IV KA 485/23

Sąd Okręgowy w ŚwidnicyŚwidnica2023-07-21
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniaokręgowy
prawo karnewykroczeniealkoholruch drogowyprowadzenie pojazdugrzywnazakaz prowadzenia pojazdówapelacja

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uznając oskarżonego za winnego wykroczenia prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu, a nie przestępstwa, wymierzając grzywnę i zakaz prowadzenia pojazdów.

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy od wyroku skazującego za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Sąd odwoławczy, uwzględniając zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący stanu trzeźwości, zmienił kwalifikację czynu na wykroczenie prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu. W konsekwencji uchylono orzeczenie o świadczeniu pieniężnym, przypisano czyn z art. 87 § 1 kw, wymierzono grzywnę 2000 zł i zakaz prowadzenia pojazdów na 3 lata, zwalniając oskarżonego z kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego S. R., który został skazany przez Sąd Rejonowy za przestępstwo z art. 178a § 4 kk (prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości). Sąd odwoławczy, analizując zarzuty apelacji, uznał za zasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący kwalifikacji prawnej czynu. Kluczowe okazały się wyniki pomiarów stanu trzeźwości, które, uwzględniając niepewność pomiarową, wskazywały na stan po użyciu alkoholu (0,25 mg/l), a nie stan nietrzeźwości. W związku z tym sąd zmienił zaskarżony wyrok, uchylając orzeczenie o świadczeniu pieniężnym i przypisując oskarżonemu popełnienie wykroczenia z art. 87 § 1 kw. Na tej podstawie wymierzono karę grzywny w wysokości 2000 złotych oraz orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat na podstawie art. 87 § 3 kw. Sąd zwolnił również oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania apelacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa, biorąc pod uwagę jego trudną sytuację finansową.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Z uwzględnieniem niepewności pomiarowej urządzeń i malejącego charakteru kolejnych pomiarów, przekroczenie 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu stanowi stan po użyciu alkoholu, a nie stan nietrzeźwości.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy oparł się na świadectwach wzorcowania urządzeń pomiarowych, które wskazywały na niepewność pomiaru rzędu 0,01 mg/l. W połączeniu z faktem, że pierwszy pomiar (0,26 mg/l) był najwyższy, a kolejne były niższe, sąd uznał, że nie można wykluczyć błędu pomiarowego, a tym samym stan faktyczny odpowiada stanowi po użyciu alkoholu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie kwalifikacji czynu)

Strony

NazwaTypRola
S. R.osoba_fizycznaoskarżony
Julita PodlewskainneProkurator Prokuratury Okręgowej

Przepisy (10)

Główne

k.w. art. 87 § 1

Kodeks wykroczeń

Prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu

k.w. art. 87 § 3

Kodeks wykroczeń

Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych

Pomocnicze

k.k. art. 178a § 4

Kodeks karny

k.k. art. 115 § 16

Kodeks karny

Definicja stanu nietrzeźwości

k.p.k. art. 438 § 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania

k.p.k. art. 438 § 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

Zasada obiektywizmu

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

Koszty postępowania

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący stanu trzeźwości oskarżonego, który powinien być zakwalifikowany jako stan po użyciu alkoholu, a nie stan nietrzeźwości, z uwagi na niepewność pomiarową i malejący charakter kolejnych pomiarów.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków i protokołu z wideorejestratora, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości.

Godne uwagi sformułowania

nie można wykluczyć, iż pierwszy pomiar trzeźwości oskarżonego 0,26 mg/l był obarczony tej wartości błędem, tym bardziej, że kolejne pomiary alkoholu w wydychanym powietrzu miały charakter malejących. W takiej sytuacji dowodowej należało przyjąć, że krytycznego dnia oskarżony kierował pojazdem będąc w stanie po użyciu alkoholu - 0,25 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu, a zatem dopuścił się nie zarzucanego mu występku z art. 178 § 4 kk lecz wyłącznie wykroczenia stypizowanego w art. 87 § 1 kw.

Skład orzekający

Ewa Rusin

przewodnicząca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stanu nietrzeźwości i stanu po użyciu alkoholu, uwzględnianie niepewności pomiarowej przy ocenie dowodów z alkomatów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pomiarowej i dowodowej; orzeczenie sądu odwoławczego, które może być podstawą do dalszego postępowania kasacyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotna jest precyzja dowodowa i interpretacja wyników badań, nawet w przypadku wykroczeń. Pokazuje też, jak sąd odwoławczy może skorygować błąd sądu niższej instancji, zmieniając kwalifikację czynu.

Czy jazda po piwie to już przestępstwo? Sąd zmienia kwalifikację czynu!

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt IV Ka 485/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lipca 2023 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodnicząca: SSO Ewa Rusin Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2023 r. sprawy S. R. syna A. i G. z domu Ł. urodzonego (...) w K. oskarżonego z art. 178a § 4 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 22 marca 2023 r. sygnatura akt II K 749/22 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: uchyla orzeczenie w pkt. III dyspozycji o świadczeniu pieniężnym, w miejsce przypisanego czynu w pkt. I dyspozycji oskarżonego S. R. uznaje za winnego tego, że w dniu 6 kwietnia 2022r. w Ż. woj. (...) kierował w ruchu lądowym pojazdem marki S. o numerze rejestracyjnym (...) będąc w stanie po użyciu alkoholu - 0,25 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu tj. wykroczenia z art. 87 § 1 kw, za które na tej podstawie wymierza oskarżonemu karę 2000 (dwóch tysięcy) złotych grzywny, na podstawie art. 87 § 3 kw orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3 (trzech), zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych postępowania apelacyjnego zaś wydatkami za to postępowanie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 485/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 22 marca 2023r. sygn. akt II K 749/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ obrońca 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. S. R. Oskarżony był dwukrotnie karany sądownie - za czyny z art. 178 a § 1 kk i z art. 244 kk. Dane o karalności z dnia 5.06.2023r. k. 153-154 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dane o karalności z dnia 5.06.2023r. niekwestionowane 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. obrazy przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wyrażającą się w błędnej interpretacji rzeczywistego przebiegu zdarzenia z dnia 6 kwietnia 2022 r. w zakresie zachowania oskarżonego zmieniającego miejsce zajmowane w zaparkowanym na poboczu samochodzie, a w konsekwencji błędne uznanie, że zmiana ta była następstwem - uprzedniego prowadzenia pojazdu przez oskarżonego znajdującego się pod wpływem alkoholu, a tym samym uznanie oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa stypizowanego w art. 178a §4 kk; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Uznanie przy zastosowaniu kryteriów przepisu art. 7 kpk za wiarygodne jednych dowodów i odrzucenie wiarygodności innych to prawidłowy proces ocenny, zaś następcze oparcie ustaleń faktycznych na dowodach ocenionych jako wiarygodne nie może zostać potraktowane jako obrazę przepisu tylko dlatego, iż ustalenia te nie są akceptowane przez apelującego. Nie wykazał też tu apelujący na czym miałaby polegać obraza zasady obiektywizmu z art. 4 kpk. Całkowicie nieskutecznie apelujący stara się podważyć sądową ocenę dowodów sprawy prowadzącą do ustalenia, że krytycznego dnia to oskarżony S. R. był kierującym pojazdem marki S. bezpośrednio przed zatrzymaniem pojazdu w miejscowości Ż. . Ustalenia takiej treści zasadnie poczyniono głównie w oparciu o zeznania świadków P. K. i K. S. ( funkcjonariuszy policji dokonujących kontroli drogowej ), którzy w sposób jasny i przekonujący wskazali na oskarżonego jako osobę kierująca pojazdem, zadając kłam jego wyjaśnieniom, w których twierdził że powodem jego wyjścia z pojazdu była chęć zrobienia zakupów w sklepie a nie zamiana miejsca w pojeździe z fotela kierowcy na fotel pasażera. Z zeznań tych świadków wszak jednoznacznie wynika, że oskarżony wysiadł z pojazdu z siedzenia kierowcy, ale udał się na tył pojazdu do bagażnika i faktycznie nawet nie skierował się do sklepu. Nie dostrzegł także apelujący, iż zeznania wskazanych świadków P. K. i K. S. w całej rozciągłości potwierdza i uzupełnia treść protokołu odtworzenia zapisu czynności kontroli policyjnej na wideorejestratorze ( k.35 -42), zdecydowanie negująca linii obrony oskarżonego. Sądowej oceny wiarygodności i przydatności procesowej tych dowodów apelujący nie zakwestionował w żaden sposób, bezskutecznie domagając się wyłącznie zaaprobowania wersji forowanej przez oskarżonego oraz świadka G. G. , ocenionej przez sąd jako niewiarygodnej. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 3.2. zarzut ewentualny - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, wyrażający się w przyjęciu, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu stypizowanego w art. 178a § 4 kk, podczas gdy okoliczności sprawy, w szczególności pomiary stanu trzeźwości oskarżonego (biorąc nawet pod uwagę wyłącznie błąd pomiarowy wskazany w świadectwie wzorcowania) wskazują, że czyn oskarżonego wypełnia wyłącznie znamiona wykroczenia określonego przepisem art. 87 § 1 k.w. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ta część apelacji zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, że pierwsze badanie trzeźwości oskarżonego wykazało 0,26 mg/l, a kolejne 0,18 mg/l, 0,19 mg/l i 0,17 mg/l alkoholu w wydychanym przezeń powietrzu. Badanie takie wykonano przy użyciu dwóch różnych urządzeń tj. (...) i (...) które w tej dacie posiadały ważne świadectwa wzorcowania z określonymi zakresami niepewności pomiaru rzędu 0,01 mg/l –vide: świadectwa na k. 3 i 6 akt. Przekroczenie zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu 0,25 mg/l decyduje o stanie nietrzeźwości ( definicja z art. 115 § 16 kk), wartości niższe stanowią zaś wyłącznie o stanie po użyciu alkoholu. Skoro więc dla obu tych urządzeń określono niepewność pomiaru rzędu 0,01 mg/l, to nie można wykluczyć, iż pierwszy pomiar trzeźwości oskarżonego 0,26 mg/l był obarczony tej wartości błędem, tym bardziej, że kolejne pomiary alkoholu w wydychanym powietrzu miały charakter malejących. W takiej sytuacji dowodowej należało przyjąć, że krytycznego dnia oskarżony kierował pojazdem będąc w stanie po użyciu alkoholu - 0,25 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu, a zatem dopuścił się nie zarzucanego mu występku z art. 178 § 4 kk lecz wyłącznie wykroczenia stypizowanego w art. 87 § 1 kw. Wniosek - o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu - ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie środków karnych poprzez orzeczenie w stosunku do oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat na podstawie art. 42 § 3 in fine kk - alternatywnie o zmianę kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego: oskarżonemu i w konsekwencji przyjęcie, iż czyn ten wypełnia znamiona wykroczenia stypizowanego w art. 87 § 1 k.w. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Tylko ostatni z alternatywnych wniosków okazał się trafny. Wobec niezasadności pierwszego z zarzutów apelacyjnych i reformatoryjnego rozstrzygnięcia apelacyjnego wniosek o uniewinnienie jest niezasadny, natomiast wnioskowana zmiana orzeczenia w zakresie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat 3-ch nastąpiła nie na zasadzie art. 43 § 2 in fine lecz na podstawie art. 87 § 3 kw. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1) uchylono orzeczenie w pkt. III dyspozycji o świadczeniu pieniężnym, 2) w miejsce przypisanego czynu w pkt. I dyspozycji oskarżonego S. R. uznano za winnego tego, że w dniu 6 kwietnia 2022r. w Ż. woj. (...) kierował w ruchu lądowym pojazdem marki S. o numerze rejestracyjnym (...) będąc w stanie po użyciu alkoholu - 0,25 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu tj. wykroczenia z art. 87 § 1 kw, za które na tej podstawie wymierzono oskarżonemu karę 2000 (dwóch tysięcy) złotych grzywny, 3) na podstawie art. 87 § 3 kw orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3 (trzech), Zwięźle o powodach zmiany Nie wystąpiły uzasadnione podstawy do uchylenia wyroku i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji, w tym także podstawy bezwzględne z art. 439 § 1 kpk dla uchylenia orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów apelacyjnych. Wyczerpujący stan dowodów sprawy i kierunek oraz zakres apelacji upoważniały do orzeczenia reformatoryjnego. W pierwszej kolejności uchylono orzeczenie w pkt. III dyspozycji wyroku o świadczeniu pieniężnym, jako że jest ono obligatoryjne przy skazaniu za przestępstwo ( co finalnie nie nastąpiło) a nie za czyn będący wykroczeniem. O powodach zmiany opisu czynu z zarzucanego na przypisane wykroczenie z art. 87 § 1 kk wskazano w sekcji 3.2.wyżej. Zważywszy na trudną sytuację finansową oskarżonego ( oskarżony nie posiada majątku, pracuje dorywczo, wspólnie z żoną uzyskują łącznie 8 tys. wynagrodzenia miesięcznie, mają na utrzymaniu 3 dzieci w wieku 8, 14 i 16 lat ) uznano za uzasadnione wymierzenie kary grzywny w dolnym progu zagrożenia. Wymierzona kara grzywny w kwocie 2000 złotych niestety jest niższa niż obowiązująca aktualnie minimalna 2500 złotych, bowiem od 1 stycznia 2022r. wobec zmiany ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U.2021.2328 z dnia 2021.12.16 art. 3 pkt. 5) a), ustawowe zagrożenie karą za czyn z art. 87§ 1 kw to kara aresztu albo grzywny nie niższa niż 2500 złotych. Wobec kolejnego złamania przez obwinionego podstawowej zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym ( zasady trzeźwości) na podstawie art. 87 § 3 kw orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na maksymalny przewidziany ustawą okres lat 3 (trzech). 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. O zwolnieniu oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk, co uzasadnia po stronie oskarżonego brak majątku, uzyskiwanie niewielkich dochodów i obowiązek utrzymania rodziny. PODPIS SSO Ewa Rusin 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja orzeczenie skazujące 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI