VIII SA/WA 14/25

VIII SA/Wa 14/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Owsińska-Gwiazda
Iwona Szymanowicz-Nowak /sprawozdawca/
Justyna Mazur /przewodniczący/
Symbol z opisem
6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne
Drogi publiczne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 i art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 645
art. 19 ust. 2 pkt 2 i art. 29
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 1518
par. 55 ust. 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury  z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 14 sierpnia 2024 r. Nr [...] M. Zarząd Dróg Wojewódzkich w W.– Rejon Drogowy R. (dalej: organ I instancji, MZDW), działając na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2023r. poz. 645 z poźn. zm., dalej: u.d.p.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, z poźn. zm., dalej: k.p.a.) oraz Uchwały Zarządu Województwa M. Nr [...] Zarządu Województwa M. z dnia 24 stycznia 2023 r. w sprawie upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych, po rozpatrzeniu wniosku z 4 kwietnia 2024 r. złożonego przez D.K.(dalej: wnioskodawca, skarżący, strona), nie zezwolił na lokalizację zjazdu zwykłego, z drogi wojewódzkiej Nr [...], obręb B.W., gmina G-L., powiat k., na teren działki nr ewid. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wnioskiem 10 kwietnia 2024 r. skarżący domagał się wydania zezwolenia na lokalizację ww. zjazdu, podnosząc wykorzystywanie działki nr [...] na cele mieszkaniowe. W ocenie MZDW działka wnioskodawcy aktualnie skomunikowana jest z drogą wojewódzką za pośrednictwem istniejącego zjazdu, zlokalizowanego na wysokości działki nr ew. [...]należącej do jego brata. Planowany zjazd zwykły ma być zlokalizowany w świetle przystanku autobusowego, oznakowanego znakami poziomymi P-17, znakiem pionowym D-15 oraz w świetle projektowanego peronu, co w praktyczny sposób uniemożliwia jego zlokalizowanie ze względów bezpieczeństwa nie tylko dla użytkowników drogi wojewódzkiej oraz pieszych poruszających się po obustronnych poboczach gruntowych, ale też dla osób oczekujących, bądź wsiadających i wysiadających ze środków komunikacji publicznej. W konsekwencji, odmawiając lokalizacji zjazdu, organ I instancji zdecydował się nadać priorytet bezpieczeństwu ruchu drogowego, podkreślając, że wnioskodawca ma zapewniony dostęp do drogi publicznej za pośrednictwem istniejącego zjazdu na działce nr ew. [...].
Od powyższej decyzji wnioskodawca wniósł odwołanie, w którym domagał się pozytywnego rozpatrzenia jego sprawy. Argumentował, że należąca do niego działka nr ew. [...] aktualnie nie posiada zjazdu na drogę publiczną Nr [...] i w wyjątkowych sytuacjach jest zmuszony korzystać ze zjazdu na sąsiedniej działce nr ew. [...], należącej do jego brata. Podkreślił, że zjazd jest mu potrzebny, ponieważ zamierza ogrodzić działkę i planuje ją zagospodarować. Zakwestionował odmowę lokalizacji zjazdu z uwagi na przystanek autobusowy, wskazując, że istnieje możliwość "optymalnego rozwiązania co do lokalizacji przystanku".
Decyzją z 28 października 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze
w W. (dalej: Kolegium, organ odwoławczy, organ II instancji), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium podniosło, że w niniejszej sprawie miało na uwadze przede wszystkim dwie kwestie, po pierwsze bezpieczeństwo w ruchu drogowym, a po drugie, czy istnieje inna możliwość dojazdu do nieruchomości.
Zdaniem Kolegium przekonujące w kontekście wpływu planowanego zjazdu na bezpieczeństwo ruchu pozostają zgromadzone w aktach sprawy dowody w postaci: notatki służbowej z wizji w terenie wraz z dokumentacją fotograficzną, jak również opinii projektanta, który jest autorem opracowania dokumentacji projektowej dla zadania: rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr [...] od m. G-L. do m. B.. Zaplanowany przez wnioskodawcę zjazd miał być bowiem usytuowany w świetle przystanku autobusowego, oznakowanego znakami poziomymi P-17, znakiem pionowym D-15 oraz w świetle projektowanego peronu, co w praktyczny sposób uniemożliwia jego zlokalizowanie ze względów bezpieczeństwa nie tylko dla użytkowników drogi wojewódzkiej oraz pieszych poruszających się po obustronnych poboczach gruntowych, ale też dla osób oczekujących, bądź wsiadających
i wysiadających ze środków komunikacji publicznej. Kolegium uznało, że okolice przystanków autobusowych są niewątpliwie miejscami newralgicznymi, stwarzającymi dodatkowe zagrożenia. Zatoka autobusowa jest bowiem miejscem, w którym płynność ruchu samochodowego ulega systematycznemu zakłóceniu na skutek zatrzymywania się autobusów, a następnie włączania się ich do ruchu. Ponadto zatrzymujący się
w zatoce autobus powoduje ograniczenie widoczności kierowcom pojazdów wyjeżdżających z nieruchomości i włączających się do ruchu na drodze wojewódzkiej.
W odniesieniu do drugiej zasadniczej kwestii Kolegium podniosło, że w realiach niniejszej sprawy bezsporna jest możliwość wyjazdu z działki strony na drogę publiczną Nr [...] przez działkę nr [...].
Z uwagi na naczelną zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym, która determinuje wydawanie decyzji w tego rodzaju sprawach, organ odwoławczy uznał, że nie może wydać decyzji zgodnej z żądaniem wnioskodawcy, która powodowałaby zwiększenie zagrożenia dla ruchu drogowego, zwłaszcza osób czekających na przystanku i wysiadających z autobusów. Zdaniem Kolegium lokalizacja zjazdu na przedmiotowym odcinku drogi wojewódzkiej może negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Obowiązujące bowiem przepisy prawa nie gwarantują każdemu właścicielowi nieruchomości przylegającej do drogi publicznej zjazdu na tę drogę w preferowany przez tego właściciela sposób. Tym samym konkretne zapatrywania strony co do treści zezwolenia na lokalizację zjazdu nie mogą mieć pierwszeństwa przed zasadami bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Nadto Kolegium podniosło, że własność nie jest prawem absolutnym i może doznawać wielu ograniczeń, jeśli wynikają one z przepisów prawa. Szczególnie istotne ograniczenia wynikają z zasad bezpieczeństwa drogowego, które w orzecznictwie traktowane są jako naczelne zasady mające wpływ na wyrażenie zgody na budowę zjazdów przez zarządcę drogi.
Od decyzji Kolegium skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie:
- art. 29 ust. 1 i 4 u.d.p. poprzez jego niewłaściwą wykładnię i zastosowanie, co doprowadziło do niezasadnej odmowy urządzenia wjazdu indywidualnego na działce nr [...] i naruszenia słusznego interesu skarżącego;
- art. 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia i rozważenia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony oraz bez respektowania konstytucyjnej zasady równości wobec prawa;
- art. 6 k.p.a., art. 8 § 1 i 2 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy, dowolność i arbitralność podejmowanych decyzji w sprawie, dyskryminujące i krzywdzące traktowanie skarżącego, brak wszechstronnego rozważenia całokształtu materiału dowodowego sprawy;
- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, a nadto:
- niewyjaśnienie wszechstronne stanu faktycznego sprawy, poprzez niewskazanie,
w jaki sposób usytuowanie zjazdu we wnioskowanym miejscu wpłynie negatywnie na poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego;
- brak powołania się na tak istotne okoliczności jak aktualne natężenie ruchu drogowego w miejscu planowanego zjazdu, co stanowi istotne okoliczności, niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy;
- nierozważenie rzetelne możliwości ewentualnego wyznaczenia innego miejsca usytuowania przystanku autobusowego;
- niezasadną i bardzo krzywdzącą ingerencję w konstytucyjne prawo własności
i możliwość rozporządzenia mieniem przez właściciela, w szczególności w sytuacji, kiedy skarżący wraz z żoną planują budowę domu na przedmiotowej działce
i zagospodarowanie jej, do czego niezbędne będzie urządzenie stosownego zjazdu
z drogi Nr [...];
- pominięcie okoliczności, iż oprócz działki skarżącego każda inna działka w okolicy posiada indywidualny zjazd z drogi Nr [...], co powoduje, iż urządzenie dodatkowego jednego zjazdu nie wpłynie na pogorszenie bezpieczeństwa ruchu i jest dyskryminujące dla skarżącego;
- pominięcie okoliczności, że przedmiotowa działka miała dostęp do zjazdu z sąsiedniej działki w okresie, kiedy obie działki stanowiły własność jednego właściciela, a obecnie każda z dziełek jest przedmiotem odrębnej własności innych osób i nie ma zgody sąsiada na korzystanie ze zjazdu z sąsiedniej działki;
- pominięcie okoliczności, iż na przedmiotowej działce skarżący planuje zbudować dom jednorodzinny, zamieszkały przez jedną rodzinę, z czym wiąże się niewielka dzienna ilość wyjazdów (2-3 na dobę), które nie będą wpływać negatywnie na bezpieczeństwo ruchu drogowego;
- zaakceptowanie dowolnej, sprzecznej z przepisami prawa i bardzo krzywdzącej dla skarżącego decyzji organu I instancji;
- pominięcie okoliczności, iż działka nr [...] nie ma ustanowionej prawnie żadnej służebności, która umożliwiałaby korzystanie ze zjazdu z innej działki, w szczególności poprzez działkę nr [...] i faktycznie aktualny właściciel tej działki nie wyraża zgody na korzystanie z przejazdu przez jego działkę;
- niezasadne ustalenie, że zjazd znajdowałby się w świetle przystanku autobusowego, podczas gdy szerokość działki pozwala na takie usytuowanie zjazdu, aby nie kolidowało to z peronem przystanku;
- pominięcie okoliczności, iż ewentualnie można usytuować planowany nowy przystanek przy działce sąsiedniej, tj. nr [...], co nie będzie kolidowało z planowanym zjazdem z działki nr [...] i istniejącym zjazdem z działki nr [...], lub przy innej działce;
- brak aktualnych ustaleń co do natężenia ruchu w przedmiotowym miejscu drogi wojewódzkiej, która to okoliczność wpływa także na ustalenie zasad bezpieczeństwa ruchu pieszych i pojazdów, a które to okoliczności winny być także ustalone;
- pominięcie okoliczności, iż w miejscu planowanego zjazdu jest ograniczenie prędkości ruchu pojazdów do 50 km/h, co powoduje naturalne spowolnienie ruchu i niwelację ewentualnych zagrożeń.
W konkluzji podniesionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji
w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji według powyższych reguł, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 29 ust. 1 u.d.p. wynika, że budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu,
w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2 u.d.p. (który dotyczy obowiązku zarządcy drogi w odniesieniu do budowy lub przebudowy istniejących zjazdów w przypadku budowy lub przebudowy drogi).
Jednak podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był art. 29 ust. 4 u.d.p., z którego wynika, że ze względu na warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane lub zasady wiedzy technicznej w rozumieniu art. 5 ust. 1 tej ustawy zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu lub przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony.
Ustawowo uregulowano więc, że kwestia dopuszczalności budowy zjazdu na drogę publiczną jest rozstrzygana w każdym indywidualnym przypadku przez zarządcę drogi publicznej.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest wyrażenie zgody – na wniosek skarżącego – na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej Nr [...] klasy Z (droga zbiorcza) na teren działki nr [...]. Jak wynika z art. 19 ust. 2 pkt 2 u.d.p. zarządcą dla dróg wojewódzkich jest zarząd województwa, w imieniu którego na podstawie Uchwały Zarządu Województwa M. Nr [...]z dnia 24 stycznia 2023 r. działa MZDW.
Przepis art. 29 ust. 4 u.d.p. ze względu na użyte w nim słowo "może" wyraża konstrukcję uznania administracyjnego po stronie organu. Zgodnie z jednolitym
i utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, a także stanowiskiem doktryny prawa oznacza to, że wydawana w jego ramach decyzja administracyjna powinna cechować się szczególnie starannym uzasadnieniem prawnym i faktycznym, umożliwiającym jej właściwą kontrolę. Granice uznania są określane przez interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy ubiegającego się o uzyskanie zgody na lokalizację zjazdu (wjazdu) z drogi, a także obowiązujące przepisy o warunkach technicznych. W sprawach lokalizacji zjazdu publicznego uznanie administracyjne zostało wyłączone w sytuacjach, gdy wyjazd i wjazd na drogę miałby zostać urządzony w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. W takich przypadkach organ obowiązany jest wydać decyzję odmowną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 1422/13, publ. cbosa).
Naczelną więc zasadą przy wyrażaniu zgody na lokalizację zjazdu z drogi publicznej jest zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym, która może ograniczać uprawnienia właściciela nieruchomości w swobodnym korzystaniu ze swojej nieruchomości. Tym samym interes indywidualny może być zdominowany przez interes ogółu i bezpieczeństwa ruchu drogowego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 stycznia 2025 r., sygn. akt II GSK 1679/21 (publ. Lex nr 3817748) zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym, stanowiąc podstawowe kryterium wyrażania zgody na wykonanie zjazdów z dróg publicznych, siłą rzeczy wpływa na uprawnienia właściciela działki w swobodnym korzystaniu z prawa własności, które nie jest prawem absolutnym i może doznawać szeregu ograniczeń, jeżeli wynikają one
z przepisów prawa. Właściciel nieruchomości przylegającej do drogi publicznej nie ma więc gwarancji bezpośredniego zjazdu na drogę publiczną.
Przenosząc powyższe ogólne uwagi na stan faktyczny przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że negatywne stanowisko zarządcy drogi wojewódzkiej Nr [...] wynika właśnie z oceny sytuacji na drodze na odcinku projektowanego zjazdu. Z akt administracyjnych organu I instancji wynika, że planowany zjazd jest na odcinku drogi wojewódzkiej Nr [...], która obecnie jest na etapie opracowania dokumentacji dla zadania "Rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr [...] od m. G-L. do m. B., gmina G-L., powiat k.". W ramach tej rozbudowy
w opracowywanej dokumentacji projektowej nie jest ujęta budowa nowego zjazdu na działkę nr [...], należącą do skarżącego. Natomiast wnioskowany zjazd koliduje
z istniejącym w jego świetle przystankiem autobusowym (por. pismo projektanta - firmy [...]Sp. z o.o. Sp. k. Oddział w W. z 15 lipca 2024 r.).
Następnie z notatki służbowej z wizji w terenie z 2 sierpnia 2024 r. wynika, że
w miejscu planowanego zjazdu znajduje się oznakowanie typu P-17 (przystanek autobusowy), stwierdzono ruch pojazdów osobowych, ciężarowych oraz ruch pieszy
w terenie zabudowanym.
Jak wskazują organy orzekające planowany zjazd zwykły z drogi wojewódzkiej Nr [...] na działkę nr [...] w miejscowości B.-W. ma być zlokalizowany
w świetle przystanku autobusowego oznakowanego znakami poziomymi P-17, znakiem pionowym D-15 oraz w świetle projektowanego peronu, co w praktyczny sposób uniemożliwia jego zlokalizowanie ze względów bezpieczeństwa nie tylko dla użytkowników drogi wojewódzkiej oraz pieszych poruszających się po obustronnych poboczach gruntowych, ale też dla osób oczekujących bądź wsiadających
i wysiadających ze środków komunikacji publicznej. Zagrożenie to wynika więc z dużej ilości punktów kolizyjnych dla pojazdów wyjeżdżających z przedmiotowej działki nr [...] z innymi użytkownikami ruchu.
Materiał dowodowy zebrany w sprawie na wykazanie powyższej okoliczności jest spójny i przekonujący (por. notatka z wizji w terenie, dokumentacja fotograficzna, opinia projektanta). Ponadto z treści § 55 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1518) wynika, że zjazdu, wyjazdu lub wjazdu zwykłego nie projektuje się w miejscu, które zagraża bezpieczeństwu ruchu. Skarżący nie może skutecznie kwestionować faktu, że urządzenie dodatkowego zjazdu z drogi
w świetle przystanku autobusowego nie będzie zagrożeniem dla uczestników ruchu drogowego.
Tym samym organy, powołując się na powyższe, nie przekroczyły granic swobodnego uznania administracyjnego. Indywidualny interes strony, w tym prawo do korzystania ze swojej własności, wyważyły z interesem publicznym, przyznając właśnie temu interesowi priorytet. Organy ustaliły przy tym, że skarżący ma dostęp ze swojej działki do drogi Nr [...] poprzez istniejący zjazd na działkę nr [...], który należy do jego brata (jak sam skarżący w skardze twierdzi przedmiotowa działka miała dostęp do zjazdu z sąsiedniej działki w okresie, kiedy obie stanowiły własność jednego właściciela). Taki sposób aktualnej komunikacji potwierdziła na wizji lokalnej matka skarżącego (por. notatka służbowa z 2 sierpnia 2024 r.).
W odniesieniu do zarzutu braku ustaleń co do natężenia ruchu w przedmiotowym miejscu drogi wojewódzkiej organy stwierdziły, że obecnie brak jest możliwości związanych z obliczeniem aktualnego średniego dobowego ruchu, gdyż remontowany jest most na odcinku drogi wojewódzkiej w stronę m. G-L.. Roboty remontowe na moście mają wpływ na ruch w obrębie przedmiotowej działki nr [...],
w m. B.W.. Natomiast średni pomiar ruchu, zgodnie z ogólnopolskim pomiarem ruchu z 2020 r., wynosi 1307 pojazdów/dobę.
Sąd podziela stanowisko Kolegium zawarte w odpowiedzi na skargę, że obowiązywanie na przedmiotowym odcinku drogi ograniczenia prędkości do 50 km/h nie podważa ustaleń organów, że okolice przystanków autobusowych są miejscami newralgicznymi, stwarzającymi dodatkowe zagrożenie, gdzie płynność ruchu samochodowego ulega systematycznemu zakłóceniu, na skutek zatrzymywania się autobusów, a następnie włączania się ich do ruchu.
W zarzutach skargi skarżący wskazał, że szerokość działki nr [...] pozwala na takie usytuowanie zjazdu, aby nie kolidowało to z peronem przystanku. Jednak innych projektów usytuowania zjazdu (jako załącznik do wniosku) nie złożył, wskazał tylko na szerokość zjazdu 4 m i sposób jego usytuowania w świetle przystanku (na rozprawie sądowej nie potrafił odpowiedzieć na pytanie o szerokość działki).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie nie naruszyły art. 29 ust. 1 i 4 u.d.p. i wszechstronnie rozważyły wszystkie istotne okoliczności w przedmiotowej sprawie. W szczególności wskazały (wbrew zarzutom skargi), w jaki sposób usytuowanie zjazdu we wnioskowanym miejscu wpłynie negatywnie na poziom bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Rozważyły w ramach art. 7 k.p.a. słuszny interes społeczny i interes strony, przy czym – jak już wyżej wskazano – interes indywidualny może być w uzasadnionych sytuacjach zdominowany (ograniczony) przez interes ogółu, w tym wypadku przez bezpieczeństwo uczestników ruchu drogowego. Sąd nie stwierdził w okolicznościach przedmiotowej sprawy naruszenia wskazywanych w skardze przepisów postępowania, ani innych przepisów branych pod uwagę z urzędu. Dlatego też, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono o oddaleniu skargi.