VIII P 1/16

Powód J. C. wniósł pozew przeciwko Ministerstwu (...) w W., domagając się ustalenia stosowania wobec niego mobbingu lub molestowania oraz zasądzenia kwoty 49.900 zł tytułem zadośćuczynienia. Jako podstawę swoich roszczeń wskazywał na kolejne negatywne oceny okresowe, które jego zdaniem miały na celu jego poniżenie i ośmieszenie. W toku postępowania powód rozszerzył swoje żądania o stwierdzenie naruszenia dóbr osobistych oraz dyskryminacji i nierównego traktowania w zatrudnieniu, wskazując na różnice w wynagrodzeniu w porównaniu do innych pracowników na tym samym stanowisku. Pozwany pracodawca wniósł o oddalenie powództwa, argumentując, że oceny okresowe były wynikiem obiektywnej oceny pracy powoda i nie nosiły znamion mobbingu. Sąd Rejonowy, po analizie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym dokumentów i zeznań świadków, a także uwzględniając prawomocne wyroki w sprawach dotyczących poprzednich ocen okresowych powoda, ustalił, że negatywne oceny nie spełniały definicji mobbingu zawartej w art. 94³ § 2 k.p. Sąd podkreślił, że dla uznania mobbingu konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek łącznie: uporczywego i długotrwałego nękania lub zastraszania, które wywołuje zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, poniżenie, ośmieszenie, izolację lub eliminację z zespołu. Sąd uznał, że oceny te, choć przez powoda odbierane jako niesprawiedliwe, wynikały z obowiązku pracodawcy i nie miały na celu szykanowania pracownika. Podobnie, sąd nie dopatrzył się naruszenia zasady równego traktowania ani dyskryminacji, wskazując, że powód nie uprawdopodobnił okoliczności świadczących o zróżnicowanym potraktowaniu go w stosunku do innych pracowników w analogicznej sytuacji. W konsekwencji, sąd oddalił powództwo w całości, odstępując od obciążania powoda kosztami postępowania ze względu na jego subiektywne poczucie krzywdy.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający