VIII SA/WA 141/25

VIII SA/Wa 141/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Kosterna
Justyna Mazur /przewodniczący/
Sławomir Fularski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Rada Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 59  par. 1 w zw. z art. 58  par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 3 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi H. C. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 18 czerwca 2020r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Uchwałą nr [...]-pouf. z [...] czerwca 2020 r. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej (dalej: organ, Prezydium NRL), działając na podstawie art. 59 § 1
w związku z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2020 r., poz. 256, dalej: kpa), odmówiło przywrócenia lekarzowi H. C. (dalej także jako: strona, wnioskodawca, skarżący) terminu do wniesienia odwołania od uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. nr [...] z [...] listopada 2019 r. w sprawie powołania komisji orzekającej
o przygotowaniu zawodowym lekarza.
Podstawą podjętej uchwały były następujące ustalenia i ocena prawna.
Uchwałą nr [...] z 26 listopada 2019 r. Okręgowa Rada Lekarska
w Ł. powołała komisję orzekającą o przygotowaniu zawodowym skarżącego,
z uwagi na wygłaszane przez niego treści dotyczące zagadnień medycznych, które są sprzeczne z aktualnym stanem wiedzy medycznej oraz krytykę medycyny klasycznej, rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji o szczepionkach, popieranie alternatywnej terapii, np. wlewów dożylnych z witaminy C i perhydrolu.
Pismem z 14 lutego 2020 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej uchwały, załączając odwołanie. Wnioskodawca wskazał, że przesyłka zawierająca uchwałę nigdy nie została skutecznie doręczona stronie. Została ona bowiem wysłana na adres wskazany
w rejestrze lekarzy Okręgowej Izby Lekarskiej w Ł., podczas gdy nigdy nie wskazywał tego adresu jako adresu do doręczeń. W ocenie skarżącego, Okręgowa Izba Lekarska w Ł. nie miała prawa wysyłać uchwały na dowolny adres, a winna ją wysłać na wskazany przez niego adres.
W uzasadnieniu wskazanej na wstępie uchwały, organ przytoczył treść art. 129 § 2 oraz art. 58 § 1 kpa. Wyjaśnił, że w dniu 27 listopada 2019 r. została wysłana do skarżącego uchwała w sprawie powołania komisji orzekającej o przygotowaniu zawodowym lekarza. Przesyłka z uchwałą była dwukrotnie awizowana, tj. 4
i 12 grudnia 2019 r. i nie została odebrana w terminie do 20 grudnia 2019 r.
W świetle tego należało, zdaniem organu, przyjąć, że doszło do doręczenia zastępczego uchwały na podstawie art. 44 § 4 kpa, natomiast termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 3 stycznia 2020 r.
Zdaniem organu, skarżący nie wykazał przesłanki z art. 58 § 1 kpa, uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W swojej argumentacji powoływał się, że organ nie miał prawa wysyłać korespondencji do niego na adres wskazany w rejestrze lekarzy Okręgowej Izby Lekarskiej w Ł..
W jego ocenie, korespondencja winna być wysłana na adres wskazany przez skarżącego.
Dalej organ zauważył, że w orzecznictwie sądowym jako okoliczności faktyczne, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu przykładowo wskazuje się - nagłą chorobę, która nie pozwoliła się wyręczeniem inną osobą, pożar, powódź przerwę w komunikacji. Chodzi zatem o zdarzenie nagłe, niezależne od strony i niedające się przewidzieć. W jego ocenie, do takich okoliczności nie można zaliczyć nieodebrania awizowanej przesyłki.
Odnosząc się do zarzutu braku skutecznego doręczenia spornej przesyłki, Prezydium NRL wyjaśniło, że przesyłka została doręczona na adres wskazany
w rejestrze lekarzy i lekarzy dentystów Okręgowej Izby Lekarskiej w Ł.
w miejscowości R. D. [...]. Zauważyło, że lekarz na podstawie art. 49 ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz.U z 2019 r., poz. 965 dalej: ustawa o izbach lekarskich) jest zobowiązany do zawiadomienia okręgowej izby lekarskiej, której jest członkiem w terminie 30 dni o zmianie danych m.in. imienia
i nazwiska oraz adresu zamieszkania i adresu do korespondencji. Zapis ten precyzuje uchwała Naczelnej Rady Lekarskiej nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r.
w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty oraz prowadzenia rejestru lekarzy
i lekarzy dentystów. W związku z powyższym Okręgowa Rada Lekarska nie miała obowiązku poszukiwania, czy też ustalania aktualnego adresu lekarza.
Organ wskazywał, że adres zamieszkania skarżącego – R. D. figurował w rejestrze od 22 marca 2003 r. do 26 listopada 2019 r., a więc również
w dacie podjęcia przedmiotowej uchwały. Nowy adres P., ul. Ś. [...] został wpisany do rejestru w dniu 19 lutego 2020 r.
Z tych też względów, zdaniem organu, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w skorzystaniu z przysługującego mu środka odwoławczego, o którym został pouczony. Nie wykazał zachowania należytej staranności w terminowym wniesieniu odwołania. Brak jest podstaw do uznania, że zachodziły jakiekolwiek przeszkody od niego niezależne, istniejące przez cały bieg terminu przewidzianego do dokonania czynności procesowej.
Skargę na przedmiotową uchwałę wywiódł skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Autor skargi zarzucił naruszenie przepisów mających istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art. 44 § 4 w związku z art. 42 § 1 kpa w związku z art. 57 ust.2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U z 2020 r., poz. 514 dalej: ustawa o zawodzie lekarza) poprzez błędne przyjęcie, że miejscem zamieszkania lekarza w rozumieniu art. 41 § 1 kpa jest adres wskazany przez niego na podstawie przepisów ustawy o izbach lekarskich (art. 49), nawet jeśli był on nieaktualny w chwili wydawania uchwały i podjęcia próby jej doręczenia przez Okręgową Izbę Lekarską, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego uznania, że uchwała z dnia [...] listopada 2019 r. została doręczona skarżącemu skutecznie w trybie doręczenia zastępczego;
2) art. 58 w związku z art. 5, art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 kpa w związku z art. 57 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza poprzez wadliwe przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, mimo iż z dołączonych do akt sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, że zarówno w chwili wydania uchwały, jak i podjęcia próby jej doręczenia skarżący mieszkał
w miejscowości P. przy ul. Ś. [...], nie zaś w R. D. [...], co w konsekwencji doprowadziło do zamknięcia skarżącemu drogi do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 7 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 629/20, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 dalej: "ppsa") oddalił skargę. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd uznał, że nie zostały wykazane, a wręcz nie były przedmiotem złożonego wniosku
o przywrócenie terminu, przesłanki przywrócenia terminu z art. 58 kpa.
Zdaniem Sądu, wniosek o przywrócenie terminu może okazać się skuteczny wtedy gdy strona nie neguje, że faktycznie doszło do uchybienia terminu i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Nie można składać wniosku
o przywrócenie terminu i jednocześnie podważać skuteczność doręczenia pisma dla adresata. Fakt doręczenia pisma określonej osobie w oznaczonym miejscu i czasie może być stwierdzony wtedy kiedy jest pewne, że otrzymała je właściwa osoba (art. 42 § 1 i art. 43 kpa) lub zostały spełnione warunki określone w art. 44 kpa. Nieskuteczne doręczenie zastępcze w ogóle nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. W tej sytuacji za datę doręczenia należy uznać dzień w którym adresat faktycznie otrzymał decyzję lub się z nią zapoznał. Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest dopuszczalne jeśli organ ustali, że decyzja w istocie została doręczona. Instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie tylko w przypadku uchybienia przez zainteresowanego określonego terminu. Jeżeli decyzja nie została doręczona, to nie płynie termin do jej zaskarżenia i w związku z tym nie ma podstaw do jego przywrócenia.
Dalej Sąd zauważył, że ze stanowiska skarżącego jasno wynika, iż neguje on by istniały podstawy do uznania, że w dniu 20 grudnia 2019 r. w trybie art. 44 kpa została mu doręczona uchwała z [...] listopada 2019 r., ponieważ adres wskazany
w okręgowym rejestrze lekarzy i lekarzy dentystów był nieaktualny. Zdaniem Sądu, skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu sam musi uznać, że uchybił terminowi i postępowanie w przedmiocie tego wniosku będzie się sprowadzać do tego, czy wnioskujący uprawdopodobnił przede wszystkim brak winy w jego uchybieniu. Organ oczywiście winien sprawdzić istnienie pozostałych przesłanek
z art. 58 kpa.
Organ uznając, że odwołanie zostało złożone po terminie jest zobligowany
w trybie art. 134 kpa do wydania rozstrzygnięcia, iż odwołanie zostało złożone po terminie. To w tamtym postępowaniu jest zobowiązany ustalić dwie okoliczności - datę doręczenia rozstrzygnięcia stronie oraz datę wniesienia odwołania. W tym postępowaniu strona ma możliwość kwestionowania doręczenia jej rozstrzygnięcia lub daty doręczenia rozstrzygnięcia.
Wyrokiem z 22 stycznia 2025 r. sygn. akt II GSK 1504/21 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej skarżącego, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie, orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego. NSA za nieprawidłowe uznał stanowisko Sądu I instancji w zakresie zaktualizowania się przesłanek przywrócenia terminu,
a mianowicie braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania oraz uprawdopodobnienia braku winy. Wskazał, że brak przeprowadzenia jakiejkolwiek prawniczej egzegezy art. 58 § 1 i § 2 kpa spowodował bowiem, że w zakresie odnoszącym się do rekonstrukcji przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania oraz uprawdopodobnienia jej braku, Sąd I instancji pominął, że – jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie sądowym – do stanów faktycznych uzasadniających wniosek o zaktualizowaniu się omawianej przesłanki należy, między innymi, niedoręczenie stronie decyzji oraz nieprawidłowe doręczenie pisma. Kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia oraz odpowiadając na argumentację strony, Sąd I instancji był zobowiązany do przeprowadzenia oceny zasadności jej stanowiska w relacji do stanowiska prezentowanego w uzasadnieniu kontrolowanego aktu, w tym również w zakresie odnoszącym się do tego aspektu zagadnienia, który odnosi się do uprawdopodobnienia braku winy, jak wymaga tego art. 58 § 1 kpa.
Sąd I instancji nie mógł więc ograniczyć się li tylko do stwierdzenia, że
w postępowaniu incydentalnym wywołanym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie można podważać skuteczności doręczenia pisma adresowanego do strony. Tego rodzaju stwierdzenie nie jest bowiem uprawnione. Kwitując w ten sposób argumentację strony skarżącej, jako niezasadną
i nieprzydatną, Sąd I instancji w istocie rzeczy pozbawił również stronę możliwości efektywnej kontroli postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wymienionej uchwały, które zostało wydane
w incydentalnym postępowaniu, a mianowicie w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem strony z 14 lutego 2020 r. NSA zauważył, że w korespondencji do argumentów eksponujących, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest kumulatywne ziszczenie się przesłanek określonych w art. 58 § 1 i § 2 kpa należy podnieść, że w zakresie odnoszącym do drugiej spośród określonych nim przesłanek, a mianowicie terminu siedmiu dni, w którym strona powinna wystąpić
z wnioskiem o przywrócenie terminu, jego bieg należy liczyć, między innymi, od uzyskania przez stronę wiadomości, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminowi, co siłą rzeczy – i nie niezależnie od innych jeszcze kwestii rysujących się, czy też mogących się rysować na tle okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny ziszczenia się omawianej przesłanki prowadzi również do wniosku, że postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania (art. 134 kpa) pełni w tym zakresie funkcję informacyjną, zaś data doręczenia stronie tego postanowienia może stanowić początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
W ponownym postępowaniu NSA zobowiązał zatem WSA do ponownego rozpoznania skargi poprzez uwzględnienie przedstawionych wywodów
i formułowanej na ich podstawie oceny prawnej oraz do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sposób uwzględniający wszystkie wymogi określone art. 141 § 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, po ponownym rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślenia na wstępie wymaga, że w wyniku uchylenia wyrokiem NSA z 22 stycznia 2025 r., sygn. akt II GSK 1504/21 wyroku WSA z 7 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 629/20, ponownej kontroli WSA w Warszawie poddana została uchwała Prezydium NRL z [...] czerwca 2020 r. odmawiająca skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od uchwały w sprawie powołania komisji orzekającej o przygotowaniu zawodowym lekarza.
W świetle art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), orzekający w niniejszej sprawie Sąd, będąc związanym oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w powołanym wyżej wyroku stwierdził, że zaskarżona uchwała Prezydium NRL nie narusza prawa.
Przypomnienia wymaga, że będąca przedmiotem kontroli uchwała została wydana na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 58 § 1 kpa, w związku z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym ocenie Sądu podlega prawidłowość zastosowania przez Prezydium NRL w szczególności art. 58 § 1 kpa. Wskazać też wypada, że we wniosku o przywrócenie terminu skarżący jako istotną, w jego ocenie, okoliczność podniósł fakt nieskutecznego doręczenia mu przesyłki zawierającej sporną uchwałę, w związku z dokonaniem wysyłki na adres wskazany w rejestrze lekarzy Okręgowej Izby Lekarskiej w Ł., podczas gdy skarżący nigdy nie wskazywał tego adresu jako adresu do doręczeń.
Przesłanki umożliwiające przywrócenie terminu ustala art. 58 § 1 kpa stanowiąc, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 kpa). Dla skutecznego przywrócenia terminu wszystkie ww. przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Nie jest sporne w sprawie zachowanie przez skarżącego przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, z jednoczesnym zachowaniem terminu siedmiu dni, jak i wniesienie odwołania. Kopia uchwały została doręczona skarżącemu 10 lutego 2020 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został nadany w urzędzie pocztowym 15 lutego 2020 r. Kwestią sporną jest natomiast ocena, czy skarżący w świetle przedstawionych w skardze okoliczności, jak przyjął organ, nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy,
a w konsekwencji uznanie, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 58 § 1 kpa.
W tym zakresie należy podnieść, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić bowiem tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10, LexPolonica nr 2387928). Od strony postępowania wymaga się szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, a jakiekolwiek niedbalstwo strony dyskwalifikuje możliwość przywrócenia terminu. Przyczyna uchybienia terminu musi zatem być niezależna od strony (a przy tym istnieć przez cały okres uchybienia terminu). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2017 r., str. 547). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zaliczyć można zdarzenia mające charakter siły wyższej, przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia. A zatem przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona zawiniła w uchybieniu terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa.
Uwzględniając powyższe wywody, Sąd podziela stanowisko Prezydium NRL, że skarżący, we wniosku o przywrócenie terminu, nie wykazał braku swojej winy
w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. z [...] listopada 2019 r. Nieodebranie awizowanej przesyłki wysłanej na adres zamieszkania, figurujący w rejestrze lekarzy i lekarzy dentystów nie jest bowiem okolicznością uprawdopodobniającą, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy skarżącego.
Sąd zauważa, że zgodnie z regulacją art. 49 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich, okręgowy rejestr lekarzy i lekarzy dentystów, zwany dalej "rejestrem", stanowi zbiór dokumentów i danych lekarzy: 1) posiadających prawo wykonywania zawodu: a) wykonujących zawód na obszarze działania okręgowej izby lekarskiej, b) niewykonujących zawodu i zamieszkałych na obszarze działania okręgowej izby lekarskiej. Z kolei art. 49 ust. 5 ww. ustawy stanowi, że w rejestrze umieszcza się następujące dane: adres miejsca zamieszkania, numer telefonu oraz numer faksu i adres poczty elektronicznej, o ile je posiada (pkt 36) oraz adres do korespondencji (pkt 37). Natomiast art. 49 ust. 7 pkt 1 ustawy o izbach lekarskich stanowi, że lekarz jest obowiązany do zawiadomienia okręgowej rady lekarskiej izby, której jest członkiem, w terminie 30 dni o: zmianie danych, o których mowa w ust. 5 pkt 2, 10, 12, 16, 22-31 i 34-37.
Z akt kontrolowanej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej w Ł. z [...] listopada 2019 r. została wysłana na prawidłowy adres zamieszkania skarżącego widniejący w okręgowym rejestrze lekarzy i lekarzy dentystów, wskazany przez lek. H. C. we wniosku, tj. R. D. [...]. Z pisma Okręgowej Izby lekarskiej w Ł. z 7 kwietnia 2020 r. znak: [...], wynika bowiem, że adres ten figurował w rejestrze od 22 marca 2003 r. jako adres zamieszkania, a zatem również w dacie wydania spornej uchwały, tj. [...]listopada 2019 r. Z kolei adres: [...] P., ul. Ś. [...] został wpisany do rejestru w dniu 19 lutego 2020 r. jako adres zamieszkania oraz zameldowania, na podstawie oświadczenia lek. H. C. z [...] lutego 2020 r. W świetle powyższego należy za zasadne uznać, że Okręgowa Rada Lekarska w Ł. nie miała obowiązku poszukiwania, czy też ustalania aktualnego adresu skarżącego. Brak jest zatem podstaw do uznania zarzutu skarżącego, że sporna uchwała została wysłana na dowolny adres, a organ winny był ustalić rzeczywisty adres strony. Jak wskazano powyżej, stosownie do art. 49 ust. 7 pkt 1 ustawy o izbach lekarskich to na lekarzu ciąży obowiązek zawiadomienia, w terminie 30 dni, okręgowej rady lekarskiej izby, o zmianie danych, o których mowa m.in.
w przytoczonych wyżej pkt 36 i 37. Tymczasem, skarżący powyższego obowiązku zaktualizowanych danych nie dopełnił. Doręczenie pisma skierowanego na adres znany organowi i wskazany przez stronę, który następnie przestał być aktualny, jest prawnie skuteczne. Stąd też zasadnie uznano, że przesyłka, zawierająca uchwałę
z 26 listopada 2019 r., została uznana za doręczoną, na podstawie art. 44 § 1 pkt 1 kpa, wobec jej nie podjęcia w terminie.
Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, przez co uchwała Prezydium NRL nie narusza przepisów postępowania administracyjnego. Zasadnie zatem organ odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia odwołania, na podstawie art. 58 § 1 kpa.
Wobec bezzasadności zarzutów skargi, Sąd orzekł o oddaleniu skargi, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.