VIII SA/Wa 103/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2022-03-16

NSAochrona środowiskawsa

chów trzody chlewnejśrodowiskoraport OOŚudział społeczeństwawariantowanieinwentaryzacja przyrodniczakonflikty społecznezasada prewencjizasada przezornościprawo administracyjne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji z powodu istotnych naruszeń proceduralnych w zakresie oceny raportu środowiskowego i udziału społeczeństwa.

Sprawa dotyczyła sprzeciwu T. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Wójta Gminy C. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia "Chów i hodowla trzody chlewnej". Organ odwoławczy wskazał na liczne uchybienia w raporcie środowiskowym, w tym brak analizy wariantów, niewiarygodną inwentaryzację przyrodniczą oraz wadliwy udział społeczeństwa. Sąd administracyjny, kontrolując decyzję kasacyjną SKO, uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ stwierdzone naruszenia miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie i nie mogły być usunięte w trybie art. 136 k.p.a., co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprzeciw T. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w R., która uchyliła decyzję Wójta Gminy C. z dnia 20 października 2021 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia "Chów i hodowla trzody chlewnej w cyklu zamkniętym". SKO, działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uznało, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wśród zarzutów podniesionych przez odwołujących się (D. M. i Stowarzyszenie "...") oraz wskazanych przez SKO znalazły się m.in. naruszenia przepisów k.p.a. dotyczących dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, braku określenia kręgu stron, wadliwej oceny raportu o oddziaływaniu na środowisko (brak wariantów, niewiarygodna inwentaryzacja przyrodnicza, brak analizy oddziaływania na etapie likwidacji, brak porównania wariantów, brak analizy konfliktów społecznych), a także naruszenia przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (uooś) i prawa materialnego. SKO zwróciło uwagę na niespójności w mapach i działkach inwestycji, niewiarygodność inwentaryzacji przyrodniczych z lat 2018-2019 w kontekście prowadzonych już prac budowlanych i stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zmiany przeznaczenia działek leśnych, a także na brak analizy trzech wymaganych wariantów przedsięwzięcia. Podniesiono również zarzuty dotyczące wadliwego sposobu podawania informacji do publicznej wiadomości i braku zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu. T. A. wniosła sprzeciw, zarzucając SKO naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji kasatoryjnej bez spełnienia przesłanek, nierozpatrzenie sprawy merytorycznie, brak przekonującego uzasadnienia, błędną wykładnię przepisów uooś i k.p.a. dotyczących raportu, udziału stron i wariantowania, a także błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd administracyjny, kontrolując decyzję kasacyjną SKO, uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. Stwierdził, że przedłożony raport wymagał uzupełnienia, a stwierdzone naruszenia miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie i nie mogły być usunięte w trybie art. 136 k.p.a. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy nie jest władny przesądzać o meritum sprawy w decyzji kasacyjnej, a jedynie ocenić, czy przesłanki do jej wydania zostały spełnione. Wskazał na istotne wady raportu, w tym brak rzetelnej analizy wariantów (zwłaszcza wariantu najkorzystniejszego dla środowiska), niepełną inwentaryzację przyrodniczą, brak analizy pośredniego wpływu inwestycji na tereny przyległe oraz niewystarczającą analizę konfliktów społecznych i oddziaływania odorowego. Sąd oddalił sprzeciw, uznając decyzję SKO za zgodną z prawem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ stwierdzone naruszenia przepisów postępowania (dotyczące oceny raportu środowiskowego i udziału społeczeństwa) miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i nie mogły być usunięte w trybie uzupełniającego postępowania dowodowego (art. 136 k.p.a.).

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wady raportu środowiskowego (brak analizy wariantów, niewiarygodna inwentaryzacja, brak analizy oddziaływań) oraz wadliwy udział społeczeństwa stanowiły istotne naruszenia proceduralne, które uniemożliwiły merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przez organ pierwszej instancji i nie mogły być naprawione przez organ odwoławczy w trybie art. 136 k.p.a., co uzasadniało zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.