VIII SA/Wa 104/25

VIII SA/Wa 104/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Kosterna
Justyna Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Sławomir Fularski
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 64c par. 1-2, art. 64cd par. 1, par. 3-6
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Cezary Kosterna, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 3 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi S. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z 16 stycznia 2025 r., znak [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 stycznia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
w W. (dalej także: "Dyrektor IAS" lub "organ odwoławczy") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: "k.p.a.") oraz art. 18, art. 64cd
§ 1, § 5 i § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2505; dalej: "u.p.e.a." lub "ustawa egzekucyjna"), po rozpatrzeniu zażalenia S. Z. (dalej: "skarżący", "strona") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego
w R. (dalej: "Naczelnik US", "organ egzekucyjny", "organ I instancji") z 23 grudnia 2024 r. w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych.
Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym
i prawnym:
Naczelnik US prowadził w niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne wobec majątku strony, na podstawie tytułu wykonawczego z 16.05.2024 r.
nr [...] wystawionego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, obejmującego opłatę za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC za 2023 r., w kwocie 3.600,00 zł.
Zawiadomieniem z 17.05.2024 r. nr [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego
w Banku S. w S.. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono stronie za pośrednictwem konta e-Urząd Skarbowy 21.05.2024 r.
W wyniku realizacji zastosowanego środka, organ uzyskał (21.05.2024 r. oraz 20.06.2024 r.) kwotę w łącznej wysokości 4.077,60 zł, która w całości pokryła dochodzone zaległości wraz z kosztami egzekucyjnymi i kosztami upomnienia (należność główna 3.600,00 zł, koszty upomnienia 16,00 zł, koszty egzekucyjne 461,60 zł).
Pismem z 21.05.2024 r. skarżący złożył zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej, podnosząc nieistnienie obowiązku i błąd co do osoby zobowiązanego, które organ egzekucyjny, działając na podstawie art. 34 § 1 u.p.e.a. przekazał do wierzyciela, tj. Ubezpieczeniowego Funduszu Gwranacyjnego celem wydania rozstrzygnięcia zgodnie z kompetencjami. Natomiast postanowieniem z 23.05.2024 r. Naczelnik US zawiesił postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a., do czasu zawiadomienia organu egzekucyjnego o wydaniu ostatecznego postanowienia
w sprawie tego zarzutu.
Postanowieniem z 21.10.2024 r. nr [...] Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny uznał w całości zarzut z 21.05.2024 r. złożony przez skarżącego i wniósł
o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułu wykonawczego. W uzasadnieniu postanowienia zawarł informację, że wyegzekwowana i wpłacona na konto Funduszu należność zostanie stronie zwrócona niezwłocznie po otrzymaniu przez Fundusz informacji o numerze jej rachunku bankowego.
W dniu 21.11.2024 r. Naczelnik US dokonał zwrotu kosztów egzekucyjnych
w łącznej kwocie 461,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami w kwocie 20 zł, na wskazany przez stronę rachunek bankowy, o czym skarżący został poinformowany zawiadomieniem z 25.11.2024 r. Pismo doręczono 26.11.2024 r. za pośrednictwem
e-US.
Pismem z 26.11.2024 r., skarżący wystąpił do Naczelnika US o wydanie postanowienia w sprawie zwrotu pełnej wyegzekwowanej kwoty 4.077,60 zł.
Pismem z 4.12.2024 r. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny poinformował organ egzekucyjny, że skarżący nie złożył w obowiązującym terminie zażalenia na postanowienie nr [...] o uznaniu w całości zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, zatem stało się ono ostateczne.
W dniu 6.12.2024 r. organ egzekucyjny postanowieniem nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
Pismem z 13.12.2024 r. organ egzekucyjny zawiadomił stronę, iż rozpatrzy pismo z 26.11.2024 r. w zakresie wydania postanowienia w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych, natomiast w kwestii wydania postanowienia o zwrocie środków wyegzekwowanych i przekazanych na konto wierzyciela, skarżący powinien się zwrócić do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W..
W dniu 23.12.2024 r. organ egzekucyjny wydał postanowienie nr [...] w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami w łącznej wysokości 481,60 zł w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
W uzasadnieniu postanowienia wskazał m.in., iż w tej sprawie za wszczęcie
i prowadzenie egzekucji pobrał koszty egzekucyjne w łącznej kwocie 461,60 zł, które naliczył zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dodał, iż na łączna kwotę kosztów egzekucyjnych składa się 100 zł opłaty i 361,60 zł opłaty egzekucyjnej. Tym samym na rachunek bankowy skarżącego zwrócił opłatę manipulacyjną w wysokości 100,00 zł, opłatę egzekucyjną w wysokości 361,60 zł oraz ustawowe odsetki w wysokości 20,00 zł naliczone od dnia uzyskania środków do dnia obciążenia rachunku bankowego organu egzekucyjnego.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o uchylenie w całości skarżonego postanowienia i o wydanie orzeczenia administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku z 26.11.2024 r. w sprawie bezzwłocznego dokonania przez Naczelnika US zwrotu bezpodstawnie i bezzasadnie wyegzekwowanych środków finansowych
w kwocie 4.077,60 zł (plus należne odsetki). Zdaniem skarżącego, zostało popełnione przestępstwo określone w art. 231 kodeksu karnego, ponieważ egzekucji dokonano według nieuzasadnionego prawnie, przedwcześnie zrealizowanego zajęcia jego rachunku bankowego w Banku S. w S.. Skarżący podkreślił, że to obowiązkiem Naczelnika US jest wyegzekwowanie od Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego środków finansowych bezprawnie zabranych z konta bankowego na podstawie sfałszowanego przez pracownika UFG tytułu wykonawczego co do osoby zobowiązanego. Nie zgodził się ponadto z twierdzeniem organu egzekucyjnego, że strona ma możliwość złożenia odrębnego podania do właściwego organu celem rozpatrzenia, a szczególnie z tym, że organ nie wskazał nazwy organu, do którego strona ma możliwość złożenia podania.
Dyrektor IAS, postanowieniem z 16 stycznia 2025 r., wskazanym na wstępie
i zaskarżonym w niniejszej sprawie, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika US
z 23 grudnia 2024 r.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie przedstawił na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie.
Wskazał następnie art. 64c § 1, art. 64c § 2, art. 64 cd § 1, § 3 - § 6 u.p.e.a.
Przypomniał, że z akt sprawy wynika, iż w toku prowadzonego wobec majątku strony postępowania egzekucyjnego powstały koszty egzekucyjne w wysokości 461,60 zł (opłata manipulacyjna 100 zł - art. 64 § 1 u.p.e.a., opłata egzekucyjna 361,60 zł - art. 64 § 4 u.p.e.a.), które wraz z należnością główną w wysokości 3.600,00 zł i kosztami upomnienia w wysokości 16,00 zł, zostały wyegzekwowane w całości w wyniku zastosowanego środka egzekucyjnego (łącznie wyegzekwowana kwota 4.077,60 zł). Kwota rozliczona na należność główną i koszty upomnienia została przekazana na rachunek bankowy wierzyciela.
W związku z uznaniem przez wierzyciela złożonego przez stronę zarzutu
w sprawie egzekucji administracyjnej, 21.11.2024 r. organ egzekucyjny dokonał zwrotu kosztów egzekucyjnych w łącznej kwocie 461,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami
w kwocie 20 zł, na wskazany przez stronę rachunek bankowy, o czym skarżący został zawiadomiony pismem z 25.11.2024 r. nr [...] (doręczonym 26.11.2024 r.).
Organ odwoławczy wskazał, iż w dniu 26.11.2024 r., z zachowaniem terminu
z art. 64cd § 5 pkt 1 u.p.e.a., skarżący wystąpił do Naczelnika US o wydanie postanowienia w sprawie zwrotu pełnej wyegzekwowanej kwoty 4.077,60 zł.
Naczelnik US ww. pismo potraktował jako wniosek o wydanie postanowienia
w sprawie zwrotu kosztów. 23.12.2024 r. organ wydał postanowienie nr [...] w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wraz z ustawowymi odsetkami, w łącznej wysokości 481,60 zł.
Dyrektor IAS zauważył, że zarówno w piśmie z 26.11.2024 r., jak i w zażaleniu
z 28.12.2024 r., strona kwestionuje wysokość zwróconej przez organ egzekucyjny kwoty, domagając się zwrotu pozostałej wyegzekwowanej w tym postępowaniu kwoty 3.616,00 zł, która została przekazana na rachunek bankowy Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.
Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy wskazał, że przepisy ustawy egzekucyjnej przewidują jedynie zwrot przez organ egzekucyjny kosztów egzekucyjnych wraz z należnymi odsetkami. Dlatego też, roszczenie strony dotyczące zwrotu pozostałej kwoty wyegzekwowanych środków finansowych nie mogło podlegać badaniu w trybie art. 64cd § 5 u.p.e.a., w ramach postępowania prowadzonego
w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami. Organem właściwym do zwrotu kwoty 3.616,00 zł jest wierzyciel tj. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, co zostało już w ocenie Dyrektor IAS wielokrotnie stronie wyjaśnione. Między innymi, zawiadomieniem z 25.11.2024 r. nr [...] skarżący został poinformowany, że należność główna w kwocie 3.600,00 zł wraz z kosztami upomnienia w kwocie 16,00 zł, została przekazana na konto wierzyciela i to on jest właściwy do zwrotu tych kwot. Natomiast w uzasadnieniu postanowienia w sprawie zarzutów z 21.10.2024 r. nr [...], wierzyciel zawarł informację, że wyegzekwowana i wpłacona na konto Funduszu należność zostanie zwrócona stronie niezwłocznie po otrzymaniu przez Fundusz informacji o numerze jej rachunku bankowego.
Nadto, organ odwoławczy zauważył, że pismem z 16.12.2024 r. skarżący wniósł skargę na czynności Naczelnika US, zarzucając m.in. naruszenie praworządności oraz biurokratyczne i opieszałe podejście do obowiązku naprawienia wyrządzonej skarżącemu szkody na kwotę przekraczającą 4.000 zł i zażądał bezzwłocznego dokonania zwrotu środków finansowych, bezpodstawnie zabranych z jego rachunku bankowego w Banku [...] w S..
Dyrektor IAS wskazał również, że stosownie do art. 234 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego skarga złożona przez stronę w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne, podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu.
Wskazana regulacja jest konsekwencją uniwersalnego charakteru skargi powszechnej i przyjęcia zasady pierwszeństwa postępowania jurysdykcyjnego przed skargowym (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2010 r., I OSK 209/10).
Odnosząc się zatem do zarzutów podniesionych w skardze z 16.12.2024 r., które zostały ponowione w zażaleniu z 28.12.2024 r. Dyrektor IAS nie stwierdził nieprawidłowości w działaniu Naczelnika US. Organ egzekucyjny przeprowadził postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela, tj. Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego nr [...], zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji. Wbrew twierdzeniu strony, skarżący nie został również pozbawiony prawa do wniesienia zarzutów, co uczynił pismem z 21.05.2024 r. Zarzuty te zostały uwzględnione w całości przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Natomiast konsekwencją uznania przez wierzyciela zarzutów było umorzenie przez organ egzekucyjny postanowieniem 6.12.2024 r. nr [...] postępowania egzekucyjnego i zwrot wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych wraz z odsetkami w łącznej kwocie 481,60 zł. Natomiast organem właściwym do zwrotu kwoty 3.616,00 zł, jak zostało to już wcześniej wskazane, jest wierzyciel tj. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.
Pismem z dnia 24 stycznia 2025r. S. Z. wniósł skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych. Podniósł, iż skarga jest wyrazem jego niezadowolenia
z działania z działania organów państwowych I i II instancji. Skarżący wskazał, że składając skargę wszczyna postępowanie sądowo- administracyjne w celu usunięcia
z obrotu prawnego wadliwego działania skarbowych organów administracji państwowej
i wnosi o dokonanie przez Sąd oceny stanu rzeczy według kryterium legalności. Dodał także, iż biorąc pod uwagę wyrok NSA z 15.05. 1998 r., SA/Rz 87/98 (Lex Polonica) nie wskazuje naruszenia konkretnego przepisu prawa, w jakim zakresie oczekuję od WSA ochrony. Dodał także, iż z komentarza p.p.s. Jana Pawła Tarno, 2 wydanie LexisNexis, str. 171, pkt. wynika, że przepis art. 57 p.p.s. nie wymaga od skarżącego dokładnego określenia żądań.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. przeprowadził wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie wystawionego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny tytułu wykonawczego znak: [...] z dnia 2024-05-16 zawierającego fałsz co do osoby zobowiązanej do uiszczenia opłaty karnej z tytułu przerwy w samochodowym ubezpieczeniu OC. W toku tego postępowania, za pośrednictwem organu I instancji
w dniu 21 maja 2025 r. do wierzyciela (Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny) skarżący skierował zarzut nie istnienia nałożonego na niego przez UFG obowiązku, wyjaśnił, że nie jestem właścicielem samochodu, wskazałem faktycznego właściciela samochodu oraz od organu I instancji zażądał bezzwłocznego uchylenia zajęcia wierzytelności z jego rachunku bankowego. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny
w postanowieniu wydanym dnia 21.X.2024 r. uznał w całości zarzut podniesiony dnia 21.05.2024 r. i do Naczelnika US skierował wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego z uzasadnieniem, że brak było podstaw do prowadzenia wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia 2024-05-16. Zdaniem skarżącego Naczelnik US wadliwie, dwukrotnie umarzając postępowanie nie uchylił zajęcia konta bankowego z dnia
16 maja 2024r. ze względu na fałsz tytułu wykonawczego co do osoby zobowiązanej oraz nie rozstrzygnął w sprawie zwrotu środków pieniężnych w kwocie 4.077,60 zł bezzasadnie wyegzekwowanych zajęciem egzekucyjnym z dnia 16 maja 2024 dokonanym w Banku skarżącego przed doręczeniem skarżącemu odpisu tytułu wykonawczego. Tytuł wykonawczy Naczelnik US doręczył skarżącemu w dniu 21.05.2024 r. t.j. po częściowym wykonaniu egzekucji przez pobranie z jego konta bankowego kwoty 2.024,01 zł w dniu 21.05.2024 r. Poprzez doręczenie skarżącemu odpisu tytułu wykonawczego z kilkudniowym opóźnieniem, uniemożliwiono skarżącemu we właściwym czasie, przed dokonaniem egzekucyjnego zajęcia rachunku bankowego, w obronie własnego interesu prawnego i majątkowego, złożenie ustawowego zarzutu zawieszającego postępowanie egzekucyjne do czasu wydania przez wierzyciela (UFG) ostatecznego postanowienia. W ten sposób, zdaniem skarżącego, z naruszeniem zasady praworządności Naczelnik US utrudnił skarżącemu obronę jego interesu prawnego i majątkoweg. Wydając 23.12.2024 r. "Postanowienie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych" , znak sprawy: [...], rozstrzygające tylko częściowo o zwrocie środków pieniężnych wyegzekwowanych w m-ch maj
i czerwiec 2024 r. Naczelnik US uchylił się od obowiązku naprawienia skarżącemu krzywdy i szkody jaką wyrządził współdziałając z UFG na podstawie tytułu wykonawczego zawierającego fałsz co do osoby zobowiązanej. Legalność takiego działania Naczelnika US zatwierdził Dyrektor IAS dnia 16 stycznia 2025 r. wydając skarżone postanowienie, znak: [...].
Skarżący podniósł, iż z legalnością takiego orzeczenia nie można się zgodzić, ze względu na przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), a szczególnie na przepisy art. 2, 7, i następne, a szczególnie określające ogólne zasady postępowania administracyjnego.
W dalszej części skargi z dnia 24 stycznia 2025 r, oraz w jej uzupełnieniu z dnia 25 stycznia 2025 r. skarżący opisał okoliczności faktyczne związane z wystawieniem przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny tytułu wykonawczego oraz zaistniałe
w toku postępowania egzekucyjnego.
W konkluzji powyższych wywodów skarżący wskazał, iż oczekuje, że WSA uchyli wydane w I i w II instancji postanowienia dotyczące zwrotu kosztów egzekucyjnych, z uzasadnieniem nie udzielenia w tych postanowieniach uzasadnionej odmownej odpowiedzi na wniosek skarżącego o wydanie przez Naczelnika US orzeczenia administracyjnego co do zwrotu pełnej kwoty głównej 4.077,60 + należne odsetki ustawowe.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor IAS wystąpił o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Pismem z dnia 27.02.2025r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko wnosząc
o uwzględnienie skargi. Podniósł przy tym, iż postanowienie Naczelnika US z dnia 23.12.2014 r. jest bezprzedmiotowe, albowiem skarżący we wniosku z 26.11.2024 r. żądał zwrotu pełnej kwoty (4.077,60 zł) zabranej z jego konta bankowego. Nie żądał zwrotu kosztów egzekucyjnych stanowiących część wnioskowanej do zwrotu kwoty ogólnej 4.077,60 zł zabranej z jego konta bankowego. Nie wnosił o zwrot kosztów egzekucyjnych, bo ich nie kwestionował.
W piśmie z dnia 13.03.2025r. skarżący wniósł o połączenie na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. niniejszej sprawy ze skargą z dnia 5 marca 2025 r. na postanowienie Dyrektora IAS w sprawie przewlekłości postępowania egzekucyjnego oraz skargi z 12 marca 2025 r. na postanowienie Dyrektora IAS w sprawie uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. W ocenie strony sprawy te pozostają ze sobą w związku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, także jako: "p.p.s.a."), stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sprawowana jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie,
że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie
z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.
Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób uzasadniający jego uchylenie.
Sporem w sprawie objęta jest zgodność z prawem postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 16 stycznia 2025 r., utrzymującego
w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. z dnia 23 grudnia 2024 r., którym to postanowieniem organ I instancji po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 26 listopada 2024 r. w części dotyczącej kosztów egzekucyjnych, orzekł o zwrocie kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami w łącznej wysokości 481,60 zł w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Organ odwoławczy nie dopatrzył się podstaw do uchylenia tego postanowienia wskazując, iż koszty egzekucyjne, jakie powstały w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny nr [...] stanowi kwota 461,60 zł, to jest opłata manipulacyjna (art. 64 § 1 u.p.e.a.) oraz opłata egzekucyjna w wysokości 361,60 zł (art. 64 § 4 u.p.e.a.), które wraz z należnością główną w wysokości 3.600 zł i kosztami upomnienia w wysokości 16,00 zł zostały w całości wyegzekwowane w wyniku zastosowania środka egzekucyjnego. Łącznie została wyegzekwowana kwota 4.077,60 zł. Kwota rozliczona na należność główną i koszty upomnienia została przekazana na rachunek bankowy wierzyciela, to jest Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. W związku
z uwzględnieniem zgłoszonego przez skarżącego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, organ egzekucyjny w dniu 21.11.2024 r. dokonał zwrotu kosztów egzekucyjnych w łącznej kwocie 461,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami w kwocie 20 zł na wskazany przez skarżącego rachunek bankowy. Organ odwoławczy wskazał również, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewidują jedynie zwrot przez organ egzekucyjny kosztów egzekucyjnych wraz z należnymi odsetkami. Wyjaśnił jednocześnie, że roszczenie skarżącego dotyczące zwrotu pozostałej kwoty wyegzekwowanych środków finansowych nie mogło podlegać badaniu na podstawie art. 64cd § 5 u.p.e.a., w ramach prowadzonego postępowania w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami. Dodał także, iż organem właściwym do zwrotu kwoty 3.616,00 zł jest wierzyciel, to jest Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, który w uzasadnieniu postanowienia w sprawie zarzutów
z 21.10.2024 r. zawarł informację, iż należność ta zostanie skarżącemu zwrócona niezwłocznie po otrzymaniu przez Fundusz informacji o numerze rachunku bankowego skarżącego.
Skarżący w złożonej skardze, jej uzupełnieniu, jak i kolejnych pismach kwestionuje prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia podnosząc, iż organy obu instancji wadliwie nie rozstrzygnęły o zwrocie środków pieniężnych w kwocie 4.077,60 zł bezzasadnie wyegzekwowanych zajęciem egzekucyjnym z dnia 16 maja 2024 r. Podnosi jednocześnie, iż z uwagi na to, że nie wnosił w piśmie z dnia 26.11.2024 r., skierowanym do Naczelnika US o zwrot kosztów egzekucyjnych, kwoty tej bowiem nie kwestionował, tym samym postanowienie organu I instancji jest bezprzedmiotowe.
W swoich pismach skarżący wskazuje na szereg okoliczności faktycznych, które w jego ocenie świadczą o sprzecznych z prawem działaniach orzekających w sprawie organów, które doprowadziły do bezzasadnej realizacji tytułu wykonawczego zawierającego fałsz co do osoby zobowiązanej i wyrządzenia skarżącemu wymiernej szkody majątkowej.
Odnosząc się do tak zakreślonego przedmiotu sporu, wskazać należy, iż jak wynika z postanowienia organu I instancji z dnia 23 grudnia 2024 r. obejmuje ono rozstrzygnięcie co do wniosku skarżącego z 26.11.2024 r. w części dotyczącej kosztów egzekucyjnych. Z pisma skarżącego z dnia 26.11.2024 r. wynika zaś, iż skarżący oczekuje wydania w terminie 7 dni postanowienia w sprawie zwrotu pełnej kwoty, plus odsetki, środków finansowych bezzasadnie wyegzekwowanych w kwocie 4.077,60 zł według nieuzasadnionego i przedwcześnie dokonanego zajęcia rachunku bankowego.
Z zawiadomienia o zwrocie kosztów egzekucyjnych z dnia 25 listopada 2024 r. skierowanego do skarżącego wynika, iż w wyniku realizacji zajęcia na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 16.05.2024 r. wystawionego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W., organ egzekucyjny uzyskał całość dochodzonej należności, to jest: w dniu 21.05.2024 r. – kwotę w wysokości 2.024,01 zł, w tym koszty egzekucyjne 274,91 zł i w dniu 20.06.2024 r. – kwotę
w wysokości 2.053,59 zł, w tym koszty egzekucyjne 186,69 zł. Organ egzekucyjny wskazał w tym piśmie na zwrot pobranych kosztów egzekucyjnych w wysokości 461,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami w wysokości 20,00 zł oraz poinformował, że pozostałe środki wyegzekwowane na podstawie ww. tytułu wykonawczego zostały zaliczone na należność główną w wysokości 3.600,00 zł i koszty upomnienia w wysokości 16 zł przekazane na konto wierzyciela, wobec powyższego podlegają zwrotowi przez ten podmiot.
W tych okolicznościach skarżący w piśmie z dnia 26.11.2024 r. zażądał wydania postanowienia w sprawie zwrotu pełnej kwoty wyegzekwowanych środków w kwocie 4.077,60 zł wraz z odsetkami, to jest kwoty obejmującej także koszty egzekucyjne.
Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, że Naczelnik US wadliwie rozstrzygnął wniosek skarżącego co do kosztów egzekucyjnych, wskazując wyraźnie, iż rozstrzygnięcie to dotyczy tej części wniosku zawartego w piśmie skarżącego z dnia 26.11.2024 r. Organ egzekucyjny był bowiem zobowiązany do wydania postanowienia
w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych na podstawie art. 64cd § 1 i § 5 pkt 1 u.p.e.a.
Zgodnie z art. 64cd § 1 u.p.e.a., jeżeli po wyegzekwowaniu lub uzyskaniu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie lub prowadzenie postępowania egzekucyjnego było niezgodne z prawem, w szczególności jeżeli w chwili wyegzekwowania lub uzyskania kosztów egzekucyjnych postępowanie egzekucyjne podlegało umorzeniu, organ egzekucyjny, który zakończył postępowanie egzekucyjne, zwraca zobowiązanemu lub wierzycielowi wyegzekwowane lub uzyskane koszty egzekucyjne wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia ich wyegzekwowania lub uzyskania do dnia obciążenia rachunku bankowego organu egzekucyjnego przekazywanymi środkami pieniężnymi.
Zgodnie zaś z art. 64cd § 5 pkt 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami na wniosek złożony nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 4, jeżeli zobowiązany lub wierzyciel kwestionuje wysokość zwróconych kosztów egzekucyjnych lub ustawowych odsetek wynikającą
z zawiadomienia. Postanowienie organu I instancji zostało wydane w tym trybie i nie jest bezprzedmiotowe. Nie jest ono także sprzeczne z prawem. Kwota kosztów egzekucyjnych pobranych na podstawie art. 64 § 1 i 64 § 4 u.p.e.a. została bowiem
w tym postanowieniu ustalona prawidłowo i jak wynika z postanowień organów obu instancji została skarżącemu zwrócona.
Jak wynika ze stanowiska skarżącego w niniejszej sprawie, kwota ustalonych kosztów egzekucyjnych nie jest przez skarżącego kwestionowana. W istocie sporem objęty jest brak rozstrzygnięcia przez organ egzekucyjny co do zwrotu kwoty wyegzekwowanej należności wraz z kosztami upomnienia, które to kwoty zostały wyegzekwowane i przekazane przez organ egzekucyjny wierzycielowi – wystawcy tytułu wykonawczego. Zauważyć jednocześnie należy, iż pismem z 13.12.2024 r. organ egzekucyjny zawiadomił stronę, że rozpatrzy pismo z 26.11.2024 r. w zakresie wydania postanowienia w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z odsetkami, natomiast
w kwestii wydania postanowienia o zwrocie środków wyegzekwowanych i przekazanych na konto wierzyciela, skarżący powinien się zwrócić do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W.. Zdaniem skarżącego obowiązek zwrotu całości wyegzekwowanych kwot obciąża organ egzekucyjny. Powyższe stanowisko skarżącego nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Brak jest bowiem podstawy prawnej w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do tego rodzaju działania przez organ egzekucyjny. Trafnie w tej mierze wskazuje organ odwoławczy, iż badanie zwrotu pozostałej kwoty wyegzekwowanych środków nie mogło mieć miejsca na podstawie art. 64cd § 5 u.p.e.a., a organem właściwym do dokonania zwrotu wyegzekwowanej kwoty 3.616,00 zł jest wierzyciel, to jest Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Powyższy obowiązek nie jest też przez ten podmiot kwestionowany, jak bowiem wynika z treści pisma Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 27.11.2024 r. wyegzekwowana i wpłacona na konto Funduszu należność zostanie skarżącemu zwrócona niezwłocznie po otrzymaniu pisma o numerze jego rachunku bankowego, którego Fundusz do dnia sporządzenia pisma nie otrzymał.
Z tych względów, zdaniem Sądu brak jest podstaw do uznania skargi za zasadną i uchylenie zaskarżonego postanowienia, które odpowiada prawu. Jak już wyżej wskazano Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Granice sprawy wyznacza zaskarżone rozstrzygnięcie i postępowanie prowadzące do jego wydania.
W okolicznościach niniejszej sprawy jest to postanowienie wydane w trybie art. 64cd
§ 1, § 5 pkt 1 u.p.e.a., na wniosek z dnia 26 listopada 2024 r. Z tych względów podnoszona w niniejszej sprawie argumentacja, która wykracza poza powyższy zakres sprawy pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Nie jest też z tych względów celowe odnoszenie się do niej.
Sąd nie dopatrzył się podstaw do zastosowania w sprawie art. 111 § 2 p.p.s.a. Możliwość rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym wynika z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie zaś z art. 120 p.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym
w składzie trzech sędziów.
Na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. i art. 120 p.p.s.a. Sąd rozpoznał sprawę
w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Nie dopatrując się podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, orzekając jak
w wyroku.