VIII NS 438/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWniosek o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie został złożony przez spadkobierców E. R., która miała samoistnie posiadać nieruchomość od 1991 roku. W trakcie postępowania ustalono, że nieruchomość stanowiła własność rodziców E. R. i B. K. (1). Pomimo testamentów z 1966 roku powołujących E. R. do całości spadku, późniejsze postępowania spadkowe wykazały, że spadek po ojcu przypadł obu córkom po 1/2 części, a po matce również po 1/2 części. Sąd uznał, że E. R. od początku objęcia nieruchomości w posiadanie po śmierci matki (26 października 1991 roku) posiadała ją w złej wierze, ponieważ miała świadomość, że nie jest wyłączną właścicielką, a spadek po rodzicach przypadał również jej siostrze. W związku z tym, że posiadanie w złej wierze wymaga 30 lat, a do momentu orzekania ten okres nie upłynął, sąd oddalił wniosek. Kosztami postępowania obciążono strony w zakresie, w jakim poniosły je w związku ze swoim udziałem w sprawie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia dobrej i złej wiary w kontekście zasiedzenia przez spadkobiercę, który wie o istnieniu innych spadkobierców.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej spadkobierców i ich wiedzy o stanie prawnym nieruchomości w momencie objęcia jej w posiadanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy posiadanie nieruchomości przez spadkobiercę, który wie o istnieniu innych spadkobierców, może być uznane za posiadanie w dobrej wierze w rozumieniu przepisów o zasiedzeniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, posiadacz samoistny, który wie, że nie przysługuje mu prawo własności do rzeczy, ponieważ istnieją inni spadkobiercy, jest posiadaczem w złej wierze.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że E. R. od początku objęcia nieruchomości w posiadanie po śmierci matki posiadała ją w złej wierze, ponieważ wiedziała, że spadek po rodzicach przypadał również jej siostrze, a nie tylko jej.
Czy wniosek o zasiedzenie nieruchomości przez posiadacza samoistnego może zostać uwzględniony, jeśli nie upłynął wymagany prawem okres posiadania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie upłynął wymagany prawem okres posiadania (20 lat w dobrej wierze lub 30 lat w złej wierze), wniosek o zasiedzenie podlega oddaleniu.
Uzasadnienie
Ponieważ sąd ustalił, że E. R. posiadała nieruchomość w złej wierze, wymagany okres do zasiedzenia wynosił 30 lat. Do momentu orzekania ten okres nie upłynął, co skutkowało oddaleniem wniosku.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. R. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| B. F. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| B. K. (1) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| A. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| B. K. (2) | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| H. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| E. R. | osoba_fizyczna | zmarła wnioskodawczyni |
Przepisy (6)
Główne
k.c. art. 172
Kodeks cywilny
Określa przesłanki zasiedzenia: posiadanie samoistne i upływ czasu (20 lat w dobrej wierze, 30 lat w złej wierze).
Pomocnicze
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 174 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 340
Kodeks cywilny
Dotyczy domniemania ciągłości posiadania.
Ustawa o zmianie ustawy Kodeks Cywilny art. 9
Stosuje się przepisy nowej ustawy do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej.
k.c. art. 520 § § 1
Kodeks cywilny
Reguluje kwestię kosztów postępowania w sprawach, w których strony ponoszą koszty związane ze swoim udziałem.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Posiadanie nieruchomości przez E. R. od 1991 roku było samoistne i nieprzerwane. • E. R. posiadała nieruchomość w dobrej wierze, błędnie przekonana o swoim prawie własności. • Upłynął wymagany 20-letni termin zasiedzenia w dobrej wierze.
Godne uwagi sformułowania
nie można przyjąć, aby w dobrej wierze był m.in. spadkobierca obejmujący w posiadanie nieruchomość spadkową, w sytuacji gdy wie, że są inni spadkobiercy powołani do dziedziczenia • w dacie objęcia spornej działki w posiadanie E. R. pozostawała w złej wierze
Skład orzekający
Anna Bielecka-Gąszcz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia dobrej i złej wiary w kontekście zasiedzenia przez spadkobiercę, który wie o istnieniu innych spadkobierców."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej spadkobierców i ich wiedzy o stanie prawnym nieruchomości w momencie objęcia jej w posiadanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia zasiedzenia, ale z ciekawym aspektem dotyczącym dobrej/złej wiary spadkobiercy, co jest kluczowe dla wielu prawników i osób zainteresowanych prawem nieruchomości.
“Czy wiesz, że posiadanie nieruchomości przez spadkobiercę może być od razu uznane za posiadanie w złej wierze?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.