VIII SA/Wa 243/23

Sprawa dotyczyła skargi Gminy Miasta P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego, które stwierdziło nieważność uchwały Rady Miasta P. z dnia 24 stycznia 2023 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda uzasadnił swoje rozstrzygnięcie tym, że uchwała o planie miejscowym została podjęta na podstawie uchwały dotyczącej studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, która została unieważniona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2022 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1038/22), mimo że wyrok ten nie był jeszcze prawomocny. Zdaniem Wojewody, zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a., nieważny wyrok wstrzymuje skutki prawne aktu do czasu uprawomocnienia, co oznacza, że plan miejscowy został oparty na akcie nieposiadającym mocy prawnej. Gmina Miasta P. wniosła skargę, zarzucając Wojewodzie błędne zastosowanie art. 152 § 1 p.p.s.a. i argumentując, że wstrzymanie skutków prawnych uchwały o studium nie oznacza braku podstawy planistycznej, a wcześniejsze uchwały dotyczące studium nadal obowiązują. Gmina podniosła również zarzut braku wykazania istotności naruszeń zasad i trybu sporządzania planu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a., uchwała dotycząca studium, której nieważność stwierdzono nieprawomocnym wyrokiem, nie wywołuje skutków prawnych. W związku z tym, Rada Miasta P. nie mogła stwierdzić zgodności uchwalanej uchwały o planie miejscowym z obowiązującym studium, co stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu. Sąd podkreślił, że studium jest obligatoryjnym aktem polityki przestrzennej, a jego ustalenia są wiążące przy sporządzaniu planów miejscowych. Nieprawomocne unieważnienie studium oznacza brak podstawy prawnej do uchwalenia planu miejscowego w oparciu o to studium.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający