VIII SA/Wa 221/20

VIII SA/Wa 221/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-09-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Szymanowicz-Nowak
Marek Wroczyński /sprawozdawca/
Sławomir Fularski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 69/21 - Wyrok NSA z 2024-09-27
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2014 poz 1468
par. 4 ust. 1 pkt 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań  związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w  związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.
Dz.U.UE.L 2014 nr 284 poz 22 art. 5 ust. 1
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1031/2014 z dnia 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki  wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Protokolant sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2020 r. w Radomiu sprawy ze skargi S. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Syg. akt VIII SA/Wa 221/20
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2020 roku, nr [...] Prezes Agencji Restukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postepowania administracyjnego ( DZ.U z 2018 roku, poz.2096 ze zm. dalej kpa, art. 10 ust.2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa( DZ.U z 2019 roku, poz. 1505), po rozpatrzeniu odwołania S. K. od decyzji nr [...] o odmowie przyznania wsparcia wydanej w dniu [...] listopada 2019 roku przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - utrzymał mocy zaskarżoną decyzję.
Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.
S. K jako uczestnik mechanizmu Wspólnej Polityki Rolnej ,,Dalszego tymczasowego wsparcia producentów owoców i warzyw(DOW)’’ realizowanego na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 roku w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem dalszych, tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej( DZ.U z 2014 roku, poz. 1468 ze zm. dalej rozporządzenie RM) oraz rozporządzenia delegowanego Komisji(UE) nr 1031/2014 z dnia 29 września 2014 roku ustanawiające dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw( Dz.Urz UE L 284 z 30 września 2014 roku, str. 22 – 39 ze zm. dalej jako rozporządzenie 1031/2014) złożył w dniu [...] października 2014 roku w Oddziale Regionalnym Agencji Rynku Rolnego w W. i zadeklarował zamiar wycofania [...]kg jabłek z pow. [...]ha.
W dniach od [...] do [...] grudnia 2014 roku producent przeprowadził operacje wycofania produktu – jabłek z rynku, co dało mu podstawę do złożenia w dniu [...] stycznia 2015 roku wniosku o przyznanie wsparcia. Wniosek obejmował wycofanie z rynku na bezpłatną dystrybucję [...]kg jabłek z pow. [...]ha.
Postępowanie w sprawie zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2015 roku przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. w sprawie wsparcia w kwocie [...]EUR, tj. [...]zł. Na tej podstawie w dniu [...] czerwca 2015 roku została zrealizowana płatność.
W dniu [...] sierpnia 2019 roku Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa złożył wniosek do Prezesa ARiMR o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie udzielenia wsparcia nr [...]z dnia [...] maja 2015 roku dla producenta S. K. z uwagi na fakt, iż decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Prezes ARiMR postanowieniem z dnia [...] września 2019 roku wszczął postępowanie w sprawie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2015 roku.
W dniu [...] października 2019 roku Prezes ARiMR wydał decyzję nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...]z dnia [...] maja 2015 roku wydanej w sprawie udzielenia wsparcia. Od decyzji tej strona nie wniosła odwołania.
W dniu [...] listopada 2019 roku Dyrektor [...] Oddziału ARiMR wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania wsparcia, w której odmówił przyznania S. K. wsparcia finansowego z tytułu wycofania na bezpłatną dystrybucję [...]kg jabłek.
Od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło odwołanie gdzie zarzucano, iż doszło do naruszenia art. 40 § 2 kpa polegające na niedoręczeniu pełnomocnikowi skarżącego postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności oraz samej decyzji stwierdzającej nieważność decyzji z [...] maja 2015 roku.
Nadto zarzucał naruszenie art. 110 kpa polegające na wszczęciu postępowania gdy w obrocie prawnym istnieje decyzja dotycząca tego samego podmiotu i przedmiotu postępowania. Podnosił również naruszenie art. 158 § 1, art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 kpa polegające na wydaniu decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji z [...] maja 2015 roku w sytuacji gdy brak było przesłanek ku temu aby stwierdzić nieważność, a w szczególności zaistniała przesłanka rażącego naruszenia prawa.
Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia RM wsparcie przysługuje:
- organizacji producentów owoców i warzyw, uznanej na podstawie odrębnych przepisów i realizującej program operacyjny i realizującej program operacyjny, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 roku ustanawiającego organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady(EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) 1234/2007( Dz.Urz. UE L 347 z 2012 roku ze zm.);
- producentowi owoców i warzyw niebędącemu członkiem organizacji producentów o którym mowa w pkt 1, będącemu producentem rolnym w rozumieniu ustawy z 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji o przyznanie płatności( DZ.U z 2012 roku, poz. 86 ustawa o systemie ewidencji), który:
- posiada gospodarstwo rolne o powierzchni o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha w którym prowadzi uprawę owoców i warzyw w gruncie, a powierzchnia działki rolnej w rozumieniu ustawy o systemie ewidencji, na której prowadzi daną uprawę, wynosi co najmniej 0,1 ha lub
- prowadzi uprawę owoców lub warzyw w ramach działu specjalnego produkcji rolnej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W mechanizmie mogą brać udział jako beneficjenci tylko uznane organizacje producentów, które realizują program operacyjny i których uznanie nie zostało zawieszone oraz producenci indywidualni, którzy nie są członkami takich organizacji, a którzy spełniają wymogi przewidziane w § 4 ust.1 pkt 2 rozporządzenia RM.
Jednocześnie zgodnie z art. 9 ust.4 rozporządzenia nr 1031/2014 jako bezwzględny wymóg stawiany beneficjentom wsparcia określa złożenie przez producenta wraz ze składanym wnioskiem oświadczenia, że ,, w odniesieniu do operacji kwalifikujących się do otrzymania pomocy finansowej Unii na mocy niniejszego rozporządzenia wnioskodawca nie otrzymał i nie otrzyma podwójnego finansowania unijnego ani odszkodowania w ramach polisy ubezpieczeniowej’’.
W niniejszej sprawie w dniu [...] października 2014 roku S. K. złożył w organie zawiadomienie dotyczące zamiaru przeprowadzenia operacji wycofania jabłek z rynku na dystrybucję w terminie do [...] grudnia 2014 roku w ramach mechanizmu Wspólnej Polityki Rolnej ,, Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw( DOW). W złożonym powiadomieniu zadeklarował, iż jest producentem rolnym i zna warunki uczestnictwa w przedmiotowym mechanizmie i zobowiązuje się do ich przestrzegania. W dniu [...] stycznia 2015 roku S. K. złożył wniosek o udzielenie wsparcia informując, iż dokonał wycofania jabłek z rynku na bezpłatną dystrybucję w dniach [...],[...] i [...]grudnia 2014 roku.
Jednocześnie w ramach mechanizmu DOW Dyrektor OT ARR w W. wydał w dniu [...] maja 2015 roku decyzję nr [...] w sprawie udzielenia wsparcia dla uznanej organizacji producentów [...]sp. z oo w kwocie [...]zł stanowiącej równowartość [...]EUR. Płatność została zrealizowana w dniu [...] czerwca 2015 roku. Oznacza to, ze przedmiotowa organizacja brała udział w mechanizmie DOW, a z tytułu wycofania produktów otrzymała wsparcie finansowe przewidziane przepisami rozporządzenia Komisji(UE) nr 1031/2014 oraz rozporządzenia RM.
W dniu składania powiadomienia tj. [...] października 2014 roku S.K. był członkiem uznanej organizacji producentów [...] sp. z oo w D.. Producent przeprowadzając operacje wycofania produktów z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji też był członkiem organizacji producentów wbrew przepisom prawa krajowego i unijnego. Wypłata wsparcia finansowego na rzecz [...] sp. z oo skutkuje wykluczeniem skarżącego z katalogu podmiotów uprawnionych do udziału w mechanizmie, bowiem był on członkiem uznanej organizacji producentów , która odpowiednio w latach 2013 – 2015 i 2016 – 2018 realizowała program operacyjny. Strona będąc producentem owoców, będącym członkiem uznanej organizacji producenckiej owoców i warzyw realizującym program operacyjny, która otrzymała wsparcie w tym samym mechanizmie DOW, utraciła zdaniem organu odwoławczego uprawnienia do indywidualnego wsparcia finansowego, w ramach przedmiotowego mechanizmu.
Producent, który w trakcie przeprowadzania operacji wycofywania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji jest członkiem i współudziałowcem uznanej organizacji producentów nie otrzyma wsparcia na podstawie § 4 ust.1 pkt 2, § 8 rozporządzenia RM, art. 5 ust.1 rozporządzenia nr 1031/2014, bowiem kluczową datą istotną do weryfikacji beneficjenta jest data przeprowadzenia wycofania produktu co wskazuje § 4 ust.2 rozporządzenia mówiący, iż ,, wsparcie jest udzielane za przeprowadzenie wycofania z rynku produktów w celu bezpłatnej dystrybucji, jeśli zostały spełnione warunki z rozporządzenia nr 1031/2014 ‘’.
W związku z tym zdaniem organu należy uznać, iż prawidłową wykładnią jest wykładnia prowadząca do wniosku, że tylko producenci indywidualni niebędący członkami organizacji producentów mogą wystąpić z wnioskiem o pomoc z tytułu nadzwyczajnych środków wsparcia i otrzymać je oraz indywidualnie członkowie organizacji producentów w przypadku gdy uznanie organizacji jest zawieszone lub organizacja nie uczestniczy w programie wsparcia lub nie realizuje w ogóle programu operacyjnego. Samo zgłoszenie akcesu do mechanizmu przez złożenie powiadomienia przez skarżącego nie wywołało skutku obligacyjnego. Producent od [...] grudnia 2008 roku był członkiem [...]sp. z oo w związku z czym nie był uprawniony do realizacji operacji wycofania ponieważ zrobiła to również organizacja producencka.
Zdaniem organu odwoławczego wniosek o wsparcie złożył podmiot nieuprawniony, bowiem istotne jest, iż zgodnie z § 4 ust.1 rozporządzenia RM tylko wskazane tam dwie kategorie są uprawnione do uczestnictwa w mechanizmie.
Nie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie miało stanowisko Audytowej Komisji Europejskiej, która na podstawie przeprowadzonych czynności kontrolnych w zakresie wydatkowania środków finansowych z budżetu UE( fundusz EFRG) w latach 2014 – 2016 dotyczących między innymi S. K. uznała nie kwalifikowalność pomocy udzielonej temu producentowi. W swoich ustaleniach audyt Komisji Europejskiej nie potwierdził prawidłowości wypłat wsparcia na rzecz producentów będących jednocześnie członkami uznanej organizacji producenckiej i uznał, iż doszło do naruszenia art. 1, art. 5 ust.6 i art. 9 ust.4 rozporządzenia nr 1031/2014.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 40 § 2 kpa to zdaniem organu jest on nieuzasadniony ponieważ adwokat K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] maja 2015 roku nie był ustanowiony w sprawie.
Nie doszło również do naruszenia art. 110 kpa ponieważ nie miała miejsce ponieważ przedmiotowe postępowanie toczyło się w czasie i wydano decyzję gdy decyzja o przyznaniu wsparcia z dnia [...] maja 2015 roku została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności.
Argumentował, iż organ miał wręcz obowiązek kontroli zadeklarowanych przez producenta danych a obowiązek ten wynikał z przepisu art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1031/2014. Obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych środków do skutecznej ochrony interesów finansowych wynika z przepisów art. 58 ust.1 lit a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 roku w sprawie finansowania polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej.
Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł S. K..
Przedmiotowej decyzji zarzucał, że została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady legalności i zasady budowania zaufania do organów praworządnego państwa prawnego, zasady trwałości decyzji oraz prawa materialnego:
- art. 6 kpa w związku z art. 8 i art. 9 kpa w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez błędne uznanie, że decyzja w sprawie udzielenia wsparcia dotknięta jest wadą nieważności w wyniku rażącego naruszenia prawa przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. bez wskazania normy prawnej, z której treścią przedmiotowa decyzja jest jednoznacznie sprzeczna, brak przesłanki stwierdzenia jej nieważności;
- art. 6 kpa w związku z art. 8 kpa w związku z art. 110 § 1 kpa polegające na wszczęciu postępowania w sytuacji gdy w obrocie prawnym istnieje decyzja dotycząca tego samego przedmiotu i podmiotu, co skutkuje niemożnością równoległego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie;
- art. 6 kpa w związku z art. 8 kpa w związku z art. 156 § 1 kpa w związku z art. 107 § 1 pkt 6 kpa poprzez sporządzenie uzasadnienia wewnętrznie sprzecznego i prowadzenie postępowania w zakresie wykraczającym poza zakres trybu nadzwyczajnego właściwego dla stwierdzenia nieważności decyzji;
Art. 40 § 2 kpa polegające na niedoręczeniu ustanowionemu pełnomocnikowi postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie, jak i niedoręczeniu decyzji Prezesa ARiMR stwierdzającej nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2015 roku.
W związku z powyższym skarżący wnosił o:
Uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący podnosił, iż decyzją nr [...] z dnia [...] października 2019 roku Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] maja 2015 roku w sprawie udzielenia skarżącemu wsparcia z tytułu bezpłatnego wycofania owoców z rynku. Decyzja ta zdaniem skarżącego jest błędna w związku z niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego i procedury administracyjnej.
Beneficjent nie pobrał dwukrotnie dofinansowania. Wszelkie okoliczności odnośnie sytuacji faktycznej i prawnej skarżącego, jak i grupy producenckiej były znane organowi w momencie wydawania decyzji. Beneficjent wypełnił wszelkie wymogi dla uzyskania wsparcia. Kierował się zasadą lojalności i zaufania do urzędu. Z uwagi na powyższe ponowna interpretacja przepisów materialnych odnośnie zasadności przyznania dofinasowania jest bezprzedmiotowa z uwagi na rażące przez organ przepisów postępowania. W sprawie w której stwierdzono nieważność decyzji został ustanowiony pełnomocnik, a pełnomocnictwo zostało prawidłowo złożone, co potwierdza przesyłanie postanowień o przedłużeniu postępowania.
W sprawie o stwierdzenie nieważności decyzja organu nie została doręczona pełnomocnikowi, co powoduje, iż nie wywołała one skutków prawnych.
Argumentował, iż na mocy decyzji o przyznaniu wsparcia strony nabyły prawo. Stąd też nie jest możliwe umorzenie jej na mocy art. 154 kpa .Jak również jej zmiana inną decyzją w trybie zwyczajnym. O ile wzruszenie ma nastąpić na mocy trybów nadzwyczajnych to koniecznym jest zachowanie uregulowań odnoszących się do tych trybów. W niniejszej sprawie brak jest jakiegokolwiek odniesienia w tym przedmiocie.
W niniejszym przypadku brak jest podstaw do przyjęcia rażącego naruszenia prawa, a w konsekwencji do stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu wsparcia.
W dalszej części skarżący odwołując się stanowiska doktryny i orzecznictwa sądów administracyjnych, wskazywał, że w sprawie nie zachodził przypadek rażącego naruszenia prawa, który pozwalałby stwierdzić nieważność decyzji z [...] maja 2015 roku przyznającej skarżącemu wsparcie.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się
z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty kontroli wynika bowiem, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej.
Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala – art. 151 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu zarzuty skargi nie znajdują usprawiedliwionych podstaw zarówno w zakresie naruszenia przepisów proceduralnych, jak i przepisów prawa materialnego.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż w przedmiotowym postępowaniu nie może zostać przeprowadzona kontrola legalności wydania decyzji wydanej przez prezesa ARiMR z dnia [...] października 2019 roku, nr [...], którą to decyzją stwierdzono nieważność decyzji z [...] maja 2015 roku w przedmiocie udzielenia wsparcia skarżącemu w związku z wycofaniem owoców do bezpłatnej dystrybucji.
W niniejszym postępowaniu kontroli pod względem legalności podawana jest decyzja z dnia [...] lutego 2020 roku, nr [...]Prezesa ARiMR utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2019 roku o odmowie przyznania wsparcia.
Zdaniem sądu dokonana przez organ ocena, iż skarżący S. K., jako indywidualny producent będący jednocześnie członkiem uznanej grupy producenckiej [...]sp. z oo, która uczestniczyła programie wycofywanie owoców z rynku na bezpłatną dystrybucję i decyzją z dnia [...] maja 2015 roku nr [...]przyznane zostało tej grupie producenckiej wsparcie w kwocie [...]EUR nie był uprawniony do wystąpienia o przedmiotowa pomoc jest uzasadniona.
Należy zgodzić się z organem, iż prezentowane stanowisko pozostaje w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawnymi, zarówno krajowymi, jak i unijnymi.
Rozporządzeniem delegowanym Komisji(UE) nr 1031/2014 ustanowione zostały dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych warzyw i owoców. Zasadniczo pomoc finansowa na wycofania kierowana jest do organizacji producentów co reguluje art. 4 powyższego rozporządzenia. Możliwa też jest pomoc finansowa do producentów indywidualnych, którzy nie są członkami organizacji producentów.
Przepis art. 5 odnosi się do pomocy finansowej na wycofania dla producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów. Zgodnie z art. 5.1 wyżej powołanego rozporządzenia pomoc finansową Unii przyznaje się producentom owoców i warzyw, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, zgodnie z niniejszym artykułem na :
- operacje wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji, o których mowa w art. 34 ust.4 rozporządzenia nr 1308/2013;
- operacje wycofania do przeznaczeń innych niż bezpłatna dystrybucja.
Zgodnie z art. 5.6 rozporządzenia nr 1031/2014 w przypadku gdy uznanie organizacji producentów zostało zawieszone na podstawie art.114 ust.2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, jej członków uznaje się za producentów niebędących członkami uznanej organizacji producentów do celów niniejszego artykułu.
Realizacja przez Agencje Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej zostały określone w rozporządzeniu.
Zgodnie z § 4ust.1 pkt 2 rozporządzenia RM wsparcie przysługuje producentowi owoców i warzyw niebędącemu członkiem organizacji producentów, o której mowa w pkt 1, będącemu producentem rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności( DZ.U z 2012 roku, poz. 86 oraz 2013, poz. 1537), który :
- posiada gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha, w którym prowadzi uprawę owoców i warzyw w gruncie, a powierzchnia działki rolnej w rozumieniu ustawy o krajowym systemie ewidencji, na której prowadzi swoją uprawę wynosi co najmniej 0,1 ha lub
- prowadzi uprawę owoców lub warzyw w ramach działu specjalnego produkcji rolnej, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepis § 4 ust.2 rozporządzenia RM stanowi, iż wsparcie jest udzielane za przeprowadzenie operacji wycofania z rynku produktów w okresie, o którym mowa w art. 1 ust.3 lit.c) rozporządzenia nr 1031/2014, jeżeli zostały spełnione warunki w nim określone.
W świetle przywołanych uregulowań prawnych nie istniały podstawy aby skarżący jako indywidualny producent rolny uczestniczył w programie pomocowym w sytuacji gdy w takim programie uczestniczyła organizacja producencka [...]sp. z oo, której S. K. był członkiem. W takiej sytuacji faktyczno - prawnej mógł on dokonywać wycofania owoców z rynku na bezpłatną dystrybucję za pośrednictwem swojej organizacji producenckiej.
Fakt dokonania wycofania owoców z rynku jest jednym z warunków do otrzymania pomocy. Skarżący nie spełniał warunków prawnych określonych w rozporządzeniu RM - § 4 ust. 1 i 2 oraz w przepisach rozporządzenia nr 1031/2014 – art. 5 ust.1.
Skarżący w skardze nie zakwestionował stanowiska i argumentacji prezentowanej przez organ, a jedynie skupił się na wadliwościach decyzji z dnia [...] października 2019 roku stwierdzającej nieważności decyzji z dnia [...] maja 2015 roku o przyznaniu pomocy. Decyzja z [...] października 2019 roku nie była przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu.
W ocenie Sądu zarzuty procesowe w części odnoszą do postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] maja 2015 roku, a zarzut naruszenia art. 110 kpa nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, ponieważ organ dopiero po stwierdzeniu nieważności decyzji o przyznaniu pomocy wydał nową decyzję o odmowie przyznania pomocy.
Z tych tez względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.