracyjne i od jego wyniku będzie zależeć ostateczna ocena, czy zgłoszone zastrzeżenia są na tyle istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, by wydać decyzję o skierowaniu na egzamin sprawdzający kwalifikacje (por. W. Kotowski. Komentarza do art. 99 ustawy o kierujących pojazdami, dostępny w Lex).
Zwrócić należy uwagę, że podstawę wnioskowania o sprawdzenie kwalifikacji kierującego może stanowić jedno zdarzenie mające postać przestępstwa lub wykroczenia drogowego lub wiele tego typu zdarzeń.
W niniejszej sprawie skarżący dopuścił się naruszeń różnych przepisów ruchu drogowego, a podkreślić należy, że kwalifikacje kierowcy co do znajomości przepisów i zasad ruchu drogowego obejmują szeroki zakres niezbędnej wiedzy teoretycznej i taka różnorodność (jak w przedmiotowej sprawie) naruszonych przepisów i ich znaczenie dla bezpieczeństwa ruchu mogą świadczyć o braku kwalifikacji.
Wskazać należy, iż skarżący w okresie od dn. 29 listopada 2009 r. do dn. 12 września 2022 r. dopuścił się 18 naruszeń przepisów ruchu drogowego na które składały się dziesięciokrotne przekroczenie prędkości, czterokrotna jazda bez pasów, trzykrotne stworzenie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym ( kolizja drogowa) oraz jednokrotne niezastosowanie się do zakazu wyprzedzania. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organów, że powyższe świadczy o lekceważącym stosunku do przepisów ruchu drogowego.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż systematycznie powtarzające się wykroczenia, zwłaszcza mające istotny wpływ na bezpieczeństwo ruchu np. niestosowanie się do ograniczeń prędkości, spowodowanie kolizji drogowej oraz nie stosowanie się do zakazu wyprzedzania, mogą i powinny rodzić uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji takiego kierującego.
Wobec wskazanego powyżej unormowania art. 129 ust. 2 pkt 13 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przypisanie skarżącemu takiej liczby naruszeń przepisów i zasad ruchu drogowego oraz charakteru tych naruszeń wskazuje na uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do kwalifikacji kierowcy przez organ Policji.
W tym miejscu wskazać należy, że fakt nie przekroczenia limitu punktów karnych czy okoliczność nie bycia pod wpływem alkoholu ani narkotyków, nie mają wpływu na ocenę, że z uwagi wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad ruchu drogowego oraz ich charakteru istnieje uzasadniona wątpliwość co do kwalifikacji kierowcy. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy podstawą do skierowania było nie przekroczenie limitu punktów karnych, ale powzięcie uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikacji kierowcy.
W tym miejscu odnieść należy się do twierdzenia strony, iż skierowanie na egzamin sprawdzający dotyczy wszystkich posiadanych przeze mnie kategorii tj. B, C i C + E mimo, iż wszystkie wykroczenia popełniłem samochodem osobowym tj. kat B.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż przepisy prawa o ruchu drogowym są w przeważającej części wspólne dla kierujących pojazdami wszystkich kategorii, w tym m.in. w kwestiach najistotniejszych dla bezpieczeństwa tego ruchu (z pewnymi wyjątkami w postaci nakazów czy zakazów skierowanych do kierujących z uwagi na określone kategorie pojazdów - przykładowo art. 20 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym dotyczący dopuszczalnej prędkości poza terenem zabudowanym). Skoro zatem dany kierowca, wielokrotnie naruszając przepisy ruchu drogowego, stwarza wobec siebie wątpliwość co do znajomości tych przepisów, co w konsekwencji wiąże się z zagrożeniem bezpieczeństwa tego ruchu, to zagrożenie to istnieje bez względu na to, jakiej kategorii pojazd taki kierowca prowadzi w ruchu drogowym.
Z powyższych względów skargę na mocy art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.