VIII Pa 71/19

Sygn. akt VIII Pa 71/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Andrzejewska (spr.) Sędziowie: SSO Jolanta Łanowy-Klimek SSR del. Anna Capik-Pater Protokolant: Ewa Gambuś po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2019r. w Gliwicach sprawy z powództwa P. M. ( M. ) przeciwko Szkole Wyższej im. B. J. w W. o zapłatę wynagrodzenia za pracę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 5 grudnia 2018 r. sygn. akt IV P 579/18 uchyla zaskarżony wyrok, znosząc postępowanie w zakresie rozprawy z dnia 5 grudnia 2018 roku i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z. , pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. (-) SSR del. Anna Capik-Pater (-) SSO Małgorzata Andrzejewska (spr.) (-) SSO Jolanta Łanowy-Klimek Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygn. akt VIII Pa 71/19 UZASADNIENIE P. M. wniósł o zasądzenie od Szkoły Wyższej im. B. J. w W. kwoty 5447,92 zł, tytułem wynagrodzenia za okres od dnia 1 lipca 2014r. do dnia 2 sierpnia 2014r., wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 2857,12 zł od dnia 1 sierpnia 2016r., od kwoty 2590,80 zł od dnia 1 września 2016r., tytułem zaległego wynagrodzenia oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 30 czerwca 2016r. zawarł z pozwaną umowę o pracę na okres próbny 3 miesięcy na stanowisku menedżera ds. promocji i marketingu, w pełnym wymiarze czasu pracy. Pracę miał świadczyć w Wydziale Zamiejscowym pozwanej uczelni w Z. . Wynagrodzenie ustalono na kwotę 3000 zł brutto miesięcznie, płatną z dołu w ostatnim dniu miesiąca. Do jego obowiązków należało: organizowanie działań mających na celu promocję pozwanej uczelni. W ramach realizacji umowy wykonywał szereg czynności takich jak: przygotowanie propozycji działań PR, sporządzenie wzoru bazy danych oraz ogłoszeń rekrutacyjnych, zatrudnienie i przeszkolenie nowych pracowników pozwanej, prowadzenie korespondencji mailowej i korekta treści zamieszczonych na stronach internetowych uczelni oraz na jej profilu na portalu F. . Współpraca stron nie przebiegała pomyślnie, gdyż pozwana konsekwentnie odmawiała przeznaczenia jakichkolwiek środków finansowych na wdrożenie działań promocyjnych, proponowanych przez powoda. Z uwagi na powyższe w dniu 11 sierpnia 2016r. wypowiedział pisemnie umowę o pracę z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia i umowa rozwiązała się z dniem 27 sierpnia 2016r. Pomimo terminów płatności wynikających z umowy o pracę pozwana nie wypłaciła mu należnego wynagrodzenia. Dnia 5 czerwca 2018r. Sąd wydał w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający w całości żądania pozwu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości ewentualnie o rozłożenie należności na raty oraz o odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania sądowego. Pozwana podniosła, że powód nie wykonał zadań wskazanych w umowie, nie stawiał się w pracy. Podała, że nie dysponuje kartami jego obecności, powód nie odznaczał swojej obecności na kartach obecności mimo istnienia takiego obowiązku. Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2018r. Sąd Rejonowy w Z. : 1. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwoty: a. 2.857,12 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 sierpnia 2016r. do dnia zapłaty b. 2.590,80 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 września 2016r. do dnia zapłaty, 2. nadał rygor natychmiastowej wykonalności wyrokowi w punkcie pierwszym do kwoty 3.000 zł, 3. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.350 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, 4. nakazał ściągnąć od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Zabrzu kwotę 273,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, której powód nie miał obowiązku uiścić. Sąd pierwszej instancji ustalił, że P. M. w dniu 30 czerwca 2016r. zawarł ze Szkołą Wyższą im. B. J. umowę na czas określony od dnia 1 lipca 2016r. do dnia 2 października 2016r. Powodowi powierzono stanowisko menedżera ds. promocji i marketingu, w pełnym wymiarze etatu, z wynagrodzeniem zasadniczym w kwocie 3000 zł brutto płatnym z dołu w ostatnim dniu miesiąca. Miejscem pracy był Wydział Zamiejscowy Szkoły w Z. . W umowie zastrzeżono dwutygodniowy okres jej wypowiedzenia. Powód świadczył pracę w trybie (...) przesyłał jedynie pozwanej wypełnione listy obecności. W ramach swoich obowiązków powód organizował działania mające na celu promocję pozwanej uczelni. Przygotowywał propozycje działań PR, sporządzał wzór bazy danych oraz ogłoszeń rekrutacyjnych, zatrudniał i szkolił nowych pracowników pozwanej, prowadził korespondencję mailową dokonywał korekty treści zamieszczonych na stronach internetowych uczelni oraz na jej profilu na portalu F. . W okresie zatrudnienia u pozwanej powód przygotował projekt wiadomości e – mail dla dziekana M. W. z ofertą studiów pedagogicznych z metodyką języka angielskiego, skierowaną do placówek oświatowych, przygotował projekt wiadomości e – mail dla dziekana M. W. zawierającego ofertę skierowaną do placówek więziennych, dokonał przeglądu stron internetowych oraz profilu na portalu F. wszystkich wydziałów pozwanej uczelni w celu wyeliminowania literówek i błędów edytorskich oraz zgłosił je osobom odpowiedzialnym za korektę, przygotował oferty pracy i zakresu obowiązków dla pracownika oddziału pozwanej uczelni w O. , zaproponował działania PR, które powinny zostać wdrożone w oddziale uczelni w Z. i przedstawił najkorzystniejszą ofertę ( firmy (...) sp. z o.o. ), przeprowadził rekrutację i zatrudnił pracownika administracyjnego w Z. , przygotował ogłoszenie o naborze na studia dla oddziału uczelni w Z. . Pozwana nie wypłaciła powodowi wynagrodzenia. Uczelnia z uwagi na problemy finansowe nie regulowała terminowo należności względem pracowników i studentów. W dniu 11 sierpnia 2016r. powód złożył pozwanej pisemne oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia. Stosunek pracy ustał z dniem 27 sierpnia 2016r. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd uznał, że roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie. W ocenie Sądu żądanie zapłaty wynagrodzenia, zgłoszone w pozwie było uzasadnione, bowiem zmierzało do wyegzekwowania obowiązku pracodawcy polegającego na terminowej i prawidłowej wypłacie wynagrodzenia za pracę za miesiąc lipiec i 27 dni sierpnia 2016r. Sąd wskazał na treść art. 94 pkt 5 i 9a k.p. Sąd uznał, że z zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego (projekty dokumentacji przygotowanej przez powoda, korespondencja mailowa, listy obecności), wynikało, iż powód faktycznie w okresie objętym żądaniem pozwu świadczył pracę. Strona pozwana nie zdołała wykazać by było inaczej. Pozwana nie przedłożyła dokumentacji, z której by wynikało, że powód za sporny okres otrzymał wynagrodzenie w należnej wysokości lub by w tym okresie nie był uprawniony do jego otrzymywania z powodu nieusprawiedliwionego niewykonywania pracy. Sąd uznał tutaj za wątpliwe by powód nie świadczył pracy bowiem wtedy racjonalny pracodawca rozwiązałby z pracownikiem stosunek pracy. O odsetkach orzeczono po myśli art. 481 k.c. w zw. z art. 300 k.p. , mając na uwadze, że w dniu 27 sierpnia doszło do rozwiązania stosunku pracy. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego ustalono w oparciu o § 9 ust. 1 pkt 2 w związku z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015r., poz. 1804 ze zm.) przyznając kwotę 1350 zł. Sąd z urzędu nadał wyrokowi w pkt 1 rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c. O kosztach sądowych Sąd orzekł na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.: Dz.U. z 2018r., poz. 300) i art. 98 k.p.c. , zasądzając od pozwanej z tego tytułu kwotę 273 zł, na którą złożyła się opłata od pozwu. Jednocześnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że dnia 5 grudnia 2018r. sprawę wywołano zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z dokumentu wokandy o godzinie 9:00. Na tę godzinę stawił się powód wraz z pełnomocnikiem, nie stawił się reprezentant strony pozwanej. Po zamknięciu rozprawy o godzinie 9:33 zapadł wyrok. Po godzinie 14:00 tego samego dnia, po zamknięciu przewodu sądowego i wydaniu wyroku w niniejszym postępowaniu stawił się pełnomocnik strony pozwanej okazując wezwanie na termin rozprawy, z którego wynikało, że został wezwany na rozprawę w dniu 5 grudnia 2018r. na godzinę 14:15. Po analizie akt okazało się, iż termin rozprawy został wyznaczony na dzień 5 grudnia 2018r. na godzinę 14:15, jednakże na skutek błędu systemu została wygenerowana wokanda ze wskazaniem godziny rozprawy na godzinę 9:00. Również powód na skutek zarządzenia przewodniczącego nakazującego jedynie doręczyć pismo powodowi otrzymał pismo z sądu z błędnie podaną w nagłówku pisma godziną - 9:00. Apelację od powyższego wyroku wniosła strona pozwana zarzucając nieważność postępowania na podstawie art. 379 pkt 5 k.p.c. poprzez uniemożliwienie pozwanej obrony swych praw z uwagi na zawiadomienie jej o rozprawie, która rzeczywiście odbyła się o innej godzinie. Stawiając powyższy zarzut pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji ewentualnie zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Należało uznać, że wyrok Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 5 grudnia 2018r. (sygn. akt IV P 579/18) jest dotknięty nieważnością. Sąd odwoławczy, będąc związany zarzutami apelacji i rozpoznając sprawę w ich granicach, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania w każdej jego fazie. Zgodnie z przepisem art. 379 k.p.c. nieważność postępowania zachodzi: 1)jeżeli droga sądowa była niedopuszczalna, 2)jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, organu powołanego do jej reprezentowania lub przedstawiciela ustawowego, albo gdy pełnomocnik strony nie był należycie umocowany, 3)jeżeli o to samo roszczenie między tymi samymi stronami toczy się sprawa wcześniej wszczęta albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona, 4)jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy, 5)jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw, 6)jeżeli sąd rejonowy orzekł w sprawie, w której sąd okręgowy jest właściwy bez względu na wartość przedmiotu sporu. W przedmiotowej sprawie Sąd drugiej instancji uznał, iż zachodzi podstawa nieważności postępowania a mianowicie, że pozwana została w toku postępowania pozbawiona możności obrony swych praw – art. 397 pkt 5 k.p.c. Rozprawa w dniu 5 grudnia 2018r. odbyła się o godzinie 9:00, pomimo, iż strona pozwana została zawiadomiona o tym, że rozprawa została wyznaczona na godzinę 14:15. Z tej przyczyny strona pozwana nie była obecna na rozprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy w Gliwicach uznając, że pozwana została pozbawiona możliwości obrony swoich praw, w oparciu o art. 386 § 2 k.p.c. , zniósł postępowanie w zakresie rozprawy z dnia 5 grudnia 2018r. i uchylił zaskarżony wyrok przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. (-) SSR(del.) Anna Capik-Pater (-) SSO Małgorzata Andrzejewska (-) SSO Jolanta Łanowy-Klimek Sędzia Przewodniczący Sędzia