Orzeczenie · 2015-01-13

VIII KA 651/14

Sąd
Sąd Okręgowy w Białymstoku
Miejsce
Białystok
Data
2015-01-13
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskaokręgowy
bójkakibiceudział w bójceart. 158 k.k.apelacjasąd okręgowypostępowanie karneobrona z urzędu

Sąd Okręgowy w Białymstoku rozpoznał sprawę z apelacji prokuratora oraz obrońców oskarżonych M. P., A. T., P. J., G. B., P. S. i D. K., którzy zostali oskarżeni o udział w bójce kibiców. Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2014 r. uznał wszystkich oskarżonych za winnych popełnienia czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. i wymierzył im kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, oddając ich pod dozór kuratora oraz orzekając nawiązki na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym. Apelacje zostały wniesione przez prokuratora (zarzucając rażącą niewspółmierność kar), oskarżonego P. J. (zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych) oraz obrońców A. T. i D. K. (zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania). Sąd Okręgowy uznał wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne. Stwierdził, że postępowanie pierwszoinstancyjne było prawidłowe, a ustalenia faktyczne i ocena dowodów dokonane przez Sąd Rejonowy są logiczne i zgodne z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy szczegółowo odniósł się do zarzutów dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych, oceny zeznań świadków (funkcjonariuszy policji) oraz zarzutów obrazy przepisów postępowania, uznając je za niezasadne. W odniesieniu do apelacji prokuratora, Sąd Okręgowy uznał, że wymierzone kary nie są rażąco niewspółmierne, biorąc pod uwagę dyrektywy wymiaru kary oraz sytuację osobistą oskarżonych, a także fakt, że warunkowe zawieszenie wykonania kar i dozór kuratora mogą spełnić cele prewencyjne. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w całości, zasądził koszty obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze oraz obciążył oskarżonych P. J., A. T. i D. K. opłatami za drugą instancję i pozostałymi kosztami sądowymi.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o bójkę, stosowania przepisów dotyczących apelacji w postępowaniu karnym, oceny wymiaru kar z warunkowym zawieszeniem.

Ograniczenia stosowania

Sprawa o charakterze rutynowym, nie wprowadzająca nowych interpretacji prawnych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy apelacje prokuratora i obrońców oskarżonych od wyroku skazującego za udział w bójce są zasadne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wszystkie apelacje zostały uznane za oczywiście bezzasadne.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że postępowanie Sądu Rejonowego było prawidłowe, a ustalenia faktyczne i ocena dowodów są logiczne. Zarzuty apelacji dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych, oceny dowodów i obrazy przepisów postępowania zostały uznane za niezasadne. Wymierzone kary, mimo warunkowego zawieszenia, uznano za adekwatne i nie rażąco niewspółmierne.

Czy kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, orzeczone za udział w bójce, spełniają cele prewencji ogólnej i szczególnej oraz zaspokajają poczucie sprawiedliwości społecznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, orzeczone kary, wraz z warunkowym zawieszeniem, dozorem kuratora i nawiązkami, mogą spełnić swoje funkcje, a ich wymiar nie jest rażąco niewspółmierny.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uwzględnił dyrektywy wymiaru kary, sytuację osobistą oskarżonych oraz fakt, że warunkowe zawieszenie wykonania kary i dozór kuratora stanowią środek zapobiegawczy. Podkreślono, że wymiar kar nie odbiega od kar orzekanych w podobnych sprawach.

Czy ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego dotyczące udziału oskarżonych w bójce, oparte na zeznaniach funkcjonariuszy policji, są prawidłowe i czy nie doszło do naruszenia przepisów postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, ustalenia faktyczne są prawidłowe, a zarzuty obrazy przepisów postępowania są bezzasadne.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał zeznania funkcjonariuszy policji za spójne i precyzyjne, a ich ocena przez Sąd I instancji za logiczną. Stwierdzono, że zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania (np. art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k.) opierają się na polemice z oceną sądu, a nie na wykazaniu wadliwości rozumowania.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku Sądu Rejonowego

Strony

NazwaTypRola
M. P.osoba_fizycznaoskarżony
A. T.osoba_fizycznaoskarżony
P. J.osoba_fizycznaoskarżony
G. B.osoba_fizycznaoskarżony
P. S.osoba_fizycznaoskarżony
D. K.osoba_fizycznaoskarżony
Jerzy Duńcainneprokurator
B. Z.inneobrońca z urzędu
U. K.inneobrońca z urzędu

Przepisy (31)

Główne

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 57a § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 4

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 73 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 57a § 2

Kodeks karny

k.k. art. 48

Kodeks karny

k.p.k. art. 425 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 425 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 444

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 427 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 447 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 2 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 618 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 633

Kodeks postępowania karnego

u.o.p.k. art. 2 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

rozp. MS z 28.09.2002 r. art. 14 § 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

rozp. MS z 28.09.2002 r. art. 2 § 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

rozp. MS z 28.09.2002 r. art. 16

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

rozp. MS z 18.06.2014 r. art. 3 § 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego

rozp. MS z 18.06.2003 r. art. 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowość postępowania Sądu Rejonowego. • Logiczna ocena dowodów przez Sąd I instancji. • Zgodność ustaleń faktycznych z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego. • Adekwatność orzeczonych kar, uwzględniająca dyrektywy wymiaru kary i sytuację osobistą oskarżonych. • Bezzasadność zarzutów apelacji dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania.

Odrzucone argumenty

Rażąca niewspółmierność kar orzeczonych wobec oskarżonych (apelacja prokuratora). • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia (apelacje oskarżonych i obrońców). • Obraza przepisów postępowania mająca istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia (apelacje obrońców). • Niewłaściwa ocena zeznań świadków i materiału dowodowego. • Nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

wszystkie apelacje za oczywiście bezzasadne • nie stwierdził uchybień, które rodziłyby wątpliwości co do merytorycznej trafności zaskarżonego wyroku • polemiki z ustaleniami Sądu I instancji, notabene pomijającej istotne dowody oraz częściowo pozbawionej logiki • nie każda różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać zarzut rażącej niewspółmierności kary • niewspółmierność rażąca to znaczna, «bijąca w oczy» różnica między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą, zasłużoną

Skład orzekający

Krzysztof Kamiński

przewodniczący-sprawozdawca

Dorota Niewińska

sędzia

Dariusz Niezabitowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o bójkę, stosowania przepisów dotyczących apelacji w postępowaniu karnym, oceny wymiaru kar z warunkowym zawieszeniem."

Ograniczenia: Sprawa o charakterze rutynowym, nie wprowadzająca nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa bójki kibiców i rutynowego postępowania odwoławczego. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć, co ogranicza jej potencjał jako treści marketingowej.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst