IV KA 51/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonego za kradzież telefonu, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.
Obrońca oskarżonego wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania, błędy w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne, aprobowując ocenę dowodów i ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, które potwierdziły winę oskarżonego w kradzieży telefonu komórkowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że monitoring i zeznania pokrzywdzonego jednoznacznie wskazywały na oskarżonego jako sprawcę.
Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie rozpatrywał apelację obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim, który skazał oskarżonego za kradzież telefonu komórkowego. Obrońca podniósł zarzuty dotyczące obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k.), błędów w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty za niezasadne. Sąd odwoławczy w pełni aprobował ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy, wskazując, że materiał dowodowy, w tym nagrania z monitoringu i zeznania pokrzywdzonego, jednoznacznie potwierdziły winę oskarżonego. Analiza nagrań wykazała, że to oskarżony przeszukał kieszenie pokrzywdzonego i zabrał mu telefon, co było zgodne z relacją pokrzywdzonego. Sąd odrzucił argumentację obrony dotyczącą udziału innego sprawcy i błędnego ustalenia zamiaru oskarżonego. Kara wymierzona przez sąd pierwszej instancji została uznana za adekwatną i zgodną z prawem, ponieważ została orzeczona na minimalnym ustawowym poziomie, a zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. Sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny dowodów i właściwie ustalił stan faktyczny, a zarzuty naruszenia zasady in dubio pro reo są niezasadne.
Uzasadnienie
Nagrania z monitoringu i zeznania pokrzywdzonego jednoznacznie wskazywały na oskarżonego jako sprawcę, który przeszukał pokrzywdzonego i zabrał mu telefon. Oskarżony sam rozpoznał się na nagraniu, co zaprzecza jego wersji wydarzeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| oskarżony | inne | oskarżony |
| pokrzywdzony | inne | pokrzywdzony |
| obrońca | inne | obrońca |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
Kwalifikacja prawna czynu jako rozboju.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary.
k.k. art. 217 § § 2
Kodeks karny
Możliwa kwalifikacja prawna czynu jako naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada zwalniania oskarżonego od kosztów sądowych.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów i naruszenie zasady in dubio pro reo. Błędy w ustaleniach faktycznych poprzez wadliwe przyjęcie, że oskarżony był tym uczestnikiem zdarzenia, który przeszukał kieszenie pokrzywdzonego i zabrał mu telefon komórkowy działając w zamiarze bezpośrednim ukierunkowanym na zabór mienia. Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny dowodów i właściwie ustalił stan faktyczny, co zaprezentował we wzorowo sporządzonym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Przebieg inkryminowanego zdarzenia został zarejestrowany przez kamery monitoringu, a oskarżony rozpoznał się na tych nagraniach i potwierdził swoją tożsamość wskazując na siebie bez cienia wątpliwości. Pokrywa się to z zeznaniami pokrzywdzonego, który konsekwentnie i stanowczo zeznawał, że to właśnie wtedy został przez pochylającego się nad nim oskarżonego przeszukany i poczuł, jak sprawca wyciąga mu z kieszeni telefon komórkowy. Długotrwała i uporczywa pogoń za pokrzywdzonym, przeszukiwanie go po jego obaleniu i zabranie mu telefonu z kieszeni wskazują na utrwalony u oskarżonego zamiar bezpośredni zaboru mienia pokrzywdzonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów i ustaleń faktycznych w sprawach o kradzież, zwłaszcza przy istnieniu nagrań monitoringu i spójnych zeznań pokrzywdzonego."
Ograniczenia: Sprawa o charakterze indywidualnym, oparta na specyficznych okolicznościach faktycznych i dowodach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa kradzieży, a rozstrzygnięcie sądu odwoławczego opiera się na standardowej analizie dowodów. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 51/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 grudnia 2021 roku w sprawie VII K 565/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obrazy prawa procesowego tj. art. 7 kpk i art. 5 § 2 kpk poprzez dowolną ocenę dowodów i naruszenie zasady in dubio pro reo i powiązany zarzut błędów w ustaleniach faktycznych poprzez wadliwe przyjęcie, że oskarżony był tym uczestnikiem zdarzenia, który przeszukał kieszenie pokrzywdzonego i zabrał mu telefon komórkowy działając w zamiarze bezpośrednim ukierunkowanym na zabór mienia i osiągnięcie korzyści majątkowej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty są chybione. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny dowodów i właściwie ustalił stan faktyczny, co zaprezentował we wzorowo sporządzonym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Ponieważ rozważania te są stronom znane, nie będą tu powielane, dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy w pełni je aprobuje. Odnosząc się zatem do podstawowych argumentów wyeksponowanych w apelacji wskazać należy, że przebieg inkryminowanego zdarzenia został zarejestrowany przez kamery monitoringu, a oskarżony rozpoznał się na tych nagraniach i potwierdził swoją tożsamość wskazując na siebie bez cienia wątpliwości. Skoro tak, to oskarżony ewidentnie kłamie opisując, że jedynie brał udział z innym sprawcą w pogoni za pokrzywdzonym i jego obaleniu na ziemię, a potem odszedł z miejsca zdarzenia, zaś nad pokrzywdzonym został drugi ze sprawców, który miał dokonać jego przeszukania i zabrania telefonu. Przecież na nagraniu widać, że było dokładnie odwrotnie - to drugi ze sprawców odszedł po przewróceniu pokrzywdzonego na ziemię, a to oskarżony został przy ofierze, pochylał się nad nią, obszukiwał ją. Pokrywa się to z zeznaniami pokrzywdzonego, który konsekwentnie i stanowczo zeznawał, że to właśnie wtedy został przez pochylającego się nad nim oskarżonego przeszukany i poczuł, jak sprawca wyciąga mu z kieszeni telefon komórkowy. To prawda, że pokrzywdzony był wówczas nietrzeźwy ( o godzinie 06.35 miał 0,66 ml/l alkoholu w wydychanym powietrzu - k. 16), ale ani na nagraniach nie widać, aby zachowywał się jak człowiek zamroczony alkoholem, ani z jego relacji złożonej bezpośrednio po zdarzeniu (jeszcze pod wpływem alkoholu ) nie wynika, aby mylił fakty lub czegoś nie pamiętał. Opisał zdarzenie bardzo dokładnie, nie wiedząc jeszcze, że zostało ono utrwalone na nagraniach monitoringu, a z nagrań tych wynika, że nie pomylił się ani nie koloryzował, jego opis zgadza się w pełni z obrazem utrwalonym na filmie. W kolejnych zeznaniach pokrzywdzony był spójny i konsekwentny. Pokrzywdzony nie prezentował roszczeniowej postawy wobec sprawców, nawet wybaczył oskarżonemu, ale konsekwentnie i szczerze ( a więc wiarygodnie) zeznawał, że cały czas miał w kieszeni spodni telefon komórkowy, cały czas podczas ucieczki i nawet już leżąc na ziemi czuł jego ciężar i kształt i że wyraźnie poczuł, jak po pobiciu przez dwóch sprawców, gdy jeden z nich odszedł, a drugi nad nim pozostał, ten drugi go przeszukał i wyciągnął mu z kieszeni telefon. Z nagrania wynika, że sprawcą tym był oskarżony ( który sam się na tym filmie rozpoznał). Jest to wiarygodne, tłumaczy to, dlaczego oskarżony pochylał się nad pokrzywdzonym i go obmacywał. Pokrzywdzonemu zależało na tym telefonie, miał tam wiele danych, kontakty zdjęcia, nie miał przy sobie żadnych innych cennych przedmiotów ( ani kluczy, ani portfela). Więc wiarygodne są jego zeznania, że nie zgubił go wcześniej w czasie ucieczki, tylko został on mu wyciągnięty z kieszeni przez oskarżonego. Długotrwała i uporczywa pogoń za pokrzywdzonym, przeszukiwanie go po jego obaleniu i zabranie mu telefonu z kieszeni wskazują na utrwalony u oskarżonego zamiar bezpośredni zaboru mienia pokrzywdzonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, więc zarzuty apelanta z tym związane są bezzasadne. Zatem w tej sprawie nie ma żadnych nieusuwalnych wątpliwości, gdyż zostały one rozwiane w drodze logicznej oceny dowodów. Wniosek O uniewinnienie, ewentualnie zmianę kwalifikacji na art. 217 § 2 kk i odstąpienie od kary, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wyrok był słuszny, a zarzuty apelacji bezzasadne. 3.2. Zarzut rażącej niewspółmierności kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Kara została wymierzona na minimalnym ustawowym poziomie. Nie zachodziły żadne podstawy uzasadniające nadzwyczajne złagodzenie kary ( apelant nawet o to nie wnosi), a zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona art. 280 § 1 kk , a nie art. 217 § 1 kk . Nie było również podstaw do przyjęcia przypadku mniejszej wagi ( uporczywa pogoń za pokrzywdzonym wskazująca na utrwalony zamiar, działanie wspólnie i w porozumieniu z innym sprawcą), zresztą apelant również i co do tej kwestii nie podniósł zarzutów. Wniosek O odstąpienie od wymierzenia kary ( przy przyjęciu kwalifikacji z art. 217 § 2 kk ). ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Było to powyżej omówione. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok był słuszny a zarzuty apelacji bezzasadne. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Zasądzono wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu według stawek minimalnych. 3 Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok skazujący 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI