VIII Pa 106/25

Sąd Okręgowy w Łodzi rozpoznał skargę o wznowienie postępowania w sprawie VIII Pa 35/23, zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 27 lipca 2023 r. Skarżąca, A. R., wniosła o wznowienie, powołując się na art. 403 § 2 k.p.c., czyli na późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Jako podstawę wskazała wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2025 r. (sygn. akt VIII Pa 158/24), który ustalił, że była zatrudniona na stanowisku głównej księgowej do 31 października 2022 r. Skarżąca argumentowała, że ten wyrok, będący wynikiem ponownego rozpoznania sprawy po uchyleniu przez Sąd Najwyższy wcześniejszego orzeczenia, stworzył nowy stan faktyczny, który nie był znany w dacie wydawania wyroku z 2023 r. Pozwany (...) w P. wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że powołane okoliczności były znane stronom w toku poprzedniego postępowania, a wyrok z 2025 r. zapadł po prawomocnym wyroku z 2023 r., co wyklucza zastosowanie art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy przychylił się do stanowiska pozwanego i odrzucił skargę. Kluczowym argumentem było to, że wyrok z dnia 15 stycznia 2025 r. zapadł po prawomocnym wyroku z dnia 27 lipca 2023 r., a zatem nie mógł być „później wykryty” w rozumieniu przepisu stanowiącego podstawę wznowienia. Sąd podkreślił, że dla zastosowania art. 403 § 2 k.p.c. konieczne jest, aby późniejszy wyrok był prawomocny przed wydaniem wyroku, którego wznowienia się żąda. Sąd zaznaczył również, że samo powoływanie się na niewykonanie wyroku lub błędne ustalenie stanu faktycznego nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania. W kwestii kosztów, sąd, kierując się art. 102 k.p.c., nie obciążył skarżącej kosztami zastępstwa procesowego pozwanego, biorąc pod uwagę jej sytuację jako emerytki i subiektywne przekonanie o słuszności swoich twierdzeń.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający