VIII SA/WA 258/25

VIII SA/Wa 258/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak /sprawozdawca/
Justyna Mazur
Renata Nawrot /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par. 2, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 2298
art. 27 ust. 1 i 2, art. 35 ust. 2, art. 34 i art. 49
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na  rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak (sprawozdawca), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dominika Jeromin, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi K. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 3 lutego 2025 r. znak: [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. K. (dalej: skarżąca, strona, wnioskodawczyni) jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: organ, ARiMR, Agencja) z 3 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (dalej: PROW) na lata 2014-2020.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym
i prawnym sprawy:
W dniu 17 lipca 2023 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020
Pismem z 3 lutego 2025 r. znak: [...] ARiMR, działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023 r. poz. 2298, dalej: ustawa PROW), poinformowała skarżącą o odmowie przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 2c ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 października 2015 r. w sprawie wysokości limitów środków dostępnych w poszczególnych województwach lub latach w ramach określonych działań lub poddziałań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 (Dz. U. poz. 1755 z późn. zm., dalej: rozporządzenie w sprawie wysokości limitów).
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w związku z tym, iż wniosek skarżącej, złożony w naborze przeprowadzonym w terminie od 5 czerwca 2023 r. do 19 lipca 2023 r. na operację typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w obszarze D, związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu, zawierał zapotrzebowanie na środki przekraczające określoną w rozporządzeniu w sprawie wysokości limitów wysokość limitu środków oraz z uwagi na fakt, iż do 31 stycznia 2025 r. skarżąca nie została wezwana do zawarcia umowy o przyznaniu pomocy zgodnie z ust. 3 w związku z ust. 2 ww. przepisu rozporządzenia, Agencja odmówiła przyznania pomocy.
Pismem z 27 lutego 2025 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) skargę na ww. rozstrzygnięcie ARiMR, zarzucając naruszenie:
a) art. 49 ustawy PROW, który określa zasady przyznawania pomocy w sposób zapewniający sprawiedliwe traktowanie wnioskodawców;
b) przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 sierpnia 2024 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych", które nie przewiduje braku możliwości dołączenia certyfikatu Integrowanej Produkcji w późniejszym terminie.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że decyzją z 7 sierpnia 2017 r. również z powodu braku funduszy otrzymała decyzję odmowną. Jednak według skarżącej ARiMR posiada fundusze z tego działania, o czym świadczą ogłoszone kolejne trzy nabory, w których trudna sytuacja ekonomiczna, a w szczególności zdrowotna i COVID nie pozwoliły skarżącej wziąć udziału. Pierwszy w 2018 roku, kiedy był kryzys na rynku owoców, co potwierdza powołanie Spółki [...] do interwencyjnego skupu jabłek. Kolejne w 2020 i 2021 roku podczas panowania wirusa COVID. Jak wskazała skarżąca, były to lata dla niej bardzo trudne - pobyt w szpitalu jej oraz jej męża w Warszawie i długa rehabilitacja po chorobie. W tym samym czasie wykryto u skarżącej guzki na lewym płucu. Badania, diagnozy oraz wizyty
u specjalistów spowodowały mniejsze z jej i jej męża strony zaangażowanie
w doskonalenie swojej produkcji oraz certyfikację, gdyż z obawy o swoje zdrowie i życie unikali kontaktów i skupisk ludzi. Dodatkowo w tym czasie, czyli w 2020 i 2022 roku, skarżąca doświadczyła klęsk żywiołowych, czego dowodem są protokoły nr: [...], [...] i [...] z oszacowania szkód spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego, które wpłynęły na jej sytuację materialną.
Dalej skarżąca podniosła, iż niesprawiedliwa jest również odmowa z powodu jej wieku i braku certyfikatu Integrowanej Produkcji, którego nie posiadała z wyżej wymienionych powodów na dzień złożenia wniosku. Jak wskazała, obecnie jej gospodarstwo prowadzone wraz z mężem otrzymało certyfikat Integrowanej Produkcji za 2024 rok, który będzie kontynuowany w tym i kolejnych latach.
W odpowiedzi na skargę ARiMR wniosła o jej oddalenie. Jednocześnie przedstawiła przebieg postępowania oraz ustosunkowała się do zarzutów skargi. Podniosła, że zgodnie z § 2c ust. 3 rozporządzenia w sprawie wysokości limitów podmioty ubiegające się o przyznanie pomocy informuje się o odmowie przyznania tej pomocy, w przypadku gdy nie zostały wezwane do zawarcia umowy zgodnie z ust. 2, nie później niż do dnia 31 stycznia 2025 r.
Dalej wyjaśniła, że w niniejszej sprawie skarżąca nie została wezwana do zawarcia umowy z uwagi na okoliczność, iż zgodnie z listą kolejności przysługiwania pomocy na koniec 31 stycznia 2025 r. dla naboru przeprowadzonego w terminie od 5 czerwca 2023 r. do 19 lipca 2023 r., na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w obszarze D, związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu w ramach PROW 2014-2020, wniosek o przyznanie pomocy skarżącej znalazł się na pozycji nr [...] ww. listy, uzyskując [...] pkt (suma punktów wniosku), w sytuacji gdy ostatni wniosek o przyznanie pomocy, mieszczący się w dostępnym limicie środków, był zaklasyfikowany na [...] pkt i znajdował się na pozycji nr [...] ww. listy kolejności.
W świetle powyższego organ uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, bowiem zarówno stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, jak
i poprawnie zastosowano obowiązujące przepisy prawa.
Ponadto organ wskazał, że we wniosku o przyznanie pomocy w sekcji VII "Oświadczenie podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy" skarżąca złożyła podpis pod oświadczeniem, że znane są jej zasady ubiegania się i przyznawania pomocy określone w przepisach rozporządzenia wykonawczego oraz zasady wypełniania wniosku zawarte w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Oznacza to, iż składając wniosek o przyznanie pomocy skarżąca potwierdziła, że posiada wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) określony został przez ustawodawcę katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej.
Zaskarżone rozstrzygnięcie jest kontrolowane przez Sąd pod kątem jego zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są powołane już regulacje ustawy PROW, rozporządzenia w sprawie wysokości limitów oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r.
w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1366 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie wykonawcze).
W sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji
w gospodarstwach rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020 w obszarze związanym
z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu.
Do odmowy przyznania tej pomocy oraz ustalenia właściwości sądu do kontroli jej legalności znajdowały zatem zastosowanie regulacje art. 35 ust. 1 ustawy PROW, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy
w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.
Z kolei na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy PROW w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje wniesienie do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Na tej właśnie podstawie ocenie Sądu poddane zostało zaskarżone rozstrzygnięcie z 3 lutego 2025 r. na odmowę przyznania skarżącej pomocy finansowej na zrealizowanie operacji "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych", typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014 – 2020.
Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały zawarte w art. 34 ustawy PROW, a zwłaszcza w ust. 2 i ust. 3 tego przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, a właściwość miejscową organu ustala się według miejsca realizacji operacji. Zgodnie z zastrzeżeniem, dotyczącym odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy PROW, uwzględnienia też wymaga, że według tego przepisu w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie, stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także, że przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Na gruncie powyższych unormowań nie budzi wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.), ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Tym samym na organie nie ciąży obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Co więcej, ustawodawca przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz jednoczesny brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność, a także działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Stosownie bowiem do zasady praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy PROW, a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, organ powinien wprawdzie podejmować działania zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, niemniej jednak, zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy PROW, to na wnioskodawcy ciążył obowiązek udowodnienia spełnienia kryteriów przyznania pomocy. Ograniczone zostały również zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i zasada udzielania informacji przez ustalenie, że organ zobowiązany jest do ich przestrzegania tylko na żądanie strony.
Zgodnie z § 2c rozporządzenia w sprawie wysokości limitów podmioty ubiegające się o przyznanie pomocy, których wnioski o przyznanie pomocy złożone w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" zawierają zapotrzebowanie na środki przekraczające określoną w rozporządzeniu wysokość limitu środków, ustaloną według stanu na dzień 21 września 2023 r., niezwłocznie informuje się o tym w formie pisemnej (ust. 1). Wnioski, o których mowa w ust. 1, rozpatruje się w trybie określonym
w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania wymienionego w ust. 1, z tym że podmioty ubiegające się o przyznanie pomocy wzywa się do zawarcia umowy, jeżeli są spełnione warunki przyznania tej pomocy, w terminie 4 miesięcy od dnia, w którym okaże się, że w ramach wysokości limitu środków, o której mowa w ust. 1, jest możliwe przyznanie pomocy na operacje objęte tymi wnioskami (ust. 2). Natomiast zgodnie z ust. 3 ww. rozporządzenia podmioty ubiegające się o przyznanie pomocy informuje się o odmowie przyznania tej pomocy, w przypadku gdy nie zostały wezwane do zawarcia umowy zgodnie z ust. 2, nie później niż do dnia 31 stycznia 2025 r.
W przedmiotowej sprawie operacja objęta złożonym wnioskiem uzyskała [...] pkt i uplasowała się na [...] miejscu na liście kolejności. Zgodnie ze wskazaniem organu jak i listą, która została dołączona do akt administracyjnych, ostatni wniosek
o przyznanie pomocy mieszczący się w dostępnym limicie środków zaklasyfikowano na [...] pkt i znajdował się on na pozycji [...] ww. listy. W związku z tym prawidłowo odmówiono przyznania pomocy. Wnioskodawczyni nie została wezwana do zawarcia umowy zgodnie z ust. 2 § 2c rozporządzenia w sprawie wysokości limitów, jak również uzyskana ilość punktów i miejsce w kolejności na ww. liście beneficjentów nie uprawniała jej do przyznania wnioskowanej pomocy.
Sąd w tym miejscu zauważa, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest lakoniczne
i w swojej treści nie zawiera szczegółowego uzasadnienia powodów, dla których odmówiono stronie przyznania konkretnej ilości punktów. Jednakże, jak wynika z treści skargi, strona była w stanie wskazać na powody, dla których, w jej ocenie, w sposób nieprawidłowy nie uzyskała punktów. Konfrontując skargę z treścią przepisów
i uzasadnieniem rozstrzygnięcia, Sąd doszedł do przekonania, że pomimo zauważonej wadliwości uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia, brak jest podstaw do jego uchylenia, z uwagi na naruszenie niemające istotnego wpływu na wynik sprawy.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżąca złożyła wniosek o wsparcie
w ramach operacji typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w obszarze D związanym
z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu.
Zgodnie z treścią § 17 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego kolejność przysługiwania pomocy jest ustalona na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie pomocy oraz w dokumentach, o których mowa w § 13 ust. 3 pkt 1,17,17a i 25, złożonych wraz z tym wnioskiem, w dniu złożenia tego wniosku. Zgodnie z § 17 ust. 2 ww. rozporządzenia jeżeli wniosek o przyznanie pomocy lub dołączone do niego dokumenty nie zawierają danych niezbędnych do ustalenia liczby punktów za dane kryterium lub do tego wniosku nie dołączono dokumentów potwierdzających te dane lub potwierdzających spełnienie danego kryterium, nie przyznaje się punktów za to kryterium. Jednocześnie § 17 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego wskazuje, iż Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli przyznano mniej niż 1,5 punktu - w przypadku obszaru, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. d.
W świetle § 16 ust. 1 oraz § 16 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego
o kolejności przysługiwania pomocy na operację w obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. d, decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie następujących kryteriów wyboru:
1) w przypadku operacji dotyczącej budowy lub modernizacji budynków inwentarskich lub magazynu paszowego, punkty przyznaje się w następujący sposób:
a) jeżeli operacja obejmuje wyłącznie koszty budowy lub modernizacji budynków inwentarskich, w tym ich wyposażenia, lub magazynu paszowego, w tym jego wyposażenia, przyznaje się 5 punktów,
b) jeżeli koszty budowy lub modernizacji budynków inwentarskich, w tym ich wyposażenia, lub magazynu paszowego, w tym jego wyposażenia, stanowią co najmniej 50% wszystkich kosztów operacji, przyznaje się 3 punkty;
2) w przypadku operacji związanej ze zwiększeniem skali produkcji rolnej, której realizacja wpłynie również na zwiększenie uczestnictwa w rynku, przyznaje się 1 punkt;
3) w przypadku operacji związanej ze zmianą profilu produkcji rolnej, której realizacja wpłynie również na zróżnicowanie produkcji rolnej w gospodarstwie, przyznaje się 1 punkt;
4) jeżeli w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy podmiot ubiegający się
o przyznanie pomocy posiada:
a) certyfikat lub świadectwo potwierdzające, że uczestniczy w unijnym systemie jakości, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. a ppkt i, iii-v rozporządzenia nr 1305/2013, lub w krajowym systemie jakości, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach działania "Systemy jakości produktów rolnych i środków spożywczych" objętego programem, a operacja dotyczy produkcji objętej tym systemem, przyznaje się 2 punkty,
b) certyfikat potwierdzający uczestnictwo w unijnym systemie jakości, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. a ppkt ii rozporządzenia nr 1305/2013, a operacja dotyczy produkcji objętej tym systemem i suma powierzchni gruntów ornych, sadów, łąk trwałych i pastwisk trwałych w gospodarstwie objętych tym systemem stanowi co najmniej 50% sumy powierzchni gruntów ornych, sadów, łąk trwałych i pastwisk trwałych w tym gospodarstwie, przyznaje się 4 punkty;
5) jeżeli w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy podmiot ubiegający się
o jej przyznanie ma nie więcej niż 40 lat, przyznaje się 1 punkt;
6) jeżeli inwestycje służą ochronie środowiska lub zapobieganiu zmianie klimatu, przyznaje się maksymalnie 5 punktów;
6a) jeżeli do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy albo współposiadacz gospodarstwa, w którym będzie realizowana operacja, nie wystąpił o pomoc:
a) w ramach następujących działań PROW 2007-2013:
– "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej",
– "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw",
– "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" lub działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej", objętych PROW 2007-2013,
b) w ramach następujących typów operacji objętych programem:
– "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich",
– "Rozwój przedsiębiorczości - rozwój usług rolniczych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie i rozwój działalności pozarolniczej",
c) w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego programem,
d) w celu wyposażenia tego samego gospodarstwa w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW 2007-2013 lub operacji typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji
w gospodarstwach rolnych" objętego programem
- albo wystąpił o tę pomoc i został poinformowany o odmowie przyznania pomocy, przyznaje się 1 punkt.
W niniejszej sprawie skarżąca postawiła zarzuty odnośnie do uzyskanej punktacji przyznanej w kryteriach wyboru: wieku oraz braku certyfikatu Integrowanej Produkcji
(§ 16 ust. 5 pkt 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego).
Odnosząc się do przyznania punktów w zakresie kryterium wieku Sąd wyjaśnia, że w niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżąca w dniu składania wniosku przekroczyła 40 lat i dlatego nie uzyskała punktów w ramach tego kryterium. Natomiast co do zarzutu w kwestii braku certyfikatu Integrowanej Produkcji, zdaniem Sądu, kluczowa w tej sprawie jest treść wniosku, która jasno wskazywała, że skarżąca w dniu jego składania nie posiadała certyfikatu lub świadectwa potwierdzającego, że uczestniczy w unijnym systemie jakości, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. a ppkt i, iii-v rozporządzenia nr 1305/13, lub w krajowym systemie jakości, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1305/13. Wnioskodawczyni potwierdziła ten fakt również w skardze.
Reasumując, należy stwierdzić, że organ nie naruszył przepisów prawa, dokonując oceny wniosku skarżącej według obowiązujących kryteriów wyboru.
W wyniku przeprowadzonej oceny planowana operacja uzyskała łączną liczbę punktów wynoszącą [...] pkt, uplasowując się na pozycji [...] listy, w sytuacji gdy ostatni wniosek o przyznanie pomocy mieszczący się w dostępnym limicie środków był zaklasyfikowany na [...] pkt i znajdował się na pozycji [...] ww. listy kolejności. Musiało to więc skutkować odmową przyznania skarżącej wnioskowanej pomocy finansowej. Liczba uzyskanych punktów została zweryfikowana przez Sąd, który nie dostrzegł wadliwości w tym zakresie, jak również nie dopatrzył się innych naruszeń przepisów prawa uzasadniających uchylenie zaskarżonej odmowy.
Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania
w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości, zarówno co do prowadzenia w sprawie postępowania, ustaleń stanu faktycznego, jak
i w zakresie zastosowania do ustalonego stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona odmowa przyznania pomocy finansowej skarżącej jest prawidłowa,
a skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca, składając przedmiotowy wniosek, miała świadomość jego wymogów, co potwierdziła podpisem w sekcji VI wniosku, a twierdzenia o swojej trudnej sytuacji zdrowotnej i ekonomicznej nie mają wpływu na ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ nie naruszył również przepisów zarzucanych w skardze, ponieważ ani art. 49 ustawy o PROW, ani przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa
i Rozwoju Wsi z dnia 20 sierpnia 2024 r. nie były podstawą odmowy przyznania stronie wnioskowanej pomocy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, stąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.