VIII SA/Wa 173/08

VIII SA/Wa 173/08 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2008-11-28
Data wpływu
2008-05-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Sławomir Fularski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 87 par. 1 w zw. z  art. 88
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2008r., znak: [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego przyznania własności nieruchomości postanawia : odrzucić wniosek J.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2008 r., znak: [...] z powodu wniesienia skargi po upływie przepisanego terminu.
Powyższe postanowienie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 26 września 2008 r.
W dniu 20 października 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo J.K., uznane przez Sąd, jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący podniósł, że ze względu na swój wiek – [...] lata, znaczną odległość do poczty – 2,5 km i zły stan zdrowia, nie mógł wnieść skargi w ustawowym terminie.
W związku z wezwaniem Sądu z dnia 6 listopada 2008 r. dotyczącym uprawdopodobnienia przez niego okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz wyjaśnienia, jak długo trwała i kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu – skarżący nie wskazał, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu uniemożliwiająca mu złożenie skargi w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 – dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 u.p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 u.p.p.s.a. Są nimi:
- wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu,
- powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego,
- równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ).
Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej czterech przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym byłoby wydanie orzeczenia odmownego.
Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.) Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu.
Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2001r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane).
W świetle wyżej powołanych przepisów wniosek J.K. z dnia 20 października 2008 r. uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym przepisie art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy wskazać, iż termin 7 dni do wniesienia wniosku liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217).
Skarżący, o tym, że nie dotrzymał terminu do wniesienia skargi dowiedział się z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2008 r. Postanowienie to doręczono prawidłowo skarżącemu w dniu 26 września 2008 r. i od tej daty biegł siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., a który to termin upłynął w dniu 3 października. Wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony dopiero 20 października 2008 r. osobiście przez skarżącego. Spóźniony wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu w oparciu o art. 88 p.p.s.a. Należy również dodać, iż skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie wskazał, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, dlatego datą tą był, w ocenie Sądu, dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu wniesienia jej po terminie.
W tej sytuacji Sąd był zwolniony od dokonywania oceny innych okoliczności sprawy mogących mieć wpływ na dopuszczalność złożonego wniosku.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 88 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.
.