VIII KOP 158/11
Podsumowanie
Sąd Okręgowy w Warszawie odmówił wykonania europejskiego nakazu aresztowania wobec obywatela polskiego, uznając, że zarzucany mu czyn stanowił wykroczenie, a nie przestępstwo według polskiego prawa.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpatrywał wniosek o wykonanie europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez Prokuraturę w D. (Niemcy) wobec obywatela polskiego, M. J. Zarzucano mu popełnienie czynu z § 244(1) nr 1a niemieckiego kodeksu karnego, będącego odpowiednikiem polskiego art. 119 § 1 k.w. Sąd, analizując materiał dowodowy, ustalił, że wartość skradzionych towarów wynosiła 3,27 EUR, a nóż kuchenny, który miał przy sobie podejrzany, nie został użyty do popełnienia czynu. W ocenie Sądu czyn ten kwalifikuje się jako wykroczenie według polskiego prawa. Ponieważ M. J. jest obywatelem polskim i nie wyraził zgody na wydanie, a czyn nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego, Sąd odmówił wykonania ENA.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę dotyczącą wykonania europejskiego nakazu aresztowania (ENA) wydanego przez Prokuraturę w D. (Republika Federalna Niemiec) wobec M. J., obywatela polskiego. ENA dotyczył czynu kwalifikowanego z § 244(1) numer 1a niemieckiego kodeksu karnego, który według strony niemieckiej jest odpowiednikiem polskiego art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń. M. J. był podejrzany o kradzież towarów o wartości 3,27 EUR (około 13,10 zł) ze sklepu w D., mając przy sobie nóż kuchenny, którego jednak nie użył. Sąd Okręgowy, opierając się na art. 607p § 2 kpk, rozważył wymóg podwójnej karalności czynu. Stwierdził, że czyn zarzucany M. J. stanowił przestępstwo w Niemczech, jednakże jego wartość i okoliczności popełnienia wskazują, że w polskim porządku prawnym kwalifikowałby się on jako wykroczenie, a nie przestępstwo. Ponieważ M. J. jest obywatelem polskim, nie wyraził zgody na wydanie, a czyn nie stanowiłby przestępstwa według prawa polskiego, Sąd Okręgowy odmówił wykonania europejskiego nakazu aresztowania, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, czyn stanowiący wykroczenie według prawa polskiego nie może stanowić podstawy do wykonania europejskiego nakazu aresztowania wobec obywatela polskiego, który nie wyraził zgody na wydanie, ze względu na wymóg podwójnej karalności czynu.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na art. 607p § 2 kpk, który wymaga, aby czyn będący podstawą ENA stanowił przestępstwo według prawa polskiego. W analizowanym przypadku, mimo że czyn był przestępstwem w Niemczech, jego wartość i okoliczności popełnienia wskazywały na kwalifikację jako wykroczenie według polskiego prawa. Dodatkowo, podejrzany był obywatelem polskim i nie wyraził zgody na wydanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa wykonania europejskiego nakazu aresztowania
Strona wygrywająca
M. J.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. J. | osoba_fizyczna | podejrzany |
| Prokuratura w D. | organ_państwowy | organ wydający europejski nakaz aresztowania |
| Prokuratura Okręgowa w Warszawie | organ_państwowy | wnioskodawca |
| Republika Federalna Niemiec | organ_państwowy | organ wymiaru sprawiedliwości |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 607p § § 2
Kodeks postępowania karnego
Wykonanie europejskiego nakazu aresztowania wobec obywatela polskiego może nastąpić tylko wtedy, gdy czyn, którego nakaz dotyczy, stanowiłby przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej.
Pomocnicze
k.w. art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Przywołany jako polski odpowiednik czynu zarzucanego podejrzanemu.
n.k.k. art. 244(1) § numer 1a
Niemiecki kodeks karny
Przepis prawa niemieckiego, z którego zarzucono popełnienie czynu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czyn zarzucany M. J. nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego, a jedynie wykroczenie. M. J. jest obywatelem polskim. M. J. nie wyraził zgody na wydanie.
Godne uwagi sformułowania
wymóg podwójnej przestępności czynu czyn ściganego, będący podstawą wydania europejskiego nakazu aresztowania, stanowiący przestępstwo w Republice Federalnej Niemiec nie jest przestępstwem w rozumieniu polskiego prawa karnego wartość skradzionego towaru z supermarketu (...) wynosiła 3,27 Euro, co w przeliczeniu stanowi wartość około 13,10 zł czyn opisany w europejskim nakazie aresztowania stanowi odpowiednik art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń
Skład orzekający
Grażyna Sobkowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 607p § 2 kpk w kontekście europejskiego nakazu aresztowania i wymogu podwójnej karalności, zwłaszcza w sprawach o niską szkodliwość społeczną."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku obywatela polskiego i czynu o niskiej szkodliwości, który w Polsce jest wykroczeniem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie zasady podwójnej karalności w kontekście europejskiego nakazu aresztowania i ilustruje, jak polskie prawo chroni swoich obywateli przed wydaniem za czyny, które w kraju nie są uznawane za przestępstwa.
“Czy kradzież batonika może uchronić przed europejskim nakazem aresztowania? Polski sąd mówi 'nie' dla wydania obywatela.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt VIII Kop 158/11 III Oz 527/11/III POSTANOWIENIE Dnia 05 sierpnia 2011 roku Sąd Okręgowy w Warszawie VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Sobkowicz Protokolant: Grzegorz Gordon przy udziale Prokuratora: Cezarego Kłos po rozpoznaniu sprawy M. J. syna R. i A. , urodzonego (...) w L. , podejrzanego o popełnienie przestępstwa z § 244(1) numer 1a niemieckiego kodeksu karnego będącego odpowiednikiem art. 119 § 1 polskiego kodeksu wykroczeń , na wniosek Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie, w przedmiocie dopuszczalności wydania osoby ściganej, na podstawie art. 607p § 2 kpk , postanawia 1. odmówić wykonania europejskiego nakazu aresztowania i przekazania M. J. – obywatela polskiego, syna R. i A. z domu P. , urodzonego (...) w L. – organom wymiaru sprawiedliwości Republiki Federalnej Niemiec na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez Prokuraturę w D. (Staatsanwaltschaft D. ) z dnia 02 marca 2011 roku, sygn. akt (...) w związku z prowadzonym postępowaniem karnym, w którym M. J. podejrzany jest o popełnienie czynu kwalifikowanego z § 244(1) numer 1a niemieckiego kodeksu karnego będącego odpowiednikiem art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń , 2. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa, UZASADNIENIE W dniu 13 lipca 2011 roku do tutejszego Sądu wpłynął wniosek Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie w przedmiocie odmowy przekazania M. J. ściganego europejskim nakazem aresztowania wydanego przez Prokuraturę w D. Republiki Federalnej Niemiec. W dniu 26 czerwca 2011 roku funkcjonariusze policji dokonali zatrzymania M. J. poszukiwanego na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez Prokuraturę w D. w związku z prowadzonym postępowaniem karnym, w którym M. J. jest podejrzany o to, że w dniu 15 września 2010 roku około godz. 17.15, w pomieszczeniach sklepowych przedsiębiorstwa (...) , (...) , (...) D. ( D. ), oskarżony schował do swojego plecaka jedno opakowanie kiełbasy drobiowej oraz dwa chleby o łącznej wartości 3,27 EUR z zamiarem przywłaszczenia sobie tych towarów bez zapłaty. W przedniej kieszeni plecaka miał on przy tym nóż kuchenny, którego ostrze miało długość 11 cm. Nóż włożony był do kieszeni pionowo uchwytem do góry, tj. o przestępstwo z § 244(1) numer 1a niemieckiego kodeksu karnego , będącego odpowiednikiem art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń . W dniu 28 czerwca 2011 roku ścigany został zwolniony. Analizując wniosek oraz załączone dokumenty Sąd ustalił, co następuje: M. J. jest poszukiwana na podstawie europejskiego nakazu aresztowania z dnia 02 marca 2011 roku, wydanego przez Prokuraturę w D. , do sprawy o sygn. akt (...) , który jest podejrzany o popełnienie przestępstwa wyczerpującego dyspozycję § 244(1) numer 1a niemieckiego kodeksu karnego , będącego odpowiednikiem art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń . Podczas przesłuchania w dniu 28 czerwca 2011 roku ścigany odmówił składania wyjaśnień i nie wyraził zgody na wydanie go do Republiki Federalnej Niemiec. Sąd zważył, co następuje: Zdaniem Sądu Okręgowego, na podstawie art. 607p § 2 kpk , powyższego wniosku nie można uwzględnić z uwagi na wymóg podwójnej przestępności czynu. Czyn ściganego, będący podstawą wydania europejskiego nakazu aresztowania, stanowiący przestępstwo w Republice Federalnej Niemiec nie jest przestępstwem w rozumieniu polskiego prawa karnego. Zgodnie z treścią art. 607p § 2 k.p.k. , jeżeli nakaz europejski został wydany wobec osoby ściganej, która jest obywatelem polskim, wykonanie nakazu może nastąpić pod warunkiem, że czyn, którego nakaz europejski dotyczy, nie został popełniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani na polskim statku wodnym lub powietrznym oraz stanowił przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej lub stanowiłby przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej w razie popełnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zarówno w czasie jego popełnienia, jak i w chwili wpłynięcia nakazu europejskiego. W niniejszej sprawie Prokuratura w D. wydała europejski nakaz aresztowania wobec M. J. , który jest obywatelem polskim. Zgodnie z treścią zarzutów postawionych ściganemu miejscem popełnienia zarzuconego mu czynu jest „ supermarket (...) w D. ”. Ponadto jak wynika z materiału zgromadzonego w aktach sprawy, wprawdzie strona niemiecka zarzuca M. J. popełnienie przestępstwa kradzieży z użyciem broni, jednak jak wynika z materiału dowodowego, ścigany, przedmiotowy nóż kuchenny, którego ostrze miało długość 11 cm, miał w przedniej kieszeni plecaka i nie używał go. Nóż ten był włożony do przedmiotowej kieszeni pionowo uchwytem do góry. Podnieść należy również, że wartość skradzionego przez ściganego towaru z supermarketu (...) wynosiła 3,27 Euro, co w przeliczeniu stanowi wartość około 13,10 zł (zgodnie z średnim kursem NBP). W ocenie Sądu zgodnie z konstrukcją przyjętą czynu, należy uznać, że czyn opisany w europejskim nakazie aresztowania stanowi odpowiednik art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń . Niewątpliwie przestępstwo zostało popełnione na terenie Republiki Federalnej Niemiec, gdzie zostały zrealizowane wszystkie czynności sprawcze zaś wartość skradzionego mienia kwalifikuje działanie ściganego z art. 119 § 1 kw, co stanowi wykroczenie. Wynika to z materiałów nadesłanych przez stronę niemiecką wnoszącą o wydanie. Sąd rozważając wniosek wziął również pod uwagę, że M. J. jest obywatelem polskim, nie wyraził też zgody na przekazanie go organom wymiaru sprawiedliwości Republiki Federalnej Niemiec. Jednocześnie mając na uwadze, że czyn, którego dopuścił się ścigany nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego, Sąd odmówił wykonania ENA. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał na podstawie art. 607p § 2 kpk ., że brak jest podstaw do wykonania wobec M. J. europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez Prokuraturę w D. .
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę