VIII SA/Wa 319/24

VIII SA/Wa 319/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-05-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Justyna Mazur
Leszek Kobylski /sprawozdawca/
Renata Nawrot /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2015 poz 187
par. 13 ust. 4
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Dz.U. 2022 poz 2157
art. 10 ust. 1
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145  par. 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Justyna Mazur, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Jeromin, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia 19 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. z dnia 11 grudnia 2023 r. nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. na rzecz skarżącego Z. S. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 19 lutego 2024 r., nr [...] Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "Dyrektor ARiMR", "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., Nr 775 ze zm.; dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu odwołania Z. S. (dalej: "skarżący", "strona"), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. (dalej: "Kierownik ARiMR" lub "organ I instancji") z dnia 20 grudnia 2023 r. nr [...]. Przedmiotem tych decyzji była odmowa przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023 roku szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek w wysokości co najmniej 70% na powierzchni występowania tych upraw w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu.
Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco:
W dniu 19 października 2023 r. skarżący złożył do organu I instancji wniosek o
udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023 roku szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek w wysokości co najmniej 70% na powierzchni występowania tych upraw w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu. Do wniosku Producent dołączył protokół nr [...] z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie.
Decyzją z dnia 11 grudnia 2023 r. Kierownik ARiMR, działając na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2023r., poz. 775 ze zm.; dalej: "ustawa o ARiMR" ), § 13 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187, ze zm.; dalej: "rozporządzenie RM") oraz art. 104 k.p.a. orzekł o odmowie przyznania pomocy finansowej, z powodu stwierdzenia braku strat w owocujących uprawach krzewów owocowych lub truskawkach powyżej 70% szkód.
W odwołaniu złożonym od decyzji organu I instancji, skarżący nie zgodził się z odmową przyznania pomocy finansowej. Załączył korektę do wniosku o przyznanie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023 roku szkody w owocujących uprawach drzew owocowych w wysokości co najmniej 70% na powierzchni występowania tych upraw w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu.
Organ odwoławczy, wskazaną na wstępie decyzją z dnia 19 lutego 2024 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Kierownika ARiMR z dnia 11 grudnia 2023 r. Uzasadniając wskazał, iż tryb składania wniosków w sprawie udzielenia pomocy finansowej producentowi rolnemu w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w wysokości co najmniej 70% na powierzchni występowania tych upraw w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu, reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 roku w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. 2015 r., poz. 187 ze zm.). Przytoczył brzmienie § 13 ust. 1 , ust.3, ust. 4 ust. 5, ust. 6, ust. 7, ust. 12 rozporządzenia RM. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, działając na podstawie § 13 ust. 8 rozporządzenia RM ogłosił, iż od dnia 5.10.2023 r. do dnia 20.10.2023 r. producenci rolni, w których gospodarstwie rolnym powstały w 2023 roku szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek w wysokości co najmniej 70% na powierzchni występowania tych upraw w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu, mogą składać wnioski o udzielenie pomocy. Zauważył, iż do wniosku strona dołączyła protokół ze szkód, jednak nie przedstawiła dowodu wskazującego, że na terenie gospodarstwa strony wystąpiły szkody w uprawach owocujących krzewów owocowych i/Iub truskawek- wskazane wyżej gatunki roślin nie spełniają warunków przyznania pomocy określonych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi działającego na podstawie § 13 ust. 8 rozporządzenia RM tzn. ww. pomoc przyznawana jest do szkód powyżej 70% upraw owocujących krzewów owocowych i truskawek.
Zdaniem organu odwoławczego, organ jest związany żądaniem strony wyrażonym we wniosku i prowadzi postępowanie o przyznanie pomocy finansowej, o którą dany beneficjent wystąpił. Skoro zatem Beneficjent wystąpił o przyznanie pomocy dla producenta rolnego, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023 roku szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek w wysokości co najmniej 70% na powierzchni występowania tych upraw w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu, (taki wniosek strona złożyła), to organ zobligowany był w toku postępowania administracyjnego do przeanalizowania, czy taka płatność stronie może zostać przyznana. To wnioskujący rolnik dysponuje wiedzą o jaką pomoc chce się ubiegać - tym samym decyduje o treści wniosku, który podpisuje i składa w ARiMR. Potwierdzając poprawność danych formularza swoim podpisem. W związku z powyższym Dyrektor ARiMR stwierdził, że odpowiedzialność za treść znajdującą się we wniosku ponosi występujący z nim rolnik.
W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy odnosząc się do faktu złożenia błędnego wniosku, a tym samym rozpatrując błąd strony w charakterze oczywistej omyłki zauważył, iż oczywista omyłka to bezsporna, niezamierzona, często drobna, ale istotna pomyłka w dokumencie (np. literówka w nazwisku), która zazwyczaj może być sprostowana na drodze uproszczonej (na przykład: bez udziału strony, której dotyczy). Ponadto oczywistość takiej omyłki wyraża się również w tym, że jej usunięcie jest możliwe bez konieczności odwoływania się do innych dokumentów, gdyż istnieje jeden możliwy sposób jej poprawienia. Uznał zatem, iż złożenia zupełnie innego dokumentu - wniosku - potwierdzającego dokonanie czynności w innym terminie - nie mieści się w pojęciu oczywistej omyłki.
Dalej przytoczył treść art. 10a ust. 1a pkt 3 i 4 ustawy o ARIMR, podnosząc że strona nie wystąpiła, stosownie do ww. przepisu, z żądaniem udzielenia niezbędnych pouczeń. Dyrektor ARiMR ponownie wskazał, iż organy ARiMR są związane żądaniem wniosku złożonego przez Producenta i względem złożonego przez Producenta rolnego wniosku zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne. Ponadto zauważył, iż ustawodawca nie dał organom ARiMR możliwości kierowania się w tej materii uznaniowością. Nie ma zatem możliwości przyznania wnioskodawcy przedmiotowej pomocy z powodu innych okoliczności, skoro warunki określone przepisami prawa nie zostały w tym przypadku spełnione.
Odnosząc się do złożonej korekty wniosku, organ odwoławczy podniósł, że wnioski o przyznanie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym postały w 2023 roku szkody w owocujących uprawach drzew owocowych w wysokości co najmniej 70% na powierzchni występowania tych upraw w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu można było składać od dnia 5.10.2023 r. do dnia 20.10.2023 r. zgodnie z ogłoszeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi działającego na podstawie § 13 ust. 8 rozporządzenia RM. Wskazał, że korekta dołączona do odwołania dotyczy zatem zmiany żądania strony, które do tej pory nie zostało przez stronę wyrażone. Uznał zatem, że wniosek o przyznanie pomocy dotyczącej szkód w uprawach drzew owocowych skarżący złożył w dniu 15.01.2024 r. Mając na uwadze ww. przepisy określające termin składania wniosków dotyczących szkód w uprawach drzew owocowych, wniosek taki nie może zostać uwzględniony.
Konkludując organ odwoławczy stwierdził, że uznanie i rozpatrzenie przez organ wniosku, w którym strona wyraziła żądanie przyznania pomocy odnośnie szkód w uprawach drzew owocowych, który został złożony z uchybieniem terminu materialnego, stanowiłoby rażące naruszenie prawa przez organ ARiMR. Dlatego też, uznał stanowisko organu I instancji za właściwe i stwierdził brak podstaw do podważenia wiarygodności decyzji Nr [...].
Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący. Pismem z dnia 25 marca 2024 r. wniósł zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Dyrektora ARiMR z dnia 19 lutego 2024 r. Autor skargi zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa tj.:
1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie przejawiającej się w odmowie uznania, iż we wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu złożonym przez skarżącego w dniu 19 października 2023r. wystąpiła oczywista omyłka - co wynika z treści przedmiotowego wniosku;
2) art. 13 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015r. w sprawie szczegółowego zakresu realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2015r. poz. 187), w szczególności art. 13 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 5 i ust. 6 powyższego Rozporządzenia - poprzez nie uznanie, iż treść wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu złożonym przez Skarżącego w dniu 19 października 2023r., mimo oczywistej omyłki, spełnia wymogi przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023r. szkody w owocujących uprawach drzew owocowych.
Uzasadniając skarżący podniósł m.in., że złożył do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. wniosek o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023r. szkody w owocujących uprawach drzew owocowych. Jednak, w wyniku oczywistej omyłki, przedmiotowy wniosek został złożony na formularzu dotyczącym wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023r. szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek, a nie na formularzu dotyczącym wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach drzew owocowych. Jednak, z treści złożonego przez Skarżącego wniosku, w szczególności z treści załączonego do wniosku protokołu szkód, wynika w sposób jednoznaczny, iż przedmiotowy wniosek dotyczy szkód poniesionych w owocujących uprawach drzew owocowych, a nie krzewów owocowych i truskawek. Bezsporne jest więc, iż złożenie przez Skarżącego wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach drzew owocowych, na formularzu dotyczącym wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek, a nie na formularzu dotyczącym wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach drzew owocowych, jest oczywistą omyłką.
Zdaniem skarżącego, nie ma żadnych przeszkód formalno - prawnych do uznania, że powyższy wniosek dotyczy pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach drzew owocowych - mimo, że nie został złożony na prawidłowym formularzu. Wniosek ten spełnia bowiem wszelkie wymagania określone w art. 13 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015r. w sprawie szczegółowego zakresu realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - powinien więc być podstawą do udzielenia pomocy finansowej, o której mowa w art. 13 ust. 1 w/w Rozporządzenia Rady Ministrów, dotyczącej szkód powstałych w owocujących uprawach drzew owocowych.
Jednocześnie skarżący podkreślił, iż oba formularze, tak formularz dotyczący wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek, jak i formularz dotyczący wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach drzew owocowych, są takiej samej treści - różnią się jedynie tytułem.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137, ze zm.) sądy administracyjne
sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325, t.j. ze zm. ) dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i
wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przedstawiona tutaj regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy zgodnie z prawem organy ARiMR przeprowadziły postępowanie i wydały decyzje o odmowie udzielenia pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023 r. szkody w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu.
W sprawie poza sporem jest, że skarżący w dn. 18.10.2023 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej dla producenta rolnego na stosownym formularzu urzędowym, w którego gospodarstwie rolnym powstały w 2023 r. szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek w wysokości co najmniej 70% na powierzchni występowania tych upraw w wyniku przymrozków wiosennych, huraganu lub gradu. Wraz ww. wnioskiem, jako jego niezbędny załącznik skarżący dołączył protokół nr 44 sporządzony przez komisję ds. oszacowania szkód w gospodarstwach rolnych UMiG w N. M. nad P. z treści którego wynika, że szkody dotyczyły owocujących uprawach drzew owocowych, tj. trawy w uprawie polowej na zielonkę- 0%, pozostałe plantacje nasienne- 0%, pszenica zwyczajna jara na ziarno- 0%, wiśnie- 50%, truskawki w uprawie polowej- 50%, czereśnie- 70%, jabłka- 60%, śliwki-70%. Organy ARiMR uznały, że skarżący nie przedstawił dowodu wskazującego, że na terenie gospodarstwa strony wystąpiły szkody w uprawach owocujących krzewów owocowych i/Iub truskawek (stosownie do złożonego wniosku), a wskazane w protokole szkód gatunki roślin nie spełniają warunków przyznania pomocy określonych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi działającego na podstawie § 13 ust. 8 rozporządzenia RM z dn. 27 stycznia 2015 r. tzn. w/w pomoc przyznawana jest do szkód powyżej 70% upraw owocujących krzewów owocowych i truskawek. Jednocześnie organy ARiMR nie uwzględniły wniosku skarżącego zawartego w odwołaniu złożonym od I instancyjnej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. o uznanie wniosku złożonego na formularzu o przyznanie pomocy dotyczącym wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek, faktycznie dotyczy pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach drzew owocowych, stosownie do załączonego protokołu szkód. Organy ARiMR stanęły na stanowisku, że organ jest związany żądaniem strony wyrażonym we wniosku i prowadzi postępowanie o przyznanie pomocy finansowej o którą dany beneficjent wystąpił.
Z takim stanowiskiem organów nie można się zgodzić. Ze stanu faktycznego sprawy bezspornie wynika niezgodność pomiędzy samą nazwą formularza wniosku o przyznanie pomocy ( generowanego elektronicznie przez beneficjenta ze stron internetowych organu), a treścią protokołu szkód potwierdzających rozmiar i charakter upraw w których szkody wystąpiły. Powyższą niezgodność skarżący tłumaczy oczywistą pomyłką. W ocenie Sądu powyższe oświadczenie skarżącego w realiach sprawy zasługuje na wiarygodność. Oba formularze, tak formularz dotyczący wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach krzewów owocowych i truskawek, jak i formularz dotyczący wniosku o pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w owocujących uprawach drzew owocowych, są takiej samej treści - różnią się jedynie tytułem. Sąd podziela stanowisko skarżącego, że nie można zgodzić się z twierdzeniem Organu II Instancji przedstawionym w zaskarżonej decyzji, iż Skarżący próbuje "pod pozorem sprostowania oczywistej omyłki, doprowadzić do wytworzenia nowej treści oświadczenia lub wprowadzić jakiejkolwiek zmiany, która wpłynie na zmianę treści oświadczenia". Przeczy temu treść protokołu szkody, który stwierdza, jak to już wyżej wskazano, charakter i rozmiar szkód w uprawach drzew owocowych w gospodarstwie skarżącego.
Sąd zgadza się z ogólnym stanowiskiem o wnioskowym charakterze postępowania w sprawie przyznania pomocy określonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań ARiMR ( dalej jako: "rozporządzenie RM z 2015 r.), co nakłada na wnioskodawcę odpowiedzialność za jego treść i wymaga od rolnika staranności przy wypełnianiu wniosku i znajomości prawa. W świetle stanu faktycznego sprawy stwierdzić jednak trzeba, że skarżący składając 18. 10.2023 r. swój wniosek sprostał tym wymaganiom. Jak bowiem wyżej wskazywano, złożony w tym dniu wniosek spełniał wymogi formalne, jakie były przewidziane w rozporządzeniu, pomylił jedynie formularz do którego dołączył protokół szkody.
Zdaniem Sądu obciążenie ujemnymi konsekwencjami wnioskodawcy - skarżącego w stanie faktycznym sprawy w sytuacji złożenia wniosku z błędnym formularzem wniosku, narusza art. 8 k.p.a. i art. 64 § 2 kpa. Stosowania przepisu art. 8 k.p.a. nie wyłącza natomiast art. 10a ust. 1 ustawy o Agencji. Zgodnie z treścią art. 8 § 1 k.p.a. organy administracji powinny prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej. Zasada zaufania obywateli ma na celu nie tylko kształtować etykę administrowania (będącą także elementem zasady dobrej administracji), ale również ma pozwolić na uniknięcie tworzenia sytuacji procesowych, które są dla stron zaskakujące, niedogodne, wskazują na zmienność ocen faktów lub uprawnień, powodują powstanie nierówności ich pozycji w postępowaniu bez należytego uzasadnienia w stanie faktycznym lub prawnym sprawy. Jakkolwiek zasada ta nie ma charakteru jednorodnego, to z przepisu art. 8 k.p.a. rekonstruuje się zasadę wiarygodności działania organu prowadzącego postępowanie oraz zasadę ochrony zaufania obywatela do organów państwa.
Uwzględniając te okoliczności Sąd stwierdza, że w realiach sprawy wnioskodawca nie powinien ponieść negatywnych konsekwencji złożenia wniosku na niepoprawnym nie dostosowanym do stanu sprawy formularzu. Tym samym, okoliczność niezłożenia przez skarżącego wniosku na formularzu zgodnie z protokołem szkody, tj. wniosku o pomoc finansową dla producentów rolnych w których gospodarstwach rolnych wystąpiły szkody w owocujących uprawach drzew owocowych, nie mogła być kwalifikowana jako niezgodna z żądaniem i skutkować odmową przyznania wnioskowanej pomocy z powodu uchybienia wymogom formalnym wniosku.
Jednocześnie Sąd nie znajduje uzasadnienia prawnego dla poglądu organów ARiMR, że pod pozorem sprostowania oczywistej omyłki nie można doprowadzić do wytworzenia nowej treści oświadczenia lub wprowadzić jakiejkolwiek zmiany, która wpłynie na zmianę treści oświadczenia woli oraz, że wniosek o przyznanie pomocy dotyczącej szkód w uprawach drzew owocowych Z. S. złożył w dniu 15.01.2024 r., a więc po upływie terminu mającym charakter terminu prawa materialnego.
W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że wniosek o przyznanie pomocy finansowej złożył w przewidzianym prawem terminie, jego uchybienie polegało jedynie na zgłoszeniu tego wniosku na niedostosowanym do stanu szkody w jego gospodarstwie, formularzu urzędowym.
Organ ponownie rozpoznając wniosek strony uwzględni ocenę prawną dokonaną przez tut. Sąd. Tym samym dokona merytorycznej analizy wniosku strony wraz z dołączonymi dokumentami w dniu 15 stycznia 2024 r.
Sąd obecnie nie przesądza czy skarżącemu przysługuje pomoc, czy nie, lecz stwierdza, że odmowa przyznania pomocy finansowej dla skarżącego, nie może być uzasadniona złożeniem niezasadnego wniosku oraz naruszeniem terminu w zakresie złożenia wymaganych dokumentów.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że postępowanie organów stanowiło naruszenie art. 8 i art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 10a ust. 1 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i przy uwzględnieniu art. 135 p.p.s.a. wymagało uchylenia decyzji organów obu instancji ( pkt. 1 wyroku).
O kosztach postępowania Sąd postanowił stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. orzekając od organu na rzecz skarżącego kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego ( pkt. 2 wyroku).