VIII Ka 1099 /12

Sygn. akt VIII Ka 1099 /12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wiesław Oksiuta- spr. Sędziowie SSO Dorota Niewińska SSO Dariusz Niezabitowski Protokolant Agnieszka Malewska przy udziale Prokuratora Ewy Minor Olszewskiej po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2013 roku sprawy D. W. oskarżonego o czyn z art. 292 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 22 października 2012 roku sygn. akt VII K 722 /12 I. Zaskarżony wyrok wobec D. W. w punkcie I części dyspozytywnej wyroku zmienia w ten sposób, że : oskarżonego D. W. uznaje za winnego tego, że w dniu 16 marca 2012 roku w B. , przy bazarze M. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą nabyli za kwotę 200 złotych rower górski marki U. o wartości 800 złotych pochodzący z kradzieży z włamaniem do piwnicy na szkodę G. K. , przy czym na podstawie okoliczności towarzyszących transakcji oraz ceny, powinni i mogli przypuszczać, że przedmiot ten został uzyskany za pomocą czynu zabronionego to jest przestępstwa z art. 292 § 1 kk i za to na mocy art. 292 § 1 kk skazuje go i wymierza karę 4 ( czterech ) miesięcy pozbawienia wolności. II. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. III. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE A. Z. i D. W. zostali oskarżeni o to, że: I. W dniu 16 marca 2012r. w B. , przy bazarze M. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu nabyli za kwotę 200 złotych rower górski marki U. o wartości 800 złotych pochodzący z kradzieży z włamaniem do piwnicy na szkodę G. K. , przy czym na podstawie okoliczności towarzyszących transakcji oraz ceny, powinni i mogli przypuszczać, że przedmiot ten został uzyskany za pomocą czynu zabronionego przy czym D. W. czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za nieumyślne przestępstwo podobne tj. o czyn z art. 292 § 1 kk w stosunku do A. Z. i art. 292 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w stosunku do D. W. . A. S. został oskarżony o to, że: I. W dniu 16 marca 2012r. w B. przy bazarze (...) na ulicy (...) pomógł w zbyciu za kwotę 200 złotych rower górski marki U. o wartości 800 złotych uzyskany za pomocą czynu zabronionego w wyniku kradzieży z włamaniem do piwnicy na szkodę G. K. , przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 22 października 2012 r. w sprawie sygn. akt VII K 722/12: I. Oskarżonych A. Z. , D. W. i A. S. uznał za winnych popełnienia zarzucanych im czynów i za to: - A. Z. na mocy art. 292§1 k.k. skazał na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, - D. W. na mocy art. 292§1 k.k. w zw. z art. 64§ 1k .k. skazał na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, - A. S. 291 §1 k.k. w zw. z art. 64§ 1k .k. skazał na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonej A. Z. na 2 (dwa) lata tytułem próby. II. Na mocy art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu D. W. na 3 (trzy) lata tytułem próby. III. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. M. kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100), w tym kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć 60/100) podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu A. S. z urzędu. IV. Zwolnił oskarżonych A. Z. , D. W. i A. S. od opłaty i pozostałych kosztów sądowych. Na zasadzie art. 425§1 i 2 kpk , art. 444 kpk powyższy wyrok w części, co do kary - na korzyść oskarżonego D. W. zaskarżył prokurator. Powołując się na przepisy art. 427§1 i 2 kpk , art. 438 pkt. 1 kpk i art. 437§1 i 2 kpk powyższemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 64 § 1 kk poprzez jego wskazanie w opisie i przyjęcie w kwalifikacji prawnej zarzucanego oskarżonemu D. W. czynu. Wniósł o: I. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu zarzucanego oskarżonemu D. W. jak i przyjętej kwalifikacji prawnej art. 64 § 1 kk . II. utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Rację ma apelujący wskazując, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego, a mianowicie art. 64 § 1 k.k. , co zdeterminowało konieczność zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie opisu czynu, kwalifikacji prawnej oraz podstawy skazania i wymiaru kary oskarżonemu D. W. ( art. 438 pkt 1 k.p.k. ). W pierwszej kolejności jednoznacznie stwierdzić należy, że nie budzi zastrzeżeń Sądu Okręgowego prawidłowość ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Rejonowy, a dotyczących samego zdarzenia objętego zarzutem. Właściwa analiza całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego doprowadziła Sąd Rejonowy do słusznego przekonania, że oskarżony dopuścił się przestępstwa określonego w art. 292 § 1 kk . Rzecz jednak w tym, że Sąd Rejonowy powielając błąd prokuratora w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu jak i kwalifikacji prawnej czynu przyjął, że przestępstwo to zostało popełnione w warunkach recydywy określonej w art. 64 § 1 kk . Wskazać należy, iż z treści art. 64 § 1 kk wynika, że przepis ten ma zastosowanie jedynie do przestępstw popełnianych umyślnie, zaś D. W. zarzucono popełnienie przestępstwa z art. 292 § 1 kk , a więc przestępstwa paserstwa nieumyślnego. W związku z tym przepis art. 64 § 1 kk nie może mieć zastosowania wobec oskarżonego D. W. w zakresie popełnionego przez niego przestępstwa paserstwa nieumyślnego. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 02 grudnia 2008 roku w sprawie o sygn. akt III KK 230/08 (LEX nr 491425) : „Obraza prawa materialnego ma miejsce wtedy, gdy stan faktyczny został w orzeczeniu prawidłowo ustalony, a nie zastosowano do niego właściwego przepisu”. Bez wątpienia taka sytuacja wystąpiła w przedmiotowej sprawie. Dlatego też, mając na uwadze treść art. 438 pkt 1 k.p.k. , należało zmienić wyrok Sądu Rejonowego i dokonując prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod przepis prawa materialnego, co znalazło odzwierciedlenie w przypisanym czynie przez Sąd Okręgowy, gdzie wyeliminowano znamiona określające fakt popełnienia przez oskarżonego przestępstwa w warunkach recydywy i za podstawę skazania oskarżonego i wymiaru kary przyjęto art. 292 § 1 kk . Z uwagi na fakt pominięcia art. 64 § 1 kk , a więc działania oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa, którą to okoliczność jako zaostrzającą wymiar kary oskarżonemu uwzględnił Sąd I instancji, Sąd Okręgowy zmienił wyrok także w tej części i uznał, że karą adekwatną do zawinienia oskarżonego, stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu będzie kara 4 miesięcy pozbawienia wolności. Dlatego Sąd Okręgowy orzekł po stosownej modyfikacji zarzuconego czynu jak w punkcie I sentencji wyroku. Nie stwierdzając innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść wyroku, na mocy art. 437 § 1 kpk w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, w tym rozstrzygnięcie dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej oskarżonemu kary 4 miesięcy pozbawienia wolności. Na mocy art. 624§1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. ze względów słusznościowych (powodem zainicjowania postępowania odwoławczego było uchybienie ze strony Sądu I instancji) zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.