VIII SA/Wa 1091/21

VIII SA/Wa 1091/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-09-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-12-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Justyna Mazur
Leszek Kobylski /przewodniczący/
Marek Wroczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134, art. 145 par.1 pkt 1c  i art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 6, art. 7  par. 1,art. 15, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3  i art. 138 par.1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 34 ust. 2, art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3,
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Domagalska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2022 r. w Radomiu sprawy ze skargi J. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Syg. akt VIII SA/Wa 1091/21
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 8 października 2021 roku, nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego( dalej organ odwoławczy) działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2021 roku, poz. 735 ze zm. dalej kpa) oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane( Dz.U z 2020 roku, poz. 1333 ze zm. dalej pb) po rozpatrzeniu odwołania J. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] ( dalej PINB w [...]) nr [...] z dnia 30 kwietnia 2020 roku umarzającego w całości postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Podstawą wydania zaskarżonej decyzji były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.
W dniu 25 lutego 2020 roku skarżący wniósł do PINB w [...] wniosek o wstrzymanie robót budowlanych oraz przeprowadzenie kontroli nadbudowy budynku mieszkalnego na działce ew. nr [...] przy ul. [...] w [...].
W wyniku czynności kontrolnych w dniu 13 marca 2020 roku ustalono, że na terenie w/w działki trwały prace budowalne związane z nadbudową budynku mieszkalnego. Na dzień kontroli zrealizowano ściany podłużne od strony ulicy [...], jak również od strony wewnętrznej posesji. Widoczne były szalunki rdzeni żelbetowych i wieńców. Rozpoczęto wznoszenie ścian szczytowych. W miejscu styku ścian szczytowych budynków istniejących i nowo wznoszonych ścian szczytowych wyłożono dylatacyjne płyty styropianowe o grubości ok. 2 cm. Od wewnątrz posesji widoczny jest szalunek( prawdopodobnie pod płytę balkonową). Od strony posesji skarżącego widoczna jest część budynku gospodarczego przyległa do rozbudowywanego budynku mieszkalnego. Na budynku gospodarczym widoczne są wieńce żelbetowe oraz zamurowany częściowo otwór okienny oraz całkowicie otwór drzwiowy.
Po analizie akt sprawy organ pierwszej instancji decyzją z dnia 30 kwietnia 2020 roku decyzją nr [...] umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...].
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2021 roku nr [...] organ odwoławczy zlecił PINB w [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez ustalenie czy w stropie żelbetowym oddzielającym parter od poddasza mieszkalnego w w/w budynku wykonano belkę poprzeczną żelbetową ( 25cmx30cm). Po przeprowadzonych czynnościach kontrolnych stwierdzono, że z uwagi na zawansowanie prac nie można stwierdzić czy została wykona belka – podciąg. W prześwicie bramowym belka niewidoczna, ponadto nie ma słupa żelbetowego. Dołączono oświadczenie kierownika budowy z 17 sierpnia 2021 roku.
Organ odwoławczy w pierwszej kolejności przeprowadził postepowanie i ustalił, iż odwołanie skarżącego zostało wniesione w terminie.
Zdaniem organu odwoławczego ustalony stan faktyczny uprawniał PINB w [...] do wydania decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania. W sprawie nie mamy do czynienia z istotnymi odstępstwami od projektu budowalnego zatwierdzonego decyzją wojewody [...].
Wykonane czynności kontrolne potwierdziły, że:
- zrealizowanie ścian podłużnych od strony ul. [...], jak również od strony wewnętrznej posesji( zaobserwowano szalunki rdzeni żelbetowych i wieńców) oraz rozpoczęcie wznoszenia ścian szczytowych. Przeprowadzone roboty stanowią początkowy etap inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalnego i przewidziane zostały w zatwierdzonej dokumentacji projektowej ( str, 45 projektu);
- wyłożenie dylatacyjnych płyt styropianowych grubości około 2 cm w miejscu styku ścian szczytowych budynków istniejących i nowo wznoszonych, co pozostaje w zgodzie z zatwierdzoną dokumentacją projektową( rzut poddasza, który obrazuje w/w rozwiązanie konstrukcyjne str 42 projektu oraz pkt 7 opisu technicznego – str. 19 projektu);
- zrealizowanie szalunku od wewnątrz posesji( według ustaleń kontrolnych prawdopodobnie pod płytą balkonową). Zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją projektową ,, w poziomie poddasza od strony działki inwestora zaprojektowano balkon ‘’ – str. 19 projektu. Balkon widoczny również w rzucie poddasza – str. 42 projektu.
Podczas dodatkowej kontroli potwierdzono fakt wykonania w budynku stropu między kondygnacjami oraz wylewki z betonu, a także częściowe ułożenie paneli podłogowych. Z uwagi na powyższe nie udało się ustalić czy w stropie żelbetowym oddzielającym parter od poddasza mieszkalnego wykonano poprzeczną belkę żelbetową o wymiarach 25 x 30 cm( w prześwicie bramowym belka niewidoczna, brak słupa żelbetowego).
W ocenie organu wskazana okoliczność nie mogła stanowić podstawy do kierowania wobec inwestora zarzutu istotnego odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę ponieważ według oświadczenia kierownika budowy zrezygnowano z wykonania słupa żelbetowego w bramie przejazdowej w realizowanej nadbudowie a nastąpiło to w uzgodnieniu z projektantem konstrukcji. Rezygnacja ze słupa nie zawężyła światła bramy oraz nie było ingerencji w strukturę fundamentów istniejących. Zdaniem organu rezygnacja z wykonania w/w elementu nie wpłynęła negatywnie na konstrukcję realizowanej inwestycji. Zagrożenia w tym zakresie nie potwierdziło postępowanie kontrolne.
Organ odwoławczy wskazywał, że w toku kontroli nie potwierdzono istnienia zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji realizowanej inwestycji. W zatwierdzonym projekcie budowalnym znajduje się ocena techniczna budynku nad którym zaprojektowano nadbudowę, potwierdzający jego dobry stan techniczny.
Nadto organ zwrócił uwagę, że nie jest organem właściwym do oceny prawidłowości wydania decyzji organu administracji architektoniczno – budowalnej zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia na budowę, w tym okoliczności przekroczenia powierzchni zabudowy, a także projektowanego usytuowania studzienek oraz miejsca prowadzenia kanalizacji. Okoliczności dotyczące ,, wylania’’ na działce nr [...],, wieńca, których wsparto na ścianie budynku z działki nr [...]’’ nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione przez skarżącego i nie znajdują oparcia w materiale dowodowym sprawy, w szczególności w ustaleniach kontrolnych i dotyczą działań podjętych na działce o nr ew. [...], a nie nr ew. [...] na której znajduje się przedmiot postępowania.
Organ odwoławczy wskazywał, że z dokumentacji projektowej wynika, że ,, budynek mieszkalny objęty opracowaniem posiada własną konstrukcję( ławy, ściany), która nie jest połączona z konstrukcją budynków sąsiednich. Projektowane ściany poddasza opierać się będą na konstrukcji istniejącego budynku na działce nr [...] i w żaden sposób nie będą obciążać konstrukcji budynków sąsiednich. Między budynkami należy wykonać dylatację. Dylatacje widoczne są na rzucie poddasza.
Z tych względów decyzja organu pierwszej instancji winna być utrzymana w mocy.
Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł J. M..
Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie prawa materialnego:
- art. 34 ust.2 pb poprzez jego niezastosowania w stanie faktycznym sprawy, albowiem decyzja oparta została na niekompletnym projekcie budynku, w sytuacji gdy zakres i treść projektu budowalnego powinno być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz skomplikowania robót budowlanych;
- art. 36 ust.1 oraz art. 42 ust.2 i 3 pb poprzez wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę w sytuacji gdy roboty budowalne winny być realizowane zgodnie z dokumentacją budowlaną, w sposób zapewniający bezpieczeństwo ludzi i mienia oraz ochronę środowiska;
- naruszenie prawa procesowego:
- art. 6 kpa polegające na uchyleniu w całości decyzji Starosty [...] z dnia 17 kwietnia 2019 roku i zatwierdzeniu projektu budowalnego oraz udzielenie pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy przedmiotowa decyzja jest sprzeczna z obowiązującymi przepisami prawa( planu miejscowego, prawa budowalnego) albowiem powierzchnia zabudowy przekracza 50% ogólnej powierzchni działki, czego nie dostrzegły organy obu instancji z powodu wadliwości przeprowadzonego postępowania dowodowego, a także wydanie decyzji na podstawie projektu budowlanego wykonanego w lutym 2018 roku;
- art. 7 w związku z art. 77 §1 kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu materiału dowodowego oraz zaniechaniu przeprowadzenia dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, pomimo tego, że na podstawie przepisów organ jest zobowiązany do podjęcia działań;
- art. 15 kpa polegające na przyjęciu przez organ odwoławczy nowych, dodatkowych ustaleń stanu faktycznego i rozpoznanie sprawy w innym zakresie niż została rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy orzekł co do istoty sprawy w oparciu o inny przepis prawa materialnego niż uczynił to organ pierwszej instancji;
- art. 15 kpa polegający na odmiennym od decyzji organu pierwszej instancji ukształtowaniu przedmiotowego zakresu sprawy przez badanie stanu faktycznego pod kątem oparcia orzeczenia na normie prawnej wynikającej z planu zagospodarowania przestrzennego dla [...], a więc innej aniżeli uczynił to organ pierwszej instancji, w wyniku czego doszło do naruszenia prawa strony do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej. Zmieniając przedmiot postępowania organ II instancji zainicjował wszczęcie nowej sprawy administracyjnej, co w świetle zasady dwuinstancyjności uznać należy za niedopuszczalne;
- art. 86 w związku z art. 7 oraz 77 §1 kpa poprzez nieprzeprowadzenie przez organ dowodu z przesłuchania stron, podczas gdy po wyczerpaniu innych środków dowodowych niewyjaśniona została okoliczność stanu technicznego nieruchomości, mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy;
- art. 138 §1 pkt 2 kpa w związku z art. 15 kpa poprzez wydanie przez organ drugiej instancji decyzji reformatoryjnej, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w całości, organ pierwszej instancji nie przeprowadził rozprawy wymaganej przepisami prawa, a zatem organ odwoławczy nie zapewnił stronie dwukrotnego merytorycznego rozpoznania sprawy - a winien wydać decyzję na podstawie art. 138 §2 kpa;
- art. 139 kpa polegające na wydaniu decyzji przez organ odwoławczy na niekorzyść odwołującego poprzez zwiększenie obowiązków w stosunku do tych nałożonych na niego decyzją organu pierwszej instancji, pomimo faktu, iż organ odwoławczy uprawniony jest do wydania
Z uwagi na powyższe skarżący wnosił o:
- uchylenie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji;
- zasądzenie kosztów postępowania oraz dopuszczenie dowodów z dokumentów.
Odnośnie naruszenia przepisu art. 6 kpa skarżący wskazywał, że decyzja o zatwierdzeniu projektu budowalnego oraz udzielenia pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku wydana przez Wojewodę [...] jest sprzeczna z obowiązującymi przepisami – miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz prawa budowalnego albowiem powierzchnia rozbudowy przekracza 50 % ogólnej powierzchni działki. Skarżący wskazywał, iż w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę naruszone zostały jego prawa jako strony postępowania, ponieważ Wojewoda uchylił decyzję organu pierwszej instancji i zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę, co naruszało dwuinstancyjność postępowania. Nadto organ nie przeprowadził dowodu z przesłuchania stron co naruszyło art. 7, art. 77 §1 i art. 86 kpa w sytuacji gdy miał on zastrzeżenia co do kompletności zatwierdzonego projektu budowalnego.
J. M. zwracał uwagę organu nadzoru budowalnego na stan techniczny budynku, który ma zostać rozbudowany. Jego stan techniczny jest zły, co potwierdza dokumentacja fotograficzna oraz fakt, iż jest on niezamieszkały. Zły stan techniczny potwierdza decyzja PINB z 2019 roku gdzie stwierdzono, że w budynku nie ma podłóg, strop drewniany ze ślepym pułapem. Na ścianach zewnętrznych widoczne pęknięcia, zawilgocenia, belki stropowe drewniane niszą ślady porażenia korozją biologiczną i szkodnikami drewna.
Skarżący wskazywał, że zgodnie z art. 34 ust.2 pb zakres i treść projektu budowalnego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowalnych. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowalnego, w opisie technicznym projektu winny być określone rozwiązania instalacji i urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ogrzewczych, wentylacji, klimatyzacji, gazowych, elektrycznych, telekomunikacyjnych i piorunochronnych oraz sposób powiązania instalacji obiektu z sieciami zewnętrznymi.
Zdaniem skarżącego stanowisko organu, iż ściany szczytowe są wyłożone płytami styropianowymi o grubości 2 cm nie odpowiada rzeczywistości ponieważ zdjęcia zrobione przez niego, jak i wykonane przez pracowników organu pierwszej instancji wykazują kilkuset procentowe przekroczenie grubości tych płyt. Budynki są w zwartej zabudowie więc narusza to warunki przeciwpożarowe.
Skarżący zwracał uwagę, że nieuwzględnienie w kontroli dokumentacji budynku gospodarczego, który powstał w tym samym czasie co nadbudowa oraz rozbudowa budynku mieszkalnego jest istotnym brakiem kontrolowanej dokumentacji.
Odnośnie niewykonania belki żelbetowej o wymiarach 25x30 cm, to należało zauważyć, że część stropu opiera się na ścianie szczytowej której fundament nie był projektowany pod obecne obciążenia i nie podlegał żadnej rzetelnej ekspertyzie, a organ nie sprawdził czy o zmianie dokonano odpowiedniego wpisu do dziennika budowy oraz czy wykonano dokumentację fotograficzną w tym zakresie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji), zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, sąd każdorazowo obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy postępowanie administracyjne zostało prawidłowo przeprowadzone w sprawie przez właściwe organy administracji publicznej. Obowiązany jest przy tym ocenić, czy w sprawie został prawidłowo ustalony stan faktyczny, czy stronie skarżącej organy zapewniły możliwość uczestniczenia w postępowaniu, a także czy organy dokonały prawidłowej wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów materialnoprawnych.
Należy zauważyć, że postępowanie administracyjne jest zorganizowanym procesem stosowania prawa, który obejmuje następujące etapy:
a) ustalenie, jak norma obowiązuje w znaczeniu dostatecznie określonym na potrzeby rozstrzygnięcia;
b) uznanie za udowodniony fakt na podstawie określonych materiałów i w oparciu o przyjętą teorię dowodów;
c) subsumpcja faktu uznanego za udowodniony, pod stosowaną normę prawną;
d)wiążące ustalenie konsekwencji prawnych faktu uznanego za udowodniony na podstawie stosowanej normy.
Naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego są - zawarte w art. 6
i art. 7 kpa - zasada praworządności oraz zasada dochodzenia prawdy obiektywnej. Nakładają one na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy tak pod względem faktycznym jak i prawnym, w celu ustalenia rzeczywistego stanu sprawy. W myśl art. 77 § 1 kpa organy administracji państwowej zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Treść tego przepisu należy tłumaczyć w ten sposób, że obowiązek przeprowadzenia wszystkich niezbędnych do wyjaśnienia sprawy dowodów obciąża organ administracji prowadzący postępowanie w sprawie. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 kpa decyzja powinna być należycie uzasadniona, z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej.
Jednocześnie zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1c) p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania aby mogło stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia musi mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istotność naruszenia musi przejawiać się tym, iż tym, że brak tego uchybienia mógłby spowodować, że treść rozstrzygnięcia organu byłaby inna.
Dokonanym ustaleniom faktycznym w sprawie nie można postawić zarzutu sprzeczności z treścią zebranego w sprawie materiału. Taka sprzeczność zachodzi wtedy, gdy powstaje dysharmonia pomiędzy materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, a konkluzją, do jakiej dochodzi organ na podstawie tego materiału. Prawidłowe ustalenie okoliczności faktycznych dawało organowi prawo do analizy prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Dopiero na tle prawidłowych ustaleń faktycznych możliwe jest prawidłowe zastosowanie prawa materialnego.
Wskazywane zarzuty w stosunku do przepisów postępowania – art. 6, art. 7 §1, art. 77 § 1, art. 15, art. 138 §1 pkt 1 kpa skarżący odnosił do naruszeń przepisów postępowania, które toczyło się sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającej pozwolenia na budowę. Przedmiotowe postępowanie było przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, gdzie skarga J. M. została oddalona ( wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2020 roku, syg. akt VIII SA/Wa 677/19). Z tego też względu decyzja Wojewody [...] z dnia 9 sierpnia 2019 roku nr [...] nie mogła być ponownie kontrolowana.
Przedmiotem niniejszego postępowania było zaś przeprowadzenie kontroli w zakresie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych związanych z realizacją obiektu budowalnego na podstawie wyżej powołanej decyzji administracyjnej w związku z wnioskiem skarżącego z 25 lutego 2020 roku.
Należy zauważyć, iż organ przeprowadził kontrolę wykonanych prac w stosunku do ewentualnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowalnego.
Wyniki tej kontroli pokazały, iż nie doszło do istotnych odstępstw od projektu budowalnego. Organ ustalił, iż co prawda zrezygnowano z wykonania słupa żelbetowego w bramie przejazdowej w realizowanej nadbudowie budynku, ale kwestia została wyjaśniona przez kierownika budowy, iż zmiana ta została dokonana po uzyskaniu zgody projektanta konstrukcji. Zdaniem organu podjęte działania w postaci zagęszczenia prętów w kierunku krótszego boku, pozwoliło powstało tzw. żebro ukryte stosowane w konstrukcjach stropu. Przeprowadzona kontrola nie stwierdziła jakiegokolwiek zagrożenia w związku z dokonaną zmianą.
Stawiane zarzuty co do stanu technicznego budynku inwestora, który ma być nadbudowany nie mogą odnieść zakładanego rezultatu. Należy zauważyć, iż kwestia, czy projektowana nadbudowa może być wykonana z uwagi na stan techniczny obiektu była przedmiotem oceny w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowalnego.
Wskazywanie w skardze, iż w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa budowalnego – art. 34 ust.2 i art. 36 ust.1 oraz art. 42 ust.2 i 3 nie zasługują na uwzględnienie. Przepisy art. 34 i art. 36 odnoszą się do fazy wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, a przepis art. 42 odnosi do obowiązku między innymi ustanowienia kierownika budowy. Jak już wcześniej Sąd wskazywał kwestie kontroli postępowania w przedmiocie wydawania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowalnego i pozwoleniu na budowę była przedmiotem kontroli. Jeśli chodzi o ustanowienie kierownika budowy to niewątpliwie w tym procesie budowalnym taki kierownik został ustanowiony.
W związku z tym, iż nie wykryto żadnych odstęp od projektu budowalnego i innych naruszeń przepisów w procesie wykonywania robót budowalnych postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe i w związku z tym zaistniały podstawy do wydania decyzji w oparciu o przepis art. 105 §1 kpa o umorzeniu postępowania.
Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.