VIII Pz 72/18

Sygn. akt VIII Pz 72/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka (spr.) Sędziowie: SSO Małgorzata Andrzejewska SSR del. Anna Capik- Pater po rozpoznaniu sprawy 15 października 2018 r. w G. na posiedzeniu niejawnym w sprawie M. L. przeciwko Spółce (...) S.A w B. o rekompensatę za utracony deputat węglowy na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 12 czerwca 2018 sygn. akt IV P 136/18 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. VIII Pz 72/18 UZASADNIENIE Powódka domagała się przyznania świadczenia rekompensacyjnego w wysokości 10 000 złotych z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wskazując, że powódka nabyła prawo do renty rodzinnej po pracowniku, a prawo do rekompensaty przysługuje jedynie wdowom (wdowcom) po emerytach i rencistach. M. L. nabyła prawo do renty rodzinnej po zmarłym mężu, który w chwili śmierci był pracownikiem. Po otrzymaniu odpowiedzi na pozew, powódka złożyła wniosek o nieobciążanie jej kosztami postępowania, a na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 roku cofnęła pozew ze zrzeczeniem się roszczenia. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy w Z. umorzył postępowanie i na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpił od obciążania powódki kosztami zastępstwa procesowego strony przeciwnej. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego wniosła pozwana zarzucając naruszenie art. 98 i 102 k.p.c. poprzez odstąpienie od obciążania powódki kosztami postępowania mimo przegrania przez powodów sprawy, a także pomimo niezaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 102 k.p.c. tj. wypadków szczególnie uzasadnionych. Domagała się zmiany zaskarżonych postanowień Sądu, zawartych w wyroku i zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1.350 zł oraz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Powódka w niniejszej sprawie domagała się zasądzenia kwoty 10.000 zł z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla na podstawie ustawy z dnia 12 października 2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla ( Dz. U z 2017 poz. 1971). Należy podnieść za Sądem Najwyższym, iż wyjątek od zasady ponoszenia kosztów za wynik sprawy przewiduje art. 102 k.p.c. , który pozwala w szczególnie uzasadnionych wypadkach na zasądzenie od strony przegrywającej tylko części kosztów lub nieobciążanie jej w ogóle kosztami; nadto przepis art. 102 k.p.c. nie może być rozszerzająco wykładany i wyklucza uogólnienie, a może być stosowany w zależności od konkretnego przypadku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 1981r., sygn. akt IV PZ 11/81 LEX nr 8307) . W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu II instancji, zachodzi okoliczność odstąpienia od poniesienia przez powódkę kosztów zastępstwa procesowego na rzecz strony pozwanej. Powódka przed wyznaczonym terminem rozprawy otrzymała odpowiedź na pozew i złożyła wniosek o odstąpienie od obciążania kosztami postępowania, a następnie w trakcie rozprawy złożyła oświadczenie o cofnięciu pozwu wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. Powódka nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Strona pozwana, w związku z tym, że jej pełnomocnik nie stawił się na rozprawie, nie ustosunkowała się w żaden sposób do złożonych przez powódkę wniosków w zakresie nieobciążanie jej kosztami. W tej sytuacji Sąd I instancji powołując się na zasady współżycia społecznego prawidłowo, w oparciu o art. 102 k.p.c. odstąpił od obciążania powódki kosztami zastępstwa procesowego. Należy mieć na uwadze, że niewątpliwie doszło do pokrzywdzenia przez ustawodawcę wdów po pracownikach pomijając tę grupę osób wśród uprawnionych do świadczenia rekompensacyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 397 k.p.c. w związku z art. 385 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.