VIII P 1121/24

Sygn. akt VIII P 1121/24 UZASADNIENIE wyroku z dnia 12 maja 2025 r. Pozwem z dnia 7 sierpnia 2024 r. (data wpływu na biuro podawcze) (...) wniósł o zasądzenie od Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego z siedzibą w (...) kwoty 4 242,00 zł tytułem odszkodowania za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu oraz nieokreślonej kwoty tytułem równowartości utraconej korzyści wraz z odsetkami liczonymi za każdy dzień opóźnienia od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że był zatrudniony u pozwanego na umowę o pracę od dnia 1 lipca 2023 r. do 31 stycznia 2024 r. Praca powoda polegała m. in. na przygotowywaniu dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych. Powód wskazał, że posiada wiedzę, że inna pracownica pozwanego wykonująca te same zadania co on otrzymywała z tego tytułu dodatek zadaniowy. Powód natomiast takiego dodatku nie otrzymywał, co jego zdaniem stanowi naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu. W związku z tym powód dochodził odszkodowania na podstawie art. 18 (3a) § 1 k.p. (pozew k. 4-8). W piśmie procesowym z dnia 20 września 2024 r. (data wpływu na biuro podawcze) powód sprecyzował roszczenie wskazując, że dochodzi kwoty 7 000,00 zł tytułem niezapłaconego dodatku (1 000,00 zł za każdy miesiąc) oraz kwoty 4 242,00 zł tytułem odszkodowania za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu (k. 24). W odpowiedzi na pozew z dnia 18 października 2024 r. (data wpływu na biuro podawcze) pozwany, Główny Inspektorat Farmaceutyczny z siedzibą w (...) , reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (pełnomocnictwo k. 47) wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie kosztów do dnia zapłaty. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany wskazał, że powód oraz drugi wskazany przez powoda pracownik ( (...) ) pracowali na dwóch różnych stanowiskach o różnym zakresie obowiązków. Oboje wykonywali opisaną przez powoda pracę. Dla powoda było to zajęcie mieszczące się w ramach jego standardowych obowiązków, natomiast dla (...) praca ta stanowiła zadanie dodatkowe, wykonywane równolegle z jej innymi obowiązkami. W związku z tym uzasadnione było przyznanie (...) dodatku zadaniowego, który nie był przyznany powodowi. W ocenie pozwanego taka praktyka nie stanowi naruszenia zasady równego traktowania pracowników (odpowiedź na pozew k. 39-46). W piśmie procesowy z dnia 10 lutego 2025 r. powód rozszerzył powództwo wnosząc o zasądzenie tytułem odszkodowania za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu kwoty 8 484,00 zł zamiast pierwotnie dochodzonej kwoty 4 242,00 zł. Powód uzasadnił to faktem, że w toku postępowania okazało się, iż dodatek zadaniowy otrzymywał również inny pracownik pracujący razem z powodem – (...) (k. 98-99). Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : (...) został zatrudniony w Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym na podstawie umowy o pracę z dnia 29 czerwca 2023 r. na czas określony od dnia 1 lipca 2023 r. do 30 czerwca 2024 r. (...) został zatrudniony na stanowisko (...) zaliczane do grupy stanowisk specjalistycznych w służbie cywilnej w Departamencie (...) w Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym w pełnym wymiarze czasu pracy. Dowód : umowa o pracę z dnia 29 czerwca 2023 r. (k. 9). W opisie stanowiska pracy (...) jako cel istnienia stanowiska pracy podano prowadzenie postępowań administracyjnych w zakresie zwrotu kosztów za badania oraz w przedmiocie nałożenia kar, w tym przygotowywanie projektów decyzji, postanowień i opinii prawnych. Jako główne zadania na stanowisku pracy (najczęściej wykonywane) wskazano: - prowadzenie postępowań administracyjnych w zakresie ponoszenia kosztów za badania produktów leczniczych w ramach nadzoru nad jakością, - przygotowywanie projektów rozstrzygnięć w celu nadzoru nad przestrzeganiem przepisów ustawy Prawo Farmaceutyczne , - przygotowywanie interpretacji i opinii prawnych dotyczących przepisów regulujących sprawy z zakresu działania Inspekcji Farmaceutycznej w celu zapewnienia jednolitości wykładni. Dowód : opis stanowiska pracy (...) (k. 11- 13). (...) świadczył pracę w Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym w okresie od 1 lipca 2023 r. do 31 stycznia 2024 r. Stosunek pracy ustał w wyniku wypowiedzenia przez pracownika umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Dowód : świadectwo pracy (...) (k. 10). W tym czasie w Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym zatrudnieni byli także (...) i (...) . W opisie stanowisk pracy (...) i (...) jako cel istnienia stanowisk pracy wskazano koordynację procesu kierowania do badań produktów leczniczych wprowadzonych po raz pierwszy do obrotu oraz kontroli planowej. Jako zadania na stanowiskach pracy wskazano: - przygotowywanie projektów decyzji administracyjnych w zakresie kierowania do badań produktów leczniczych wprowadzanych po raz pierwszy do obrotu oraz w ramach kontroli planowej, - współpraca z jednostkami badawczymi w ramach prowadzonych badań, organizowanie poboru prób do badań we współpracy z osobami upoważnionymi do wykonywania tych zadań, - prowadzenie postępowań w ramach zwrotu kosztów za badania w ramach kontroli planowej, - przygotowywanie rocznego planu poboru do badań jakościowych produktów leczniczych oraz planu poboru produktów leczniczych immunologicznych i produktów wykazujących aktywność biologiczną we współpracy z osobami upoważnionymi do wykonywania tych zadań, - monitorowanie wydawanych pozwoleń na dopuszczenie do obrotu oraz obecności w obrocie produktów za pomocą Zintegrowanego Sytemu Obrotu Produktów Leczniczych, - przegląd korespondencji kierowanej do wydziału oraz przygotowywanie projektów pism kierowanych do wytwórców, importerów i podmiotów odpowiedzialnych, - współpracę z organizacjami krajowymi i międzynarodowymi w zakresie sprawowania nadzoru nad jakością produktów leczniczych. Dowód : opis stanowiska pracy (...) i (...) (k. 50- 53). W okresie od 1 lipca 2023 r. do 16 stycznia 2024 r. (...) prowadził następujące rodzaje spraw: - wyjaśnienia i rejestracja umów o przedstawicielstwie – 3 sprawy, - zwroty kosztów z 2021 r. przygotowanie dokumentów do Departamentu Prawnego – 195 spraw, - zwroty kosztów z 2020 r. projekt decyzji – 4 sprawy, - projekt decyzji w innej sprawie – 1 sprawa, - projekt decyzji w przedmiocie nakładania kar – 3 sprawy. W tym samym okresie (...) prowadziła następujące sprawy: - współpraca krajowa – 3 sprawy, - wyjaśnienia i rejestracja umów o przedstawicielstwie – 7 spraw, - rejestracja, sprawdzenie kalkulacji, ocena protokołów badań, pisma do URPL – 236 spraw, - kierowanie do badań kontrola planowa – 8 spraw, - zwroty kosztów z 2021 r. przygotowanie dokumentów do Departamentu Prawnego – 117 spraw. Dowód : mail (...) do (...) z dnia 24 stycznia 2025 r. (k. 92). W drugiej połowie 2023 i 2024 r. Wydział (...) w Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym pracował nad przygotowaniem dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych w przedmiocie zwrotu kosztów z 2021 r. Sprawy te miały charakter priorytetowy z uwagi na zbliżający się termin przedawnienia. Sprawami tymi we wskazanym okresie zajmowała się trójka pracowników: (...) , (...) oraz (...) . Dla (...) była to podstawowa praca stanowiąca większość jego obowiązków. Dla pozostałej dwójki pracowników była to praca dodatkowa, zlecona im jako dodatek do innych obowiązków. (...) był zatrudniony na innym stanowisku niż (...) i (...) , o innym zakresie obowiązków. Dowód : zeznania (...) (k. 94-95), zeznania (...) (k. 95- 96), zeznania (...) (k. 117 – 120). Decyzją z dnia 18 sierpnia 2023 r. Dyrektor Generalny Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego przyznał (...) miesięczny dodatek zadaniowy za okres od dnia 1 lipca 2023 r. do dnia 31 sierpnia 2023 r. Podstawę prawną przyznania dodatku stanowił art. 88 Ustawy o służbie cywilnej. Jako przyczynę przyznania dodatku wskazano wykonywanie dodatkowych zadań polegających na przygotowaniu dokumentów stanowiących materiał dowodowy do akt spraw związanych z zwrotem kosztów stanowiących nieopodatkowaną należność budżetu państwa z tytułu kosztów pobrania próbki i przeprowadzenia badań jakościowych produktu leczniczego, pobranych w ramach kontroli planowej w latach 2020-2022. Z analogicznych powodów Dyrektor Generalny Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego przyznał (...) miesięczny dodatek zadaniowy także za okres od 1 września 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. na mocy decyzji z dnia 26 października 2023 r. Dowód : decyzja Dyrektora Generalny Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego nr (...) (k. 54), decyzja Dyrektora Generalny Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego nr (...) (k. 57). Opisany wyżej dodatek otrzymywał także (...) . Nie otrzymywał go natomiast (...) . Dowód : zeznania (...) (k. 95- 96), zeznania (...) (k. 117 – 120). Problematykę przyznawania dodatków zadaniowych reguluje Zarządzenie nr 7 Dyrektora Generalnego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego z dnia 1 czerwca 2017 r. w sprawie określania zasad przyznawania dodatków zadaniowych członkom korpusu służby cywilnej Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego. Zgodnie z tym zarządzeniem za wykonywanie dodatkowych, powierzonych mu zadań członkowi korpusu służby cywilnej może zostać przyznany dodatek zadaniowy za okres wykonywania tych zadań (§ 1 ust. 1). Dowód : zarządzenie nr 7 Dyrektora Generalnego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego z dnia 1 czerwca 2017 r. (k. 64). Sąd ustalając stan faktyczny sprawy oparł się na wszystkich zgromadzonych w aktach sprawy dokumentach. Dokumenty te nie były kwestionowane przez strony, nie budziły także wątpliwości w zakresie swojej kompletności i autentyczności. W związku z tym Sąd uznał je za wiarygodny dowód w sprawie. Sąd uznał za wiarygodny dowód z zeznań świadków (...) i (...) . Świadkowie Ci współpracowali z powodem w czasie jego pracy w Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym, w związku z tym posiadają wiedzę odnośnie pracy powoda, jego zakresu obowiązków oraz pracy i zakresu obowiązków innych pracowników pracujących razem z powodem. Zeznania obu świadków są spójne, nie ma pomiędzy nimi żadnych istotnych sprzeczności. Dodatkowo żadna ze stron nie zaprzeczyła okolicznościom faktycznym, które opisywali świadkowie. W związku z tym nie było powodu aby odmówić tym zeznaniom przymiotu wiarygodności. Sąd uznał za wiarygodne także zeznania powoda (...) . Powód w swoich zeznaniach potwierdził okoliczności faktyczne opisane przez świadków oraz wynikające z zgromadzonej w sprawie dokumentacji. Spór między powodem a pozwanym koncentruje się nie tyle na ustaleniach faktycznych, co na odmiennej interpretacji prawnej określonych okoliczności faktycznych. Nie było natomiast powodu aby odmówić wiarygodności zeznaniom powoda w zakresie opisywanych przez niego faktów. Sąd Rejonowy zauważył, co następuje : Powództwo (...) podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej członek korpusu służby cywilnej może otrzymać dodatek zadaniowy za wykonywanie dodatkowych, powierzonych mu przez pracodawcę zadań na okres wykonywania tych zadań, ze środków przeznaczonych na wynagrodzenia. Zgodnie z art. 18 (3a) § 1 k.p. pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych, w szczególności bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony, zatrudnienie w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie z art. 18 (3b) § 1 pkt 2 k.p. za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, z zastrzeżeniem § 2-4 , uważa się różnicowanie przez pracodawcę sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn określonych w art. 18 (3a) § 1 , którego skutkiem jest w szczególności niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę lub innych warunków zatrudnienia albo pominięcie przy awansowaniu lub przyznawaniu innych świadczeń związanych z pracą. Zgodnie z art. 18 (3c) § 1 k.p. pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości. Zgodnie z art. 18 (3c) § 2 k.p. wynagrodzenie, o którym mowa w § 1 , obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia, bez względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniężnej lub w innej formie niż pieniężna. Zgodnie z art. 18 (3c) § 3 k.p. pracami o jednakowej wartości są prace, których wykonywanie wymaga od pracowników porównywalnych kwalifikacji zawodowych, potwierdzonych dokumentami przewidzianymi w odrębnych przepisach lub praktyką i doświadczeniem zawodowym, a także porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku. Zgodnie z art. 18 (3d) k.p. osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z art. 78 § 1 k.p. wynagrodzenie za pracę powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy. W orzecznictwie wskazuje się, że w razie zróżnicowania wynagrodzenia pracowników wykonujących jednakową pracę ( art. 18 3c § 1 k.p. ) pracodawca powinien udowodnić, że kierował się obiektywnymi powodami (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 22 lutego 2007 r., sygn. akt I PK 242/06). W literaturze wskazuje się, że z istoty stosunku pracy wynika różnicowanie wynagrodzeń pracowników w oparciu o kryteria wskazane w art. 78 § 1 k.p. (zob. M. Tomaszewska [w:] Kodeks pracy . Komentarz. Tom I. Art. 1-93 , wyd. VI , red. K. W. Baran, Warszawa 2022, art. 18 (3(c)). W realiach niniejszej sprawy nie ma podstaw do przyjęcia że pozwany naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że powód i dwaj pozostali pracownicy ( (...) i (...) ) byli zatrudnieni na innych stanowiskach z innym zakresem obowiązków. Powód był zatrudniony jako (...) , natomiast pozostali dwaj pracownicy jako (...) . Przygotowywanie dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych było podstawowym obowiązkiem powoda. W miejscu pracy powoda powstała potrzeba przygotowania dokumentów do dużej ilości spraw w krótkim czasie z uwagi na ryzyko przedawnienia roszczeń. Dla powoda przygotowywanie tych dokumentów było głównym zadaniem, któremu poświęcał większość swojego czasu. Z uwagi na dużą ilość pracy pozwany zlecił przygotowywanie tych dokumentów także dwójce innych pracowników. Dla tych pracowników było to jednak zadanie dodatkowe, ponieważ na co dzień zajmowali się oni innego rodzaju sprawami, co wynika zarówno z zeznań świadków jak i dokumentów opisujących ich obowiązki. W związku z tym musieli oni przygotowywać dokumentację na potrzeby postępowań administracyjnych sprawach z zakresu zwrotów kosztów z 2021 r. równolegle wykonując swoje pozostałe obowiązki. Świadczy o tym chociażby fakt, że w badanym okresie (...) przygotowała dokumentację w 117 sprawach z zakresu zwrotów kosztów z 2021 r. Równolegle pracowała nad 254 innymi sprawami. Tymczasem powód przygotował dokumentację w 195 sprawach z zakresu zwrotów kosztów z 2021 r. i równolegle pracował nad 11 innymi sprawami. Mając na uwadze dodatkowy wysiłek tej dwójki pracowników pozwany przyznał im, działając na podstawie przepisów prawa, dodatek zadaniowy za wykonywanie dodatkowych obowiązków. Dla powoda zaś praca ta stanowiła trzon jego obowiązków, które wykonywał w standardowym czasie pracy i przy standardowym obciążeniu pracą. Dodatek zadaniowy przysługuje pracownikowi w sytuacji wykonywania dodatkowych zadań wykraczających poza standardowy zakres obowiązków. Tymczasem w przypadku powoda brak podstaw do uznania, że przygotowywanie dokumentacji dotyczącej zwrotu kosztów z 2021 r. stanowiło dla niego dodatkowe zadanie. W związku z tym nie można bronić twierdzenia, że również jemu należało przyznać wspomniany dodatek. W tej sytuacji kryterium uzasadniającym zróżnicowanie pracowników pod kątem przyznawanego wynagrodzenia była ilość wykonywanej pracy ( art. 78 § 1 k.p. w zw. z art. 18 (3c) § 1 k.p. ). Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja powoda uzasadniająca przyznanie dodatku faktem, że wykonywana przez niego praca była rodzajowo inna od pracy wskazanej w ogłoszeniu z ofertą pracy oraz opisie jego obowiązków w dokumentacji pracowniczej. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że obowiązkiem powoda było świadczenie na rzecz pozwanego szeroko pojętej obsługi prawnej. Faktem notoryjnym jest, że w ramach obsługi prawnej wykonywane są nie tylko czynności merytoryczne, ale także czynności techniczne związane z przygotowywaniem dokumentów. Nawet gdyby uznać, że wykonywana praca nie wchodzi w zakres obowiązków powoda (do czego zdaniem Sądu nie ma podstaw), to należy ocenić że została ona zlecona powodowi zamiast, a nie obok jego „normalnych obowiązków”. Odmowa przyznania dodatku jest uzasadniona, gdyż powód wykonywał swoją standardową pracę, w standardowych godzinach, przy standardowym obciążeniu. Pozostała dwójka pracowników wykonywała natomiast pracę dodatkową, którą musiała godzić z swoimi pozostałymi obowiązkami. W związku z tym zasadne było przyznanie tej dwójce pracowników dodatku zadaniowego. Powództwo jest nieuzasadnione co do zasady. W związku z tym Sąd nie oceniał zasadności roszczeń powoda co do wysokości uznając te rozważania za bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). W niniejszej sprawie powództwo zostało oddalone w całości. W związku z tym Sąd zdecydował się obciążyć powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu w całości. Na poniesione przez pozwanego koszty procesu składa się 2 700,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ( § 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych). O odsetkach ustawowych za opóźnienie od kosztów procesu Sąd orzekł zgodnie z dyspozycją art. 98 § 1 1 k.p.c. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji. (...)