VIII Kp 1493/22

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał zażalenie pełnomocnika pokrzywdzonego Polskiego Związku Łowieckiego na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa. Prokurator odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie usiłowania doprowadzenia Polskiego Związku Łowieckiego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w kwocie 2 523 622 zł, poprzez wysłanie pisma o konieczności zapłaty kary umownej i zadośćuczynienia tytułem naruszenia dóbr osobistych. Prokurator uznał, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. Pełnomocnik pokrzywdzonego zarzucił obrazę przepisów postępowania, w tym naruszenie zasady dążenia do ustalenia prawdy materialnej i błędne zastosowanie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. Sąd Okręgowy nie uwzględnił zażalenia, uznając decyzję prokuratora za słuszną. Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania przygotowawczego, ponieważ nie istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa. Wskazał, że samo niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy nie jest przestępstwem, a spór ma charakter cywilnoprawny i powinien być rozstrzygnięty na drodze cywilnej. Sąd podkreślił, że Polski Związek Łowiecki jako profesjonalista posiada wiedzę na temat odszkodowań i procesów ubezpieczeniowych, a subiektywne poczucie pokrzywdzenia nie stanowi o przestępczym działaniu. Sąd uznał, że sposób naliczania kary umownej i ewentualnej szkody za naruszenie dóbr osobistych nie spełnia znamion przestępstwa oszustwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający